Monster Hunter Tri

thumbnail

Ook al boekte de eerdere Monster Hunter games enorme successen in Japan, in de westerse wereld is het tot nu toe vrij stil gebleven rond deze serie. Met Monster Hunter Tri hebben ook de Wii-gamers een kans om kennis te maken met deze Action-RPG van Capcom. Er zijn al een aantal versies van Monster Hunter verschenen op de Playstation consoles, maar voor de mensen die nieuw zijn met de serie even een korte uitleg. Monster Hunter Tri is een Action-RPG, en zoals de naam al doet vermoeden is het doel om monsters te verslaan. De verschillende monsters in de wereld droppen items als ze worden verslagen, en met deze items kan de speler vervolgens weer betere wapens en armor maken, om zo weer grotere en sterkere monsters te verslaan voor betere wapens en armor. Met grote titels als Mario Galaxy 2 en Metroid other M voor de deur wordt deze game misschien snel overgeslagen, maar het is het absoluut waard om ook Monster Hunter Tri een kans te geven.

Een minimaal verhaal

Bij een RPG zou je verwachten dat het verhaal een grote rol speelt, maar dit is bij Monster Hunter niet het geval. Het dorpje waar je woont, wordt geteisterd door een groot zeemonster, de Lagiacrus, en het is jouw taak om hem een kopje kleiner te maken. Naast een prachtige cut-scene in het begin waarin Lagiacrus het dorp aanvalt, komt er niet echt veel meer verhaal naar voren in het spel. De enige conversatie die je hebt is met de dorpelingen waarbij je iets kan kopen of verkopen. Natuurlijk hoef je als beginnende hunter niet gelijk de Lagiacrus te verslaan, maar wordt je eerst op pad gestuurd voor kleinere monsters of het verzamelen van paddenstoelen. Het spel begint met een tutorial en hierin wordt meteen duidelijk dat dit geen pick-up-and-play casual game is. Je wordt het bos in gestuurd en krijgt steeds kleine opdrachten waarin je leert wat je allemaal kunt doen in het spel. Je krijgt veel tekst voorgeschoteld wat je allemaal moet onthouden in een tutorial van enkele uren. Ik kreeg vaak de neiging om stukken door te klikken, wat helaas weer tot gevolg had dat ik het niet snapte en het toch weer moest opzoeken. Hier is dus wel even wat geduld nodig en het kan wel wat saai zijn voor de speler die graag meteen aan de slag gaat. Toch is de grote leercurve wel nodig om het spel goed te kunnen spelen. Naast de tutorial zijn er nog talloze andere dingen die je gaandeweg zelf ontdekt en je bent zeker 10 uur onderweg voordat alles is behandeld. Laat dit je echter niet afschrikken, want als je eenmaal de game goed onder de knie hebt is het ontzettend verslavend.

Het spel speelt zich in principe af in twee delen. Ten eerste is er het dorp, hier kun je items, wapens en armor maken kopen en verkopen. Hier bevind zich ook je huis waar je het spel kan opslaan en je items kan managen. In het dorp kan je ook quests aangaan. De quests spelen zich vervolgens af op de verschillende hunting grounds. De hunting grounds zijn grote gebieden waar de monsters te vinden zijn. Elke hunting ground heeft weer een ander thema variërend van woestijn tot bos en van vulkaan tot onderwater grotten. De wereld komt zeer geloofwaardig over. Elke hunting ground heeft zijn eigen ecosysteem, er leven verschillende monsters met elk een eigen rol in het gebied. Niet alle monsters zijn agressief en willen je vermoorden, veel monsters rennen juist van je weg, of trekken zich niet veel van je aan. De AI van de monsters zit erg goed in elkaar, zelfs de reactie van monsters in een kudde verschilt van de monsters alleen. Vermoord je bijvoorbeeld een moeder van een baby dan rent de baby weg, vermoord je echter de baby dan wordt de moeder boos. Grote monsters zullen je eerst aanvallen, maar zodra ze meer verzwakt zijn, zullen ze ander gedrag vertonen. Sommige monster zullen vluchten om uit te rusten, terwijl anderen de hulp inroepen van kleinere soortgenoten of ze worden gewoon nog bozer en gaan vol in de aanval. Naast dat de monsters items droppen, zijn er ook veel items te vinden op de hunting grounds. Je kunt mijnen, paddenstoelen plukken, planten verzamelen, insecten vangen en nog veel meer.

In elk gebied komen weer andere items voor. Met de items die de monster droppen en de items die je vind kan je vervolgens terug in het dorp weer nieuwe items maken. Het maken van armor en wapens is een groot deel van het spel. De speler heeft een keuze uit veel verschillende soorten wapens. Er zijn kleine snelle zwaarden, maar ook belachelijk grote hamers en bijlen. Elk soort wapen speelt weer anders, sloom maar sterk of snel maar zwak, er is voor ieder wat wils. Er zijn talloze armor onderdelen, elk met zijn zwakke en sterke punten, maar bovenal met zijn eigen looks. De onderdelen gemaakt van grote botten of klauwen van de monsters die je hebt verslagen zien er vaak heel vet uit en dit is een veel grotere beloning dan een puntje verdediging meer of minder. Je krijgt in het spel geen experience points en de groei van het karakter is dus alleen gebaseerd op steeds beter wordende equipment. Dit werkt ontzettend goed, zodra je het ene wapen al hebt, ben je al weer aan het sparen voor een nieuwe. Je moet goed opletten welke items je nodig hebt, zodat je er tijdens de quests naar kan zoeken. Met de items die je vindt op de hunting grounds kan je ook potions, power-ups, insectennetten, vismateriaal, of traps maken. Ook zonder quest kun je de eerste hunting ground bezoeken om op zoek te gaan naar items. Er zijn misschien wel honderden combinaties mogelijk. Je gebruikt misschien maar 10 procent van de items die je vind, maar het is het waard om handige combinaties te onthouden voor een goede voorbereiding op de gevechten.

Big Badass Basterds

De gevechten is waar het natuurlijk om draait. Tijdens de quests wordt je op pad gestuurd om de meest grote en onvergefelijke monsters te verslaan. Het verslaan van de monsters is absoluut geen hack & slasher ook al lijkt dat misschien in eerste instantie het geval te zijn. De monsters zijn erg sterk en met een slechte tactiek ben je dood in tientallen seconden. Elk monster vertoond weer ander gedrag en dit is niet altijd voorspelbaar. Door de goede AI moet je echt goed op het gedrag van het monster letten en toeslaan op het goede moment. Goed ontwijken is vaak belangrijker dan veel aanvallen. De monsters hebben geen levensbalk, je moet uit het gedrag van het monster opmaken of hij verzwakt is of niet. Dit is een moeilijke manier van vechten, maar ook een hele spannende en hele leuke manier. De constante onzekerheid over of het monster al dood is, maken de gevechten heel erg spannend en zeer verslavend. Niet alle quests gaan om het verslaan van monsters. Er zijn ook makkelijkere quests waarin je op zoek moet gaan naar bepaalde items of quests waarin je monsters moet vangen in plaats van verslaan. Er zitten best veel verschillende opdrachten bij, sommige zijn vrij saai, andere weer verassend leuk. Zo heb ik bijvoorbeeld veel lol gehad met het stelen van een monster ei. Tijdens het dragen van het ei kon je niet aanvallen, dus je moest heel sneaky langs de monsters rennen.

Er zijn een aantal dingen nieuw in Monster Hunter Tri. Zo speelt onderwater een grote rol. Veel monsters bevinden zich in het water en dus vinden veel gevechten ook onder water plaats. Het zwemmen werkt heel intuïtief en de onderwater gevechten zijn erg leuk. Het geeft letterlijk en figuurlijk een nieuwe dimensie aan het vechten en door het mindere zicht onderwater en de mysterieuze omgeving vond ik deze gevechten veel spannender dan de gewone. Wat ook nieuw is in Tri is de switch-axe, een wapen dat kan wisselen tussen bijl en zwaard. Zo heb je twee typen vechtstijlen met 1 wapen wat voor een aantal monsters erg handig kan zijn. Ik vond dit persoonlijk niet een fijn type wapen, maar iedereen heeft natuurlijk een andere speelstijl. Monster Hunter Tri is geen makkelijke game. Niet alleen heeft het een zeer grote leercurve, de gevechten met de monsters zijn erg moeilijk en je gaat heel vaak dood. Daarom is de game af en toe erg frustrerend. Dit heeft regelmatig te maken met de weinige hulp die je krijgt. Zo ben ik een uur bezig geweest om ‘crystal bones’ te vinden door alle stapels botten langs te gaan terwijl uiteindelijk bleek dat je ze moest mijnen. Om dit spel uit te spelen moet je een ontzettende doorzetter zijn. De wil om meer van het spel te willen zien en de beloning in de vorm van vette armor, heeft mijn Wii meerdere malen een vliegreisje uit het raam bespaard. Het is echt nodig om veel aandacht te besteden aan welke items je meeneemt op quests en vaak zul je nog even wat extra items moeten zoeken. Een levens potion meer of minder kan het verschil tussen leven en dood maken, dus neem de tijd om je voor te bereiden.

Graphics, een controller en online

Er is ook veel aandacht besteed aan de graphics van de game. De monsters en omgevingen zien er heel goed uit en ook het ontwerp van de wapens en armor is heel goed gedaan. Een aantal dingen missen soms wat detail, maar gezien de vele grote omgevingen en vaak vele aantallen monsters op het scherm is dit een zeer indrukwekkend uitziende game voor de Wii. De animaties zijn heel natuurlijk, en de game draait op 60fps. Dit heeft wel tot gevolg dat er veel laadschermen zijn in het spel. Gelukkig is de laadtijd steeds maar kort, dus heeft het niet echt een groot negatief gevolg. Je kunt de game los kopen en met een extra classic controller. We hebben de game met de classic controller gespeeld. De controls zijn fijner met de classic controller, en het spelen met de wii-mode en nunchuk was af en toe een beetje onhandig. Waar ik me wel aan heb geërgerd, is dat je de game niet met een gamecube controller kan spelen. Gezien de gebruikte knoppen op de classic controller had dit namelijk gewoon gekund. In plaats daarvan ben je verplicht een extra controller aan te schaffen. Het is niet eens een handige draadloze controller, maar een controller met een snoer, die je in de Wii-mode moet pluggen. Aangezien de Wii-mode alleen word gebruikt om connectie te maken met de Wii moet je hem dus gewoon op de grond leggen. Een Gamecube controller had wat mij betreft net zo goed geweest.

Naast de zeer uitgebreide 1 speler mode van letterlijk honderden uren gameplay, heeft de game ook nog eens een extra Arena mode en een uitgebreide online mode. De Arena is een mode waarin je een equipment set selecteert en de monsters uit de campaign mode kan bevechten in een grote arena. Hiermee kan je ook weer dingen unlocken voor in de campaign mode. Dit is ook lokaal split-screen en online met meerdere spelers te spelen. De online mode is een groot deel van het spel. Je kunt dezelfde quests met maximaal 4 spelers samen doen en er zijn ook speciale events online. Je kan kiezen uit diverse type quest en je kan ook zoeken naar andere spelers die het zelfde monster willen verslaan. De online mode heeft Wii-speak support en je kunt ook een USB-Keyboard aansluiten op je Wii. Of je nou veel wilt spelen of gewoon gezellig wilt chatten, er zijn altijd andere spelers te vinden met dezelfde online wensen.

Al met al is dit een zeer goede game en een absolute aanrader voor de hardcore gamer. De grote leercurve en de hoge moeilijkheidsgraad zal misschien de casual gamer afschrikken. Maar ben je een beetje een doorzetter en ben je bereid veel tijd in deze game te steken, dan zal je geen spijt krijgen van het kopen van deze game. Met diepe gameplay, geweldig spannende gevechten, en vele uren gameplay zowel offline als online is dit een van de beste games op de Wii tot nu toe.


Auteur: Emiel Bransen | Genre: Action RPG | Release: 28-04-2010 | Uitgever: Capcom | Ontwikkelaar: Capcom
Graphics: 9.0 | Geluid: 9.0 | Gameplay: 9.0 | Besturing: 8.0 | Replay: 9.5
9.1
+ Diepe Gameplay
+ Lang en uitgebreid
+ Spannende gevechten
- Grote leercurve, regelmatig erg moeilijk
- Regelmatig onduidelijk
- Controller support

0 0 stem
Artikelbeoordeling
guest
Vul je email-adres in. Dit veld is niet verplicht voor het plaatsen van een reactie.
Vul hier een naam of nickname naar keuze in.
0 Reacties
Inline feedback
Bekijk alle reacties

Naar boven
0
Klik om direct te reageren op dit artikel.x
()
x