Dit concept is herkenbaar
Het Wilde Westen kan soms meedogenloos zijn. Hard West liet dat al zien in het eerste deel. Nu is er een tweede deel ook op de console uitgekomen. Wij gingen aan de slag met deze brute Wild West-strategie game. Het spel is qua mechanics aardig vergelijkbaar met de laatste Star Wars Zero Company. Kan deze game zich dan ook meten met de hoge laat die eerder dit jaar al gezet is? Snel ging ik aan de slag.
Het komt niet vaak voor dat ik twee turn-based-strategy-games achter elkaar speel, maar met Hard West 2 kreeg ik al snel die kans. Natuurlijk zijn beide genoemde games niet een-op-een vergelijkbaar met elkaar, maar het gameplay-concept kent veel gelijkenissen. Hard West 2 is een tactische strategiegame van ontwikkelaar Ice Code Games, waarin het Wilde Westen wordt gecombineerd met bovennatuurlijke elementen. Het verhaal draait om de beruchte outlaw Gin Carter, die samen met zijn bende een poging doet om een mysterieuze spooktrein te beroven. De overval loopt echter compleet anders dan gepland wanneer blijkt dat de trein toebehoort aan duistere machten. Gin verliest zijn ziel en moet vervolgens met een bijzondere groep outlaws, heksen en andere mysterieuze figuren de confrontatie aangaan met de duivel om deze terug te krijgen. Daarbij doorkruis je onder meer besneeuwde gebieden, woestijnen en gevaarlijke grensstadjes. Je kunt ze allemaal bezoeken, al dan niet later wanneer je bepaalde tools hebt gevonden, waaronder bijvoorbeeld dynamiet om een doorgang op te blazen. Het spel kent in feite een open-wereld waarin je kunt rondlopen en verkennen en missies kunt starten en een in-game wereld waarin je de strijd aangaat met bandieten.
Veel goede, weinig slechte elementen
De gameplay bestaat voornamelijk uit turn-based gevechten waarbij tactiek, positionering en het slim inzetten van de verschillende personages centraal staan. Ieder bendelid beschikt over unieke vaardigheden en wapens, die verder uitgebreid kunnen worden met speciale speelkaarten die skills verbeteren, waaronder snelheid, geluk en damage. Bij elke battle die je start kun je je team samenstellen en in missies heb je vaak primary en secondary objectives. Een belangrijke toevoeging is het Bravado-systeem: wanneer je een tegenstander uitschakelt, kun je actiepunten terugverdienen en meerdere aanvallen achter elkaar uitvoeren. Hierdoor word je beloond voor een agressieve speelstijl en kun je spectaculaire schietpartijen opzetten. Naast vuurgevechten bevat het spel ook paard-achtervolgingen, treinberovingen en keuzes die invloed hebben op je relaties met de andere personages. Standaard beschik je over acties als lopen, je hoofd laag houden, aanvallen en speciale aanvallen. Er is ook een hoefijzer dat meer geluk brengt bij het uitvoeren van acties. Je kunt je bendeleden voorzien van verschillende wapens die je aldoor de wereld vergaart. Ieder kan twee wapens met zich meenemen, maar je kunt ook melee gevechten aangaan. Speciale attacks zijn het verwisselen van plek met een tegenstander of het gooien van een dynamiet of schieten met een grotere straal op meerdere tegenstanders. Je actie-punten gaan snel op dus het is zaak om de juiste acties uit te voeren en je objective zo efficiënt mogelijk te voltooien zonder je teammaten kwijt te raken. Raak je er een kwijt? Dan is dat overigens niet direct zo’n issue en komt deze in een volgend stadium weer terug tot leven. Leuk is ook de optie om tegenstanders gedekt te raken via een barrel bijvoorbeeld. Je kunt dan een barrel kiezen waarbij de kogel dus afketst op de tegenstander via deze stalen ton. De kans op een hit is dan zelfs vaak groter dan zonder weerkaatsing. In het begin lijkt de tutorial vrij overwhelming te zijn, maar al snel merk je dat inhoudelijk het allemaal best goed te doen is, al worden gameplay-elementen hier-en-daar verder uitgebreid. Nadeel vond ik wel dat de hit-percentages vaak voor geen ene meter kloppen. 50% hitten komt eerder neer op 20% kans op raken en er wordt vaak tot 99% damage uitgedeeld, zodat de tegenstander nog net een laatste zet kan doen, wat jou ook weer actiepunten kost in een volgende ronde. Het zijn net van die negatieve dingen die de ronde net wat onnodig lastiger maken. Ook de side-effects die tegenstanders kunnen uitdelen stonden mij wat tegen.
Buiten de battles om heb je dus nog de open-wereld, waarin je kunt praten met opponenten of juist vrienden en gebieden kunt vrijspelen. Op zich heb je hoofdmissies maar er zijn ook zij-missies die je kunt spelen, waaronder Wanted-quests waarin je iemand gaat uitschakelen als doel. In gesprekken moet je keuzes maken en die kunnen goed of slecht zijn voor het moraal van je team. Je kunt ook kiezen welke keuze je maakt wanneer meerdere teamleden hun advies geven. Via je inventory kun je wapens en andere toevoegingen zoals bandage toewijzen aan je teamspelers. Daarnaast kun je ook spelkaarten met verbeteringen assignen aan je leden, zodat ze bepaalde voordelen genieten tijdens de in-game battles. Dit werkt uitermate interessant moet ik zeggen, en brengt een extra dimensie naar het spel, waarmee nog meer diepte wordt gecreëerd. Zowel de open-wereld – al is het niet heel open overigens – als de strijdvelden waarin je gevechten uitvecht zijn best groots opgezet en je bent al gauw ‘n half uurtje bezig per level en ook in de vrije wereld kun je best wel wat tijd verdoen met rondlopen en ontdekken. Zo zijn er ook doktoren die je kunnen healen en shops waar je gear kunt kopen voor je crew, waaronder alcohol, dynamiet en wapens.
Onduidelijk en wat druk
Komen we toch wel bij het meest negatieve aspect van de game; De overzichtelijkheid. Je bent veel aan het draaien met de camera en vooral verdiepingen omhoog en omlaag bekijken met de D-pad is soms vrij irritant. Ook het inzichtelijk krijgen van je tegenstanders is soms een heel gedoe, net als het inschatten of je iemand kan raken op een bepaalde positie of niet. Ook de gele lijntjes waarin wordt getoond waar je allemaal heen kunt lopen en hoeveel AP dat kost is niet al te overzichtelijk gedaan. Alle lijnen op verschillende niveau’s lopen door elkaar heen en vooral bosjes en bomen die in de map staan maken het er allemaal niet veel duidelijker op. Grafisch is het spel dan ook zeker niet één van de betere games. Textures zijn vaak kartelig uitgewerkt, bergjes sneeuw zien er niet echt gedetailleerd uit en ook de characters zelf zien er wat rommelig uit. Je kunt dan ook zien dat het spel al eerder op de PC is uitgekomen en al heel wat jaartjes terug. De UI en HUD zijn op zich dan wel weer redelijk in beeld gebracht, al is het soms best wel veel dat je moet zien te verteren. De cinematics zien er daarentegen wel weer zeer goed uit.
Hard West 2 is wat mij betreft een game vergelijkbaar met de onlangs uitgebrachte Star Wars-game turn-based-strategie game. Echter is deze toch wel ietsje minder. Pluspunt is de wereld waarin je vrij kunt rondlopen en die zich langzaam opent voor je met de voortgang die je boekt. Nadeel zijn echter de onoverzichtelijkheid van de graphics en de verschillende hoogte-niveaus. Ook de hit-percentages van 50% lieten mij vaak in de steek, wat het frustrerend maakt om gokjes te nemen, die eigenlijk 50/50 zouden moeten zijn, maar dat uiteindelijk niet zijn. Al met al is Hard West echter een zeer vermakelijke turn-based game die vele uren gameplay te bieden heeft, en zowel op laag niveau als hoog niveau goed te doen zal zijn, maar toch veel uitdaging en diepgang biedt. Hard (West) genoeg dus, maar ook zeker leuk genoeg voor de liefhebber!
