Het leven van de mens
Soms zien je screenshots en denk je; Wat is dit in Godsnaam? PULMO is zo’n game die op het eerste gezicht heel apart oogt. Het spel kwam eerder al uit voor de PC en lanceert nu ook op de console. Wij gingen aan de gang met de PlayStation 5-versie, uitgegeven door Sometimes You, en gingen uit op ontdekking.
PULMO draait om het verkennen van menselijk gedrag. Je speelt tien minigames waarbij dit het tweede deel is van een trilogie. Het project draait om het menselijke gedrag, waarbij je geconfronteerd wordt met egoïsme, het wegduwen van mensen dichtbij je, en het in het zoeken naar uitwegen. De puzzels zijn kort, en draaien om mensen om je heen. In de eerste puzzel bijvoorbeeld, duw je iedereen van de rand af, en in een andere puzzel bevind je jezelf in een doolhof. In weer een andere doolhof loop je door zwaar vervuild (olie)water heen, waarbij je kopje onder gaat als je de verkeerde richting in loopt. En in een ander minigame loop je tegen de wind in, om niet weg gewaaid te worden. Dit alles wordt ondersteund door een Memory, waarbij een kort deel uit je geheugen opgehelderd wordt. Qua controls is de game zeer makkelijk. Je speelt beweegt namelijk enkel, en meer kun je ook niet doen. De game is daarmee dus simpel, en draait simpelweg om het oplossen van simpele, korte puzzels, als je ze überhaupt zo kunt noemen.
Bewust maken van iets onbewust
Het spel is qua gameplay verre van bijzonder en met slechts 10 minigames, die eigenlijk praktisch niet echt herspeelbaarheidswaarde bieden, ben je na een half uurtje al klaar met deze titel. In de spotlight blijven staan en lopen, bij paniek alle mensen voorbij rennen en voor je eigen hachje gaan, het spel kent een bepaald moreel waardoor je onbewust jezelf bewust wordt van een bepaalde manier van leven. We stoten zelf ook mensen wel eens af die we niet mogen. We zorgen er ook wel eens voor dat we in de kijkers staan. We zijn allemaal wel egoïstisch hier en daar en soms is het leven een doolhof. En soms wil je iemand wel een trap na geven. De minimalistische graphics in zwart-en-wit zijn eenvoudig, maar toch op een bepaalde manier uniek. De piano-muziek is daarnaast sfeervol en best wel emotioneel.
PULMO is zeer kort, maar ook voordelig qua prijs. Verwacht geen game die moeilijk is, verwacht ook geen game die vette gameplay biedt, maar je krijgt een game die iets doet met je eigen gedragscode. Mensen de afgrond induwen, kiezen voor jezelf en schijt hebben aan de medemens. Deze game brengt je een klein beetje zelfbewustzijn, wat veel mensen misschien ook wel eens goed zou doen. Meer dan dat is het helaas ook niet. Na het uitspelen kun je nog wat Memories bekijken, de soundtracks beluisteren en levels herspelen, maar echt de moeite waard is het dan allemaal niet meer, gezien alles erg lineair is. PULMO is wat mij betreft toch best wel het spelen waard geweest. Geef het dus de kans, het kost je maar eventjes en zet je aan het denken!
