Star Wars: Galactic Racer

Star Wars Episode I: Racer is voor mij nog altijd één van die racegames waar ik met veel plezier aan terugdenk. Vooral de PC-versie heb ik vroeger helemaal plat gespeeld. Hoewel de game jaren later een HD-release kreeg voor onder andere de PlayStation 4 en Nintendo Switch, bleef het origineel op de PC de versie met de meeste charme. Het is inmiddels alweer een behoorlijke tijd geleden dat we een racegame binnen het Star Wars-universum kregen. Star Wars: Galactic Racer brengt daar verandering in en laat de podracers opvallend genoeg niet de hoofdrol spelen. In plaats daarvan nemen we deel aan de Galactic League, waar verschillende soorten speeders, gevaarlijke races, rivalen en credits centraal staan.

Kies je eigen route

De campagne is het grootste onderdeel van Galactic Racer. Het doel is om het einde van een league te bereiken en daar uiteindelijk de grote favoriet te verslaan. In de eerste league is dat niemand minder dan Sebulba. Iedere race levert credits en upgrades op waarmee je jouw voertuig tijdens een league steeds verder kunt verbeteren. Hoe beter je speelt, hoe meer kans je maakt om de favoriet te verslaan. De campagne is dan ook opgezet als een roguelike en dit is in lange tijd weer een game waarbij het roguelike deel fris en interessant aanvoelt.

Een league brengt je langs verschillende planeten, waarbij je zelf een pad kunt kiezen. Daarmee bepaal je deels welke uitdagingen je voor je kiezen krijgt. Gewone races vormen de basis, maar er zijn ook tests met experimentele voertuigen waarin je bijvoorbeeld binnen een bepaalde tijd moet finishen of een specifiek aantal boosts moet uitvoeren. Zijn er eliminatieraces waarbij steeds de laatste racer afvalt en kom je onderweg nog genoeg andere varianten tegen. Hierdoor is er verrassend veel afwisseling en voelt het niet alsof je constant dezelfde soort races aan het afwerken bent. Tussen de planeten door kun je de verdiende credits gebruiken om upgrades te kopen en beschadigde onderdelen repareren. Je kunt hier ook met verschillende personages praten voordat je weer verdergaat.

Na Sebulba begint het pas echt

Wanneer je Sebulba uiteindelijk weet te verslaan, blijkt dat de campagne eigenlijk nog maar net op gang is gekomen. Vanaf dat moment komen er nieuwe systemen bij en kun je je onder andere aansluiten bij een factie. Deze geeft je tijdens races extra opdrachten. Je moet bijvoorbeeld een bepaald aantal seconden op de eerste plaats racen. Lukt dat op een planeet, dan kun je rekenen op grotere beloningen. Haal je het doel niet, dan kan daar juist een straf tegenover staan en krijg je bijvoorbeeld minder ruimte om fouten te maken.

Ook kun je gokken op de prestaties van andere racers om wat extra credits te verdienen. Het zijn misschien geen grote systemen op zichzelf, maar samen zorgen ze ervoor dat je voortdurend wordt uitgedaagd om net iets meer risico te nemen. Ga je voor de veilige route richting de volgende planeet of probeer je toch die extra beloning mee te pakken die het verschil kan maken in die laatste race?

Spelen met gevaar

Het belangrijkste blijft natuurlijk het racen zelf en gelukkig zit dat uitstekend in elkaar. Galactic Racer voelt voor mij als een combinatie tussen MotorStorm en Episode I: Racer. De game is ontzettend snel en de omgevingen vliegen werkelijk aan je voorbij. Het ene moment race je nog door een behoorlijk open gebied en enkele seconden later probeer je jezelf door een kleine doorgang te manoeuvreren. Met drifts kun je scherpe bochten nemen en daardoor is de besturing toegankelijk genoeg om direct lekker te kunnen racen. Tegelijkertijd zit er voldoende diepgang in om na vele uren nog steeds betere tijden neer te zetten. Omdat de circuits met de hand zijn ontworpen, loont het bovendien om ze echt te leren kennen. Weten waar een scherpe bocht komt of op welk recht stuk je zonder problemen alles uit je boost kunt halen, kan uiteindelijk het verschil maken.

Vooral het boosten speelt hierin een belangrijke rol. Je hebt een meter die langzaam wordt gevuld en waarvan je een deel kunt gebruiken voor extra snelheid. Daarnaast kun je onder bepaalde omstandigheden een langere boost inzetten die je vervolgens zo lang mogelijk probeert vast te houden. Dat klinkt eenvoudig, maar op hoge snelheid wordt timing ontzettend belangrijk. Een boost op het verkeerde moment kan betekenen je de boost maar een zinloze seconde kunt gebruiken. Je kunt dit natuurlijk niet oneindig doen, want dan raken je motoren overbelast. Hier geeft de game je wederom de mogelijkheid om risico’s te nemen.

Naast snelheid zijn er nog verschillende systemen die invloed hebben op een race. Je kunt zelf crashen, maar je kunt tegenstanders eveneens proberen uit te schakelen. Een flinke beuk op het juiste moment kan bijzonder effectief zijn en soms is het slimmer om een tegenstander uit de wedstrijd te werken dan hem netjes voorbij te rijden. Bereikt jouw teller nul, dan zul je helaas opnieuw moeten beginnen. Gelukkig zijn er manieren om dit aantal te verhogen en je iets meer risico kunt nemen. De omgeving en de ondergronden kunnen zowel een voordeel als een nadeel opleveren. Vuur kan er bijvoorbeeld voor zorgen dat je boost sneller wordt gevuld, terwijl ijs juist een negatief effect heeft. Gif beschadigt je voertuig sneller. ijs koelt je boost sneller en vuur versnelt het overbelasten van je motoren.

Niet alleen podracers

Opvallend is dat podracers niet de standaardvoertuigen van Galactic Racer zijn. Je begint met een landspeeder en later kun je onder andere een skim-speeder en speeder-bike vrijspelen. Alle drie hebben ze hun eigen voordelen. De landspeeder is de meest veilige en gebalanceerde keuze. Speeder-bikes zijn kleiner en daardoor prettig op circuits met veel bochten en nauwe stukken. De skim-speeder draait juist veel meer om snelheid en het zo scherp mogelijk aansnijden van hoeken.

Podracers zijn gelukkig wel degelijk aanwezig. Ze komen terug in scenarios en arcade, maar verschijnen ook tijdens speciale onderdelen van de campagne. De eerste keer dat je daadwerkelijk in een podracer stapt, is daardoor een heerlijke verrassing. Voor liefhebbers van Episode I: Racer voelt zo’n wedstrijd meteen vertrouwd aan en sommige momenten lijken rechtstreeks uit de films te komen. Een ander leuk detail is dat iedere race begint met een kleine minigame waarmee je alvast boost kunt opbouwen. Hoe dat precies werkt, is afhankelijk van het voertuig waarin je rijdt. Het is een kleine toevoeging, maar wel eentje die perfect binnen het Star Wars universum past.

Bouwen aan je eigen racer

Na een succesvolle of mislukte league verdwijnt gelukkig niet alles wat je hebt bereikt. Ook door arcade-uitdagingen en scenarios te voltooien verdien je punten, abilities en favors die onderdeel zijn van je permanente progressie. Daardoor bouw je langzaam maar zeker niet alleen je voertuigen, maar ook je racer verder uit. Dat gaat niet bijzonder snel en je zult behoorlijk wat wedstrijden moeten rijden voordat je alles hebt vrijgespeeld. Gelukkig worden de beloningen beter naarmate je verder komt, waardoor goed spelen ook echt wordt beloond.

Vooral de aanpassen van de voertuigen is erg uitgebreid. Je speelt nieuwe voertuigen vrij, maar kunt vervolgens ook onderdelen met elkaar combineren. Zo kun je bijvoorbeeld een rechtermotor van het ene voertuig gebruiken en daar een linkermotor van een ander model tegenover zetten. Hierdoor zijn er ontzettend veel combinaties mogelijk en kun je behoorlijk lang bezig zijn met het samenstellen van een voertuig dat precies bij jouw stijl past. Favors worden daarnaast beter naarmate je ze vaker gebruikt. Wie werkelijk alles wil vrijspelen en maximaliseren, heeft hier dus genoeg te doen.

Goud moet je verdienen

Naast de campagne is arcade waarschijnlijk de plek waar je het duidelijkst merkt hoe goed je de besturing daadwerkelijk beheerst. De uitdagingen draaien hier voornamelijk om het neerzetten van tijden en je kunt brons, zilver en goud medailles verdienen. Brons is meestal redelijk snel te halen, maar daarna wordt het een heel ander verhaal. Voor zilver en vooral goud moet je het circuit kennen, boosts optimaal gebruiken en eigenlijk geen fouten maken.

Je kunt bovendien niet simpelweg je favoriete voertuig kiezen om een uitdaging gemakkelijker te maken. Je krijgt een voertuig toegewezen en zult het daarmee moeten doen. Hierdoor draait arcade volledig om je eigen vaardigheden. Een slechte tijd betekent meestal gewoon dat je ergens nog iets beter kunt doen. Wie op iedere uitdaging goud wil behalen, kan hier dan ook flink wat uren in stoppen.

Even snel een scenario

Scenarios zijn een mooi alternatief wanneer je geen complete league wilt doorlopen. Ze bestaan meestal uit een korte serie van ongeveer vijf races waarin een specifieke tegenstander centraal staat. Uiteindelijk is het doel simpel: zorg ervoor dat jij degene bent die bovenaan eindigt. Door de kortere opzet speel je ze gemakkelijk tussendoor, terwijl ze toch voldoende het gevoel geven dat je ergens naartoe werkt.

Er zijn bovendien behoorlijk veel scenarios aanwezig, waardoor ze veel meer zijn dan een klein extraatje. In combinatie met de verschillende voertuigen en uitdagingen leveren ze nog flink wat extra speeluren op. Arcade draait vooral om het perfectioneren van je eigen prestaties, terwijl scenarios meer als kleine kampioenschappen aanvoelen. Daarmee hebben beide modi naast de campagne daadwerkelijk een eigen rol.

Visueel indrukwekkend

Ook visueel weet Galactic Racer indruk te maken. De omgevingen zien er uitstekend uit en vooral races die zich in het donker of tijdens regen afspelen, kunnen behoorlijk spectaculair ogen. Daarbij hebben sommige omstandigheden ook invloed op hoe je een race ervaart. Het is dus niet alleen een ander kleurtje over hetzelfde circuit. Het sounddesign doet eveneens uitstekend werk. De voertuigen klinken krachtig, de snelheid komt goed over en wanneer het misgaat, zorgen de explosies voor het nodige spektakel. De prestaties zijn eveneens dik in orde. De framerate blijft hoog en ik ben nauwelijks haperingen tegengekomen. Bij een racer die op sommige momenten zo snel gaat als Galactic Racer is dat ook noodzakelijk. Je moet in een fractie van een seconde kunnen reageren en een framedrop op het verkeerde moment zou de game onspeelbaar maken. Gelukkig blijft alles ook tijdens de chaotischere races soepel draaien.

Minder geslaagd zijn de momenten tussen de races door. Op de planeten kun je rondlopen en met verschillende personages praten. Het ziet er allemaal prima uit, maar de gebieden kunnen wat kaal aanvoelen en uiteindelijk is er niet bijzonder veel te beleven. Tijdens gesprekken doet de camera daarnaast af en toe wat vreemde dingen. Het zijn geen grote problemen, maar ik hoop dat deze delen nog wat worden aangevuld. Ook de monteur die je gedurende het avontuur tegenkomt, behoort niet bepaald tot mijn favoriete personages. Hoofdpersonage Shade blijft ondertussen vooral een mysterieus figuur met een helm op, waardoor een groot gedeelte van het verhaal via de personages eromheen wordt verteld. Het verhaal doet zijn werk en geeft de campagne wat context, maar uiteindelijk wilde ik vooral zo snel mogelijk weer mijn voertuig instappen.

Tegen elkaar de baan op

Multiplayer maakt het pakket compleet en doet grotendeels precies wat je ervan verwacht. Veel modi van de standaard races tot aan een tour wat vergelijkbaar is met een MOBA. Je kunt verschillende opties aanpassen en tegen menselijke tegenstanders wordt het racen automatisch een stuk uitdagender. Een echte speler reageert nu eenmaal anders dan een computergestuurde racer en met alle mogelijkheden om elkaar dwars te zitten, kunnen wedstrijden behoorlijk chaotisch worden. Dit deel is dan ook het onderdeel wat we nog het minst hebben kunnen testen en ik ben erg benieuwd hoe spelers dit oppakken na de release.

Het grote gemis is splitscreen. Juist een racer als Galactic Racer, waarin je elkaar met enorme snelheden voorbij probeert te vliegen en tegenstanders zelfs kunt laten crashen, schreeuwt om lokale multiplayer. Samen op de bank racen had hier perfect bij gepast. Online is er gelukkig genoeg plezier te beleven, maar het ontbreken van splitscreen blijft een gemiste kans.

Het race event van het jaar

Star Wars: Galactic Racer is voor mij de Star Wars-racer waar ik sinds Episode I: Racer op heb gewacht. Het racen is razendsnel, chaotisch en toegankelijk, maar ondertussen zit er voldoende diepgang in de verschillende systemen, voertuigen en de circuits om er echt beter in te worden. Vooral de campagne weet positief te verrassen door constant nieuwe keuzes, uitdagingen en systemen te introduceren. Zelfs na het verslaan van Sebulba blijkt er nog genoeg bij te komen. Arcade en scenarios zorgen vervolgens voor uren aan extra uitdagingen en ook de multiplayer is een leuke toevoeging, al is het ontbreken van splitscreen erg jammer. De gedeeltes tussen races door hadden wat levendiger gemogen, maar zodra je weer in een voertuig stapt, is dat een klein detail. Star Wars-fans en liefhebbers van snelle arcade-racers kunnen deze game dan ook met een gerust hart op hun verlanglijstje zetten.