Persona 4: Revival
Het enige logische vervolg op een remake van ‘Persona 3’? Een remake van ‘Persona 4’ uiteraard. Dat deel is wat unieker dan de andere games in de franchise. Veel vrolijkere sfeer en meer tijd voor grappen, maar toch nog serieuze thema’s wanneer het nodig is. Het nieuws rondom deze game lijkt de laatste tijd in een stroomversnelling te zitten, gezien de hoeveelheid trailers. De game stond ook op GamesCom en was met een gigantische stapel aan gloeiende TV’s een eyecatcher in één van de grote publieke ruimtes.
De demo die er stond had twee opties de kerker van Yosuke en die van Yukiko. Die van Yosuke werd gekenmerkt als “voor beginners” en die van Yukiko als meer voor gevorderden. Ik koos natuurlijk voor die tweede, aangezien ik het origineel en Golden al heb gespeeld. Wat direct opviel is dat de game er wederom stukken beter uitziet dan ‘Persona 3: Reloaded’. Veel kleuren, een pompende soundtrack en Teddie (een grote pratende teddybeer) schreeuwden tegen me en ik rende maar meteen de kerker in, want ik had maar twintig minuten de tijd. Moest natuurlijk nog wel eerst alle menuutjes controleren en dat zag er zoals altijd weer ongelooflijk gelikt uit.
Het battle system is redelijk gelijk gebleven aan zowel ‘Persona 5’ als ‘Persona 3: Reloaded’. Je facebuttons bepalen wat je wil doen, met het press turn system kan je aanvallen bijverdienen door zwaktes te raken en de baton pass zit nu ook in dit deel, zodat je een ander personage jouw beurt kan geven. Zowel exploratie als combat gaat supersnel en voor ik wist kwam ‘Reach out to the Truth’ uit de koptelefoon, omdat ik de baas had bereikt.
‘Persona 4’ is een geliefd deel in de serie en deze remake lijkt, net zoals Reloaded, een waar eerbetoon te worden. Zelf kan ik in ieder geval niet wachten om weer naar Junes te gaan op achttien februari
Monowave
Wat doe je als alle games een beetje op elkaar beginnen te lijken? Je maakt even iets totaal anders. ‘Monowave’ was in alle opzichten een verrassing. Geen ontploffingen, geen dikke orkestrale soundtrack, geen gelikte graphics, maar een simpel spelletje waar je met vier verschillende speelt om levels door te komen.
‘Monowave’ is een puzzel platformer met een simpele grafische stijl en eerste opzicht simpele gameplay. Door het level heen zijn verschillende kleuren te vinden die het figuurtje waar je mee speelt verschillende opties krijgt. Blijheid kan hoger springen, somber kan helemaal in zichzelf kruipen waardoor je kleiner wordt en met woede kan je van een muur afspringen. Je kan je emoties weer aan vijanden afgeven, zodat ze je helpen of de weg vrij maken. Zo moet je je weg vrij banen door vijftig levels.
De demo was helaas maar vijf levels dus of het spel uitdagend blijft kan ik nog niet zeggen, maar wat ik speelde smaakte naar meer. Er staat reeds een demo op Steam en het zeker de moeite waard om deze eens te proberen.
