Je krijgt als recensent wel eens extra leuke cadeautjes in je schoot geworpen. Als oude(re) rot heb ik heel warme herinneringen aan de 16-bit console periode (met name de Super nintendo console) back in de vroege jaren 90’. Eén van mijn favoriete spellen toen was een game genaamd Joe and Mac, een side-scrolling platformer met in de hoofdrol een stelletje Neanderthalers die niks anders te doen hadden dan dino’s en ander gespuis neer te meppen in hun zoektocht naar hun vermiste vrouwtjes. Het voelde voor mij als een vroegtijdig kerstcadeau toen ik de Joe and Mac Retro Collection Switch editie een kans mocht geven. De Joe and Mac Collection is als het ware de verzameling van de drie games uit deze franchise. Deze games zijn ‘Joe and Mac: Caveman Ninja’, ‘Congo’s Caper’ en ‘Joe and Mac 3: Lost in the tropics’.
Even overlopen
Joe and Mac: Caveman Ninja is de meest bekende en populairste van de drie. Zoals al vermeld is dit een side-scrolling platformer waarbij je in je eentje of in co-op lekker kan meppen op alles wat beweegt (en maken dat ze uitgestorven blijven). Level per level baan je jezelf een weg door allerhande prehistorische landschappen waarbij je op het einde van elk leven een boss moet verslaan. Je maakt hierbij gebruik van je knuppel, maar krijgt gaandeweg hulp van projectielen zoals beenderen, boemerangs, vuur en rollende stenen wielen. Deze verzamel je vrij snel en kan je ook switchen door middel van de select toets ( ‘-‘ op de Switch). Voor de rest is de besturing simpel. B is springen, Y is slaan, en L/R gecombineerd met een richting is om een sprintje te zetten. Ook kan je een hoge salto sprong doen door naar boven te drukken en B in te duwen. Joe and Mac is in zekere zin heel simpel, maar in die ongecompliceerdheid zit nu net zijn kracht. Er huist een enorme chille vibe doorheen alle levels met superleuke, grappige graphics die typisch waren voor die tijd. Het is ook niet te moeilijk waardoor je meestal met een half uurtje genoeg had om tot het einde te geraken. De levels zijn niet lang maar wel heel gevarieerd, daarmee dat het ondanks de simpele controls en straight forward level design nooit een saaie boel wordt.
Congo’s Caper!
Goed, naast de eerste Joe and Mac heeft deze nog een aantal minder bekende vervolgen. Congo’s Caper is in feite het vervolg op Joe and Mac maar is meer een ietwat spin-off met andere personages. In deze game speel je als Congo, die half aap half mens is. Ook hier is je doel om jouw meisje te redden van een duistere demoon. Ik herinner me dat ik deze een keer vroeger heb gespeeld maar al snel de interesse verloor. Niet dat dit een slechte game op zich is; De graphics zijn superleuk alsook de sprites, maar omdat je in feite maar twee keer kon geraakt worden (1 keer als mens, dan als aap) werd de game vaak onnodig moeilijk. Ik heb na zoveel jaren deze game terug een kans gegeven maar kwam gewoon tot diezelfde conclusie. Spijtig want voor de rest zijn de levels en de bosses best leuk. En ja, je ziet heel duidelijk dat de game gebaseerd is op de originale Joe and Mac.
Joe and Mac 2…euu…3…euu…?
En dan hebben we natuurlijk Joe and Mac 3. In deze retro collectie is het de derde installment, maar deze versie staat ook bekend als Joe and Mac 2. Ik versta wel de verwarring aangezien deze een echte sequel is van de originele Joe and Mac, in tegenstelling to Congo’s Caper. Ook deze heb ik vroeger een aantal keer gespeeld, al was het op een emulator. Geen slechte sequel, maar ook deze kan niet tippen aan de originele Joe and Mac. Deze game zit een beetje met hetzelfde probleem als Congo’s Caper. De game wordt onnodig moeilijk gemaakt door de meer complexe level design en overworld structuur. Er zitten wel leuke dingen in maar het voelt gewoonweg niet echt al een meerwaarde. Grafisch zit het dan wel goed en heeft hier ook dezelfde ‘whacky’ graphics. Dus met andere woorden, Joe and Mac: Caveman Ninja blijft echt de absolute topper van de drie.
Bonus content!
Red Art Games heeft ervaring in het heruitbrengen van oudere games, en laat ook hier zien dat deze dat doet met veel passie en zorg. Ook al zegt Joe and Mac je geen moer, de presentatie op Switch oogt echt super en zit boordevol extra’s. Alles wat je maar kan bedenken over het heruitbrengen van klassiekers zit er beslist in: verschillende achtergronden, CRT-filters, aspect-ratio’s, boss rushes, terugspoelen van je playthrough et cetera. Het zit er echt allemaal in. Alles is superleuk ogend en de UI die ermee gespaard gaat is prima verzorgd en is ook heel duidelijk in zijn navigatie. Wat ik ook heel leuk vind is dat je bij de extra’s alle muziek kan afspelen op een virtuele vinylplaat en dat je alle cartridges en boxes kan bekijken (en uitpakken) met de handleiding. Dit allemaal in de Japanse, Amerikaanse en Europese versie. Ja, het is beslist een van de best verzorgde heruitgaven van 16-bit games die ik al heb gezien, en Red Art Games verdient hier dan ook beslist alle lof voor.
Of je van de games zelf zal houden zal wellicht niet voor iedereen hetzelfde resultaat geven, maar qua presentatie en nostalgie/fan factor is dit beslist een topper. Er zijn verschillende versies van deze retro collectie, maar het gemiddelde prijskaartje is rond de 40 euro. Persoonlijk vind ik dit niet goedkoop maar als je echt interesse hebt in deze retro editie, en omdat deze echt prima verzorgd is, kan dit wel eens de moeite zijn.
