Silver Pines

Combi van…

Kent iemand nog This War of Mine? De setting van die game was ongekend destijds. Veel vergelijkbaar materiaal hebben we destijds niet meer gezien. Echter is er nu Silver Pines, een nieuwe game van Wych Elm, die het metroidvania horror-survival genre volledig op zijn kop moet zetten en zelfs veel weg heeft van Twin Peaks.

Je bent detective Red Walker, een man met een opdracht. Je bent beland in Silver Pines, een verlaten stad die onder water loopt door alle regen en zo goed als leeg aanvoelt. Maar er zijn nog wat personages aanwezig en jij moet op zoek naar Eddie Velvet. Hij is een musicus die spoorloos is. In de stad hebben donkere wezens de schaduwen overgenomen. Ze hebben het op jou gemunt. Ontrafel jij het geheim dat schuil gaat onder de verdwijning van Eddie? Alleen al het mysterie achter de opdrachtgever die je steeds pusht om verder te gaan zorgt al voor de nodige vraagtekens! En is die Eddie wel zo’n idool waardig, of heeft hij ook van alles in zijn schild gevoerd?

Wat een setting!

Veelal begin ik niet met de graphics en audio van een game, maar gezegd moet worden dat dit spel uitblinkt in die aspecten. De omgevingen zijn uitermate gedetailleerd; Van flikkerende lichten in en rondom gebouwen, de waterdruppels die op het scherm vallen, het artwork-achtige design van het main character, de gevechten die uitermate stijlvol zijn uitgewerkt. Het oogt een beetje als een mix tussen Max Payne en This War of Mine, en dat werkt geweldig. Vooral de schaduwen en geflikker van licht is geweldig gedaan, maar ook de details van gebouwen en de diepgang van objecten werkt subliem. Dan heb ik het nog niet eens gehad over de voice-acting. Deze is zo gevoelig en sfeervol, dat ik er af en toe bijna de rillingen van over mijn lijf kreeg. Alleen al de uitspraken van de detective, zoals “The door is open from the other side”, de scherpte en gevoeligheid van dat soort monologen liggen zo hoog, al valt het lastig te verwoorden en uit te leggen. Hetzelfde geldt voor de NPC’s en de zeer lichte achtergrondgeluiden, wat je niet eens echt een soundtrack kan noemen, die de duistere toon zetten van het spel. Maar over naar de gameplay!

Silver Pines is een metroidvania waarin je horizontaal beweegt. Je kunt weliswaar dieptes bewandelen door simpelweg paden te kruizen en interactie uit te voeren, waarna je character naar de volgende horizontale laag navigeert. In principe beloop je dus delen van de stad, die weer verdeeld zijn over verschillende lagen die je van links-naar-rechts kunt bewandelen, en visa-versa. Veel gebouwen zijn toegankelijk, maar delen van die gebouwen zijn pas later te zien, waardoor je vaak terug zult komen bij diezelfde shops, garages en noem maar op. Je unlockt delen van de districten door codes, sleutels en objecten te vinden waarmee je door bepaalde muren heen kunt slaan. Een spiegel die je kapot slaat, doeken die je middels melee weg mept, maar ook sloten die je met een pistool of shotgun kapot kunt schieten, openen de wereld verder en verder. Dit aspect van de game – ook wel ontdekken – zet direct de toon, want veel combat is er op zich niet, maar wel net genoeg om actievol genoeg te zijn.

De actie die plaatsvindt, bestaat vooral uit melee-aanvallen, dodgen, stampen en schieten. Je hebt een inventory vergelijkbaar met Resident Evil, waarbij je slots hebt die naar mate het spel vordert uitgebreid wordt. Van kogels tot guns, van molotov cocktails tot herbs die je health weer een boost geven. Zelfs een emmer cement neem je mee op een gegeven moment. Daarnaast heb je ook een camera waarmee je momenten kunt archiveren door foto’s te maken. Ook zijn er de Mementos, actieve verbeteringen die je kunt inzetten, waarmee bijvoorbeeld headshots meer damage doen, , sneller herladen of damage reductions ingezet kunnen worden. Hiervan kun je er later meer tegelijk van inzetten. Zoals gezegd is er ook een map die bestaat uit meerdere lagen, van begane grond tot de vijfde vloer op gebouwen. Deze map wordt ook wel gemarkeerd met belangrijke hotspots, wat in feite hints zijn voor bepaalde gebieden en waar je iets moet zien te unlocken. Soms maakt de map het er echter niet duidelijker op, en is het zoeken naar een speld in een hooiberg. Als je dus een bepaalde code niet vindt, zijn er vaak te weinig alternatieven om hetzelfde probleem alsnog mee op te lossen, en ben je dus veel aan het verkennen, soms zelfs te veel mijn inziens. Iets meer side-options waren dan ook welkom geweest. De Notes bieden soms ook diverse handvaten, waarmee je weer een stukje verder weet te komen. Echt biedt het verkennen zoveel voldoening op de een of andere manier, waardoor het toch leuk blijft om rond te blijven lopen en te zoeken naar nieuwe inventory die je verder weet te helpen.

Soms (te) lang zoeken

Silver Pines is misschien qua gameplay niet ongekend, maar speelt gewoon heerlijk weg. Het speelt rustig weg kan ik beter zeggen, zonder echt veel druk op de speler te gooien. De minieme details maken echter het spel. Het saven door middel van een muntje in een telefooncel te stoppen en te bellen naar een bepaald nummer. De geveegde gezichten van NPC’s tijdens de dialogen die plaatsvinden, het manueel herladen van je guns door quick-time-events, het koffie zetten voor stamina, het combineren van objecten in je inventory om daar een ultiem item van te maken, de impact die een slag op een vijand doet, alles is tot in de puntjes uitgewerkt, en dat voel je. Hetzelfde geldt voor de puzzels. Het vinden van een radio-frequency, en dan net die mode-switches vergeten, het zijn de kleine details die je moet vinden, maar wel net uitdagend genoeg zijn om ze op te sporen. Het zorgt soms ook net voor dat beetje onnodige frustratie waardoor je een tijdje vast blijft lopen op een bepaald stuk van de game. Vooral het vinden van de code bij de Union en het vinden van de triangle-shaped-vorm die je in gaten kunt steken om te activeren zorgde voor flink wat hoofdpijn. Zo zat ik daarnaast ook lange tijd te klooien totdat ik de crowbar kreeg, welke een wereld voor mij opende, al dacht ik dat ik in hetzelfde gebied gewoon door moest zoeken tot in de eeuwigheid, maar dat bleek dus niet het geval. Loop je dus tegen barricades aan, ga dan vooral verder met zoeken in andere gebieden, en blijf niet hangen. Gelukkig zijn er na de launch ongetwijfeld walkthroughs die je verder kunnen helpen, al is het jammer dat je vast kunt lopen als je één puzzel overslaat of niet opgelost kunt krijgen.

Silver Pines voelt als een waar kunstwerk, maar kent één nadeeltje, en dat is eigenlijk dat je soms wat door moet zetten om je volgende sleutel tot succes weer te vinden door de map heen. Dat heeft echter ook haar charme. Vooral in het begin sta je echt met open mond te kijken naar de stijl van deze titel, en dat vind ik bewonderenswaardig. De wereld opent zich met elk stapje dat je neemt en elk item dat je vindt. De dialogen zijn kort genoeg en niet langdradig waardoor je ze eigenlijk nooit overslaat, waardoor je echt het verhaal wilt en probeert te blijven volgen, hoeveel uren je ook al in de game hebt zitten, en dat zijn er zeker wel vijftien tot het eind. Daarnaast hoef je niet perse alles te ontdekken, maar wil je dat wel. Alleen al daarom is Silver Pines misschien wel één van de meest verrassende games van dit najaar, en dan moeten er nog heel wat toppers komen. Wat mij betreft verdient dit spel zeer veel respect, ondanks veel mensen waarschijnlijk deze titel nog niet hebben voorbij zien komen in de overvolle line-up.