Hoe was het vroeger?
Soms denk ik wel eens; Hoe zou deze plek er 100 jaren terug uitgezien hebben, laat staan in 1666. Alles was toen ongetwijfeld een stuk rustiger, er waren kleine gehuchten en elk dorpje had 5 cafés, hoe klein ook. Het zal vast rustgevend zijn geweest om vroeger te hebben gewoond, maar het kent ook vele nadelen natuurlijk, want veelal bleef je vooral rondom je woonplaats en moest er fysieke arbeid geleverd worden om brood op de plank te krijgen. In 1666: Amsterdam maken we kennis met een passieproject van ontwikkelaar Panache Digital Games. Wij konden de early-build alvast spelen, maar de ontwikkeling van de game gaat door-en-door, waarmee het dus nog even de vraag is wanneer de final-build van het spel daadwerkelijk uit komt en het spel dus echt ‘klaar’ is. De ontwikkelaar heeft dan ook expliciet vermeld nog geen review-score te koppelen aan het spel in de huidige status.
1666: Amsterdam is een duistere action-adventure van Patrice Désilets, de bedenker van Assassin’s Creed, die zich grotendeels afspeelt in het Amsterdam van 1666. De game combineert een historisch nagebouwde stad met hekserij, magie en bovennatuurlijke horror. Overdag onderzoek je de grachten, huizen en straten en probeer je te ontdekken welke inwoners eigenlijk demonen zijn. Tijdens de volle maan, de zogenaamde Esbat, komen deze ‘Originals’ in hun ware gedaante tevoorschijn en moet je de strijd met ze aangaan. Het verhaal draait om Noa Brooklyn, een jonge vrouw uit de heksenfamilie Zaindaris die de gave bezit om de verborgen demonen te herkennen. Ze krijgt hulp van Aaron, een man uit 1999 die door een ritueel in het lichaam van een kat terecht is gekomen. Samen proberen ze de macht van de Originals te stoppen. Daarbij springt het verhaal tussen 1666, 1999 en het heden, waarbij gebeurtenissen uit verschillende tijdperken met elkaar verbonden zijn. Het resultaat is een opvallende mix van historische Amsterdamse sfeer, mysterie en duistere fantasy.
Nog te vroeg om te oordelen
Dat dit nog een early-build betreft is te merken en zelfs op Steam komen de eerste reviews al voorbij, claimend dat het vooral veel AI-generated-content betreft en dat het spel nog lang niet af is. Dat is ook wel het geval. De game is zeker prima speelbaar, maar vooral de UI en HUD tonen hier-en-daar nog de nodige gebreken. Teksten die door elkaar heen komen te staan, baarden die er wat vaag uitzien en lijken te leven van NPC’s, maar ook characters die aan je vastgekleefd lijken te zitten wanneer ze met je meelopen. Het is allemaal nog verre van top en ook grafisch is het nog niet ‘je van het’ momenteel. Toch konden we het spel alvast beleven en vooral het verhaal speelt hierbij een zeer prominente rol. Al vanaf het begin word je meegenomen in het feit dat de hoofdrolspeelster niet een standaard karakter is dat een rustig leventje leeft in onze hoofdstad. In de game loop je rond, kun je sprinten, dodgen en natuurlijk vechten. Je hebt een soort van toverstaf waarmee je kunt meppen en die combat werkt op zich prima en vrij casual. Je bent weliswaar aan het combineren tussen slaan en dodgen en vooral na een tijdje voelt het erg aan alsof je aan het button bashen bent, wisselend van aanvallen naar ontwijken. Echt diepgaand gaat het combat-systeem dus niet.
Naast dat kun je Lux verzamelen maar ook Nux. Met Nux kun je spreuken uitspreken. In 1666: Amsterdam zijn Nux en Lux twee tegengestelde bovennatuurlijke krachten. Nux vertegenwoordigt de duistere, vernietigende energie en is verbonden met schaduw en chaos, terwijl Lux juist staat voor licht, bescherming en herstel. Beide krachten maken deel uit van het bovennatuurlijke systeem van de game en kunnen door de speler worden ingezet om vijanden en de omgeving te beïnvloeden. Je hebt ook een kat genaamd Aaron, die je vroegere vriend is en waarmee je ook tijd reist en de jaren 90 bezoekt. Aaron de kat kun je zelf besturen en is ook in staat om Lux om te zetten naar Lux bijvoorbeeld. Daarnaast kan hij op bepaalde plekken komen waar je main character niet kan komen.
1666: Amsterdam is voor de Nederlanders onder ons natuurlijk vooral interessant door de setting. Je ziet de welbekende molens, grachten, de 3 kruizen zoals we die vaak in Amsterdam en bij Ajax voorbij zien komen en ook de klassieke, hoge gebouwen zien we in de stad natuurlijk voorbij komen. De stad wordt afgewisseld met streken buiten de stad en je kunt zelfs over water heen rennen en over houten hekwerken heen springen. Wat wel opvalt is dat de graphics hier-en-daar nog wat ruw afgewerkt zijn. De draw distance is matig, waardoor details in de verte erg matig zijn uitgewerkt. Daar valt dan ook nog het nodige te verbeteren. De wereld is semi-open, waardoor je dus niet de vrijheid krijgt zoals in Assassin’s Creed bijvoorbeeld. Je bent wel vrij om diverse verschillende districten, straten en gebieden te bezoeken, maar het spel voelt meer lineair aan dan open wat dat betreft. Je wordt vooral geleid richting volgende doelen die elkaar opvolgen. Het spel wordt naar mate de game-ontwikkeling vordert zichzelf uitbreiden met meerdere gebieden en wijken waardoor je dus meer vrijheid zult krijgen.
In de huidige staat, en dat zegt de ontwikkelaar zelf ook, moet je deze game nog niet beoordelen. Toch zie je het potentieel wel naar voren komen. Het spel begint traag weliswaar, maar opent zichzelf naar mate je wat uren erin hebt zitten. Vooral het verhaal staat hierbij centraal. De combat kan nog wel wat verfijning gebruiken, want nu is dit meer button-bashen dan daadwerkelijk tactisch te werk gaan. De uiteindelijke versie bekijken we wanneer het spel zich wat doorontwikkeld is want deze early-build is nog niet volwassen genoeg om een cijfer eraan te koppelen, en dat mag vooralsnog ook nog niet. 1666: Amsterdam is in ieder geval weer eens wat anders en niet vergelijkbaar met Assassin’s Creed wat mij betreft, iets wat ik veel heb horen zeggen. In ieder geval een titel om in de gaten te houden.
