Na poker, drie op een rij en schaken is het nu de beurt aan pachinko om de roguelike behandeling te krijgen. Waar games als Balatro en andere titels inmiddels hebben bewezen dat je van een relatief simpel concept een verslavende ervaring kunt maken, probeert Pegs of Hell hetzelfde te doen met een balletje en een bord vol pinnen. Het klinkt misschien niet direct als een game waarin je tientallen of zelfs honderden uren kunt steken, maar niets is minder waar. Pegs of Hell combineert de willekeur van een pachinko machine met het strategische karakter van een roguelike, waarbij je niet alleen bepaalt hoe je de bal lanceert, maar ook hoe het speelveld eruitziet. Voeg daar een duivels casinothema, een flinke hoeveelheid upgrades en verschillende spelmodi aan toe en je hebt een game die verrassend veel diepgang weet te bieden.
Een balletje kan raar rollen
Je bevindt je in een casino dat wordt gerund door de duivel en moet iedere ronde een bepaald geldbedrag bij elkaar spelen. Dit doe je door een balletje in een pachinko machine te laten vallen. Iedere pin die je onderweg raakt, levert geld op en hoe meer pinnen je weet te raken, hoe hoger het uiteindelijke bedrag wordt. Je krijgt standaard drie ballen om het vereiste bedrag te verdienen en wanneer je hierin slaagt, mag je door naar de volgende ronde. Uiteraard wordt het bedrag dat je moet verdienen steeds hoger, waardoor je continu op zoek moet naar manieren om meer geld uit je ballen te halen. In het begin lijkt het vooral een kwestie van goed mikken en hopen dat je bal zoveel mogelijk pinnen raakt, maar al snel ontdek je dat er veel meer achter het concept schuilgaat.
Niet iedere pin heeft namelijk dezelfde functie. Sommige pinnen verhogen simpelweg het bedrag dat je verdient, terwijl andere juist invloed hebben op je multiplier. Daarnaast zijn er pinnen die steeds waardevoller worden wanneer je ze vaker raakt en exemplaren die de beweging van je bal beïnvloeden. Denk aan magneten die je bal aantrekken, bumpers die hem weer omhoogschieten of speciale pinnen die een bal kunnen opsplitsen in meerdere exemplaren. Hierdoor ontstaan er steeds meer mogelijkheden om enorme bedragen te verdienen. Wat begint als een relatief overzichtelijk bord, verandert na verloop van tijd in een chaotische machine waarin verschillende effecten elkaar versterken.
Je bouwt je eigen machine
Het mooie is dat je langzaam ontdekt welke combinaties goed werken en hoe je met een paar slimme keuzes veel meer uit een enkele bal kunt halen. Je bent namelijk niet afhankelijk van een vooraf opgebouwd speelveld. De borden beginnen met behoorlijk wat lege ruimte en het is aan jou om deze gedurende je speelsessie op te vullen. Na succesvolle rondes krijg je kaarten waarmee je nieuwe pinnen kunt plaatsen, bestaande pinnen kunt verbeteren of bepaalde effecten kunt toevoegen. Hierdoor bouw je het bord van de machine, waarbij iedere beslissing invloed heeft op de volgende poging. Een pin die op het eerste gezicht behoorlijk nutteloos lijkt, kan op de juiste plek ineens een enorme bijdrage leveren aan je score. Andersom kan een verkeerd geplaatste pin ervoor zorgen dat je bal juist een belangrijke combinatie mist. Dit maakt het bouwen van je bord minstens zo belangrijk als het daadwerkelijk lanceren van de ballen.
Naarmate je verder komt, wordt dit systeem steeds interessanter. Zo kun je een bumper onder een groep waardevolle pinnen plaatsen, waardoor de bal opnieuw omhoog wordt geschoten en dezelfde pinnen nogmaals kan raken. Combineer dit met magneten, splitters en andere effecten en je kunt behoorlijk bizarre situaties creëren. De game bevat twintig verschillende soorten pinnen en maar liefst 95 upgradepaden, waardoor er ontzettend veel mogelijkheden zijn om te experimenteren. Bovendien gelden bepaalde upgrades voor een volledig type pin en niet alleen voor één specifiek exemplaar. Wanneer je een bord hebt opgebouwd met veel dezelfde pinnen, kan een enkele upgrade daardoor een enorm verschil maken.
Een kwestie van millimeters
Gelukkig laat Pegs of Hell je niet volledig blind een bal lanceren. Tijdens het richten krijg je namelijk een voorspelling te zien van het traject dat je bal gaat afleggen. Dit is wat mij betreft een van de beste toevoegingen aan de game, omdat je hierdoor veel gerichter kunt proberen om bepaalde pinnen te raken. Je kunt de lanceerpositie aanpassen en de hoek veranderen om te zien welk resultaat dat waarschijnlijk gaat opleveren. Zeker wanneer je bord eenmaal vol staat met waardevolle combinaties, kan het ontzettend leuk zijn om te zoeken naar het perfecte traject. Soms ben je minutenlang bezig om een route te vinden waarmee je zoveel mogelijk pinnen raakt. Wanneer je vervolgens ziet dat je bal precies doet wat je voor ogen had en je score door het dak gaat, geeft dat behoorlijk veel voldoening.
Tegelijkertijd zit hier ook mijn grootste kritiekpunt. Het richten is namelijk ontzettend gevoelig en iedere millimeter die je verschuift of graad die je draait, kan een compleet ander resultaat opleveren. Hoewel de voorspelling gebruikmaakt van dezelfde physics als de daadwerkelijke worp, is het behoorlijk lastig om een eerder gevonden traject exact te reproduceren. Je hebt simpelweg te weinig duidelijke referentiepunten om te onthouden waar je de bal precies hebt gelanceerd. Hierdoor kan het zoeken naar een goede worp soms meer tijd kosten dan je zou willen. Daarnaast wordt niet in alle situaties het volledige traject getoond, waardoor een worp die eerder weinig lijkt op te leveren uiteindelijk toch verrassend goed kan uitpakken. Dat maakt het lastig om altijd de beste keuze te maken. Hoewel de physics dus voorspelbaar zijn, voelt het resultaat in de praktijk soms toch wat willekeurig aan. Een paar extra hulpmiddelen om lanceerposities te vergelijken of nauwkeuriger te onthouden, zouden wat mij betreft een flinke verbetering zijn.
De juiste kaarten maken het verschil
Naast de pinnen spelen ook de zogenaamde Arcana-kaarten een belangrijke rol. Deze kun je het beste vergelijken met de jokers uit Balatro. Iedere kaart geeft je een bepaalde bonus en door verschillende kaarten te combineren, kun je de opbrengst van je machine aanzienlijk verhogen. Het interessante is dat niet alleen de kaarten zelf belangrijk zijn, maar ook de volgorde waarin je ze plaatst. De effecten worden namelijk van links naar rechts geactiveerd, waardoor het nogal uitmaakt of je eerst een bedrag verhoogt en vervolgens vermenigvuldigt, of dit andersom doet. Met precies dezelfde kaarten kun je daardoor compleet verschillende resultaten behalen. In sommige situaties kan het verschil zelfs oplopen tot een factor honderd.
De game bevat zestien verschillende Arcana, die je op meerdere manieren kunt verbeteren. Ook kun je kaarten opofferen om een permanente bonus te krijgen. Je raakt de betreffende kaart dan kwijt, maar ontvangt daar een effect voor terug dat de rest van je speelsessie actief blijft. Hierdoor moet je regelmatig afwegen of je een sterke kaart wilt behouden of juist wilt opofferen om op langere termijn sterker te worden. Daarnaast kunnen bepaalde combinaties weer nieuwe mogelijkheden en kaarten opleveren. Het zorgt ervoor dat je voortdurend nieuwe strategieën ontdekt en dat geen enkele speelsessie precies hetzelfde aanvoelt.
Meer dan genoeg te doen
Wat Pegs of Hell daarnaast goed doet, is het aanbieden van een flinke hoeveelheid content. De game bevat honderd verschillende speelborden, meerdere spelmodi, tientallen upgrades en een grote verzameling pinnen en kaarten om vrij te spelen. Naast de klassieke spelmodus, waarin je steeds hogere bedragen moet verdienen, is er ook een verhaalmodus waarin je afdaalt door verschillende kringen van de hel. Hier neem je het op tegen verschillende eindbazen, waarbij het niet langer uitsluitend draait om zoveel mogelijk geld verdienen. In plaats daarvan moet je schade toebrengen door specifieke pinnen te raken. Je tegenstanders kunnen bovendien je speelveld beïnvloeden, waardoor je niet alleen aanvallend moet denken, maar ook rekening moet houden met je verdediging. Het verhaal zelf is vooral een excuus om deze gevechten aan elkaar te knopen, maar de afwisseling is zeker welkom.
Ook buiten de verhaalmodus is er genoeg te beleven. Zo zijn er spelvarianten waarin je met willekeurige pinnen moet werken, een modus waarin je een eigen economie opbouwt door geld te sparen en upgrades te kopen, en uitdagingen waarbij je tegen de klok speelt. Daarnaast kun je rechtstreeks tegen eindbazen vechten en is er een dagelijkse uitdaging waarin iedereen wereldwijd hetzelfde bord voorgeschoteld krijgt. Hierdoor kun je steeds op een andere manier met de spelmechanieken aan de slag. De moeilijkheidsgraad is in het begin overigens redelijk toegankelijk. Je komt vrij gemakkelijk door de eerste rondes heen en hebt voldoende ruimte om verschillende dingen uit te proberen. Naarmate de bedragen oplopen, verandert dit echter behoorlijk. Ineens merk je dat je zorgvuldig moet nadenken over je upgrades, de plaatsing van je pinnen en de combinaties van je kaarten. Een machine die eerst uitstekend werkte, kan een paar rondes later ineens tekortschieten.
Een duivelse presentatie
Waar veel vergelijkbare games kiezen voor rustige achtergrondmuziek, gooit Pegs of Hell het over een compleet andere boeg met stevige rockmuziek. Dit past verrassend goed bij het duivelse casinothema en geeft de game een eigen karakter. Zeker wanneer je bezig bent met een reeks succesvolle worpen en de bedragen steeds verder oplopen, werkt de energieke soundtrack behoorlijk aanstekelijk. Het is een fijne afwisseling ten opzichte van de vaak wat ingetogen muziek die je in andere games binnen dit genre hoort.
De visuele presentatie is helaas nog niet overal van hetzelfde niveau. Vooral hier merk je dat Pegs of Hell nog in ontwikkeling is. De monsters waarmee je te maken krijgt, zien er bijvoorbeeld tof uit en ook de kaarten zijn netjes vormgegeven. De driedimensionale modellen van de verschillende duivelse figuren passen goed bij de sfeer die de ontwikkelaar probeert neer te zetten. Het speelveld zelf oogt daarentegen regelmatig behoorlijk kaal. De tafels missen wat extra aankleding en ook de omgeving eromheen, waaronder de flessen en andere decoratieve elementen, kan nog wel wat aandacht gebruiken. Daarnaast zouden de effecten wat mij betreft veel spectaculairder mogen zijn. Wanneer je een enorme combinatie weet te maken en gigantische bedragen verdient, wil je eigenlijk dat de game dit ook visueel viert. Nu blijft die beloning soms wat achter bij wat er daadwerkelijk op het bord gebeurt.
Nog niet helemaal af
Ook de menu’s en vooral de tussenfilmpjes van de verhaalmodus kunnen nog behoorlijk wat verbetering gebruiken. De cut scenes zijn op dit moment ronduit teleurstellend en weten nauwelijks een gevoel van voortgang op te bouwen. Je reist volgens het verhaal steeds dieper de hel in en verslaat onderweg verschillende eindbazen, maar de presentatie weet dit avontuur niet echt overtuigend over te brengen. Het voelt alsof de verschillende onderdelen nog niet helemaal bij elkaar passen. Sommige elementen zien er al behoorlijk verzorgd uit, terwijl andere onderdelen eerder de indruk wekken dat ze nog in een vroege ontwikkelfase zitten. Als ik er een percentage aan zou moeten hangen, voelt de visuele afwerking momenteel alsof deze pas voor ongeveer zeventig procent klaar is. De basis is er absoluut, maar er moet nog wel wat gebeuren om alles naar hetzelfde niveau te tillen.
Gelukkig zijn dit vooral zaken die de presentatie raken en niet de kern van de gameplay. Want wanneer je eenmaal bezig bent met het verbeteren van je machine, verdwijnen veel van deze tekortkomingen al snel naar de achtergrond. Pegs of Hell heeft namelijk dat typische roguelike-effect waarbij je van plan bent om nog even snel een ronde te spelen, om vervolgens te ontdekken dat je alweer een uur verder bent. Met zoveel verschillende borden, spelmodi en combinaties is dit zonder twijfel een game waarin je gemakkelijk uren kunt steken.
Een duivels spelletje
Pegs of Hell is een verrassend sterke roguelike die laat zien dat ook pachinko uitstekend geschikt is voor dit genre. Het simpele principe van een balletje door een machine laten vallen, wordt gecombineerd met een indrukwekkende hoeveelheid strategische mogelijkheden. Vooral het zelf bouwen van je speelveld en het experimenteren met pinnen, upgrades en Arcana-kaarten zorgen ervoor dat de game veel meer diepgang heeft dan je eerst zou verwachten. De balans tussen geluk en vaardigheid is over het algemeen goed getroffen. Visueel is de game nog niet helemaal af. Daar staat tegenover dat de gameplay ontzettend verslavend is, de erg dikke soundtrack en er meer dan genoeg content aanwezig is om je lange tijd bezig te houden. Pegs of Hell weet daarmee precies dezelfde snaar te raken als Balatro, maar geeft er dankzij het zelfgebouwde pachinkobord een interessante eigen draai aan. Als de ontwikkelaar de presentatie verder weet op te poetsen dan is dit zeker een aanrader.
