De gevaarlijke kanten van internet
Het is tegenwoordig de realiteit van de dag; Mensen die geblackmailed worden met foto’s, video’s en ander materiaal op het internet, waarmee ze volledig kapot gemaakt kunnen worden. Het is het grote nadeel toch wel van het internet, vooral nu ook AI opkomt en waarmee alles mogelijk lijkt. Het filmen van jezelf, alles gewoon open en bloot online gooien. Het oplichten en zwart maken van mensen haalt het ergste in mensen naar boven, maar is helaas wel een fulltime job geworden voor veel hackers. Zelfs met onschuldig materiaal, kan er tegenwoordig al van alles gedaan worden. Je moet dus ten alle tijden letten op wat je doet, en dat maakt Hacked: The Streamer je volledig duidelijk.
In deze game speel je als ‘PinkyPie’, een online game-streamer die spelletjes speelt en dat vervolgens op de live-stream gooit. Ze is verheugd met een nieuw sponsorcontract waardoor ze nog bekender kan worden, maar daarnaast ook nog eens haar leven kan bekostigen. Tijdens een normale avond streamen ontdekt ze echter een onverwacht bericht; Er zijn video’s van haar uitgelekt waarin erotische beelden met haar vriendje zijn te zien en welke de ‘hacker’ dreigt online te zetten in haar drukgezochte community. Het begint bij wat onschuldigere beelden maar als de hacker dreigt om al haar persoonlijke bestanden online te zetten, breekt de paniek toe. Gaat ze losgeld betalen? Wie heeft de beelden laten uitlekken? En wie ga je beschuldigen die erachter zit? Zijn je vrienden misschien niet zo’n goede maatjes als dat het lijkt?

Aanwezig potentieel dat onbenut blijft
De game biedt een volledige filmervaring, met fotorealistische footage van het main character. Alles ziet er dus zeer gelikt uit en wordt begeleid door keuzes die je maakt. Dat is voor 99% de gameplay, alhoewel je weliswaar soms ook met je muis kunt klikken in een game of op je desktop PC. Daarnaast heb je ook nog het ‘Who is the Hacker’ gedeelte in het menu, waarin je verzamelde bewijzen kunt tracken van Ömer, Semih, Ali, Deniz, Bilge en Ahmet. Het zijn Turkse namen, gezien de game ook door een Turkse developer is ontwikkeld. Ook de voice-acting, dat vrij aardig Engels is, maar wat gebrekkig over komt, kan dan ook in het Turks gezet worden. Het maken van de keuzes leiden je door een wizard, die na het verlopen van het chapter inzichtelijk gemaakt worden, maar verder niet heel veel verschillende kanten weten te bieden. Het spel is weliswaar kort, met zo’n anderhalf uur aan keuzes maken, maar is vrij eenzijdig en veel van hetzelfde qua setting. Je kunt hier-en-daar de controle van je PC over laten nemen door één van je vrienden en je kunt ervoor kiezen om verwijten te maken naar bepaalde personen, of ze juist te vertrouwen.
Het potentieel in deze game is er zeker, want bij aanvang leek mij dit een best wel interessant complot te gaan worden, maar uiteindelijk blijkt de uitwerking wat minder te zijn. Je kunt het spel weliswaar opnieuw spelen met andere keuzes om alle vijf de eindes mee te maken, maar echt een heel andere speelervaring biedt dit helaas niet. Het verhaal is en setting vrij plat, en komt niet echt tot leven, hoewel het acteerwerk vrij behoorlijk is en visueel de game er in alle opzichten erg strak uit ziet. De interactie met objecten voegt echt nul toe, gezien je al kunt zien welke objecten bijdragen aan het verhaal en welke niet.




