Zwart-wit
Soms moet je niet alles zwart-wit zien, Helix: Descent N Ascent is dat echter wel. In deze puzzel-platformer ontwaak je in een donkere wereld. In een wereld waarin je altijd alleen ervoor stond, zie je echter ook een vriend, of is het je vijand? Deze dubbelganger toont je de weg. Wij gingen dan ook aan de gang met deze speciale titel, waarin speciale krachten zorgen voor allerlei uitdagende puzzels.
Helix: Descent N Ascent biedt een spelwereld waarin je simpelweg kunt rondlopen. Echter kun je krachten gebruiken en combineren in een platte 2D-wereld. Zo kun je in het begin bijvoorbeeld objecten verschuiven, waarna de eerste krachten vrijgespeeld kunnen worden. Zo kun je onder andere een ketting gebruiken om hendels te activeren of jezelf naar een ander platform te trekken, krabben in een flesje stoppen om ze vervolgens ergens anders weer te laten spawnen op een drukknop, of je kunt simpelweg zware objecten maken zodat je knoppen kunt activeren door deze objecten erop te duwen. Ik zeg ‘of’, maar eigenlijk moet ik zeggen ‘en’. Naar mate het spel vordert speel je steeds meer abilities vrij, en kun je ze namelijk ook combineren. Zo had ik bijvoorbeeld een mini-drone, waarmee je objecten die je kunt maken kan combineren, waardoor je het object vervolgens kunt laten zweven over rivieren. Het interessante is dat je verschillende omgevingen herontdekt, doordat je nieuwe vaardigheden leert. Hierdoor kun je verschillende plekken dus later vrijspelen, terwijl je die met eerdere vaardigheden nog niet kon bezoeken. Daarnaast zijn er ook game-machines verborgen, waarbij je platforming-spelletjes op drie verschillende moeilijkheidsgraden kunt spelen. Hierbij moet je naar je ‘vriend’ zien te geraken, die jouw juist probeert een hak te zetten en het platformen bemoeilijkt. De puzzels zijn erg doordacht in het spel en vooral de kracht waarbij je het wit-zwart kunt omkeren is geweldig bedacht en uitgewerkt. Daarnaast is het puzzelelement ook niet te uitdagend, waardoor zelfs casual spelers hier gerust mee aan de gang kunnen gaan. De gameplay typeert vooral rust en rustig puzzelen, zonder druk van enige vijand of tijd. Elke uitdaging kost zo’n 3 tot 5 minuten aan speeltijd, waarna je weer door gaat naar de volgende uitdaging. De ene keer combineer je blokken die je kunt maken met de haak, de andere keer de drone met de zwart-wit-ommekeer en ga zo maar door. Alle abilities leer je al in de eerste omgeving direct stuk-voor-stuk kennen, maar het beheersen en combineren ervan maakt het spel pas echt de puzzelgame die het is.
Geen kleur op de wangen maar wel een geweldige uitstraling
Hoewel er geen kleuren te bekennen zijn in deze game, oogt alles uitermate scherp en creatief. Tegels die grof zijn afgewerkt, de streperige invulling van buizen, stekelige planten en muren, alles ziet er geweldig vormgegeven uit en dat ook op een hoge resolutie. Aspecten als sneeuw, de gebergten die uitkijken over valleien die honderden meters diep lijken en huisjes met stro die al eeuwen verlaten lijken, alles is erg netjes afgewerkt en heeft een unieke uitstraling. Veel is ook visueel en je ziet dan ook zo goed als nergens tekst of enige vorm van conversatie. Een soundtrack ontbreekt vooral in het begin van de game, maar de rustige, mystieke geluidseffecten, zoals water, op de achtergrond brengen een donkere sfeer naar de game, welke uitermate goed past bij de stijl van de graphics. Het sponsachtige geluid bij het lopen is daarnaast niet irritant, en werkt prima. Je karakter, dat erg op een Alien lijkt, kan zowel horizontaal als verticaal en diagonaal lopen. De animaties daarvan zijn wat eenzijdig, maar zien er allemaal goed uit. Het beste speel je met een controller en een Xbox-controller wordt dan ook aangeraden, maar zelfs met een keyboard is het spel prima speelbaar. Een muis is verder niet benodigd. Wel is het gebruik van U, O, J, K en L mij wat warrig. Het werkt op een gegeven moment wel, maar naar mate je meerdere handelingen tegelijk moet gaan doen, wil het wel eens vechten zijn met de besturing op een keyboard. Zoals gezegd dus, een controller is eigenlijk wel zeer aan te raden in deze. Wel moet ik zeggen dat na een tijdje spelen en het gewend raken van de abilities, de gameplay wel wat veel van hetzelfde wordt en wat plat lijkt. Het wordt op een gegeven moment dan ook vooral het uitpersen van nieuwe levels, dan echt de unieke aspecten belichten met leuke, nieuwe gameplay-momenten.
Helix: Descent N Ascent is een game die ongetwijfeld veel mensen links zullen laten liggen omdat ze nog nooit hebben gehoord van deze titel, maar deze game mag zeker gezien worden. De unieke graphics stralen een bepaalde kwaliteit uit die ik nog niet veel vaker heb gezien en ook de puzzel- en gameplay van het spel weet opvallend goed te scoren bij mij. Net beneden de tien uurtjes ben je wel uitgespeeld, en de beperkingen liggen hem vooral in het nadenken bij sommige, iets lastigere puzzels. Het spel kent hier-en-daar wel wat uitdaging, maar wordt ook nooit te moeilijk en de constant uitbreidende omgevingen waarin je speelt die middels de vrij te spelen abilities zich openen hebben zeker hun charme. Deze puzzelaar is dan ook voor elke liefhebber een must-have.
