Cheater!
Pokeren, vroeger ontzettend veel gedaan. Het was een tijd net zoals flippo’s en knikkers die een hype waren. Dat was ook zo voor pokeren, ineens kwam het op en ging het weer onder. In casino’s is het nog altijd wel speelbaar, maar op TV en online zie je er niet zoveel meer van. PKR was ook zo’n game die ik veel heb gespeeld en wie kent Balatro nog? Nu maken we alsnog kennis met het pokeren via The Devil’s Due.
Over Balatro gesproken, deze game kent wel wat gelijkenissen met die game. Je speelt challenges/uitdagingen waarin je een reeks spellen in 3 stages moet zien te overleven door de beste handen te leggen. In The Devil’s Due draait alles om poker, strategie en vals spelen. Deze roguelike deckbuilder laat spelers het opnemen tegen allerlei vrij aparte tegenstanders in bijzondere pokerduels. De kracht van je pokerhand bepaalt hoeveel schade je aanricht, terwijl de totale waarde van je kaarten je verdediging bepaalt. Gelukkig hoef je je niet altijd aan de spelregels te houden. Je kunt kaarten verwisselen, jokers inzetten, waarden verhogen, dubbele damage hits, kaarten achterhouden en zelfs de hand van je tegenstander saboteren. Je kunt zelfs kaarten in stukken hakken waarmee het een combinatie wordt van twee verschillende kaarten. Zo ontstaan er allerlei situaties die je eigenlijk zelf kunt creëren. Wel vaag is dat de tegenstander eigenlijk altijd wel zijn of haar kaarten al openlegt, waardoor je eigenlijk alleen maar daarop hoeft te anticiperen.
Niet alleen maar pokeren
Tijdens je tocht door de zeven lagen van de hel verzamel je nieuwe kaarten, speciale trucs en krachtige relikwieën waarmee je steeds sterkere combinaties kunt maken. Daarbij moet je wel oppassen, want je tegenstanders krijgen argwaan wanneer je te vaak vals speelt. Loopt die verdenking te hoog op, dan volgt een genadeloze tegenaanval. Tussen de gevechten door kom je winkels, genezingsplekken, minigames – waaronder boter-kaas-en-eieren- en eindbazen tegen. Iedere nieuwe poging biedt andere mogelijkheden om je kaartspel verder te ontwikkelen en uiteindelijk uit de hel te ontsnappen. De tutorial legt dit allemaal vrij kortzichtig uit. Zo wordt vooral gefocust op de attack/defense-feature, welke in het begin wel duidelijk is. Maar de tussen-features in de game waarbij je bepaalde keuzes maakt tussen kaarten en het verwijderen/toevoegen van kaarten blijft wat vaagjes. Zowel jij als je tegenstanders beschikken over health. Met power-ups kun je bijvoorbeeld ervoor kiezen om bij het inleveren van harten extra health te vergaren maar je tegenstander kan in de gaten krijgen dat je aan het valsspelen bent, waardoor donkere wolken zich pakken waaruit uiteindelijk bliksem kan komen, wat je ook letterlijk visueel ziet gebeuren. Bij elke hand kun je diverse kaarten inleveren en nieuwe krijgen. Power-ups kunnen ook zijn dat je kunt kiezen welke volgende kaart in het deck wordt gegeven aan je. Hiermee kun je dus anticiperen. Het roguelike-gedeelte zit hem in de run van de uitdaging. Je speelt weliswaar nieuwe uitdagingen vrij na het voltooien van eerdere uitdagingen, maar de run van drie – en later meer – stages eindigt wanneer je health opraakt. Er zijn tevens Relics, welke voordelen bieden tijdens alle rondes. Deze kun je ook in shops uitbreiden met nieuwe Relics. Aan het begin van de run kies je er tevens een paar. Dit kunnen zijn dat tegenstanders minder ‘suspicious’ zijn bij het begin van de ronde, healen bij elke 5 die je in je hand hebt of het verdienen van extra geld bij bepaalde patronen in het spel. Er zijn vele variabelen beschikbaar die het spel beïnvloeden en je run kunnen uitbreiden en vergemakkelijken.
Geweldig design
Qua poker-game is The Devil’s Due een game die zeer vermakelijk is, maar wel even inkomen is. Grafisch blinkt het spel uit in design. Vooral de character-designs van opponenten zijn inspirerend te noemen. Beesten die een jas met stokjes besturen zodat ze lijken op een normaal mens, clowns, een rokende oude hoer, fatsige gasten met ontbloot bovenlichaam, alles oogt erg cool en vooral ook scherp, net als de animaties en achtergronden waar ook behoorlijk wat gebeurt. Ook de UI ziet er goed uit en de HUD oogt mooi geïntegreerd, waarmee het allemaal mooi in elkaar overloopt. Aan de linkerkant kun je zien wat jij en je tegenstander voor hand hebben en rechts zie je alle power-ups die gebruikt worden tijdens het spel. De interactieve buttons waarmee je bijvoorbeeld kaarten kunt ophogen of jokers in kan zetten zijn daarnaast lekker gepositioneerd waardoor het spelen snel en makkelijk gaat. Ook de bloedbeker die je health-indicatie weergeeft ziet er cool uit net als de glans die van bepaalde tafels afschijnt. Alles oogt hoogstaand wat dat betreft en ook de gezichtsuitdrukkingen van opponenten en de klassieke look van de backgrounds zijn prima. Wel liep de game soms eventjes vast hier-en-daar, maar dat gebeurde vooral sporadisch. De rustige piano-geluiden op de achtergrond zijn rustgevend en de geluidseffecten zijn vrij bombastisch hier-en-daar, om net wat meer impact te maken op de speler.
The Devil’s Due is een aparte game die wel een beetje in het straatje valt van Balatro. Nee, de multipliers, de reeksen, de combo’s, het is allemaal net wat anders en deze game focust zich net wat meer op het pokeren dan op het maken van multipliers, maar het cheaten heeft wel veel weg van diezelfde gameplay. Na wat uurtjes spelen was ik nog altijd content met het uitspelen van de uitdagingen en het roguelike-element zorgt ervoor dat je runs wel geregeld over moet spelen voordat je er doorheen geraakt, maar echt vervelend werd het niet. De uitleg had beter gekund, vooral van de mini-games en keuzes die je maakt tussen de pokergames door en je moet wel met erg veel rekening houden, waaronder de character-voordelen/nadelen van de opponent. Dit is in het begin erg warrig en onduidelijk. Kom je daar eenmaal doorheen, dan is dit een leuke pokergame die je vele uren zoet weet te houden en je lekker leert valsspelen.
