Een walkietalkie, een vriend en een puzzel waarvan jullie allebei maar de helft begrijpen. Meer heeft de We Were Here-serie eigenlijk niet nodig om een avond te vullen met puzzels, overwinningen en de nodige communicatieve frustraties. Met We Were Here Tomorrow verhuist die vertrouwde formule naar een futuristische omgeving en in de toekomst hebben ze blijkbaar de telefoon nog steeds niet uitgevonden. De vraag is vooral of de nieuwe setting genoeg toevoegt aan een concept dat inmiddels al meerdere delen meegaat.

Eerst luisteren, dan praten
We Were Here Tomorrow speel je met twee personen, die ieder een eigen exemplaar van de game nodig hebben. Voor de beste ervaring zit je in verschillende kamers met een headset op. Via de walkietalkies probeer je duidelijk maken wat er aan jouw kant gebeurt. Daarbij kan maar één persoon tegelijk praten. Terwijl jij enthousiast uitlegt wat je hebt ontdekt, kan je medespeler dus niet even door je verhaal heen praten. Goed luisteren en afspraken maken is dus wel handig. Deze beperking maakt de serie al vele delen interessant. Een symbool dat jij onmiddellijk herkent, zegt je medespeler misschien helemaal niets. De game vraagt voortdurend om informatie die de ander bezit, waardoor beide spelers betrokken blijven. Het helpt weinig als één van de twee razendsnel een oplossing ziet, maar vergeet de ander mee te nemen in het denkproces.
Wie de eerdere games kent, weet dat de puzzels behoorlijk pittig kunnen zijn. Tomorrow zet die lijn door. Alleen wat knoppen indrukken in de hoop dat er toevallig iets gebeurt, brengt je meestal niet ver. Daarvoor zijn combinaties van symbolen en handelingen te ingewikkeld en ben je te afhankelijk van de informatie van je partner. Ook timing kan een rol spelen, waardoor een goede oplossing alsnog vraagt om een nauwkeurige uitvoering. Je moet eerst begrijpen wat er moet gebeuren en vervolgens samen zorgen dat het ook lukt. Dat levert mooie momenten op, maar vraagt wel om twee spelers die bereid zijn tijd voor deze game vrij te maken.

Een welkome stap vooruit
De toekomstsetting vind ik een geslaagde verandering. De serie heeft een herkenbaar stijltje, maar een nieuwe omgeving geeft de makers ruimte om ook andere soorten puzzels te bedenken. Ditmaal vormt een retrofuturistische faciliteit het decor, met technologie die meer mogelijkheden biedt dan alleen een nieuwe aankleding. Ook visueel vind ik Tomorrow een duidelijke stap vooruit. De nieuwe uitstraling geeft de reeks een frisse impuls en maakt het aantrekkelijk om weer samen op onderzoek uit te gaan. Voor mij helpt dat om ook de bekende formule opnieuw interessant te maken. Je weet ongeveer wat voor gameplay je kunt verwachten, maar de omgeving is weer lekker anders. Â De futuristische wereld biedt een geloofwaardige plek voor de vreemde hulpmiddelen waarmee je aan de slag gaat.
De game bevat nu namelijk een setje geweren die ieder een eigen functie hebben. Het ene wapen schiet klodders die samen een kubus vormen. Daarmee kun je bijvoorbeeld een hoger gelegen plek bereiken of een drukplaat ingedrukt houden. De andere speler krijgt een geweer met een uitschuifbare, rubberachtige hand, waarmee schakelaars en hendels op afstand bediend kunnen worden. Daarmee heb je verschillende mogelijkheden om de omgeving te beïnvloeden. Waar de één iets kan neerzetten, kan de ander juist ergens bij komen. Een oplossing vraagt daardoor ook dat je begrijpt wat je partner met zijn nieuw stuk gereedschap kan uitvoeren.

Gekke geweren
Die toevoeging is een goede vernieuwing. Het overleg gaat verder dan beschrijven welke tekens je ziet. Je moet ook bedenken hoe de mogelijkheden van beide wapens op elkaar aansluiten. Later krijgen ze aanvullende functies. Het ontdekken van die eigenschappen hoort bij het plezier. Mijn advies is dan ook om ermee te experimenteren. Probeer eens ergens op te schieten en bekijk wat het effect is. Een ogenschijnlijk onbruikbare eigenschap kan ineens de ontbrekende schakel blijken.
Technisch laat vooral de audio helaas nog steken vallen. Gesprekken komen soms niet door, waardoor je op een antwoord zit te wachten terwijl je medespeler allang iets heeft uitgelegd. In een game die zo sterk op communicatie leunt, is dat behoorlijk vervelend. Je moet erop kunnen vertrouwen dat de ander je hoort, zeker wanneer timing onderdeel van de puzzel is. De makers werken aan een patch, maar dit soort problemen zie je bij de release liever niet.

Geduld gezocht
Hoewel je via openbare lobby’s een medespeler kunt vinden, zou ik Tomorrow vooral met een vriend spelen. Die mogelijkheid om iemand te zoeken is welkom, maar een bekende partner is hier de enige keuze. Er zijn veel puzzels, de variatie is groot en je moet beiden bereid zijn door te zetten. Met iemand die je kent, weet je eerder wanneer een uitleg verkeerd valt of wanneer het tijd is om even opnieuw te beginnen. Bovendien kun je samen makkelijker lachen om een misverstand.
Dat vastlopen kan behoorlijk frustrerend worden. De moeilijkheid loopt uiteen van stevig nadenken tot situaties waarin je je hardop afvraagt wat je vriend nu eigenlijk probeert te zeggen. Het plezier hangt daardoor sterk samen met hoeveel geduld je voor elkaar hebt. Soms werkt een uitdaging heerlijk omdat alle informatie na veel overleg op zijn plek valt. Op andere momenten blijft vooral het gevoel hangen dat je langs elkaar heen praat. Toch hoort ook dat bij deze serie. De opluchting wanneer een hardnekkige puzzel eindelijk is opgelost, voelt top.

Puzzelen in de toekomst
Met Tomorrow staat de teller op zes We Were Here-games, en de serie blijft trouw aan kern van de ervaring. Vond je het overleg en vastlopen in eerdere delen vooral vervelend, dan zal deze game niet veel anders zijn. Waar It Takes Two en Split Fiction hun samenwerking voortdurend in andere spelsituaties gieten, ligt de nadruk hier nadrukkelijk op stevig puzzelen. Voor liefhebbers is er juist genoeg om enthousiast van te worden: een fraaie nieuwe setting, uitdagende opdrachten en geweren die de samenwerking extra mogelijkheden geven. Dit is een geslaagde toevoeging. Â Ze geven de bekende formule een fris tintje zonder het plezier van gezamenlijk puzzelen kwijt te raken. Zoek dus een vriend met een lange adem en zorg dat de microfoons werken. Jullie zullen elkaar hard nodig hebben, ook wanneer jullie daar tijdelijk anders over denken.




