Na Swan Song hebben we opnieuw te maken met een game die meer probeert te doen dan simpelweg te vermaken. and Roger is een interactieve ervaring van ongeveer een uur waarin een lastig onderwerp stap voor stap wordt blootgelegd via gameplay, beelden en geluid. Ik wist dan ook niet wat ik kon verwachten en zelfs na de eindcredits heb ik zeker nog wat vragen.
Een visueel kunstwerk
and Roger heeft een extreem stilistische presentatie. Met een beperkt kleurenpalet en handgetekende visuals weet de game een unieke sfeer neer te zetten die voortdurend verandert zonder rommelig over te komen. Elke omgeving, situatie en overgang voelt bewust ontworpen om een bepaalde emotie op te roepen. De game schotelt je bovendien een grote hoeveelheid verschillende situaties voor. Soms zijn die herkenbaar en concreet, zoals tandenpoetsen of soep eten, terwijl andere momenten juist abstract aanvoelen. Het beperkte gebruik van kleuren zorgt ervoor dat alles mooi één visueel geheel blijft.
Ik wil bewust zo weinig mogelijk verklappen over het verhaal. De kracht van and Roger zit namelijk in hoe alles langzaam op zijn plek valt. De game volgt een meisje gedurende drie hoofdstukken die elk een ander deel van haar leven en belevingswereld laten zien. Naarmate je verder speelt, wordt duidelijker waar het verhaal naartoe werkt. Tegelijkertijd blijven er ook vragen hangen. Niet alles wordt uitgelegd en juist dat zorgt ervoor dat de ervaring nog lang blijft hangen.
Gameplay als emotionele vertaalslag
De gameplay is misschien wel het lastigste onderdeel om uit te leggen. Gedurende de hele ervaring krijg je te maken met witte cirkels die je op verschillende manieren moet gebruiken. Soms klik je erop, soms sleep je ze, soms moet je ze in een bepaalde volgorde selecteren of op een andere manier manipuleren.
In eerste instantie lijken deze handelingen willekeurig, maar na verloop van tijd krijgen ze een betekenis. De gameplay is namelijk direct verbonden aan de gevoelens van het hoofdpersonage. Wanneer zij zich gefrustreerd voelt, merk je dat terug in de interacties. Wanneer ze verdwaald of onzeker is, wordt de gameplay bewust minder duidelijk. Dat kan soms verwarrend zijn, maar het is overduidelijk een bewuste keuze van de ontwikkelaar.
Hierdoor ontstaat een bijzondere wisselwerking tussen speler en personage. Je speelt niet alleen een verhaal, maar ervaart ook een deel van haar emoties. Het zorgt ervoor dat simpele puzzels soms frustrerend aanvoelen, niet omdat ze slecht ontworpen zijn, maar omdat de game je bewust in haar schoenen probeert te plaatsen.
Meer ervaring dan game
Toch zal deze game niet voor iedereen zijn. De speelduur van ongeveer een uur is erg kort. De gameplay is regelmatig abstract en soms ronduit verwarrend. De game bevat redelijk wat tekst (gelukkig is de Nederlandse vertaling van hoog niveau) en behandelt de game een serieus onderwerp dat niet bepaald luchtig is. Het is ook geen titel die je waarschijnlijk direct opnieuw zult opstarten nadat de aftiteling voorbij is. Maar ondanks die kanttekeningen blijft and Roger veel langer hangen dan talloze grotere en duurdere titels. De combinatie van sterke visuele vormgeving, experimentele gameplay en een verhaal dat je langzaam weet te raken zorgt voor een ervaring die je niet snel vergeet. Het laat zien dat games soms meer kunnen zijn dan vermaak alleen en dat interactieve kunst nog altijd een bijzondere plek binnen het medium heeft. En die ervaring is zeker een paar euro waard.
Lijkt me een interessante game, al houd ik niet zo van veel tekst lezen. Uurtje is ook vrij kort inderdaad.