Cozy ontmoet kleuren
Het komt niet heel vaak voor dat er een game uit Zuid-Korea voorbijkomt. Het is niet het eerste land waar je aan denkt als je over games aan het praten bent. Toch was er op Gamescom een stand te vinden die volledig gericht was op games uit dat land. Bij mij stak vooral ‘Monowave’ erboven uit met zijn unieke grafische stijl en puzzel platform gameplay. Het leek initieel eenvoudig, maar de volledige game heeft genoeg verassingen om het puzzelen uitdagend te houden. Dat de game een “cozy” sfeer heeft speelt ook mee aan de ervaring.
In de wereld van ‘Monowave’ zijn er problemen met emoties, nadat er een viertal scherven zijn verdwenen van een centrale magische boom. Deze scherven zijn verspreid over een viertal gebieden die nu worden overheerst door chaos. De scherven hebben deze gebieden veranderd in grote turbulente emotionele havens. Aan jou (als Mono) de taak om deze gebieden te doorkruisen en de balans van de wereld te herstellen. Het verhaal is verder niet zo heel erg belangrijk, maar geeft wel een leuke achtergrond om de verschillende gebieden een eigen thema te geven. Woede zit bijvoorbeeld verstopt in een vulkaan en verdriet in een diepe geul vol met water. Leuke toevoeging is nog dat alle wereld worden afgesloten met een toch wel heel schattig plaatje van Mono met die emotie in de vorm van een heel klein wezentje.
Puzzels zijn volledig gebaseerd op het doorgeven van emoties naar andere wezens in de wereld. Het begint vrij simpel met enkel de vier basis emoties die de game bevat. Met woede kan je van muren afspringen, verdriet kan door nauwe tunnels kruipen, geluk laat je hoger springen en met angst kan je niet geraakt worden gevaarlijke objecten in de omgeving. Door deze door te geven aan andere wezens kan je weer andere stukken van een level bereiken. Woede zorgt er bijvoorbeeld meestal voor dat er vuur gespuugd wordt waardoor dingen verbranden of ontploffen, angst laat ze wegrennen waardoor je ze weer met geluk hoger kan laten springen terwijl je op ze staat en met verdriet worden tunnels gegraven. Initieel worden deze niet heel erg vaak gecombineerd, maar aan het einde van de game moet je door de levels meer dan regelmatig allemaal combineren om verder te komen.
Krassen met kleuren
Iedere wereld geeft je aan het eind nog een extra actie voor de betreffende emotie. Met verdriet kan je bijvoorbeeld zweven, doordat je een bubbel om je heen krijgt. Uiteindelijk heb je een best wel uitgebreid arsenaal aan opties om uitdagende puzzels te maken. Ze kunnen her-en-der wat vermoeiend worden, omdat je de oplossing ver van te voren al weet en alleen nog maar aan het uitvoeren bent. Over het algemeen is het echter wel zo dat ze redelijk origineel zijn. Lang vastzitten zal niet vaak voorkomen, maar er zijn wel levels geweest waar ik me toch wat vaker moest oriënteren op hetgeen wat nou beschikbaar was en wat ik kon bereiken met het doorgeven van de emoties. Eén level heeft bijvoorbeeld een grote hoeveelheid aan wezens die in het midden van het level zijn gevangen. Je kan er niet direct bij, maar met toeters kan je een emotie wel doorgeven om zo één van de wezens te gebruiken om ijsblokken te laten smelten. Je moet dan dus wel wat vaker op-en-neer om te controleren of je nog wel goed bezig bent en welke mogelijkheden er nog zijn.
De grafische stijl en muziek verdient nog wel een aparte vermelding. Grafisch lijkt het een beetje op die zwarte tekenborden die je wellicht wel eens als kind gezien hebt. Mij sprak het aan, omdat het deed denken aan de kleurplaten die volledig waren bedekt met zwarte was en die je dan kon open “krassen”. Het geeft de game een simpele herkenbare stijl waarmee de emoties direct duidelijk worden. De muziek past daar perfect bij met melodieuze rustige pianoklanken in de wereld van verdriet en de vrolijkere deuntjes van die van geluk.
Als puzzelgame zijnde doet ‘Monowave’ eigenlijk niet zo heel veel verkeerd. Sommige levels zijn wat vermoeiend, maar de game is niet behoorlijk lang en ideaal voor kortere speelsessies. De werelden zitten erg leuk in elkaar en grafisch is het weer eens iets wat we niet veel vaker hebben gezien. Dit is een erg geslaagde puzzelgame die zowel waar fans van het genre als platform fans veel geluk aan kunnen beleven.
