Moeilijk in al z’n eenvoud
Eenvoudige games kunnen vaak de meest moeilijke games blijken. Dat is toch wel het geval met LOVE ETERNAL. Deze game laat je rennen, springen en de gravity bepalen terwijl je lasers, pinnen en switches moet ontwijken of juist gebruiken in jouw voordeel. Klinkt makkelijk, maar niets is wat het lijkt.
In het spel speel je als Maya, een kind dat gestoken is van haar familie. Je lust geen vis en besluit later aan tafel te komen, maar zodra je de telefoon oppakt, slaat het noodlot toe. Je familie is weg en je bent alleen in een verloren omgeving. Het is aan jou om het schokkende geheim te ontrafelen van het doolhof waar jij in bent beland.
Je kunt in deze game dus lopen, springen en de gravity veranderen. Als je deze verandert, ga je dus van beneden naar boven en kun je dus omgekeerd op het plafond lopen. Dit zorgt ervoor dat het platformen een extra dimensie krijgt en hier wordt maar al te graag gebruik van gemaakt. Op het juiste moment de gravity veranderen is van cruciaal belang, en zorgt ook voor ontzettend veel maal de dood in de ogen kijken. Gelukkig zijn daar wel de save-games waar je gebruik van kan maken, waardoor je vrijwel in elk level waar je in verkeert, het weer opnieuw kunt proberen. Het spelen met het vallende- en opstijgende effect zijn in deze game ontzettend belangrijk en moet echt beheerst worden. De controls kunnen zowel met de analoge stick als met de D-pad gebruikt worden. Met meer dan 100 platformscreens waarin je speelt, kent het spel best wel veel uitdagingen waar je de nodige uurtjes aan vast zit geketend.
Na een tijdje wordt de game omgezet naar andere interacties, waarbij je in principe dialogen en acties gaat managen, afgewisseld door weer dezelfde gameplay-mechanics. Hierbij worden karakters uitgediept, waarbij je kunt kijken, praten, bewegen of iets kunt gebruiken. Bij het kijken kun je aangeven wat je wilt bekijken bijvoorbeeld. Bij het bewegen kun je aangeven waar naar toe je wilt bewegen. Op een gegeven moment wordt ook dat wat eenzijdig en veel van hetzelfde. Het maakt de game niet beter uiteindelijk. De acties die je uit moet voeren en de consequenties ervan zijn gewoon niet boeiend genoeg wat mij betreft om echt te kunnen overtuigen.
Sfeer valt wat tegen
De gameplay is op zich best aardig, maar kan op een gegeven moment wel een beetje te veel van het goede worden. Het is namelijk constant dit platformen wat je aan het doen bent, en meer ook niet. Je wordt soms even terug naar de ‘realiteit’ gezogen waarbij je een fictief familielid weer tegen komt, maar dat is het dan ook wel. Qua verhaal leek in het begin de geweldige sfeer van Centum neergezet te worden, maar dat is uiteindelijk helaas bij lange na niet het geval. De sfeer van de game verdwijnt namelijk al snel en de kortdurende dialogen en cut-scenes maken het verhaal niet zo spannend als dat het in het begin lijkt. Ook de constant herhalende soundtrack maakt het er niet heel veel beter op, en heb ik op een gegeven moment zelfs zacht gezet. De pixelated graphics ogen op zich prima, en wordt tegenwoordig veel gebruikt in games, om scherp te ogen, maar wat makkelijker is voor developers om te ontwerpen. Toch ogen achtergronden in vooral de verhalende graphics erg vet en sfeervol. In-game valt de game echter weer in herhaling en is het allemaal wat minder.
LOVE ETERNAL was naar verwachting niet die gevarieerde platformer waar ik helemaal naar op zoek was. Ook het verhaal vormt een dunne, rode draad door de toch wat generieke en standaard gameplay, die op een gegeven moment wel wat eentonig zal worden. De wisseling later in de game naar interactie, waarbij je kunt kijken, praten, gebruiken en nog wat andere keuzes kunt gebruiken zijn ook net niet boeiend en aantrekkelijk genoeg. Deze game is dan ook voor de echte doorzetters, die geen genoeg kunnen krijgen van dood gaan en het opnieuw te proberen, om vervolgens weer een klein stapje verder te komen. Op zich werkt het wel redelijk, maar er had zeker meer in gezeten. Vooral wanneer men misschien iets meer elementen toegevoegd had qua gameplay, en het verhaal en sfeer net wat prominenter had laten uitblinken.
