Het is inmiddels meer dan twintig jaar geleden dat World of Warcraft voor het eerst zijn deuren opende. Sindsdien is Azeroth meerdere keren compleet veranderd, kwamen er talloze uitbreidingen bij en werd het oorspronkelijke spel uiteindelijk opnieuw uitgebracht als World of Warcraft Classic. Toch bleef er vanuit een groot deel van de community één wens steeds terugkomen: Classic+. Geen herhaling van dezelfde uitbreidingen, maar juist verder bouwen op het oude World of Warcraft. Nieuwe gebieden, nieuwe dungeons en nieuwe systemen, zonder dat de basis verloren gaat. Met World of Warcraft: Forever lijkt Blizzard daar nu eindelijk serieus werk van te maken en wie de Collection koopt heeft direct toegang tot de beta. Tegelijk verschijnt binnen de Warcraft Forever Collection ook nieuwe content voor Warcraft III: Reforged, waaronder een compleet nieuwe campaign.
Warcraft III krijgt ineens weer nieuwe content
Met deze collectie krijg je Warcraft 3 Reforged, de uitbreiding en Forsaken Kingdom. Deze nieuwe campaign speelt zich af na de val van Lordaeron en draait om de periode waarin de Forsaken zich losmaken van de Scourge en hun eigen plek proberen op te bouwen onder de ruïnes van de stad. Dat Blizzard in 2026 nog met een compleet nieuwe campaign voor Warcraft III: Reforged komt, had een paar jaar geleden waarschijnlijk niemand verwacht. Reforged kende tenslotte een behoorlijk moeizame start en werd bij release terecht bekritiseerd vanwege technische problemen, ontbrekende features en een grafische stijl die niet altijd even goed werkte. De nieuwe campaign is daarom een verrassende toevoeging. Nog opvallender is dat Blizzard niet simpelweg heeft geprobeerd een traditionele Warcraft III-campaign te maken. Dit is namelijk veel meer een RPG binnen Warcraft III. Je bent niet voortdurend bezig met een basis bouwen, workers produceren, goud en hout verzamelen en vervolgens een gigantisch leger op de tegenstander afsturen. De nadruk ligt veel meer op je helden. Je verkent gebieden, doet quests, vindt nieuwe uitrusting en maakt je helden steeds sterker. Daarmee doet de campaign regelmatig denken aan de Rexxar-campaign uit The Frozen Throne, waarin Warcraft III ook al veel meer richting een RPG ging. Die aanpak werkt verrassend goed. Je bent veel meer bezig met ontdekken en ontwikkelen dan met het klassieke RTS-gedeelte. Nieuwe wapens en uitrusting worden daardoor belangrijker en je krijgt veel sterker het gevoel dat je één groep personages door een avontuur leidt. Daar zit natuurlijk ook meteen een nadeel aan. Wie na zoveel jaar vooral hoopte op nieuwe klassieke Warcraft III-missies met uitgebreide basebuilding, krijgt hier niet helemaal wat hij zoekt. Persoonlijk werkt de RPG-opzet goed, maar een paar traditionele RTS-missies tussendoor hadden zeker niet misstaan.
Grafisch is de nieuwe campaign eveneens interessant. Blizzard heeft opnieuw aan de presentatie van Warcraft III gewerkt en dat is te zien. Reforged probeerde oorspronkelijk vooral veel gedetailleerdere modellen neer te zetten, maar verloor daarbij soms een deel van de duidelijke Warcraft-stijl. Units gingen makkelijker op in de omgeving en ondanks de hogere detailgraad zag het geheel er niet altijd beter uit. De vernieuwde Definitive graphics zitten daar een stuk beter tussenin. Het is vanzelfsprekend nog steeds een game die oorspronkelijk uit 2002 komt. Geen enkele grafische update gaat dat volledig verbergen. Maar dit voelt wel veel meer als hoe Reforged er vanaf het begin uit had moeten zien. En ergens is het vooral bijzonder dat Blizzard überhaupt weer zoveel tijd in Warcraft III steekt. Een compleet nieuwe campaign na zoveel jaar roept automatisch één vraag op: wil Blizzard hiermee misschien kijken hoeveel interesse er nog is in een Warcraft RTS? Misschien betekent het helemaal niets, maar mocht deze nieuwe content goed ontvangen worden dan kan Blizzard in ieder geval niet meer zeggen dat er geen interesse is in meer Warcraft buiten World of Warcraft.
De ster van de collectie
Hoe leuk de nieuwe Warcraft III-campaign ook is, zodra de beta van WoW Forever erbij komt kijken verschuift de aandacht snel. De makkelijkste omschrijving is simpelweg World of Warcraft Classic+. Blizzard pakt het oorspronkelijke Azeroth als basis en bouwt daarop verder. Niet door spelers opnieuw naar Outland te sturen en daarna dezelfde uitbreidingen weer af te werken, maar door nieuwe content daadwerkelijk in en rond de originele wereld te plaatsen. Dat betekent nieuwe quests, nieuwe dungeons, aangepaste classes, vernieuwde professions en allerlei systemen die ervoor moeten zorgen dat het oude Azeroth weer interessant wordt. En dat werkt. Het vreemde is vooral hoeveel verschil relatief kleine toevoegingen kunnen maken. Je loopt nog steeds door gebieden die je misschien al tientallen keren hebt gezien, maar ineens kom je een nieuwe quest tegen. Of je hoort dat ergens een dungeon zit waar vroeger helemaal niets was. Daardoor voelt Azeroth voor het eerst in lange tijd weer een beetje onbekend.
Eén van de belangrijkste keuzes die Blizzard maakt, is dat level 60 de maximale levelcap blijft. Het idee achter Forever is juist dat level 60 ook in de toekomst het eindpunt blijft. Dat betekent dat de progressie veel meer horizontaal moet worden. In plaats van iedere paar jaar weer tien levels erbij te krijgen en al je oude gear weg te gooien, moet je personage op andere manieren sterker en uitgebreider worden. Dat is misschien wel het belangrijkste verschil met Retail. Nieuwe content hoeft hierdoor niet automatisch alleen voor spelers op het maximale level bedoeld te zijn. Blizzard kan net zo goed een nieuwe dungeon voor level 30 toevoegen, een questlijn in een gebied voor level 40 maken of een vergeten stuk van Azeroth alsnog invullen. Daardoor blijft de hele wereld relevant en dat is ook goed nieuws voor de veteranen onder ons. De meeste spelers uit 2004 zijn inmiddels 35+ en hebben een heel ander leven dan toen. Doordat level 60 altijd het hoogste blijft heeft deze doelgroep ook alle tijd om rustig hun character te levelen en uit te bouwen zonder tijdsdruk.
Talents en items voelen logischer
Blizzard heeft gelukkig niet simpelweg Vanilla WoW gepakt en daar nieuwe quests bovenop gezet. De classes zijn op veel punten opnieuw bekeken. Talents die vroeger nauwelijks iets toevoegden zijn aangepast en verschillende specs voelen logischer opgebouwd. De Paladin is bijvoorbeeld nu een prima tank terwijl dat in 2004 juist helemaal niet was. Blizzard probeert daarbij duidelijk niet om alles net zo gestroomlijnd te maken als in Retail. Je hebt nog steeds die ouderwetse talentbomen waarin je langzaam punten verdeelt. Alleen zitten daar nu minder keuzes tussen waarvan je je afvraagt waarom iemand ze ooit zou nemen. Hetzelfde geldt voor items. Classic had nogal wat loot die totaal niet logisch was. Een item kon bijvoorbeeld stats hebben waar vrijwel geen enkele class iets aan had. Dat hoort ergens ook bij de charme van oude MMO’s, maar sommige dingen waren simpelweg slecht ontworpen. Forever heeft veel van die items opnieuw bekeken. Quest rewards bieden vaker nuttige keuzes en dungeonloot sluit beter aan op de classes die er daadwerkelijk iets mee moeten doen. Het klinkt misschien als een klein detail, maar tijdens het levelen merk je het constant. Loot voelt simpelweg vaker alsof je er daadwerkelijk iets mee kunt.
Nieuwe dungeons brengen dat oude gevoel terug
De nieuwe dungeons zijn misschien wel één van de beste voorbeelden van hoe Classic+ zou moeten werken. Blizzard plaatst ze niet in een apart menu waar je vervolgens automatisch naartoe wordt gestuurd. Ze bestaan daadwerkelijk ergens in Azeroth en je moet er gewoon heen. Dat levert soms ouderwetse situaties op. Als Alliance-speler kan dat bijvoorbeeld betekenen dat je richting Undercity moet omdat daar de ingang van een nieuwe dungeon zit. Probleem alleen is dat de Horde spelers je daar kunnen aanvallen, zelfs als je op een PvE server speelt. En dat brengt ook direct de ‘oorlog’ tussen de twee facties veel meer terug. Objectief gezien is het enorm inefficiënt. Je moet reizen, een groep verzamelen en vervolgens door vijandelijk gebied lopen. Maar precies dat maakte World of Warcraft vroeger zo memorabel. De reis is onderdeel van het avontuur en die mindset vind je in Forever overal terug.
Professions zijn eindelijk veel interessanter
Eén van mijn favoriete aanpassingen zit bij de professions, die zijn flink uitgebreid. Professions waren in Classic natuurlijk nuttig, maar tijdens het levelen voelde een groot deel ervan toch regelmatig als iets waar je vooral materialen in gooide omdat je op hoog level ooit iets goeds wilde kunnen maken. Forever probeert crafting tijdens het hele levelproces belangrijker te maken. Er zijn veel nieuwe recepten toegevoegd en je kunt tijdens het levelen daadwerkelijk uitrusting maken die de moeite waard is. Daardoor voelt het veel logischer om bijvoorbeeld als Warrior serieus met Blacksmithing bezig te zijn of als caster Tailoring te levelen. Ook Alchemy wordt veel interessanter doordat potions en andere middelen echt verschil kunnen maken tijdens moeilijke quests of dungeons. Een ander mooi voorbeeld is First Aid. Eerst was dit vooral nuttig om bandages te maken om jezelf te healen, maar met Forever heeft Blizzard het ook mogelijk gemaakt dat je met First Aid healing potions kan maken. Een kleine verandering met een hele grote impact.
Dat zie je misschien nog wel beter terug bij de vernieuwde Campfires. Een kampvuur was vroeger vooral iets wat je even neerzette omdat je wilde koken. Forever maakt er veel meer van. Spelers kunnen bij een kampvuur samenkomen en verschillende professions leveren mogelijkheden om daar tijdelijke voordelen of nuttige faciliteiten aan toe te voegen. Het is namelijk mogelijk om speciale campfire items te maken met professions om die vervolgens mij zo’n kampvuur neer te zetten. Blijven de spelers minimaal een minuut zitten dan krijgen zij een buff van een uur van al deze items. Je loopt door een gebied, ziet ergens een kampvuur staan en voor je het weet zitten daar een paar spelers bij elkaar. Iemand maakt eten, een ander gebruikt een profession en vervolgens ontstaat er spontaan een groepje. Dat soort interactie kun je niet forceren met een matchmakingmenu. Classic werkte juist omdat spelers elkaar onderweg nodig hadden en omdat je regelmatig vanzelf dezelfde mensen tegenkwam. Campfires stimuleren precies dat soort momenten zonder dat Blizzard je verplicht om eraan mee te doen.
Azeroth ziet er opvallend mooi uit
Ook grafisch doet Forever veel meer dan simpelweg de oude Classic graphics opnieuw gebruiken. De nieuwe belichting valt vrijwel meteen op. Gebieden hebben meer karakter, schaduwen ogen beter en vooral tijdens zonsopkomst en zonsondergang kan Azeroth er verrassend mooi uitzien. Ook de lantaarns in het donker zijn een genot om te zien. Nog opvallender is de nieuwe mist. Bossen en moerassen krijgen hierdoor veel meer sfeer en de wereld voelt simpelweg groter wanneer je niet kilometers ver alles haarscherp kunt zien. Het knappe is dat Blizzard niet probeert om van Forever ineens een realistische game te maken. De modellen blijven herkenbaar en de typische Warcraft-stijl blijft volledig overeind. Er is vooral gekeken naar hoe moderne belichting en effecten die oude wereld mooier kunnen maken en daar zijn ze dik in geslaagd. De komende periode worden ook de weersomstandigheden verder verbeterd. Regen en andere weerseffecten moeten opnieuw veel duidelijker aanwezig worden. Dat klinkt misschien als een klein detail, maar juist in World of Warcraft doet dat ontzettend veel voor de sfeer. Een flinke regenbui in Elwynn Forest of een storm boven Stranglethorn kan ervoor zorgen dat een gebied dat je al twintig jaar kent ineens weer anders voelt.
Een dure reskin
Forever krijgt daarnaast ook een compleet nieuw speelbaar ras: de Skyborne, daar zit alleen meteen een behoorlijke kanttekening aan. WoW Forever zelf is namelijk gewoon speelbaar met een actief World of Warcraft-abonnement. Wil je echter toegang tot de Skyborne en hun nieuwe startgebied, dan moet je daar dertig euro voor betalen. En dat is best een stevig bedrag. Vooral omdat de Skyborne zelf helaas niet zo nieuw aanvoelen als je misschien verwacht. In de praktijk zijn het grotendeels Blood Elves met een andere kleur. Voor een los betaald pakket van ongeveer dertig euro had daar wat mij betreft duidelijk meer werk in mogen zitten. Nieuwe animaties hadden al enorm geholpen om de Skyborne een eigen identiteit te geven. Het bijbehorende startgebied maakt gelukkig een hoop goed. De omgeving heeft een duidelijke eigen sfeer en tijdens het levelen krijg je genoeg verschillende soorten quests om te voorkomen dat je alleen maar vijftien wolven staat te vermoorden en daarna dezelfde route terugloopt. Er wordt goed afgewisseld tussen gevechten, verkennen en kleinere verhaalmomenten. Ook visueel is het gebied de moeite waard. Juist met de vernieuwde belichting van Forever komt de omgeving erg goed tot zijn recht en het voelt duidelijk als een gebied dat specifiek voor deze nieuwe versie van WoW is gemaakt.
Eindelijk native controller support
Een andere nieuwe toevoeging die veel beter uitpakt, is de native controller support. World of Warcraft is natuurlijk al jaren speelbaar met allerlei externe hulpmiddelen en configuraties, maar Forever ondersteunt controllers nu zelf. De interface past zich logisch aan, abilities zijn goed over verschillende knoppencombinaties te verdelen en bewegen door de wereld voelt opvallend natuurlijk. Vooral tijdens het gewone levelen is spelen met een controller enorm relaxed. Quests doen, verzamelen, professions gebruiken en eenvoudige combat werkt uitstekend vanaf de bank. Ook targeting en het gebruiken van abilities zijn goed aangepakt. Bij complexere content zal een toetsenbord en muis voor veel spelers waarschijnlijk nog steeds de voorkeur hebben. Zeker wanneer je twintig verschillende abilities, macros en consumables wilt gebruiken. Maar voor het grootste deel van Forever voelt een controller als een prima alternatief. Vooral voor spelers die WoW graag op een handheld of met een pc aan de televisie spelen, kan dit uiteindelijk één van de beste technische toevoegingen van Forever blijken te zijn.
Nog een belangrijk verschil is de nieuwe serverstructuur. Forever werkt met een megaserver. Je kiest natuurlijk nog steeds welk soort ervaring je wilt, bijvoorbeeld PvE of PvP, maar daarbinnen worden alle spelers bij elkaar in een server gezet. Dat voorkomt een probleem waar Classic de afgelopen jaren regelmatig last van heeft gehad: bij release zit een server propvol en een jaar later vertrekt een groot deel van de spelers. Vervolgens zit jij daar met je level 60-character, je guild en al je progressie op een realm waar praktisch niemand meer rondloopt. Voor een MMO die letterlijk bedoeld is om jarenlang door te blijven groeien, is dat bijna noodzakelijk.
Goud in handen
De Warcraft Forever Collection is op dit moment een verrassend sterk pakket, ook al is het is lastig om het helemaal te beoordelen omdat Forever pas op 4 november gelanceerd wordt. Maar de beta gaf al een heel goed beeld. De nieuwe Warcraft III-campaign is een leuke toevoeging die vooral bijzonder is omdat Blizzard überhaupt weer nieuwe content maakt voor een game van meer dan twintig jaar oud. Ook de verbeterde graphics maken Warcraft III aantrekkelijker dan Reforged oorspronkelijk was. Maar uiteindelijk draait alles om World of Warcraft: Forever en daar lijkt Blizzard echt iets bijzonders mee te hebben. De grootste zorg zal nu zijn of Blizzard het lukt om Forever zo te houden, of dat ze toch uiteindelijk teveel gaan aanpassen. Maar de eerste indrukken uit de beta zijn zeer positief. De Skyborne zijn helaas een minder sterke toevoeging. Het nieuwe startgebied is leuk, gevarieerd en visueel sterk, maar dertig euro betalen voor een ras dat grotendeels dezelfde animaties gebruikt als Blood Elves voelt behoorlijk stevig. Maar desondanks heeft Blizzard met World of Warcraft: Forever absoluut goud in handen en ik kan niet wachten om in november weer terug te keren naar een bekend en verbeterd Azeroth.
