Speciale controllers weten mij meestal niet zo snel over de streep te trekken. Er verschijnt regelmatig een uitvoering waarvan ik het ontwerp best kan waarderen, maar het must-have gevoel mist vaak. Zeker bij controllers rondom één specifieke game vraag ik me altijd af hoe lang die aantrekkingskracht blijft hangen. Tijdens het spelen past zo’n ding perfect bij de ervaring, maar zodra de game is uitgespeeld, voelt de controller wat misplaatst. Voor het 25-jarige bestaan van Xbox maakte Microsoft echter een uitvoering waarbij het toch begon te krieblen. De X25 Special Edition combineert een transparante groene behuizing met verwijzingen naar de geschiedenis van Xbox. En eerlijk is eerlijk: dit is wel een bijzonder sexy controller.

Een bescheiden verjaardagscadeau
Dat je deze uitvoering afzonderlijk kunt aanschaffen, is een aardig gebaar van Microsoft. Een speciale console is een flinke aankoop om vooral vanwege het uiterlijk te doen, terwijl een extra controller een stuk makkelijker te verantwoorden is. Daarmee is de X25 een toegankelijkere manier om iets van die jubileumuitstraling in huis te halen. Het ontwerp hangt ook niet aan één game vast. Dat helpt voor mij behoorlijk: dit is een controller die ik over een tijdje waarschijnlijk nog steeds graag op mijn bureau zie liggen, ook wanneer de festiviteiten rondom het jubileum alweer voorbij zijn.
Bij het uitpakken merk je alleen nog weinig van deze speciale ervaring. De verpakking volgt grotendeels het vertrouwde recept van de andere Xbox-controllers. Daar is op zichzelf weinig mis mee, maar bij een jubileumuitvoering hoop ik toch op een extra detail dat het uitpakken net wat leuker maakt. Binnenin blijft het eveneens eenvoudig: de controller, een set batterijen en het gebruikelijke boekje. Vooral de keuze voor gewone, niet-oplaadbare batterijen vind ik jammer. Natuurlijk is het prettig dat je direct kunt spelen maar het voelt wat kaal aan. Juist bij een uitvoering waarvoor je iets extra’s betaalt, zou een meegeleverd accupakket de inhoud van de doos aantrekkelijker maken. Een USB-kabel mis ik persoonlijk minder; met een paar goede oplaadbare batterijen kom ik ook prima uit de voeten. Maar die moet je dus ook zelf toevoegen. Een extraatje dat deze uitvoering wat meer karakter geeft, ontbreekt dus. Het feest zit duidelijk vooral in de controller zelf.

Groen dat gezien mag worden
Zodra de controller uit de doos komt, wordt gelukkig duidelijk waar de aantrekkingskracht zit. Het transparante groen ziet er in het echt ontzettend goed uit. Je kunt de binnenkant bekijken, zonder dat het geheel rommelig oogt of tijdens het spelen om aandacht schreeuwt. Voor mij zit de balans hier erg goed. Het doorzichtige materiaal geeft de controller iets speels en technisch, terwijl de kleur hem een herkenbaar Xbox-karakter geeft. Ook mooi om de knoppen in de originele kleuren weer te zien. Over de keuze rondom de schouderknoppen ben ik nog steeds wat verdeeld. Het wit deed me aanvankelijk aan de Xbox 360-controller denken, al verwijzen de zwarte en witte bumpers volgens Microsoft naar de oorspronkelijke Duke-controller. Die gedachte achter het ontwerp is leuk. Vooral het witte gedeelte trekt behoorlijk de aandacht. Misschien had ik het mooier gevonden wanneer die kleur ook in de bijbehorende trigger was doorgetrokken, zodat het geheel wat meer samenhang kreeg. Tegelijkertijd geeft het de X25 wel iets wat veel van de andere controllers niet hebben.
De achterkant is hier niet vergeten. Het oorspronkelijke Xbox-logo past mooi bij het jubileumthema en geeft ook deze kant van de controller iets herkenbaars. Alleen heeft die transparantie een onbedoeld bijeffect: de meegeleverde Duracell-batterijen zijn wel erg goed zichtbaar. Waar je aan de voorkant vooral geniet van de kleur en de techniek daaronder, kijk je achterop ineens nadrukkelijk naar twee batterijen. Het is een klein punt, maar bij een controller waarvan het uiterlijk de voornaamste reden voor aanschaf is, valt zoiets extra op. Ik zal deze dan ook snel vervangen door iets wat minder opvalt.

Vertrouwd in de handen
Tijdens het spelen voelt de X25 vooral als de Xbox-controller die je al kent. De sticks en knoppen bieden die vertrouwde bediening, en de vorm ligt wat mij betreft nog steeds heerlijk in de handen. Dat is uiteindelijk een belangrijke reden waarom ik graag naar een Microsoft-controller grijp. Je pakt hem op en hoeft nergens aan te wennen. Het uiterlijk verandert de ervaring niet ingrijpend, maar zit die ook nergens in de weg. Wel was ik even vergeten hoe nadrukkelijk de d-pad van een vers exemplaar kan klikken.
Dat vertrouwde gevoel is tegelijk de kracht en de beperking van deze uitvoering. Wie tevreden is met een gewone Xbox-controller, zal zich hier onmiddellijk thuis voelen. Verwacht alleen geen nieuwe mogelijkheden die de aanschaf op zichzelf rechtvaardigen. De meerwaarde zit volledig in het ontwerp. Ook het inschakelen verloopt zoals je verwacht: het Xbox-logo knippert tijdens het verbinden en blijft vervolgens branden. Op mijn pc werd de controller netjes herkend en verscheen er een pop-up. Dat is prettig, omdat je na het bewonderen van de behuizing gewoon wilt kunnen gaan spelen.

Een klein feestje
De Xbox controller is simpelweg een controller die altijd al heerlijk in de hand heeft gelegen. De Xbox Wireless Controller X25 Special Edition weet mij dan vooral met zijn uiterlijk te overtuigen. Het transparante groen is bijzonder geslaagd en de verwijzingen naar eerdere Xbox-hardware geven hem genoeg karakter om langer interessant te blijven dan een uitvoering rondom één game. Het blijft jammer dat er geen nieuwe functies of een completere bundel tegenover staan. Vooral een meegeleverd accupakket had deze jubileumeditie meerwaarde gegeven. De witte schouderknop is nog steeds even wennen. Het is in ieder geval een leuke manier om het jubileum te vieren en het ziet er top uit op je bureau.




