Steek ‘m erin
Stekkers horen in het stopcontact, daar kan weinig discussie over zijn. HYPERWIRED legt dat haarfijn uit, maar voegt daar nog een extra dimensie aan toe. HYPERWIRED is een 2D pixel art roguelike space shooter waarin je rondvliegt met een space shuttle. Al schietend kun je vijanden van je af knallen met een laser, met simpelwegkogels, met mijnen die je neer gooit en je kunt zelfs de tijd stil zetten om je meer te focussen op tegenstanders. Je space ship heeft een stekker aan z’n start vast geketend die je in rond zwevende stopcontacten kunt steken. Hier later meer over. Je kunt in het spel een meerdere ships kiezen die je kunt vrijspelen. Je begint met de N2-FA0. Deze heeft een hoge energie, vrij redelijke snelheid, aardig wat HP, maar minder ammo, een matige laser en een mindere stekker die achter je aan trekt. Je kunt echter meerdere ships vrijspelen naar mate je meerdere levels overwint.
Na het spelen van de tutorial, die toch zeker wel even gewenst is gezien het spel veel te onduidelijk is in het begin, wordt helder wat de bedoeling is. Je beschikt over energie die opraakt wanneer je beweegt. Daarnaast heb je health, die opraakt wanneer vijanden je weten te raken. Door P.E.T.A. te activeren met de analoge sticks kun je energie herladen. De toegevoegde waarde daarvan ontbreekt bij mij een beetje eerlijk gezegd. De sockets die rond zweven, ook wel stopcontacten, kunnen je helpen door het level heen. Er zijn Energy-sockets, die helpen bij het vullen van het uiteindelijke, grotere socket. Wanneer je de energy-sockets hebt verbonden met je stekker, moet je heel even opladen waarna je vervolgens naar het volgende level kunt door het grote socket te verbinden. Dit beperkt wel de beweegruimte gezien de lengte van de kabel, die vrij kort is. Verder zijn er ook andere sockets; De gele socket geeft meer ammo, de groene hervult je health, de blauwe brengt een laser, al dan niet bom. Soms moet je alle sockets ontladen, soms ook weer iet, ook hier ontstaat veel onduidelijkheid.
Weinig variatie in gameplay
Naast dit zijn er ook nog batterijen. Deze kunnen naar je energy socket getrokken worden en brengen extra verbeteringen. De fire rate kan omhoog of de laser kan bijvoorbeeld verbeterd worden. Maar ook een auto-repair-functie kan gebruikt worden. Daarnaast krijg je ook na elk voltooide levels upgrades, zoals meer health en verbeterde effectiviteit van je wapens. In een notendop is dat het wel. Het is echter allemaal erg warrig. Het aantal sockets linksboven, wat zeggen ze? De HUD is chaotisch, druk en onduidelijk. Daarnaast is het doel ook soms erg onduidelijk. Het spel brengt levels die steeds moeilijker worden naar mate je vordert. Je komt ook bosses tegen in de ruimte die je moet verslaan, maar wanneer je dood gaat, moet je weer lekker bij level 1 beginnen. Daar komt het roguelike-element dus om de hoek kijken. Gedurende de de run kun je upgrades kiezen, maar perma-upgrades zijn er niet. Alleen vrij te spelen ships kunnen je verder brengen door de runs.
Kwalitatief ziet het spel er best wel aardig uit, met de zoveelste pixelated look in hetzelfde jasje gegoten, wat tegenwoordig voor indie-games wel een standaard uitrol begint te worden. De soundtrack zette ik gelijk bij de eerste run al zachter, want die overheerste nogal. Maar het hoofddoel van de game ontbrak voor mij een beetje. Het vliegen werkt best wel lekker, en het vullen van de sockets met je stekker is op zich best grappig verzonnen, maar eigenlijk is alles constant hetzelfde. Er zijn veel levels te spelen en een run is vrij kort met tien tot twintig minuutjes, maar wanneer je dood gaat, speel je eigenlijk weer precies hetzelfde in misschien een getransformeerd level met net een wat andere aankleding. Het roguelike-element moet de content verlengen, omdat je steeds weer opnieuw je run moet starten, en ook de Challenges die je kunt spelen bieden exact dezelfde manier van spelen. De verslavingsfactor ontbreekt, daar waar die bijvoorbeeld wel aanwezig is bij Wall World 2, die ik eerder dit jaar speelde, en die factor is belangrijk voor een roguelike of roguelite. De gameplay is echter te eenzijdig en verandert niet, waardoor je na enkele runs het wel al aardig hebt gezien. HYPERWIRED wordt daarmee te snel te veel van hetzelfde en dat is jammer gezien het aardige potentieel.
