Hell Let Loose wist zich de afgelopen jaren behoorlijk te onderscheiden van de meeste andere online shooters. Waar games als Battlefield en Call of Duty veel meer draaien om snelheid, individuele acties en zoveel mogelijk kills maken, vraagt Hell Let Loose juist iets heel anders van je. Hier win je geen potje omdat één speler toevallig twintig tegenstanders neerlegt. Je wint omdat squads met elkaar praten, officieren weten wat ze doen, spawnpunten goed worden geplaatst en iedereen een beetje begrijpt welke rol hij op dat moment heeft. Het origineel speelde zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar met Hell Let Loose: Vietnam verhuist diezelfde formule naar de Vietnamoorlog.
Dat klinkt op papier als een flinke verandering, maar in de praktijk voelt Vietnam vooral als Hell Let Loose in een nieuwe omgeving. De basis is grotendeels hetzelfde gebleven. Dat is aan de ene kant positief, want die basis was al erg sterk, maar spelers die op een compleet vernieuwde opvolger hopen moeten hun verwachtingen een beetje temperen. De grootste verschillen zitten vooral in de setting, nieuwe voertuigen en mogelijkheden zoals Amerikaanse helikopters en het tunnelnetwerk van de Noord-Vietnamese troepen. De game bevat bij de release zes maps, met onder andere dichte jungles, dorpen, rivieren, stranden en meer open gebieden. Het probleem is alleen dat Hell Let Loose: Vietnam op de PlayStation 5 op dit moment technisch nog lang niet staat waar het zou moeten staan. En juist dat is ontzettend jammer, want als alles goed werkt, is dit opnieuw een fantastische hardcore shooter waarin teamwork voor momenten kan zorgen die je bijna nergens anders krijgt.
Niet zomaar een shooter
Wie nog nooit Hell Let Loose heeft gespeeld, moet vooral niet verwachten dat je hier zomaar een server binnenloopt en vervolgens op eigen houtje richting de vijand rent. Dat kan natuurlijk, maar meestal eindigt het binnen een paar minuten met een kogel waarvan je niet eens weet waar die vandaan kwam. Vietnam blijft een hardcore shooter waarin je vaak met één of twee kogels uitgeschakeld bent en waarin tegenstanders op grote afstand nauwelijks zichtbaar zijn. De jungle maakt dat zelfs nog extremer. Struiken, bomen, hoog gras en schaduwen zorgen ervoor dat een vijand soms praktisch naast je kan liggen zonder dat je hem ziet. Rennen over een open stuk terrein is dan ook bijna altijd een slecht idee. Eerst kijken, luisteren en vooral communiceren met je squad is veel belangrijker.
Dat zorgt ook voor een heel ander tempo dan bij de gemiddelde online shooter. Soms zit je minutenlang zonder dat er veel gebeurt. Je squad beweegt langzaam richting een doel, iemand denkt beweging te zien tussen de bomen en iedereen gaat liggen. Vervolgens hoor je ineens een schot, valt er iemand om en barst binnen enkele seconden een compleet vuurgevecht los. Juist die afwisseling tussen lange rustige stukken en ontzettend korte, chaotische confrontaties maakt Hell Let Loose zo sterk. Het kan tegelijkertijd enorm frustrerend zijn. Je kunt vijf minuten onderweg zijn en vervolgens vanuit een struik worden neergeschoten door iemand die je onmogelijk had kunnen zien. Dat hoort bij de game en daar moet je tegen kunnen. Vietnam is absoluut geen shooter voor spelers die constant actie nodig hebben.
Communicatie is belangrijker dan je wapen
De belangrijkste mechaniek blijft uiteindelijk gewoon teamwork. Een squad waarin niemand praat is bijna altijd minder leuk om in te spelen dan eentje waarin iedereen communiceert. Een goede Squad Leader vertelt waar je naartoe gaat, iemand geeft vijanden door, een Medic probeert gewonde spelers weer overeind te krijgen en andere rollen zorgen bijvoorbeeld voor munitie of ondersteuning. Dat klinkt simpel, maar wanneer iedereen daadwerkelijk samenwerkt ontstaat precies de reden waarom Hell Let Loose zo goed kan zijn. Een aanval waarbij meerdere squads tegelijk oprukken, artillerie boven je hoofd inslaat en je commander nieuwe opdrachten doorgeeft kan ontzettend indrukwekkend zijn. Helemaal wanneer je na een lange aanval uiteindelijk een belangrijk gebied weet in te nemen.
De game kent behoorlijk wat verschillende rollen. De gewone Rifleman is de meest eenvoudige en vooral geschikt om de basis te leren. Een Machine Gunner richt zich meer op het onderdrukken van vijanden, terwijl een Medic gevallen spelers kan helpen en daardoor op drukke momenten enorm belangrijk kan zijn. Daarnaast zijn er rollen voor sluipschutters, granaatwerpers, tanks en andere gespecialiseerde taken. De belangrijkste functies zijn uiteindelijk de Squad Leader en Commander. Een Squad Leader bepaalt grotendeels wat zijn squad doet, communiceert met andere leidinggevende spelers en zorgt ervoor dat zijn team niet als een groep kippen zonder kop over de map rent. Ook het plaatsen van belangrijke spawnpunten hoort bij deze rol. Daarboven staat de Commander. Die kijkt veel meer naar het totale gevecht en probeert alle squads in de juiste richting te sturen. Als Commander ben je daardoor lang niet altijd zelf aan het schieten. Je bent bezig met de kaart, praat met Squad Leaders en moet nadenken over waar troepen en ondersteuning op dat moment het hardst nodig zijn. Een slechte Commander kan een team behoorlijk in de problemen brengen, terwijl een goede Commander een wedstrijd echt kan sturen.
Hell Let Loose: Vietnam bevat bij release vier spelmodi: Warfare, Offensive, Conquest en Domination. Warfare is daarbij de bekende modus uit het origineel en draait om een grote strijd waarbij beide teams proberen steeds meer sectoren van de map in handen te krijgen. Het midden van de kaart begint neutraal en vanaf daar ontstaat een soort touwtrekwedstrijd waarbij je de vijand steeds verder terug probeert te dringen. Offensive werkt anders en verdeelt beide teams duidelijk in een aanvallende en verdedigende kant. De aanvallers moeten sector voor sector veroveren, terwijl de verdedigers proberen om de opmars zo lang mogelijk tegen te houden. Nieuw zijn Conquest en Domination. In Conquest liggen meerdere veroveringspunten tegelijk open en kunnen teams zelf bepalen waar ze de druk leggen. Je hoeft dus niet steeds één vaste frontlinie vooruit te duwen. Domination werkt weer anders. Hier draait het in eerste instantie om drie centrale punten op de kaart. Je team moet minstens twee daarvan in handen krijgen en houden. Lukt dat, dan wordt het hoofdkwartier van de tegenstander kwetsbaar en kun je proberen om dat te veroveren voor een directe overwinning.
Tutorials zijn eindelijk goed aangepakt
Een van de grootste problemen met het originele Hell Let Loose was hoe slecht de game eigenlijk uitlegde wat je moest doen. Nieuwe spelers werden min of meer in het diepe gegooid en moesten vervolgens zelf maar uitzoeken waarom bepaalde spawnpunten verdwenen, hoe resources werkten of wat er precies van een Squad Leader werd verwacht. Vietnam doet dit gelukkig veel beter. Er zijn uitgebreide tutorials waarin je de verschillende onderdelen daadwerkelijk kunt oefenen. Dat klinkt als iets heel normaals, maar voor Hell Let Loose is het een enorme verbetering. De game bevat zoveel systemen die tijdens een normaal potje nauwelijks worden uitgelegd dat een goede tutorial bijna noodzakelijk is. Ook slim is dat je belangrijke rollen niet direct kunt kiezen. Wie als Squad Leader of Commander wil spelen, moet eerst de tutorial voor die betreffende rol afronden. Pas daarna worden deze functies beschikbaar. De ontwikkelaars hebben dit bewust gedaan zodat spelers eerst begrijpen welke verantwoordelijkheden bij die rollen horen voordat ze de leiding over andere spelers krijgen.
Vietnam verandert de formule niet drastisch
Wie veel uren in Hell Let Loose heeft zitten, zal zich vrijwel meteen thuis voelen. Het tempo, de manier waarop squads werken, de grote maps en het belang van spawnpunten zijn allemaal direct herkenbaar. Vietnam is dan ook niet zozeer Hell Let Loose 2, maar eerder een grote nieuwe versie van hetzelfde concept. De setting zorgt gelukkig wel voor genoeg verschil. De Verenigde Staten beschikken bijvoorbeeld over helikopters waarmee spelers en voorraden snel over de map kunnen worden vervoerd. De Noord-Vietnamese troepen hebben daar weer hun eigen antwoord op in de vorm van tunnels. Spelers kunnen tunnelnetwerken aanleggen waarmee troepen zich op andere plekken opnieuw kunnen inzetten. Dat levert een andere manier van oorlog voeren op zonder dat de basis van Hell Let Loose overboord wordt gegooid.
Ook de maps spelen daarbij een grote rol. De ene keer beweeg je door extreem dichtbegroeide jungle waar je amper twintig meter vooruit kunt kijken, terwijl je op andere maps weer tussen gebouwen, langs rivieren of over veel opener terrein vecht. Daardoor moet je je speelstijl aanpassen. Een machinegeweer waarmee je op een open veld een complete route kunt blokkeren is diep in de jungle ineens veel minder eenvoudig te gebruiken. Toch had Vietnam op sommige punten best iets meer mogen vernieuwen. Wie het origineel helemaal heeft uitgespeeld of daar honderden uren in heeft zitten, gaat hier geen compleet nieuwe manier van spelen ontdekken. Veel systemen zijn nagenoeg hetzelfde en ook de structuur van wedstrijden voelt vertrouwd. Dat is niet direct een probleem, maar het maakt wel duidelijk dat Vietnam vooral voortbouwt op een bestaande formule.
De jungle is je grootste vijand
De nieuwe setting past eigenlijk perfect bij Hell Let Loose. In een game waarin zien voordat je gezien wordt ontzettend belangrijk is, maken de jungles ieder gevecht nog spannender. Je kijkt constant tussen bomen en struiken door om te zoeken naar een helm, een beweging of een klein verschil in kleur. Wanneer dat goed werkt is de spanning enorm. Een squad kan langzaam door een jungle trekken terwijl iedereen stil is en naar geluid luistert. Dan valt ineens de eerste speler neer en weet niemand precies waar het schot vandaan kwam. Binnen enkele seconden ligt iedereen op de grond en begint iemand via voicechat richtingen door te geven.
De wapens passen hier ook goed bij. Wapens klinkt hard en realistisch en je merkt vaak aan het geluid welk soort wapen ergens wordt gebruikt. Dat helpt niet alleen voor de sfeer, maar geeft ook informatie. Als je ergens een machinegeweer hoort, weet je bijvoorbeeld dat rechtstreeks die kant op rennen waarschijnlijk geen goed idee is. Daar zitten vervolgens de momenten tussen waarop Hell Let Loose werkelijk schittert. Een aanval met meerdere squads, helikopters boven je hoofd, explosies in de verte en tientallen spelers die proberen dezelfde positie te bereiken kan enorm indrukwekkend zijn. Op zulke momenten is het moeilijk om een andere online shooter te noemen die hetzelfde gevoel geeft.
Technisch is het op PS5 niet goed genoeg
En dan komen we helaas bij het grootste probleem: de technische staat van de PlayStation 5-versie. De game mikt op 60 frames per seconde, maar weet dat tijdens drukke momenten lang niet altijd vast te houden. Vooral op plekken met veel begroeiing, spelers en explosies kan de framerate flink schommelen. In een langzame tactische shooter zou je misschien denken dat dit minder belangrijk is, maar juist wanneer er een vuurgevecht uitbreekt wil je dat de game soepel blijft draaien. Veel vervelender is de vreemde flikkering die regelmatig in schaduwen en begroeiing in de jungle zichtbaar is. Dat is niet alleen lelijk, maar heeft hier daadwerkelijk invloed op de gameplay. Tegenstanders zien is sowieso al ontzettend lastig en wanneer delen van de omgeving constant lijken te flikkeren, wordt beweging herkennen alleen maar moeilijker.
Ook de audio zorgde bij release voor flinke problemen. Op PS5 kon het geluid tijdens wedstrijden simpelweg wegvallen. De ontwikkelaar bevestigde kort na release dat het probleem werd onderzocht en inmiddels is er een hotfix verschenen die het moet oplossen. Dat er snel gereageerd wordt is positief, maar dit soort problemen horen simpelweg niet in een releaseversie thuis.
Een crash kan meer dan een uur spelen weggooien
Het vervelendste probleem zijn echter de crashes. Die zijn ook na de eerste verbeteringen nog niet helemaal verdwenen. In mijn geval gebeurde het inmiddels twee keer nadat een wedstrijd al ruim een uur bezig was. Dat is bij Hell Let Loose extra pijnlijk. Een potje kan behoorlijk lang duren en ondertussen verdien je ervaringspunten voor de klasse waarmee je speelt. Die progressie heb je nodig om verschillende klassen verder te levelen en zo onder andere andere wapens en uitrustingen vrij te spelen. Als de game vervolgens crasht voordat de wedstrijd afgelopen is, ben je die verdiende XP kwijt. Twee keer ruim een uur spelen en vervolgens met lege handen eindigen door een crash is ontzettend frustrerend. Niet omdat je een wedstrijd verliest of omdat iemand je uitschakelt, maar simpelweg omdat de game ermee ophoudt. De ontwikkelaars hebben sinds release aangegeven crashmeldingen te onderzoeken, naast de andere technische problemen die spelers melden. Maar zolang dit nog gebeurt, blijft het een serieus minpunt.
Hell Let Loose: Vietnam bouwt verder op een formule die eigenlijk nauwelijks aangepast hoefde te worden. De setting is nieuw, de jungles veranderen de manier waarop je naar het slagveld kijkt en systemen zoals helikopters en tunnels passen perfect binnen de tactische gameplay. Tegelijk blijft dit voor een groot deel gewoon dezelfde Hell Let Loose die we al kennen. Wie daar op hoopte, krijgt precies wat hij zoekt. De betere tutorials zijn daarbij misschien wel één van de belangrijkste verbeteringen.
Als alles werkt, is Hell Let Loose: Vietnam een prachtige hardcore shooter. Goed teamwork kan voor fantastische momenten zorgen die je niet vaak tegenkomt in andere shooters. Maar op de PlayStation 5 zorgen de technisch problemen ervoor dat je vaker aan het irriteren bent dan aan het genieten. De 60 fps wordt te vaak niet gehaald, flikkerende schaduwen maken de toch al slecht zichtbare tegenstanders nog moeilijker te herkennen en de audio had bij release grote problemen. Het ergste zijn de crashes. Twee wedstrijden van ruim een uur verliezen inclusief alle verdiende XP is meer dan alleen een kleine irritatie, zeker wanneer je klassen juist moet levelen om nieuwe uitrusting vrij te spelen. Onder alle problemen zit een uitstekende hardcore shooter die met goede spelers en communicatie fantastisch kan zijn. Als de ontwikkelaars de framerate, crashes en grafische problemen weten op te lossen, kan dit een titel zijn waar je veel uren plezier van kan hebben, maar op dit moment is Hell Let Loose: Vietnam nog niet in staat om alle potentie eruit te halen.
Vietnamoorlog heeft altijd wel mijn interesse, je kunt er ook een vette game van maken met die setting. Moderne oorlogen boeien mij wat minder. Mooi dat het spel potentie heeft, maar lees idd veel over de bugs.