Cthulhu: The Cosmic Abyss

thumbnail

Nacon is tegenwoordig best wel goed in het uitbrengen van weer eens wat andere games. Eerder kwamen we al Hell is Us tegen, een nogal grootse game met hier en daar zeer unieke gameplay-elementen, en nu hebben we te maken met weer zo’n uniek project; Cthulhu: The Cosmic Abyss. Wij gingen dan ook letterlijk en figuurlijk het diepe in, en zochten ons een weg door deze doolhof.

Cthulhu: The Cosmic Abyss is een eerbetoon aan een van de meest invloedrijke mythologieën in de populaire cultuur: die van Howard Phillips Lovecraft (1890-1937), de vader van de ‘kosmische horror’. De actie speelt zich af in 2053: wereldwijd wordt de occulte dreiging steeds minder subtiel en worden er talloze vreemde gebeurtenissen geregistreerd die het menselijk bevattingsvermogen te boven gaan. Tegelijkertijd put een race om grondstoffen de aarde uit en richten machtige bedrijven zich op de onontdekte diepten van de oceanen. De speler kruipt in de huid van Noah, een onderzoeker voor de Ancile, een organisatie gespecialiseerd in occulte zaken, wiens nieuwe missie het is om te ontdekken wat er schuilgaat achter de mysterieuze verdwijning van mijnwerkers op de bodem van de Stille Oceaan.

Ontzettend diepgaand en complex

Al in het begin zul je overwhelmed raken van de puzzels die je tegen zult komen. Je doet namelijk veel onderzoek, heel veel onderzoek in dit spel. Je bent continu objecten aan het zoeken die kunnen bijdragen aan dit onderzoek, waarbij je belangrijke aspecten kunt pinnen, maar welke ook energie kosten, letterlijk en figuurlijk. Er zijn verschillende elementen hierbij van groot belang. Het gaat om Sonar, de Vault en Evolutions. Met Sonar kun je bepaalde elementen in de omgeving zoeken, waaronder bijvoorbeeld een keycard, welke je nodig hebt om toegang te krijgen tot bepaalde elementen. Naar mate de game vordert kun je deze Sonar’s uitbreiden en zelfs combineren met elkaar, waardoor je dus verschillende objecten op kunt sporen in de omgeving. De Vault is een geheugenpaleis waarin de speler alle verzamelde aanwijzingen kan vinden. Hier kunnen ze hun gedachten ordenen en mogelijke sporen evalueren door deze aanwijzingen met elkaar te verbinden en te groeperen met deducties. Dit gaat ERG diep kan ik je vertellen en gelukkig is er hier en daar ook KEY, een soort van AI, die je hier en daar hints kan geven. Het koppelen, verbinden en groeperen van de geheugenspinsels is wat mij betreft het saaiste element van de game. Er wordt in het paars aangegeven dat er deducties gemaakt kunnen worden, maar vervolgens word je redelijk aan je lot overgelaten. Het wil een beetje een detectiveachtig element toevoegen, dat gewoon niet werkt wat mij betreft. Het maakt het onnodig complex en saai voor de speler, gezien je op een gegeven moment maar aan het proberen bent en het liefst sla je zoveel mogelijk van deze Vault-verbindingen over. Zodra bepaalde links zijn gelegd, krijgt de speler aanwijzingen die hem of haar verder moeten helpen in de game. Gelukkig kun je zelf ook een en ander proberen uit te zoeken, maar niet alles zal dan duidelijk zijn qua te volgen route. Hints die je nodig hebt, kosten energie, en energie die wegdruipt, moet herwonnen worden door jezelf te injecteren. Zodra je echter niet meer kunt opladen, zal je hersenspinsels krijgen en ga je vijanden inbeelden. Je hersenen crashen dus lichtelijk, en dat kan alsmaar erger worden. Gelukkig zijn er echter de evoluties, waarmee je verbeteringen kunt doorvoeren, waarvan er in totaal 19 beschikbaar zijn. Dit kunnen voordelen zijn zoals minder energy-loss.

Naast deze, misschien wel onnodig complexe puzzels, waarbij je gelukkig via toegankelijkheidsopties wel wat voordelen kunt krijgen door hints ‘goedkoper’ te maken en in de Exploration mode te spelen, is er ook normale gameplay, waarbij je jezelf kunt voortbewegen, kunt springen, zwemmen en vooral kunt afdalen door de diepe krochten van de zee. Deze gameplay werkt op zich allemaal prima, zij het dat interactie met objecten, zoals het oppakken, verbergen in je inventory en plaatsen niet altijd even soepel werkt. De controls zijn hierbij wat omslachtig uitgewerkt. De ene keer gebruik je de D-pad, dan weer een trigger en vervolgens weer een X-knop om bepaalde acties uit te voeren. Ook kun je een lamp inschakelen en merk je dat je HUD best wel snel vol geraakt met allerlei knoppen-bindings en weergaven, zoals je energie-level. Verder was frustrerend dat ik de portal zo goed als vrijgespeeld had in chapter 3, waarna ik even wilde stoppen met het spel. Vervolgens werd ik echter weer in chapter 2 terug gegooid, waarmee ik dus uren aan speelduur kwijt raakte! Een specifieke save-functie is er helaas niet, maar zo nu en dan wordt de game opgeslagen via een opslag-knop, al kun je dat niet op elk gewenst moment dus doen.

Sfeer zet niet helemaal door

Het spel is geïnspireerd op diverse andere genres en games, waaronder The Thing (YES!), Call of Ctulhu en Annihilation. Die laatste twee zeggen mij niet zo heel veel, zelfs Stephen King’s Call of Ctulhu heb ik nog niet eerder van gehoord, terwijl ik aardig wat films en boeken van hem ken. Maar de sfeer van The Thing zie je zeker wel terug in de game. De slijmerige, bebloede muren, de totaal afgelegen basissen waar je je bevind en vooral de geluidseffecten op de achtergrond hebben veel weg van de film uit 1982 van Carpenter. Qua audio en soundtrack brengt het spel niet zozeer heel veel sfeer, maar het zit hem vooral in de geluidseffecten en de geïsoleerde sfeer. Ook wanneer je gaat zwemmen, merk je dat je jezelf oncomfortabel en claustrofobisch voelt, en dat is precies de sfeer die deze game zeer sterk maakt, en dat terwijl je niet eens direct vijanden verwacht zoals in veel andere horrorgames het geval is. Ja, je komt hier en daar wel iets tegen, waaronder een onderwatermonster die je kan oppeuzelen, maar het spel draait voornamelijk om onderzoeken, nog meer onderzoeken en verbanden maken. Het spel draait qua performance op een standaard PlayStation 5 zelfs in de performance mode soms wat matig. De framerate kakt regelmatig in en vooral bij het maken van verbanden in de Vault liep de game geregeld bij mij vast met een crash tot gevolg. Je ziet gewoon dat het spel er moeilijk mee heeft op een base PS5. De sfeer is mysterieus, vooral in de doolhoven waarin je terecht komt, waarin je weer terug gezet wordt in omgekeerde positie of juist weer terug komt in originele situaties waarin je eerder al begon. Het zijn leuke aspecten in de game, maar naar mate het spel vordert na chapter 3, vond ik de sfeer wat inkakken en wordt de game wat wisselvalliger en eenzijdiger.

Cthulhu: The Cosmic Abyss is een game met twee gezichten; Enerzijds voelt het spel uniek tot en met chapter 2, en daarna komt de complexiteit en de Vault echt om de hoek kijken, en wordt het een stuk lastiger en minder. Na chapter 3 begon bij mij de sleur erin te kruipen en begon ik meer te neigen naar het gebruik van de meegeleverde walkthrough, want de onderzoeken en deductions begonnen mij tegen te staan. De belangrijke Vault die deels de kern vormt van onderzoeken is wat mij betreft dus wat te nadrukkelijk en prominent aanwezig, en zelfs in de exploration mode kom je er niet vanzelfsprekend altijd uit. Qua sfeer zet de game vooral in de eerste drie chapters nadrukkelijk de sfeer en daar doet het spel het uitstekend. Echter wordt het al snel minder na chapter 3, daar waar je dan ongeveer op de helft bent van het spel. De game kan met zo’n 10 tot 15 uren aan gameplay een hele periode in beslag nemen, maar in feite is het spel niet eens zo heel groot, zou je precies weten wat je moet onderzoeken, activeren en volgen. De aanwijzingen zijn daarnaast ook lang niet altijd even duidelijk, waarmee zelfs met hints het soms nog onduidelijk blijft. Vooral in chapter 3 vond ik de clues vrij warrig en te veel door elkaar heen lopen, en het volgen van ‘sporen’ werkte ook verre van effectief. Al met al kan ik concluderen, dat als je echt een onderzoeker bent, of een doorzetter en puzzelaar, dat dit een zeer uitdagende titel zal zijn. Maar voor de iets meer doorgewinterde casual gamer die wel houdt van een beetje puzzelen, actie en wat RPG-elementen, gaat dit spel een brug te ver.


  • Jeroen Janssen / Story-driven/Puzzel / 16-04-2026 / NACON / Big Bad Wolf
    Graphics: 8.0 Audio: 9.0 Gameplay: 8.0 Controls: 5.0 Replay: 7.5
    Zeer beklemmende sfeer
    Indrukwekkende omgevingen
    Gaat erg diep...
    ...wat mij betreft TE diep
    Vault-onderzoeken zijn soms tergend
    Game draait vrij wisselvallig

    guest
    Vul je email-adres in. Dit veld is niet verplicht voor het plaatsen van een reactie.
    Vul hier een naam of nickname naar keuze in. Hiermee kun je zonder registratie reageren op Evilgamerz.

    1 Reactie
    oudste
    nieuwste meest gestemd
    Inline feedback
    Bekijk alle reacties
    Griever
    Lid
    31 minuten geleden

    Hou wel van wat leuke mysteries als het natuurlijk een beetje te doen is met het oplossen ervan.Wacht totdat ze er wat patches voor uitgebracht hebben.


    Naar boven
    1
    0
    Klik hier om anoniem of als lid te reagerenx