R-type dimensions 3 is een 2D space shooter die oorspronkelijk uitgebracht werd op de Super Nintendo in 1993. R-type is een enorm populaire Shmup franchise die eerst debuteerde in de arcade in de jaren tachtig. Dankzij de geweldige populariteit vond het zijn weg naar verschillende home consoles. Ook daar had het veel succes en kreeg veel vervolgen. Zelfs tot op vandaag worden er games uitgebracht die duidelijk beïnvloedt zijn door deze titels. En jawel, hier staan we dan met een gloednieuwe remake van R-type dimensions 3. Laten we dus kijken wat deze remake ons nog te bieden heeft…

Let’s go
Het verhaal gaat over het menselijk verzet tegen het zogenaamde Bydo rijk, een vrij agressieve multi dimensionele biomechanische buitenaardse bedreiging. Jij moet met je ruimteschip vooral veel knallen en afrekenen met deze vijanden. En dat doe je ook. Qua controls is het veelal ontwijken en schieten. Vooraleer je begint kan je wel kiezen wel tussen drie verschillende basis wapens. Daarbovenop heb je nog een secundair wapen. Bij het gebruik van je primaire wapen druk je gewoon de toets in om een blijvende stroom van kogels af te vuren. Bij je secundaire wapen houd je de toets even in, om dan vervolgens een krachtige aanval te ontketenen door de knop los te laten. Natuurlijk zijn er power ups doorheen de levels die je best niet over het hoofd ziet. Dit kan gaan van extra lasers tot de mogelijkheid om achteruit te schieten enzovoort. Hoe meer arsenaal je vergaart tijdens je level, hoe beter je kansen zijn om het te halen tot de boss.
Classic or infinity
Je kan in het begin kiezen tussen classic of infinity mode. Speel je in classic mode? Dan wordt het echt bikkelhard. Je hebt immers maar 1 hit nodig om opnieuw te beginnen vanaf je laatste checkpoint. Ik heb dit even uitgeprobeerd maar dit werd zo moeilijk dat ik vrij snel naar infinity mode ben overgestapt. Bij infinity mode respawn je telkens terug eens je geraakt bent geweest. Op deze manier kan je natuurlijk makkelijk een volledige playthrough doen door deze game. Ergens is dit slim gezien van de makers om zo toch een breder publiek te kunnen bereiken.
Het grootste verkooppunt van deze game zit hem echter in de 2D/3D graphics. In de trailers werd het al duidelijk gemaakt dat je door een simpele druk op de knop vloeiend kan overschakelen tussen 2 verschillende stijlen. En dat werkt in deze game prima. De ene stijl heeft de oude vertrouwde SNES look, de andere heeft een nieuwere 3D ogende look. Welke is beter? Dat hangt van jou af. In principe oogt de modernere look mooier, maar door de lichteffecten en diepte is het moeilijker om de hit detectie in te schatten. Ik verkoos dus puur voor de gameplay de originele look. Maar het is natuurlijk wel leuk om lekker te kunnen schakelen tussen deze twee grafische stijlen wanneer je maar wil. Ook de muziek verandert trouwens van de originele soundtrack naar een meer geüpdatete versie.

Die hard Shmup
Buiten deze optie is er weinig dat er echt uitspringt. De game zelf is nog steeds dezelfde als die van 1993, dus verwacht geen extra levels of dergelijks. Zelfs in infinity mode blijven sommige levels extreem moeilijk en de boss battles kunnen ook serieus lang duren. Ik vraag me überhaupt af of het enige sterveling is gelukt om deze game in classic mode volledig te kunnen uitspelen. Maar goed, het heeft dus zowel voor de die hard Shmup fans als niewkomers wel wat leuks. Ik denk dat deze game toch vooral voor de doorgewinterde Shoot em up fans zal zijn. Ben je dit niet? Dan kan je inderdaad de infinity mode gebruiken. Maar omdat in zekere zin dit de uitdaging wegneemt is de replay value dan ook niet zo hoog. De game zelf duurt immers maar een kleine 1 a 2 uur om te vervolledigen.
Ben je wel zo’n keiharde Shmup fanaat? Dan kan dit misschien iets voor jou zijn. De standaardprijs voor deze game op Steam bedraagt wel 34.99 euro, wat ik persoonlijk best veel vind voor een remake van dit soort.
Aan jou de keuze of je dit de moeite waard vindt of niet.




