Het was eerlijk gezegd best een verrassing dat Bungie ineens weer met Marathon op de proppen kwam. Niet omdat die naam nooit belangrijk is geweest, maar omdat je Bungie de afgelopen jaren vooral kent van Halo en Destiny. Toch is Marathon juist de serie waar hun sci-fi liefde ooit begon. Die oude Marathon-games uit de jaren 90 waren vooral singleplayer shooters waarin je niet alleen maar van gevecht naar gevecht rende. Je zat in grote, doolhofachtige levels op een kolossaal ruimteschip of in vreemde faciliteiten, waar je routes moest uitpluizen, sleutels en schakelaars zocht, en vooral veel informatie uit terminals haalde. Nu is Marathon terug, maar in een compleet andere vorm. Bungie heeft niet geprobeerd om die oude shooter opnieuw te maken. Ze hebben de naam gepakt, het universum in een modern jasje gegoten, en er een PvP extraction shooter van gemaakt. Dat klinkt op papier logisch, maar het was ook meteen een risico. En dat risico werd pijnlijk duidelijk tijdens de eerste grote test. Bungie had een gesloten alpha/technische test rond eind april tot begin mei 2025, en de reacties waren zo negatief dat ze de game daarna flink hebben uitgesteld en zijn gaan bijsturen. Wij gingen aan de slag met Marathon om te zien of dat uitstel het juiste effect heeft gehad.
Keiharde extraction shooter
Marathon is op papier een extraction shooter waarbij je in een team van drie speelt. Inmiddels zijn ze ook aan het testen voor duo’s maar het is vooral met drie spelers. Qua sfeer en ritme voelt het anders dan veel concurrenten. Als je Arc Raiders kent, dan weet je dat je daar soms van die rare momenten hebt. Een speler die je even laat lopen. Een gevecht die niet hoeft. Een soort “oké, jij daar, ik hier” en iedereen doet zijn ding. Marathon is dat niet. Marathon is vooral: jij ziet iemand en het is eerst schieten, dan pas vragen stellen. Marathon is meedogenloos en keihard in zijn PvP. Dat klinkt misschien negatief, maar het werkt juist omdat Bungie één ding nog steeds beter kan dan bijna iedereen: gunplay. Marathon is zo’n game waar je na één potje al snapt waarom mensen hier uren in kunnen verdwalen. Zelfs een standaard duel in een gangetje kan spannend zijn omdat schieten strak aanvoelt en je het idee hebt dat je met skill echt verschil maakt. Je wint of verliest meestal niet door willekeur, maar door timing, positie en goed richten. Dat is precies wat je wil in een game waar je loot en run op het spel staan. Hier is Bungie gewoon Bungie. Wapens voelen niet als dezelfde gun met andere statistieken, maar echt als een uniek wapen. Een AR voelt heel anders aan dan een SMG, recoil is duidelijk, je voelt meteen of iets bedoeld is om te sprayen of juist gecontroleerd te tikken.
Marathon is geen pure PvP-game, maar een PvPvE extraction shooter, en dat PvE-deel is hier meer dan alleen wat opvulling om de map wat levendiger te maken. De AI-robots zijn slim genoeg om je serieus in de problemen te brengen, zeker als je ze onderschat of denkt dat je er wel even langs sprint. Ze patrouilleren niet alleen braaf, maar reageren op geluid en flanken je op slimme manieren. Het is dan ook aan te raden om zo min mogelijk geluid te maken als dat kan. Begin je namelijk als een gek alle AI kapot te schieten dan maak je veel geluid en zullen spelers in de buurt dat horen en ongetwijfeld erop afkomen. Andersom werkt dat ook zo, ben je in gevecht met spelers dan zal de AI ook op dat geluid afkomen waardoor je binnen de kortste keren in een gevecht bent met AI én spelers. De wereld voelt dus enorm gevaarlijk wat helpt bij de spanning van een extraction shooter.
Shells
Shells zijn in Marathon eigenlijk je class, maar dan zonder dat het meteen een hero shooter wordt. Je kiest een shell en die geeft je een paar vaste tools die bepalen hoe je speelt. Het verschil merk je meteen in gevechten. Een Destroyer kan bijvoorbeeld een gevecht forceren door een barricade neer te zetten en een hoek af te sluiten, terwijl een Vandal juist leeft van movement en mensen kan flanken. Recon zit meer op info: scans en drones waarmee je squads spot voordat je dom een gang in loopt. Triage is de shell die gevechten langer laat duren omdat je team net wat vaker overeind blijft met heal-support. Assassin draait om verdwijnen en timing, met rook en camouflage. Thief is weer meer extraction-gericht: sneller hoogte pakken met een grapplehook en tools die het looten en ontsnappen makkelijker maken. En dan Rook. Rook is niet gewoon nog een shell, dit is echt de solo-variant met z’n eigen regels. Je kunt geen contracts doen, je neemt geen normale loadout mee en je joint matches die al bezig zijn. Rook heeft een zelfheal als ability maar ook een soort van masker. Daarmee geef je jezelf tijdelijk een UESC-skin zodat je de AI-robots kunt foppen en zij jou niet herkennen. Dat helpt je om door drukke AI-zones te bewegen zonder meteen alle aandacht te trekken. Rook is meer een aasgier die in de laatste minuten van een potje nog allerlei gear kan verzamelen van dode spelers.
Facties en de UI-ellende
Marathon heeft een UI die er misschien strak en modern uitziet, maar in de praktijk vooral in de weg zit. In het begin is het even wennen maar valt het nog mee, omdat je vault nog half leeg is en je maar een paar mods en attachments hebt. Alleen na een paar potjes spelen begint het echte probleem. Dan ligt je vault vol met allerlei varianten van dezelfde spullen en wordt het ineens verrassend lastig om snel te zien wat je nou eigenlijk hebt. Mods lijken op elkaar, iconen zeggen weinig en je bent constant aan het uitzoeken wat iets doet, of waar het op past omdat de UI dit zelf totaal niet duidelijk aangeeft. Het modden van wapens maakt dat nog erger. In plaats van dat je gewoon een duidelijk overzicht krijgt van “dit past op dit wapen” en “dit is een upgrade ten opzichte van wat je al hebt”, ben je steeds aan het klikken en vergelijken zonder dat de UI je echt helpt. Je ziet niet goed wat er al op een wapen zit, je ziet niet snel welke mods relevant zijn voor jouw wensen en je bent te veel tijd kwijt aan gedoe dat eigenlijk snel moet gaan. Marathon haalt je te vaak uit die flow omdat je eerst door menu’s moet worstelen alsof je een spreadsheet aan het beheren bent. En het irritante is: dit wordt alleen maar erger naarmate je progressie maakt. Hoe meer loot en mods je verzamelt, hoe minder overzicht je krijgt. Dat is precies het omgekeerde van wat het moet zijn. Bungie heeft inmiddels aangegeven dat ze de feedback hebben gehoord en hebben ook al wat kleine fixes aangebracht, maar deze zijn nog lang niet genoeg om het wel goed te krijgen.
Marathon werkt met zes factions die samen je progressie zijn. Het idee is prima. Je doet contracts voor verschillende partijen, bouwt reputatie op en speelt beloningen vrij. Het geeft structuur aan je runs en maakt het meer dan alleen op loot jagen en spelers neermaaien. Het draagt ook bij aan het wereldgevoel: jij bent een runner, een huurling, en je doet klusjes zolang het iets oplevert. Alleen hebben ze daar één rare rem op gezet: je kunt maar één contract tegelijk actief hebben. Runs duren lang genoeg om meerdere doelen te combineren. Tijd zat om bijvoorbeeld iets te halen én iets te killen én nog een extra objective mee te pakken. Maar nee, één missie per keer. Daardoor voelt het alsof Bungie je wil vertragen, niet omdat dat beter is voor gameplay, maar omdat er simpelweg nog niet genoeg content is om je lang bezig te houden zonder dit soort praktijken.
En dan komen we ook meteen bij het grootste probleem dat Marathon nu heeft: de game heeft simpelweg te weinig content op het moment. Je start met drie maps en dat is echt te weinig. In de eerste uren is dat nog niet zo’n issue, want alles is nieuw. Je bent bezig met overleven, leren hoe de AI zich gedraagt, uitvinden waar je goede loot vindt en je eigen routes bouwen. Het probleem wordt groter omdat Bungie een deel van de content als endgame probeert te positioneren, terwijl die endgame nog niet eens beschikbaar is. Bungie vroeg aan reviewers om te wachten met hun eindoordeel tot de endgame uit was. Maar we zijn inmiddels ruim twee weken verder en dit weekend komt CryoArchive pas uit. Het is ook nog niet helemaal bekend wat deze endgame inhoudt, het gaat over puzzels en is meer raid-achtig maar verder dan dat weten we nog niet. CryoArchive en Ranked klinken op papier als de plek waar de echte spanning zit en echt goede beloningen. Alleen zit daar een bizarre keuze aan vast: die endgame is alleen in het weekend beschikbaar. En dat is niet een klein irritant dingetje, maar een bizarre keuze. Mis je dat weekend, omdat je gewoon plannen hebt of werkt, dan zit je vast aan een week wachten. En dat terwijl er al weinig maps en weinig content is. Het voelt alsof Bungie daar een event-gevoel van wilde maken, maar in de praktijk werkt het vooral als blokkade. In plaats van dat je Marathon speelt wanneer jij wil, bepaalt Marathon wanneer jij de interessante content mag spelen.
Tegenvallende beloningen
Marathon is een live service game en dan kan een battlepass natuurlijk niet ontbreken. De battlepass is hetzelfde systeem als bij Helldivers 2. Tijdens het afronden van contracten krijg je currency (SILK) waarmee je beloningen kan kopen. SILK is niet te kopen met echt geld en kan dus alleen verkregen worden door het spelen van het spel. Op papier top, alleen e inhoud van de battle pass is gewoon saai. Veel wapenskins met alleen een ander kleurtje, kleine accessoires, kleine variaties. Alleen op de allerlaatste pagina van de battlepass is er een aardige skin voor een shell, maar absoluut niet de moeite waard om de hele battlepass uit te spelen.
En dan de store. Daar gaat het echt mis. Bungie vraagt stevige bedragen voor cosmetics, maar wat je krijgt is vaak ook weer vooral kleurvariaties. Het is dan ook wonderbaarlijk dat zelfs de betaalde skins van Shells eigenlijk alleen andere kleurtjes zijn. Als er één plek is waar je creatief wil worden, is het daar. Nieuwe details, andere vormen, echt een andere look. Maar nu voelt het alsof je betaalt voor een andere verflaag. Dat gaat niet werken, zeker niet voor ongeveer 15 euro per skin. Een liveservice game moet geld verdienen, dat snapt iedereen, maar dan moet je wel iets verkopen waar mensen ook echt geld voor willen neerleggen. Bungie zal heel snel met wat beters moeten komen want op dit moment heb ik in alle uren dat ik Marathon gespeeld heb nog geen één betaalde skin gezien bij andere spelers.
Artstyle van de bovenste plank
Hier is Bungie wél volledig op niveau. Marathon ziet er gewoon heel goed uit, al moet je wel iets hebben met de artstyle. Bungie gaat hier niet voor realistisch, maar voor een strakke, bijna klinische sci-fi look. Denk aan felle kleuren, harde contrasten en omgevingen die soms bijna te schoon aanvoelen voor een shooter waarin iedereen elkaar afmaakt. De wapens hebben bijna een Roblix achtig uiterlijk maar op één of andere manier past het perfect binnen de artstyle. Sommige spelers, waaronder ik, houden ervan maar er zullen ook genoeg spelers zijn die hier al direct afhaken. Op PS5 draait het ook gewoon indrukwekkend goed. Stabiel 60fps, geen gekke dips, geen stotters, geen rare input-lag. Zelfs in hectische gevechten met AI en spelers door elkaar blijft het soepel. Dat is in dit genre echt een groot pluspunt. Marathon doet dat gelukkig erg goed.
Geluid is in Marathon precies wat je van Bungie hoopt. Wapens klinken herkenbaar. Je hoort aan een paar schoten al of iemand met een SMG loopt te sprayen, of juist met een zwaarder wapen op afstand zit te schieten. Dat is in PvP goud waard, want het geeft je direct informatie over de tegenstanders. Hetzelfde geldt voor voetstappen en omgevingsgeluid. Op sommige momenten voelt Marathon zelfs even aan als een horror game. Terwijl jij met je team voorzichtig aan het looten bent hoor je om je heen allerlei geluiden, AI die rondloopt, andere spelers die looten. De spanning is ongekend als je ze wil besluipen en neerschieten.
Conclusie
Marathon heeft een ijzersterke kern. De gunplay is top en verslavend, wapens voelen uniek, PvP is hard maar daardoor spannend, en de AI is een echte dreiging in plaats van opvulling. Visueel en technisch is het ook één van de meest indrukwekkende extraction shooters op dit moment. Maar het pakket is nog niet af. De UI is frustrerend, content is te karig met drie maps, en dan is ook de endgame zeer beperkt door alleen in de weekenden beschikbaar te maken. De store is te duur terwijl de cosmetics weinig voorstellen en het contractsysteem voelt kunstmatig vertraagd door die beperking van één actieve missie, terwijl potjes lang genoeg zijn om meerdere doelen te doen. Bungie heeft met Marathon in de basis een verrassend sterke extraction shooter in handen, maar zal nog flink aan de bak moeten om de aandacht van de spelers voor langere tijd vast te houden.
