Roguelite!
Roguelite, daar is ie weer, het woord van het jaar in gamingland denk ik. Veel games baseren zich op deze speelwijze, waarbij je eigenlijk constant een zelfde run aan het doen bent, maar door upgrades steeds wat verder kunt komen. Ground Zero Hero werpt je in een radioactieve woestenij overspoeld door gemuteerde wezens. Elke vijand die je vernietigt wordt brandstof voor je evolutie en mutaties. Overleef jij de woesternij?
Deze bullet-hell-games waarin je in principe allen maar rond loopt en het schieten automatisch gebeurd, zijn qua gameplay erg eenvoudig en hebben we al veel gezien, slecht en goed. Deze game doet echter meer dan de andere titels. Je loopt weliswaar alleen maar en ontwijkt, maar de vele lichte power-ups maken het spel erg interessant. Pak een koe om iedereen te vermorzelen, zoek naar kluizen waar geld verborgen zit en overleef de nacht door in vaults te gaan. Deze apocalyptische game waarin vijanden rondlopen als gemuteerde zombies, mollen met groene smurrie uit de mond lopend, dansende krokodillen en boksende kangoeroes is vooral qua look uniek in zijn soort. Veelal brengen dit soort games een zo simplistische gameplay en look, dat je het na ‘n kwartiertje wel al redelijk hebt gezien. Ground Zero Hero is echter ontzettend verslavend, mede door de upgrades die je kunt kopen met geld dat je hebt vergaard en permanent zijn. Health verbeteren, meer snelheid vergaren, bonus safe coins verdienen (via kluizen die je vindt), grotere explosies en meer critical hit kansen maken dat je steeds beter wordt. In het spel zelf kun je natuurlijk ook upgraden in de run. Door zombie-slijm op te pakken kun je levelen, waarbij je de meest bizarre verbeteringen kunt krijgen. Een derde been om sneller te rennen, lasers die uit je ogen stralen, een tentakel die tegenstanders een stoot geeft, vuurballen, pinnen die uit je rug knallen, eieren die je kunt leggen en ontploffen en de Vulture Beat, een vogel die om je heen vliegt en tegenstanders kan doden. Je kunt het zo gek niet verzinnen of deze game heeft het. Verder moet je snoepjes verzamelen om in leven te blijven, kun je een radiation-niveau bereiken om te levelen en is het doel om 10.000 vijanden te vermorzelen. Maar let op, want zodra de zon onder gaat, worden vijanden agressiever, en moet je dus zo snel mogelijk gaan schuilen.
Excentriek gek
De bizarheid van de game maakt het spel zo uniek in zijn soort. De mutaties zijn hierbij het interessants en deze kunnen zelfs per soort ook nog eens verbeteren via ‘bonkers’-progressie. Van grote slakken tot een basketbalhand die een bommetje gooit. Van een Pinata-unicorn die je kapot loopt tot een drugsachtige traagheid waardoor iedereen half verlamd raakt en langzaam en zwevend rondloopt. En niet te vergeten de Fairy Queen die een scheet laat waardoor iedereen in de buurt ontploft. Alles in de game straalt mafheid uit, en dat kan ik waarderen. Zelfs de ontwikkelaar zet zichzelf in een kippenpak om maar iets te noemen, het slaat allemaal nergens op, maar heeft wel een bepaalde gekkigheid die serieus goed werkt. Dat komt mede door de kwaliteit van de graphics, die gewoon op-en-top in orde is. Alles is strak, de vijanden en main character zijn in detail vormgegeven en ook de omgevingen zien er gewoon prima uit, al worden natuurlijk vee assets volop gerecycled. Ook de lichte animaties overal, tijdens het muteren bijvoorbeeld en de vallende windmolens, laten zien dat de developer van het spel zich er niet makkelijk van af heeft gemaakt. Het spel straalt passie uit. Ook de verschillende levels, de bosses die je aan het eind te zien krijgt, alles is uitermate sfeervol en weer eens ‘wat anders’. Ook leuk is dat men het spel uitbreidt naar mate je levels overwint. Er komen nieuwe upgrades beschikbaar, nieuwe vijanden en nieuwe missies die je kunt voltooien. De missies zijn in principe gewoon mini-challenges, zoals het killen van 1000 Gophers of het rijden van elke mount (zoals een koe). Dit alles draait dan ook nog eens op een stabiele framerate, zelfs op een low-spec PC.
Ground Zero Hero brengt zeker unieke elementen naar dit genre toe, maar weet ook niet intens te innoveren. Het dag-nacht-ritme heb je al snel gezien en ook de mutaties die je hebt en kunt levelen door de run heen, zijn na korte tijd ook niet meer uniek. Echter, door nieuwe maps en mutaties vrij te spelen, blijft het op de een of andere manier toch addictive om door te spelen. Het duurde voor mij zo’n 5 uurtjes voordat ik bij level vier was, de rode Alien-planeet en dan heb je nog een eindplaneet te gaan. De eindbazen zijn gelukkig wel aardig makkelijk en wanneer je niet meer kan upgraden kun je je health, snoep en geld opwaarderen. Ik was na enkele uren de tijd al snel vergeten, daar waar een run maar zo’n tien tot vijftien minuutjes duurt. Ground Zero Hero is dan ook een titel die mij prima kon bekoren, en is één van de beste Bullet Heaven-titels van dit moment.
