Adorable Adventures

In Adorable Adventures speel je als Boris, een wild jong zwijntje, die op zijn neus moet vertrouwen om zijn familie weer bij elkaar te krijgen. Dit klinkt natuurlijk als een interessant fris idee voor een cozy game. Op de Nintendo Switch 2 begon ik dan ook met plezier aan deze zoektocht en was ik vooral benieuwd welke avonturen mijn neus op zou leveren.

Op zoek naar je familie

De game neemt aan het begin rustig de tijd om uit te leggen wat er is gebeurd. Boswachter Maxime vertelt hoe een bosbrand de zwijnen familie uit elkaar heeft gedreven en dat Boris op zoek moet naar zijn moeder, broertjes en zusjes. Dit zorgt ervoor dat de game het gevoel krijgt van een National Geographic documentaire.  Je weet hierdoor wat er gebeurt en wordt er wat meer context gegeven zonder de zwijntjes een stem te geven. De rustige uitleg past bovendien goed bij het tempo van de game. Dit is een game waar je rustig de wereld wilt verkennen.

Adorable Adventures is een 3rd person game, waarbij je Boris kunt laten rennen, springen en tegen dingen aan kunt laten beuken. De actie die je het vaakst gebruikt, zit op de rechter schouderknop. Zodra je die indrukt, verschijnt het sterkste geurspoor in de omgeving. Dit doet meteen denken aan de speursegmenten in The Witcher, de Horizon-games, en recent Wolverine. Waarbij het succes van deze mechanic van positief tot extreem negatief ervaren wordt. Die associatie met Horizon is extra interessant omdat creative director Steven ter Heide bij Guerrilla Games aan Horizon Zero Dawn werkte. In Adorable Adventures draait vrijwel het hele avontuur om deze ene handeling.

De sterkste geur

Het volgen van een spoor vraagt in het begin wat aandacht. Zodra je tijdens het lopen een sterkere geur tegenkomt, neemt die het zichtbare spoor over. Daardoor kun je even de richting kwijtraken terwijl je eigenlijk naar iets anders op zoek bent. Na een aantal vondsten van dezelfde geur krijg je de mogelijkheid om die geur uit te schakelen. Zo kun je bekende geuren wegfilteren en gerichter speuren naar wat je nog zoekt. Dat geeft het verzamelen een praktisch nut. Hoe meer geuren je leert kennen, hoe makkelijker je de volgende wandeling naar je hand zet. Het zorgt er ook voor dat je op een natuurlijke manier de hele wereld ontdekt.

Het eerste uur is het leuk om uit te zoeken waar de sporen heenleiden. Daarna begint de herhaling wat meer op te vallen. Je loopt een stuk, gebruikt je neus, volgt een spoor en past zo nodig je geurfilters aan. Vervolgens begint het weer van voren af aan. Je moet soms de gevonden dingen, zoals paddestoelen, bloemen en gieters ergens afgeven, maar dit resulteert uiteindelijk in dezelfde gameplay. Verborgen extra’s, zoals races, interactieve plekjes en punten waar je rond kunt kijken proberen deze herhaling tegen te gaan. Maar de beloning voelt vaak net te klein om alles te voltooien.

In de natuur

De wereld ziet er netjes uit. Het park, geïnspireerd op het Franse Cévennes natuurgebied, wisselt bospaadjes af met open grasland, drogere stukken en rotsachtig terrein. Daardoor is er genoeg variatie in de omgevingen. Vooral de afwisseling tussen dichte begroeiing en open velden werkt goed. De rustige soundtrack zorgt voor een rustige ervaring.  Wie overal even rondkijkt en alle verzamelobjecten probeert mee te pakken, kan rekenen op zo’n vijf à zes uur. Dat is een lengte die goed past bij de eenvoudige zoektocht van Boris. Deze mooie omgevingen hebben wel een nadeel. Tijdens mijn speelsessie op de Nintendo Switch 2 haperde het beeld geregeld en liep de game één keer helemaal vast. Dat viel extra op omdat ik meestal gewoon door de natuur liep, met weinig actie of effecten op het scherm.

Tijdens het sprinten had ik alleen graag wat meer controle over Boris gehad. Zijn bewegingen voelen traag en zweverig aan, vooral als je op snelheid wilt bijsturen. Bij een wandeling door het bos valt dat minder op, maar zodra je een scherpe bocht wilt maken of een tijdrit probeert, wordt het vervelend. Die besturing beïnvloedde ook hoe vaak ik zin had om onderweg aan een race te beginnen. Een korte afwisseling van het speuren moet uitnodigen om het nog eens te proberen, en juist bij die opdrachten voelde de game voor mij het minst sterk aan.

Een schattig avontuur

Adorable Adventures is een schattig avontuur voor een uurtje. De verteller zet Boris en de zoektocht naar zijn familie mooi neer en het idee om als klein zwijntje op je neus door de natuur te lopen blijft een leuk idee. Maar na het eerste uur begint de game helaas wat in herhaling te vallen en valt de technische afwerking ook wat tegen met haperingen en zelfs crashes op de Switch 2. Als de speurdelen van andere games altijd jouw favoriete segmenten waren, dan is dit een game om uit te proberen. Is dit niet het geval, dan blijft er een saaie boswandeling over met een naar geurtje.