Team Ninja is inmiddels een bekende naam voor wie houdt van harde actie en strakke gevechten. Met Nioh 2 leverden ze een game af die vooral geliefd werd bij spelers die niet bang waren om honderd keer dood te gaan voor één overwinning. Die lijn trekken ze nu door met Nioh 3, dat veel vertrouwde elementen behoudt maar ook durft te sleutelen aan de formule. Er is meer vrijheid, meer diepgang in combat en meer opties voor je personage. Toch blijft het een spel dat duidelijk is bedoeld voor een specifieke groep spelers: mensen die uitdaging zoeken en niet terugdeinzen door alle verschillende systemen.
Verhaal zonder duidelijke richting
Het verhaal van Nioh 3 probeert ambitieuzer te zijn dan eerdere delen, maar slaagt daar niet goed in. Je speelt als Tokugawa Takechiyo, de oudere broer van Kunimatsu, die met behulp van duistere krachten probeert de macht te grijpen in Japan. Als Edo Castle dreigt te vallen, gebruikt Takechiyo de kracht van zijn Guardian Spirit om terug in de tijd te reizen. In verschillende tijdperken zoekt hij naar een manier om de ramp die “de Crucible” heet te voorkomen en zijn eigen tijd te redden. Klinkt interessant, maar de manier waarop het wordt gepresenteerd, voelt rommelig aan. Er worden veel namen en gebeurtenissen naar je hoofd geslingerd zonder echt duidelijke context of opbouw. Cutscenes proberen diepte te geven aan de personages, maar echt veel impact heeft het niet. Je krijgt nooit het idee dat je het verhaal speelt om het verhaal. Het is er, het is aanwezig, maar het heeft weinig gewicht. Gelukkig is dat in een game als deze ook niet de kern. Het verhaal is in feite een excuus om je door de ene brute regio naar de andere te laten reizen, om steeds weer nieuwe monsters en tegenstanders te lijf te gaan.
Wat meer vrijheid
Nioh 3 doet een stap richting open wereld, zonder helemaal die richting in te slaan. De game bestaat wel uit grote, verbonden gebieden waarin je vrij kunt bewegen en zelf je route kunt bepalen. Maar het gooit je niet helemaal dood met nutteloze zijmissies en andere tijdvullende taken. Je kunt zijpaden ontdekken, alternatieve routes nemen en zelf kiezen in welke volgorde je de quests aanpakt. Die vrijheid doet de game goed, zeker in combinatie met het loot-systeem dat je constant prikkelt om verder te zoeken naar betere uitrusting.
De moeilijkheidsgraad is nog steeds stevig. Nieuwe spelers zullen al snel merken dat Nioh 3 geen genade kent. Elk foutje wordt afgestraft. Maar waar het vroeger vooral trial-and-error was, heb je nu meer tools om jezelf aan te passen. Of je nu een brute tank bent met een Odachi, of een snelle aanvaller met klauwen en Ninja-skills: er is ruimte om jouw speelstijl te perfectioneren. De balans tussen uitdaging en beloning is goed. Je voelt je sterker naarmate je groeit, maar het spel blijft scherp genoeg om je bij de les te houden. De combat in Nioh 3 is het absolute hoogtepunt. Je kunt kiezen uit verschillende wapentypes, die elk hun eigen combo’s, bereik en tempo hebben. Van traditionele zwaarden en speren tot vuistwapens en dubbele bijlen, het aanbod is groot en gevarieerd. Nieuw in dit deel zijn twee duidelijke vechtstijlen: Samurai en Ninja. De Samurai-stijl is gericht op krachtige, beheerste aanvallen en het slim gebruiken van je Ki (stamina), terwijl de Ninja-stijl draait om snelheid, ontwijken en stiekeme aanvallen. Je kunt tijdens het vechten tussen deze stijlen wisselen, wat zorgt dat je enorm veel mogelijkheden hebt tijdens een gevecht. Ook de gear en skills verschillen per stance, dus je bent je karakter op twee manieren aan het levelen.
Daarnaast zijn er meerdere lagen aan de combat toegevoegd. Je hebt nog steeds de bekende Ki Pulse om je stamina terug te winnen door op het juiste moment een knop in te drukken. Je kunt vijanden grijpen en naar de grond werken met Grapples, gebruik maken van Yokai-krachten, en het gebruik van Guardian Spirits en de Amrita Gauge voegt daar nog meer tactiek aan toe. Verzamel genoeg energie, en je kunt speciale aanvallen loslaten. Maar dat is ook direct een punt van kritiek: er is enorm veel om te leren. Nieuwe systemen worden niet altijd even duidelijk uitgelegd. Je hebt Soul Fragments, je hebt item crafting, je hebt perks per wapen, je hebt stance-switching, en ga zo maar door. Het is mogelijk om te verdwalen in alle mechanics. Zeker voor nieuwkomers kan dit overweldigend zijn. Je moet tijd investeren om het onder de knie te krijgen. Doe je dat niet, dan loop je tegen een muur en zal je langere tijd op een moeilijke boss vastzitten. Gelukkig geeft het nieuwe open wereld systeem je dan wel de optie om even ergens anders heen te gaan om betere gear te verzamelen of wat verder te levelen om daarna terug te komen naar die boss.
Gear in overvloed
De gebieden in Nioh 3 zijn gevarieerder dan ooit. Je begint in beboste valleien met Japanse tempels, maar komt ook al snel in allerlei duistere, bijna helse, omgevingen. Elke regio heeft zijn eigen sfeer en vijandtypes. Er zijn geheimen te vinden, verborgen shrines en shortcuts om vrij te spelen. De game speelt slim met verticaliteit. Soms klim je via kapotte bruggen omhoog, andere keren spring je van een helling om een vijand van bovenaf te verrassen. Er was bijvoorbeeld een mini boss die je tegenkomt in een steegje. Deze kan je frontaal aanvallen maar dan mis je wel de krachtige stealth-aanval van achter. Toen ik een paar meter terugliep kon ik via wat dozen op het dak komen en zo met een kleine omweg achter de mini boss komen. Enorm handig en dit geeft je ook wat extra vrijheid.
De loot en uitrusting blijven een belangrijk onderdeel van je voortgang. Je vindt constant nieuwe wapens en pantsers met unieke eigenschappen, en je kunt ze upgraden of verkopen. Je krijgt daardoor het gevoel dat je steeds sterker wordt, maar je moet ook kritisch blijven: hogere stats betekenen niet altijd betere controle of combinaties. Dat houdt het interessant. De RPG-elementen voelen diepgaand, zonder dat je er uren voor hoeft te gaan zitten als je dat niet wil. Een ander belangrijk onderdeel van je progressie in Nioh 3 is het levelen van je karakter, iets wat je doet bij shrines of Bodhisattva-beelden. Door genoeg Amrita te verzamelen (de bekende ervaringsvaluta van de serie) kun je je statistieken verhogen, zoals Constitution, Strength, Magic of Skill. Deze stats beïnvloeden niet alleen je levenspunten en stamina, maar ook welke wapens het beste bij je passen en hoe effectief je bent in bepaalde vechtstijlen. Nieuw is dat deze stats gedeeld worden tussen de twee combat styles (Samurai en Ninja), waardoor je builds makkelijker kunt combineren zonder volledig vast te zitten aan één richting. Je kunt op elk moment zien welk effect een stat heeft op je stijl of uitrusting, en handig: via een druk op de knop kun je zelfs zonder kosten je punten resetten. Hierdoor wordt experimenteren aangemoedigd, wat een zeer goede beslissing is geweest.
Samen vechten, samen falen
Nioh 3 biedt meerdere manieren om samen te spelen. Je kunt op elk moment andere spelers uitnodigen via het Visitor-systeem, waarbij een andere speler jouw wereld binnenkomt om tijdelijk te helpen. Dat maakt lastige baasgevechten wat draaglijker. Je kunt ook Benevolent Graves tegenkomen: dat zijn AI-versies van andere spelers die jou helpen in je missie. Handig als je niet online wil spelen, maar toch een beetje hulp kan gebruiken. Daarnaast is er het bekende Revenant-systeem: op plekken waar andere spelers zijn gestorven, kun je hun grafsteen activeren en hun als vijand oproepen. Versla je die, dan kan je speciale gear krijgen en resources om de hulp in te roepen van die AI-versies van spelers. De hulp inroepen van deze AI versies werkte voor ons erg goed, en hielp bij de moeilijkere gevechten. De hulp krijgen van echte spelers was helaas niet goed te testen omdat natuurlijk nog niet zoveel mensen aan het spelen zijn.
Uitdagend, maar niet baanbrekend
Grafisch is Nioh 3 geen enorme stap vooruit ten opzichte van deel 2. De game draait vloeiend op PlayStation 5, met korte laadtijden en een over het algemeen stabiele framerate. Je hebt de keuze tussen een performance-modus en een resolutiemodus, waarbij de eerste de voorkeur verdient vanwege de snelheid van de gameplay. De effecten van de wapens en de aanvallen zien er spectaculair uit en ook de omgevingen zien er prima uit. Het zal niemand van zijn stoel laten vallen maar de graphics doen hun werk goed genoeg. Het design van de vijanden is sterk, en dan vooral van de grote eindbazen. Ook je eigen personage ziet er goed uit, zeker dankzij de uitgebreide character creator. Je kunt tot in detail bepalen hoe je personage eruitziet, van haarkleur tot littekens en de grootte van je armen en benen. Je bent al een paar uur verder voordat je je perfecte strijder hebt samengesteld.
Nioh 3 is een game die precies weet voor wie hij bedoeld is. Het is geen toegankelijk actie-avontuur voor een breed publiek. Dit is een genadeloze, diepgaande ervaring voor spelers die het leuk vinden om dood te gaan, te leren, en dan te winnen. De combat is ijzersterk, de progressie boeiend en het aanbod aan wapens en stijlen enorm. Er is veel te doen, veel te ontdekken en vooral veel te overwinnen. Maar makkelijk wordt het nooit. De game vraagt aandacht, geduld en toewijding. De hoeveelheid systemen, combo’s en mechanics kan overweldigend zijn, zeker in het begin. Nioh 3 is niet voor iedereen. Maar voor wie het aan durft, wacht een van de betere actie-RPG’s van het moment.
Beetje een game ala Ghost of Tsushima, maar dan net wat onrealistischer en actievoller. Nette score!