Anno 1800 werd door veel spelers gezien als een van de beste delen van de serie in jaren. Het bracht de reeks weer terug naar wat het zo sterk maakt: steden bouwen, handelsroutes opzetten en elk detail van je economie onder controle houden. De sfeer van de industriële revolutie paste perfect bij de stijl van het spel, en de mix van strategie en rust maakte het een groot succes. Fans prezen vooral hoe diep het systeem was, zonder dat het te ingewikkeld werd. Na dat succes lag de lat hoog voor een vervolg. Ubisoft Mainz, de studio achter de reeks, wilde iets nieuws proberen zonder te ver af te wijken van de succesformule. Zo ontstond Anno 117: Pax Romana, dat spelers meeneemt naar het Romeinse Rijk op het hoogtepunt van zijn macht. Een compleet andere tijd, met nieuwe bouwstijlen, culturen en uitdagingen, maar nog steeds met dezelfde basis: bouwen, handelen en groeien.
De ontwikkeling van Pax Romana verliep opvallend open. De makers deelden al vroeg hun plannen met de community en luisterden naar feedback van spelers. De vraag is nu of Anno 117: Pax Romana die verwachtingen waarmaakt of dat het vooral voortbouwt op het veilige succes van zijn voorganger.
Flink wat te leren
In de campagne van Anno 117: Pax Romana stap je in de rol van een gouverneur binnen het Romeinse Rijk. In die rol beheer je nederzettingen, handel je en breid je uit. De campagne is een mooi start om het spel te leren kennen, want er zijn weer genoeg systemen om onder de knie te krijgen. Voor het eerst kun je kiezen waar je begint. Je kunt starten in Latium, met vruchtbare grond en een mild klimaat, of in Albion, waar het terrein ruwer is en vol heuvels en bossen ligt. Die keuze bepaalt hoe moeilijk je start en hoe je je stad opbouwt. Latium is geschikt voor spelers die rustig willen groeien, terwijl Albion meer vraagt van je planning en logistiek.
Een van de andere grote vernieuwingen is dat landgevechten terugkeren in Pax Romana. In eerdere Anno-delen speelden gevechten vaak een kleine of secundaire rol, maar hier zijn ze weer een duidelijk onderdeel van het spel. Je kunt nu echt legers vormen, met infanterie, boogschutters, cavalerie en zelfs belegeringswapens zoals katapulten. De schaal is niet enorm, maar groot genoeg om de strijd belangrijk te laten voelen. Schepen zijn ook nog steeds een groot onderdeel van de gameplay. Je kunt schepen nu op een nieuwe manier gebruiken. Ze zijn modulair opgebouwd, wat betekent dat je zelf bepaalt welke onderdelen en functies ze krijgen. Een handelsschip kun je zo uitrusten voor snelheid en opslagruimte, terwijl een oorlogsschip juist meer pantser en vuurkracht krijgt. Daardoor voelt elk schip echt anders aan en kies je bewuster hoe je je vloot samenstelt.
Nieuwe lagen en vernieuwingen
Het bouwen zelf is flexibeler dan ooit. Gebouwen kun je nu ook schuin plaatsen, waardoor steden natuurlijker aanvoelen. Wegen en huizen sluiten beter op elkaar aan en je stad oogt meer als een echte nederzetting in plaats van een keurig raster. Dat klinkt als een klein detail, maar het verandert de manier van bouwen flink. Je kijkt niet meer alleen naar efficiëntie, maar ook naar hoe mooi en logisch je stad eruitziet. Een andere grote verandering is het nieuwe invloedzonesysteem. Elk productiegebouw heeft nu effect op zijn omgeving. Plaats je een fabriek of werkplaats te dicht bij woonhuizen, dan worden bewoners minder tevreden. Zet je juist religieuze of culturele gebouwen in de buurt, dan stijgt de moraal. Hierdoor is stadsplanning belangrijker geworden: waar je iets bouwt heeft echt gevolgen voor je bevolking en economie.
Ook het geloofs- en cultuursysteem is nieuw. Je kunt kiezen welke godheden of culturele richtingen je wilt volgen, en dat heeft invloed op hoe je stad zich ontwikkelt. Sommige keuzes geven bonussen aan productie of handel, andere zorgen voor meer tevredenheid of betere diplomatie. Diplomatie en handel spelen een grotere rol dan ooit. Je onderhandelt met andere provincies, sluit handelsverdragen of kiest juist voor militaire macht. De balans tussen vrede bewaren en grenzen uitbreiden zorgt voor meer variatie in hoe je een potje speelt. Hoewel gevechten op land weer terug zijn, blijft de focus vooral op bouwen en economie. De militaire kant is er, maar speelt geen hoofdrol. Je kunt wel legers trainen en grenzen verdedigen, maar het draait vooral om groei, handel en tevreden burgers.
Grafisch uitstekend
Visueel ziet Anno 117: Pax Romana er prachtig uit. De Romeinse architectuur, van tempels tot villa’s, is met veel aandacht voor detail gemaakt. Steden voelen levendig aan, met markten vol handelaren, burgers die over straat lopen en schepen die af- en aanvaren in de havens. De verschillen tussen de regio’s zijn groot: het zonnige Latium straalt rust uit, terwijl Albion donkerder en wilder oogt met mistige bossen en ruige kusten. De prestaties zijn over het algemeen stabiel. Op consoles draait de game soepel, en op pc kun je alles opschroeven voor nog meer detail zonder dat de framerate inzakt. Er zijn af en toe kleine haperingen of visuele foutjes, maar niets wat de ervaring echt stoort.
Opvallend is dat Pax Romana op PlayStation 5 voor het eerst volledig speelbaar is met muis en toetsenbord. Dat is een fijne toevoeging, want de besturing van een strategiespel werkt met die combinatie vaak preciezer dan met een controller. Menu’s navigeren, gebouwen plaatsen en handelsroutes beheren gaat daarmee natuurlijker dan met de analoge sticks. Toch is het nog niet perfect. De muis reageert niet altijd even vloeiend en er zit een lichte vertraging op de besturing. Het lijkt klein, maar bij het plaatsen van gebouwen of het slepen van routes merk je dat alles net een fractie achterloopt. Dat haalt wat tempo uit de ervaring, zeker voor spelers die gewend zijn aan de soepele besturing op pc. Hopelijk brengt Ubisoft snel een patch uit om dit te verhelpen, want het zou zonde zijn als zo’n handige functie daardoor minder prettig aanvoelt.
De geluidseffecten versterken de sfeer goed. In je stad hoor je hamers, marktkramers, water en het geroezemoes van burgers. De muziek is rustig en past bij het tijdperk: veel instrumenten klinken Romeins aan, met trommels, fluiten en zachte koorzang. De stemmen van adviseurs en personages zijn goed genoeg om de wereld tot leven te brengen, al zijn ze niet allemaal even boeiend.
De volgende stap in de goede richting
Anno 117: Pax Romana is geen totale vernieuwing, maar het is wel een sterke volgende stap voor de serie. De overstap naar het Romeinse Rijk geeft de game een frisse smoel en genoeg nieuwe ideeën om interessant te blijven. Met de toevoegingen zoals invloedzones, culturele keuzes, flexibeler bouwen en diplomatie maakt de serie weer een nieuwe grote stap in de juiste richting. Het is nog steeds vooral een spel over bouwen, handelen en plannen. Met de teruggekeerde landgevechten krijgt oorlogvoering een wat grotere rol, maar neemt nooit de overhand. Voor spelers die graag rustig hun rijk opbouwen en elke productieketen optimaliseren, biedt Pax Romana precies wat je verwacht, en meer. Vooral de toevoeging van muis en toetsenbord geeft ook console spelers de mogelijkheid om de Anno serie te ervaren zoals dat op pc is. De visuele presentatie is indrukwekkend, de muziek sfeervol en de systemen zijn goed in balans. Soms voelt het spel nog wat veilig, alsof Ubisoft Mainz geen grote risico’s wilde nemen, maar wat er wél in zit is van hoge kwaliteit.
Mooie opvolger, ben er ook al druk mee bezig.