Space Control wist mij op een bepaalde manier weer geïnteresseerd te krijgen om mijn VR-set weer eens van onder het stof vandaan te halen. De titel combineert de absurde humor van series als Rick and Morty en games als High on Life met de eenvoudige interacties van Job Simulator. Dat levert een ervaring op die alle remmen losgooit. Dit is geen game voor een jong publiek, maar een titel die volledig leunt op volwassen en platte humor.

Meteen midden in de chaos
Space Control verspilt geen tijd aan een rustige introductie. De speler wordt ontvoerd door een intergalactische corporatie en vrijwel direct aan het werk gezet met diverse eenvoudige taken. Al snel blijkt dat Space Control zich op een belangrijk punt onderscheidt van veel andere VR-games. Je staat er namelijk niet alleen voor. Je maakt deel uit van een team waarvan de leden constant om je heen aanwezig zijn. Ze praten met elkaar, reageren op gebeurtenissen en zorgen ervoor dat de wereld levendig blijft aanvoelen. Hierdoor voelt Space Control groter en dynamischer aan dan de gemiddelde VR-game, waarin je voornamelijk op één plek staat en simpele handelingen uitvoert. Terwijl je bezig bent met je taken, ontspoort de situatie om je heen steeds verder.
Space Control is in enkele uren uit te spelen en voelt duidelijk aan als het begin van iets groters. Het is opgezet in diverse afleveringen en het is nog niet zeker of er meer afleveringen zullen verschijnen. Space Control voelt dan ook als een eerste seizoen van een televisieserie en komt met de bijbehorende uitdagingen. Het zet een interessante wereld neer, introduceert een aantal kleurrijke personages en moet eigenlijk de tijd krijgen om het volledige potentieel van het concept te benutten.

Een gek universum
Op audiovisueel vlak weet Space Control indruk te maken. De soundtrack is sterk en het cartoony stijltje werkt uitstekend in VR. De personages spelen hierin een belangrijke rol. Elk personage heeft een duidelijk eigen, excentriek karakter en weet zich goed te onderscheiden van de rest. Dat is mede te danken aan het sterke stemwerk. De voice-acting is energiek en overtuigend, en ook de vele aliens die je tegenkomt dragen bij met hun bizarre dialogen.
Deze humor zit niet alleen in de voice-acting. Zelfs de kleinste interacties worden benut voor een grap. Zo kun je al vroeg in de game stiften oppakken om op een whiteboard te tekenen. Terwijl je dat doet, beginnen de stiften luid te schreeuwen alsof ze worden gemarteld. Het is precies het soort humor waar Space Control om draait en de toon was dan ook al snel gezet. Het zorgde er dan ook meteen voor dat veel van de voorwerpen die ik normaal niet meer zou oppakken, alsnog een kans gaf om te kijken of het iets grappigs zou doen.

Bekende gameplay
Ondanks alle humor blijft de basis van de gameplay vrij herkenbaar. Space Control bestaat grotendeels uit interacties die VR-spelers inmiddels al talloze keren hebben gezien. Je pakt objecten op, drukt op knoppen, trekt aan hendels, gooit met voorwerpen en gebruikt allerlei apparaten. Op zichzelf is daar weinig mis mee, maar het zorgt er wel voor dat de game weinig nieuws te bieden heeft. Space Control probeert dat te compenseren door deze bekende interacties voortdurend van een humoristische context te voorzien. Soms werkt dat uitstekend en weet de game oprecht te verrassen. Op andere momenten slaat de humor echter de plank mis.
Het helpt hierbij niet dat bepaalde grappen vaak worden herhaald, doordat ook de interacties zich herhalen. Daardoor verliezen ze na verloop van tijd hun effect. Na meerdere dildo’s in een buitenaards wezen te hebben gedrukt, is de grap er wel vanaf. Wat in eerste instantie nog grappig is, voelt enkele minuten later vooral geforceerd aan. Space Control heeft de neiging om iets te lang door te gaan op dezelfde grap en dat kan sommige spelers afschrikken.

Strakke afwerking en besturing
Gelukkig maakt Space Control op technisch vlak een sterke indruk en zijn er weinig frustraties. De besturing werkt soepel en betrouwbaar en vrijwel alle interacties reageren precies zoals je verwacht. Tijdens het spelen heb ik geen moment gehad waarop objecten niet goed werkten of de game tegenstribbelde.
Daarnaast blijft de ervaring opvallend comfortabel. Misselijkheid of desoriëntatie komt hier nauwelijks voor en dat is binnen VR nog altijd een belangrijk pluspunt. Juist doordat de technische basis zo solide is, blijft Space Control ook tijdens de minder geslaagde momenten vermakelijk. De game speelt simpelweg prettig en makkelijk weg. Die paar uur waren dan ook zo voorbij.

VR-headset kan weer uit de kast
Space Control is niet een game die je speelt voor de diepgaande gameplay of vernieuwende VR interacties. De echte aantrekkingskracht zit in de kleurrijke personages en de constante stroom aan absurde situaties waar je als speler in terechtkomt. Wie houdt van volwassen humor in de stijl van Rick and Morty of High on Life zal hier veel plezier aan beleven. Niet iedere grap is raak en herhaling ligt soms op de loer, maar de game heeft genoeg sterke (absurde) momenten om dat grotendeels te compenseren. Voor een bescheiden prijs biedt Space Control dan ook een korte, maar memorabele VR-ervaring en vooral een uitstekende reden om die VR-headset weer eens op te zetten.




