Eindelijk is hij daar…
Als reviewer moet je neutraal blijven, maar je mag natuurlijk altijd je klassiekers hebben en games waar je naar uitkijkt. MOUSE: P.I. For Hire was echter een game die ik al dik een jaar op de voet volg. Nu deze titel dan eindelijk uit is, kon ik niet wachten om de game te spelen. De verwachtingen waren dus torenhoog, maar kon de game dit ook daadwerkelijk waarmaken?
MOUSE: P.I. For Hire is een game die qua setting veel weg heeft van een oude Mickey Mouse-cartoon, en daar is het spel dan ook grotendeels op gebaseerd. Met de zwart-witte ondertonen, waarbij dus geen kleuren te zien zijn, oogt het spel als een klassieke cartoon uit de jaren 30. Je maakt kennis met privédetective Jack Pepper, een voormalig oorlogsheld die detective is geworden in een wereld waar gevaar zelfs in het kleinste muizenhol op de loer ligt. Je begint aan een relatief eenvoudige vermissingszaak die al snel escaleert tot een complex web van intrige, waarbij corruptie, ontvoering en moord aan de orde van de dag zijn. Wat begint als een vrij standaard shooter, vouwt zich al snel uit tot een vintage-game die misschien ook wel direct in de boeken kan als een game met meerdere gezichten. Je bent namelijk niet alleen maar aan het rondlopen en schieten, maar je kunt ook allerlei puzzels en minigames oplossen. Zo kun je sloten unlocken waarbij je door een mini-doolhofje moet zien te bewegen, waarbij je alle cilinders omhoog moet duwen. Ook heb je zelfs een minigame waarbij je een soort van honkbal met kaarten speelt, een erg verslavend spelletje waarbij het draait om het maken van punten door kaarten met bepaalde waarden in te zetten, waarbij vervolgens je een slag maakt, of de catcher juist wint.
Veelzijdig in zijn eenvoud
In het algemeen is MOUSE in ieder geval een casual shooter, waarbij je allerlei guns kunt gebruiken, waaronder een shotgun, Micer, Devarnisher en zelfs TNT die je kunt gooien. Ook kun je tonnen oppakken en gooien en dus laten ontploffen. Maar je kunt ook melee-attacks uitvoeren met je voeten en vechten met je blote vuisten. En als hoogtepunt kun je met je vingerpistool zelfs opponenten omleggen. Het spel kent een veelzijdige gameplay met mini puzzels en platforming, waarbij ook features worden unlocked, waaronder een double-jump, grappling hook en zweeftouw. De logica van de controls lijkt in het begin ver te zoeken, waarbij je kunt dodgen met de ene knop, een lamp kunt gebruiken met de D-pad en weer met een andere knop kunt kruipen. Het werkt echter vrij natuurlijk, en went gelukkig wel erg snel. Naast het schieten en rennen, merk je ook dat je interactief veel aan het zoeken bent naar hints die je helpen in je onderzoek. Deze ”clues” kun je vervolgens op een bord plaatsen, waarna ze een connectie met elkaar maken, en waarna je weer nieuwe main quests op je bord gegooid krijgt. Maar er zijn ook side-quests die je kunt uitvoeren zoals het maken van foto’s van een POI. In een world map kun je vervolgens met een auto’tje van het ene gebied naar het andere gebied rijden, wat op een speelse manier werkt moet ik zeggen en waarbij steeds meer gebieden vrijgespeeld worden. Het spel is vrij lineair wat betreft gameplay en omgevingen, maar al snel merk je dat de gebieden groter en gevarieerder worden naar mate het spel vordert. In totaal zijn er meer dan 20 gebieden waarin je los kunt gaan, waarmee het spel ook nog eens rond de 15 uren aan gameplay te bieden heeft, bijzonder gezien de relatief lage prijs van het spel (helft van een triple A-titel). Verder kent het spel diverse RPG-elementen, zoals de mogelijkheid om wapens te upgraden, geld uit te geven aan inventory-items en het verzamelen van allerlei comics en andere collectibles. Diep gaat het allemaal niet, maar het zijn wel subtiele toevoegingen die het spel gevarieerd houden en steeds boeiend weten te houden. Ook kun je soms mensen omkopen of doorgangen op een andere manier weten te forceren, waarmee de speler dus kan kiezen de makkelijke of moeilijke manier te kiezen om voorbij een bepaalde ”standaard” route te komen.
De gameplay op zichzelf is misschien niet direct uniek, de graphics zijn dit zeker wel. Grafisch is het spel niet eens zo subliem met omgevings-textures die zeker niet scherp zijn uitgewerkt, maar de characters met handgetekende klassieke animaties zijn dat zeker wel. Het spel komt echt tot leven hierdoor en geeft het een cartooneske stijl. Vooral de details doen het hem. Wanneer je een wapen krijgt komt er een geweldige animatie voorbij waarbij de gun volledig geïnspecteerd wordt. Maar ook tegenstanders die op verschillende manieren het loodje leggen zijn geweldig uitgebeeld. Afhankelijk van de gun kan zelfs het vel van de botten afvallen bij tegenstanders. Ook de variatie in de eindbazen die voorbij komen is treffend. De een kan je ontwijken en belagen met ontploffende tonnen en bij de ander moet je stroomschokken zien te ontwijken door juist te timen. Verder kent het spel leuke referenties naar andere games, waaronder Fallout (de schermpjes waarbij de aloude Fallout laadschermpjes voorbij komen). Leuk zijn ook de bevredigende animaties die voorbij komen wanneer je een geheime collectible weet te vinden of wanneer je health genereert middels het openen van de dop van een toverdrankje. Ook de speelse geluidseffecten en soundtrack werken goed bij de game en worden nooit irritant. De voice-acting van de npc’s en het hoofdkarakter, jij dus, zijn ook van erg hoog niveau. In de performance mode draait het spel prima, alleen in de quality mode heeft een PlayStation 5 base console er aardig wat moeite mee hier en daar om de framerate hoog te houden. DualSense adaptive trigger features zijn er helaas niet.
Heeft de game MOUSE: P.I. For Hire ons dan helemaal niet teleurgesteld? Eigenlijk niet. Het spel kent een unieke grafische stijl, die niet eens direct zo hoogstaand is door de scherpte of kwaliteit, maar puur qua setting en ontbrekende kleurstelling, geweldig uit de verf komt. De gameplay voelt gewoon heerlijk aan, de mini RPG-elementen werken goed en de verschillende settings van de gebieden werken gewoon uitstekend. Uiteindelijk zal het spel na ‘n uur of 10 wel een beetje van hetzelfde aanvoelen en het neermaaien van tegenstanders is wat eenzijdig, maar verveelt eigenlijk ook weer nooit. Het spel kent ontzettend veel content gezien de relatief lage prijs, en wat mij betreft was zelfs een prijs van 60 Euro zeer gerechtvaardigd geweest. Deze titel kost echter iets meer dan de helft daarvan, en daarmee is dit eigenlijk voor iedere casual shooter-liefhebber een must-play waarover geen twijfel mag bestaan.
