Ubisoft bracht een paar jaar geleden met Skull & Bones eindelijk die grote piratengame waar het bedrijf al zo lang op hintte, maar dat liep allesbehalve uit op het succes waarop gehoopt werd. En dat blijft toch raar, want Ubisoft had met Assassin’s Creed IV: Black Flag dertien jaar geleden eigenlijk al de perfecte blauwdruk in handen. Dat was de game waarin varen, kapen, schat zoeken en gewoon verdwalen op zee zó goed samenkwamen dat veel spelers die piratenkant uiteindelijk interessanter vonden dan het Assassin’s Creed-gedeelte zelf. Juist daarom voelt Assassin’s Creed Black Flag Resynced ook meteen als een logische remake. Niet alleen omdat het origineel geliefd is, maar ook omdat dit nog steeds Ubisoft’s beste piratengame is. Resynced is gelukkig geen simpele opfrisbeurt, maar een volledige remake op de nieuwste Anvil-engine, met verbeterde graphics, aangepaste stealth, gemoderniseerde combat en extra content.
Een indrukwekkende wereld
Wat meteen weer duidelijk wordt, is dat Black Flag als wereld nog steeds geweldig werkt. Niet alleen omdat de hoofdmissies je van haven naar haven sturen, maar juist omdat de game je constant verleidt om iets anders te gaan doen. Onderweg naar een quest zie je een klein eilandje, stap je van je schip af en voor je het weet ben je weer een kwartier kwijt aan loot zoeken, een schatkist uitgraven of gewoon kijken wat er eigenlijk te vinden is. Dat gevoel zat al in het origineel, maar werkt nu nog beter doordat de wereld er veel mooier uitziet en rijker oogt. Ook het water is echt een hoogtepunt. Dat klinkt misschien als een klein detail, maar in Black Flag is dat bijna net zo belangrijk als de steden of jungles zelf. De zee ziet er prachtig uit, reageert geloofwaardig en geeft het hele varen veel meer gewicht. Zeker tijdens stormen komt dat goed naar voren. Dat zijn de momenten waarop de game echt uitpakt: gigantische golven, tornados die je kunnen achtervolgen en schade doen aan je schip, het gevoel dat je niet gewoon op een zee rondvaart maar echt aan het vechten bent tegen de zee zelf. En dan heb je ook nog de random chaos die onderweg ontstaat. Schepen die elkaar aanvallen, NPC’s die elkaar in de haren vliegen, kleine gevechten op zee waar jij wel of niet aan gaat deelnemen, de wereld voelt daardoor veel minder statisch dan veel andere openwereldgames van Ubisoft.
Meer dan alleen het hoofdverhaal
Het verhaal van Black Flag werkt ook nu nog goed, vooral door Edward Kenway zelf. Hij begint niet als een held of als iemand met een groot ideaal, maar vooral als een piraat die snel rijk wil worden en vooral voor zichzelf kiest. Juist daardoor voelt zijn ontwikkeling sterker dan bij veel andere hoofdpersonen in de serie. Ook de mix van piratenverhalen, historische figuren en het Assassin’s Creed-gedeelte werkt nog steeds verrassend goed. Het is geen ingewikkeld verhaal, maar wel eentje dat genoeg sterke momenten heeft om je erbij te houden. Je merkt ook dat Black Flag nooit probeert ingewikkelder te zijn dan nodig is. Het verhaal doet vooral wat het moet doen: het geeft je een reden om van plek naar plek te trekken, mensen te ontmoeten en steeds dieper in die wereld te verdwijnen.
Wat Black Flag Resynced ook nu nog zo sterk maakt, is hoeveel er te doen is buiten de story om. Het hoofdverhaal zelf is prima, maar de game leeft vooral van alles eromheen. Je kunt op haaien jagen, forten vernietigen, je schip upgraden, craften, schatkaarten volgen en je eigen hideout uitbouwen. Dat zijn niet zomaar afleidingen, maar echt systemen waar je weer uren in verdwijnt. Vooral dat gevoel dat je altijd iets anders kunt doen, houdt het spel zo sterk overeind. Je bent bijna nooit alleen maar questmarkers aan het volgen. Er is altijd wel een fort in de verte, een schip dat net interessant genoeg lijkt om aan te vallen, of een plek waar je denkt: daar ga ik toch even kijken. Dat maakt Black Flag Resynced ook veel minder repeterend dan veel andere Ubisoft-games. Ja, er zijn nog steeds torens en iconen, maar het voelt hier minder als afwerken en meer als ronddwalen voor een goede reden.
Combat heeft een mooie upgrade gehad
Eén van de grootste verbeteringen in Resynced zit in de combat, en die is veel ingrijpender aangepakt dan alleen “het voelt wat soepeler”. In het origineel draaide vechten vaak om wachten op een aanval, counteren en daarna de volgende vijand afwerken. Dat systeem werkte toen prima, maar voelt nu oud. Resynced gooit dat veel meer om naar een sneller en actiever vechtsysteem waarin timing en afwisseling belangrijker zijn. De kern daarvan zit in het nieuwe parry-systeem. Als je precies op het juiste moment pareert, kun je Edward direct laten aanvallen naar meerdere vijanden achter elkaar en zo een hele groep snel uitschakelen.
Wat ook helpt, is dat vijanden nu beter reageren op hoe je speelt. Als je te veel leunt op één truc, gaan ze zich daarop aanpassen. Gebruik je constant parries, dan komen ze met aanvallen die je niet zomaar kunt blokkeren. Spam je steeds dezelfde trap of opening, dan ontwijken ze die juist weer sneller. Dat klinkt misschien als een klein detail, maar het zorgt ervoor dat gevechten minder automatisch worden. Je kunt niet meer gedachteloos dezelfde veilige oplossing blijven herhalen. Ook de hidden blades werken anders. Die gebruik je niet meer zomaar in open combat alsof het gewone messen zijn, maar vooral als afmaker nadat je een verdediging openbreekt. Een andere slimme verandering zit in hoe de game omgaat met stealth die mislukt. In plaats van dat je meteen keihard wordt afgestraft met een game-over schakelt de game nu veel natuurlijker door naar combat. Zeker bij missies waarin je iemand moet volgen of ongemerkt ergens binnen moet komen, voelt dat een stuk minder frustrerend.
Varen blijft het beste
Het varen is nog steeds het hoogtepunt van Black Flag en dat blijft ook in Resynced overeind. De Jackdaw is niet alleen een vervoermiddel, maar echt je thuisbasis en je grootste speeltje. Upgrades voelen nuttig, scheepsgevechten zijn spannend en juist doordat de zee nu visueel zoveel mooier is, voelt het ook nog grootser. Chanties helpen daar enorm bij. Die blijven fantastisch. Het zijn van die details die je misschien vergeet te noemen als je alleen naar systemen kijkt, maar ze maken een gigantisch verschil in sfeer. Zodra je bemanning weer begint te zingen terwijl je op weg bent naar een missie die je waarschijnlijk toch weer niet meteen gaat doen, zit je er gewoon helemaal in. Stormen zijn in dat opzicht ook echt een hoogtepunt. Dat waren ze vroeger al, maar nu nog meer. Varen door slecht weer, terwijl golven tegen je schip beuken en een tornado op de achtergrond opduikt, levert precies het soort momenten op waar Black Flag altijd al op dreef.
Verkennen loont nu nog meer
Een van de fijnste toevoegingen in Resynced is dat je veel vrijer onder water op verkenning kunt gaan. In het origineel zat dat nog meer vast aan een paar vaste locaties, maar nu voelt het veel opener. Langs de kust, rond scheepswrakken en bij afgelegen stukken zee is meer te vinden, waardoor je sneller geneigd bent om even van je route af te wijken. En juist dat past perfect bij Black Flag, want deze game was altijd al op zijn best wanneer je onderweg iets tegenkomt en denkt: daar ga ik toch even kijken. Dat werkt hier nog beter, omdat de wereld je daar ook echt voor beloont. Je ziet een klein eilandje in de verte, vaart erheen, stapt aan land en voor je het weet ben je weer bezig met het openen van een schatkist of het binnenhalen van bruikbare spullen. Daardoor blijft de game ook na uren spelen leuk om te verkennen.
Niet alles is opgelost
Toch is Resynced niet perfect. Het parkoursysteem heeft nog steeds verfijning nodig. Soms blijf je ergens achter hangen, springt Edward net niet waar je wil of doet het systeem iets anders dan je bedoeling was. Dat is niet constant irritant, maar wel vaak genoeg om op te vallen. Ook de camera helpt niet altijd mee. Vooral tijdens klimmen of in drukke gevechten wil die nog wel eens net verkeerd staan, waardoor het overzicht even weg is. En hoe mooi en rijk de wereld ook is, het blijft ook wel weer een Ubisoft-game in de bekende zin. Torens beklimmen, kaarticons afwerken, allerlei markers op de map. Dat is wel verminderd en minder verstikkend dan in sommige andere delen, maar het zit er nog steeds in. De AI is daarnaast niet bepaald geweldig. NPC’s doen soms rare dingen, blijven ergens achter hangen of reageren juist niet terwijl je vol in zicht staat. Er zitten ook wat bugs in, zoals zwevende objecten en andere kleine slordigheden. Niet game-breaking, maar wel van die dingen die je er af en toe een beetje uit de flow halen. De puzzels zijn ook niet bepaald een hoogtepunt. Ze doen hun werk, maar bieden weinig uitdaging. Dat is jammer, want juist in zo’n game met zoveel variatie had daar misschien nog net wat meer in mogen zitten.
Een zeer sterke remake
Ook op audiogebied zit het nog steeds goed. De muziek doet precies wat je van Black Flag hoopt: het geeft de wereld sfeer en maakt het varen nog leuker dan het al is. Vooral de zeemansliederen blijven een enorme meerwaarde. Zodra je bemanning begint te zingen terwijl je over zee vaart, krijgt de game meteen veel meer karakter. De stemmen zijn over het algemeen prima, al is het niet overal even sterk. De belangrijke personages komen goed genoeg over maar tegelijk zijn er ook genoeg momenten waarop de voice acting wat wisselvallig is en niet iedereen even overtuigend klinkt. Dat is geen groot probleem, maar het valt wel op als je het naast de sterkere scènes legt.
Assassin’s Creed Black Flag Resynced laat goed zien hoe een remake eruit moet zien. De game pakt alles wat het origineel zo sterk maakte en werkt dat op de juiste punten bij, zonder kwijt te raken waarom mensen er destijds zo enthousiast over waren. De wereld ziet er prachtig uit, combat voelt veel beter aan, het varen blijft een hoogtepunt en er is nog steeds ontzettend veel te ontdekken en te doen. Juist die combinatie van zee, stormen, muziek en het constante gevoel dat er weer iets te vinden is, maakt dit nog altijd één van de meest unieke delen in de serie. Dat betekent niet dat alles ineens perfect is. Parkour werkt nog steeds niet altijd even soepel, de camera zit soms in de weg en de AI kan nog behoorlijk wat werk gebruiken. Maar geen van deze zaken zitten deze remake echt in de weg. Dit is zonder twijfel Assassin’s Creed (en Ubisoft) op zijn best, en de beste piratengame tot nu toe.
Mijn persoonlijke favoriet, al heb ik niet alle Assassin’s Creed games gespeeld, maar wel veel. Geweldige game was het detijds, en ook niet zo uitgerekt als die anderen.