Lange weg naar de maan
Het heeft even geduurd, maar ‘Pragmata’ is nu dan toch eindelijk alweer een tijdje uit. Naar mijn gevoel heeft deze game wel tien jaar in mijn wensenlijst gestaan. Vanaf het begin dat het mogelijk was eigenlijk. Jaren gingen voorbij zonder ook maar iets van informatie. Trailers werden meestal alleen maar vrijgegeven om aan te geven dat de game nog leefde en dat de release was uitgesteld. Het leek een gevalletje ‘Deep Down’ te worden. Voor de lezers die die game nog kunnen herinneren. Afijn, na zes lange jaren is ‘Pragmata’ nu eindelijk hier, maar was het het wachten waard? Kort antwoord, ja. Lang antwoord, lees verder.
Even kort, dit spel is gespeeld op de volgende configuraties:
Een desktop met:
- RTX 3080 10GB;
- 5600X;
- 32GB geheugen;
- 2560×1440;
- Path tracing aan.
Een laptop met:
- RTX 5070 8 GB;
- I7-13650HX;
- 24GB geheugen.
De oude vertrouwde Steam Deck
Draait goed, zelfs op oude(re) systemen
Verrassend genoeg draait deze game zelfs op de Steam Deck nog zeer goed. De Steam Deck is ondertussen een oud beestje, maar die lijkt tot dusver nog geen problemen te hebben met de RE Engine. ‘Resident Evil: Requiem’ draait bijvoorbeeld ook nog prima. Uiteraard mis je wel alle DLSS en ray tracing tierelantijntjes waar de game gretig gebruikt van maakt. Je moet wel genoegen kunnen nemen met een accu die behoorlijk rap leeg gaat.
Het verschil van de andere twee configuraties ligt wat genuanceerder. Op beide is de performance zeer goed tot uitstekend. De RTX 3080 is ondertussen ook al een oud beest, maar doet zijn werk op alles lager dan een 4K resolutie nog steeds goed. Vrijwel alles kan opengegooid worden en zelfs met path tracing aan loopt de game nog steeds als een zonnetje zolang je DLSS maar niet op quality of native resolutie zet. Het voelt en blijft soepel. Het zal een beetje afhangen van je smaak, want de game maakt veel gebruik van glas en spiegelende objecten. Reflecties voegen wel wat toe door de omgevingen net wat minder steriel te laten lijken. Het moet wel gezegd worden dat door die dynamische resolutie de game er her-en-der wat wazig uitziet. Verwacht geen FPS boven de honderd, maar ik ervoer nergens grote haperingen.
De RTX 5070 is wat anders. Dit is een variant voor de laptop en hoewel deze zonder ray of path tracing op hoge instellingen gewoon goed draait ben je wel wat afhankelijk van frame generation en DLSS om een echt hoge framerate te halen. Dat werkt goed, ware het niet dat de techniek een beetje moeite heeft met snel bewegende objecten. Het haar van Diana wordt tijdens filmpjes bijvoorbeeld geregeld een soort van doorzichtig, omdat het net te veel en te snel beweegt. Tijdens gameplay heb je daar dan gelukkig geen last van.
De beeldkwaliteit in PRAGMATA op GeForce RTX 50-serie GPU’s, dankzij immersieve, path-traced-effecten, versneld door DLSS Multi Frame Generation, verbeterd door DLSS Ray Reconstruction en geoptimaliseerd door NVIDIA Reflex zijn een voordeel voor alle bezitters van deze videokaarten. Bovendien ontvang je als onderdeel van de PRAGMATA GeForce RTX 50-serie-bundel een Steam-exemplaar van de game bij aankoop van een in aanmerking komende GeForce RTX 50-serie bij deelnemende winkels en online retailers.
In beide gevallen doet de techniek hetgeen wat het moet doen om ervoor te zorgen dat je genoeg opties hebt om de game er heel goed uit te zien of extreem goed te laten draaien.
Hacken en schieten
‘Pragmata’ speelt zich af in een wereld waar AI zo ver doorontwikkeld is dat een volledige maanbasis erdoor wordt onderhouden. Er worden hulp bots in rap tempo 3D-geprint om te helpen en de pragmata’s helpen met lastigere taken. Het lijkt een extreme afspiegeling te zijn van de technologische ontwikkelingen waar we nu momenteel inzitten. Natuurlijk kan het alleen maar misgaan en je zit weer opgescheept met een AI die jou zo snel mogelijk opgeruimd wil hebben van de maan. Ditmaal is het de AI genaamd I.D.U.S. die rogue gaat en Hugh is degene die het samen met Diana (een pragmata) uit moet zetten. Klinkt als een makkelijke taak, maar de maan heeft een bijna oneindige hoeveelheid aan materiaal om maar bots te blijven uitprinten.
Helemaal in het begin van de game kom je er al achter dat alleen schieten niet zo heel veel zin heeft tegen die bots. Kogels ketsen simpelweg af en zelfs de simpelste bots worden daardoor dodelijke machines. Diana kan ze echter hacken en zo zwakke punten openstellen waar Hugh vervolgens grote schade aan kan richten. De basis van de gameplay is dan ook dat je altijd eerst een bot hackt om deze de volle lading te kunnen geven.
Dat hacken doe je met behulp van je muis of met de face buttons van een controller. De game kan in principe met muis en toetsenbord gespeeld worden. Dat raad ik persoonlijk echter af, want het hacken is vele malen beter te bedienen met een controller. Zodra je op een bot focust springt er een nieuw scherm tevoorschijn waar je door heen moet maneuvreren met je face buttons tot je een bepaalde node hebt geraakt die de bot schade aanricht en de hack compleet is. Dan springt die open en kan je schieten of nog een keer hacken om meer schade aan te richten. Hier ontstaat een bepaald ritme en per type bot verschilt het of het verstandiger is om te schieten of te hacken.
Deze twee dingen doe je tegelijkertijd. Als je hand oog coördinatie goed genoeg is, zou je in principe beide kunnen doen. Je kan daarentegen ook extra opties toevoegen aan je wapens of hacks. Als wapens heb je, afhankelijk van de situatie, altijd één primair wapen waarvan de munitie automatisch wordt bijgevuld, één of twee sterkere aanvalswapens, één of twee ondersteunende wapens en een wapen voor speciale gelegenheden. Hugh kan springen en met een druk op de knop een dash doen om te ontwijken. Je hebt dus meer dan genoeg opties om offensief te spelen. Dat is alleen niet altijd even handig als je opgescheept zit met meerdere sterke bots.
Boom, hackshot
Daar komt het upgraden van je hacks bij kijken. In het begin van het spel is het niet veel meer dan deze zo snel mogelijk uitvoeren en schieten. Na meerdere upgrades komen er speciale nodes vrij die bijvoorbeeld direct schade aanrichten, je hacks verdubbelen, een heatguage opbouwt (waarmee je een soort sterke super aanval kan uitvoeren), bots elkaar laten aanvallen, bots laten bevriezen of de verdediging halveren. Je hebt daarentegen ook nodes die je hack direct afbreken of de boel vertragen. Het is dus niet constant domweg snel iets uitvoeren. Je moet er op den duur een beetje over na gaan denken wat je nou precies gaat doen. Ga je bij een groep voor meer schade of wil je bots elkaar laten aanvallen? De keuze is daar en dat maakt combat initieel erg sterk. Wat vooral tegen het eind een beetje zonde wordt is dat er verder niet echt variatie wat bots betreft wordt toegevoegd. Combat blijft goed, maar het begint op een gegeven moment wel een beetje eentonig te worden. Er wordt maar een klein aantal nieuwe bots geïntroduceerd en dat zijn pallet swaps van eerdere met net wat andere aanvallen. Ontwijken wordt vrij makkelijk en persoonlijk werd ik vaker geraakt door onoplettendheid dan dat ik het echt moeilijk had. Vooral na lange speelsessies is dat te merken.
Buiten het verhaal, waar je rond de tien uur mee bezig bent, heeft de game nog verscheidene challenges, die redelijk lastig kunnen zijn, en een new game+ modus inclusief een hogere moeilijkheidsgraad. Dat klinkt wellicht wat kort, maar als je echt alles wil zien kan je alsnog een kleine vijfentwintig uur bezig zijn. Alle levels bevatten collectibles waarmee je upgrades vrij kan kopen of andere skins. De lengte van het verhaal maakt de game ook ideaal om achter elkaar te blijven spelen. Hetgeen waar Capcom toch altijd wel goed in is.
Na al die jaren is ‘Pragmata’ een game geworden die ijzersterk is, maar niet direct game of the year materiaal. Het schieten en hacken voelt lekker en de setting is heel interessant. Het is een beetje jammer dat het overkoepelende verhaal daar niet zo veel mee doet en dat er weinig variatie zit in de bots waar je tegen moet vechten. Ik hoop van harte dat Capcom de franchise niet vergeet, want die twee dingen kunnen opgelost worden waardoor een deel twee wel bij de absolute toppers kan horen.
