Diablo is één van de weinige series waarvoor ik elke keer weer met mijn slaapzak in de rij ga staan. Diablo II was destijds ongeëvenaard en en Diablo III bracht vervolgens een gestroomlijndere ervaring met een grotere campagne en toffe presentatie. Diablo IV probeerde die twee werelden samen te brengen, maar Blizzard wist lange tijd niet goed hoe. Na twaalf seizoenen is er nu Diablo IV Lord of Hatred, de tweede grote uitbreiding. De eerste uitbreiding, Vessel of Hatred, was vooral veilig en met deze nieuwe uitbreiding lijkt Blizzard de lessen uit alle voorgaande seizoenen eindelijk toe te passen en durven ze de nodige grote veranderingen door te voeren.
Ik speel Diablo vooral om te ontspannen en mijn scherm te vullen met indrukwekkende effecten en interessante loot. Ik ben geen speler die builds en gear tot in de puntjes optimaliseert met spreadsheets en eindeloze speurtochten op forums. En juist vanuit dat perspectief voelt Lord of Hatred als een belangrijke stap vooruit. Het lijkt erop dat er eindelijk een solide basis is gevonden en dat de game het je erg makkelijk maakt om er tientallen uren in te steken zonder dat je daar een uitgebreide handleiding voor nodig hebt.
Plottwists en bekende gezichten
Het verhaal sluit direct aan op de gebeurtenissen uit Vessel of Hatred en brengt de focus weer terug naar waar Blizzard altijd sterk in is geweest, toffe verhalen vertellen. De campagne voelt doelgericht en bevat meerdere memorabele momenten. Er zijn duidelijke plottwists, personages krijgen meer diepgang en er keren herkenbare gezichten terug op verrassende manieren. De totale speelduur ligt rond de tien uur en die had van mij best wat langer mogen duren. Het tempo zit er dan ook goed in.
De cutscenes zijn van hoog niveau en behoren tot de beste die de serie tot nu toe heeft gezien. Voor spelers met een ultrawide scherm is er wel een aandachtspunt. De cutscenes worden in verschillende beeldverhoudingen weergegeven, wat resulteert in zwarte balken aan alle zijden van het scherm. Dat is een duidelijke technische misser die hopelijk met een toekomstige update wordt opgelost. En iets wat Blizzard zou moeten weten na de grote hoeveelheid seizoenen en uitbreidingen uit het verleden.
Lekker op vakantie
De uitbreiding introduceert een nieuwe regio, Skovos, een eiland dat duidelijk is geïnspireerd door Griekenland. De omgeving is kleurrijker dan wat we gewend zijn en vormt een aangename afwisseling ten opzichte van de sombere gebieden uit de basisgame. Er is veel aandacht besteed aan detail in de achtergronden en het gebruik van hoogteverschillen zorgt voor een sterk geheel. Dingen op de achtergrond die op de voorgrand effect hebben, zijn gelukkig weer terug
De soundtrack speelt hierbij een belangrijke rol en behoort tot de sterkste elementen van deze uitbreiding. Mogelijk is dit zelfs één van de beste soundtracks uit de serie. Toch kent het nieuwe gebied ook minpunten. Het is niet bijzonder groot en sommige delen voelen erg rechtlijnig aan. Het zorgt voor een gestroomlijnde ervaring, maar het ontdekken van de wereld is daardoor minder spannend.
Nieuwe classes
Met de toevoeging van de Paladin en de Warlock hebben spelers nu nog meer keuze in speelstijlen. De Paladin was al eerder beschikbaar en levert met zijn combinatie van defensie en magische aanvallen een solide class op. De Warlock steelt echter de show. Deze class richt zich op het gebruik van demonen en schade op afstand. In tegenstelling tot de Necromancer ligt de nadruk hier op actieve inzet van summons. Demonen hebben verschillende effecten, komen in diverse vormen en laten zich goed combineren met andere aanvallen. Voor spelers die houden van ranged combat en variatie biedt de Warlock veel mogelijkheden. Deze class smaakt naar meer en nodigt uit om verschillende builds uit te proberen, iets wat in voorgaande seizoenen voor mij persoonlijk minder vanzelfsprekend was.
Eén van de grootste verbeteringen zit in de volledig vernieuwde opzet van de skill trees. Blizzard heeft duidelijk gekeken naar systemen uit andere action RPG’s zoals Path of Exile, zonder de complexiteit volledig over te nemen. Spelers kunnen nu meer effecten toevoegen aan vaardigheden en worden aangemoedigd om keuzes regelmatig te heroverwegen. Sommige upgrades vereisen een bepaald level, wat zorgt voor een geleidelijke opbouw en meer strategische diepgang. Hierdoor is er minder behoefte aan handleidingen, omdat keuzes duidelijker aangeven wat je kunt verwachten. Experimenteren wordt beloond en spelers kunnen eerder in het spel toewerken naar een specifieke build. Dit maakt het systeem zowel in de beginfase als tijdens het levelen naar 70 een stuk interessanter.
Nieuwe grote en kleine systemen
De kern van de gameplay is grotendeels onveranderd gebleven. Als je de basis eerder niet interessant vond, zal dat hier niet anders zijn. Diablo IV speelt nog steeds erg soepel en lekker weg. De mogelijkheid om te vissen is toegevoegd, maar voelt als een kleine gimmick die de uitbreiding toevallig heeft gehaald. Een belangrijkere toevoeging is de terugkeer van de map overlay (uit Diablo 2). Spelers kunnen nu een transparante kaart bekijken zonder te stoppen met bewegen. Dit zorgt voor een betere flow en voorkomt onnodige onderbrekingen tijdens het spelen. Ook op het gebied van gebruiksgemak zijn er verbeteringen doorgevoerd. Spelers kunnen loot filteren, de levelcap is verhoogd naar 70, is ermeer variatie in de Pit en zijn de moeilijkheidsgraden uitgebreid. De vijanden in het nieuwe gebied zijn bovendien gevarieerder en maken meer gebruik van speciale effecten, waardoor zelfs kleinere tegenstanders gevaarlijker kunnen zijn.
De uitbreiding introduceert daarnaast grotere systemen die eerdere kritiekpunten aanpakken. Het Talisman-systeem combineert elementen uit eerdere seizoenen en biedt spelers de mogelijkheid om builds verder te optimaliseren met kernen en modifiers. Dit zorgt voor een goede balans tussen krachtige effecten en het verzamelen van interessante loot. Ook de Horadric Cube keert terug. Dit systeem maakt het mogelijk om eigenschappen van items te combineren en nieuwe uitrusting te creëren. De Cube promoot experimentatie en geeft waarde aan loot die voorheen direct werd verkocht of gesloopt. Het feit dat ook minder zeldzame items bruikbaar zijn binnen dit systeem is een sterke toevoeging gezien de hoeveelheid loot die je verzamelt.
De endgame krijgt meer structuur door de introductie van War Plans. Dit systeem fungeert als een soort takenlijst waarin bestaande activiteiten worden gecombineerd en beloond. Activiteiten zoals Nightmare Dungeons, Helltides en The Pit blijven centraal staan, maar worden nu gepresenteerd binnen een duidelijk kader. Dit helpt spelers om gerichter te spelen en geeft meer motivatie om door te gaan. Het Echoing Hatred event is het zeldzaamste nieuwe toevoeging om te ervaren. Het biedt een extra uitdaging in de vorm van een survivalmodus met veel loot, maar is willekeurig en zeldzaam. Dit geeft mij hoop op een koeienlevel!
Een goed begin
Diablo IV Lord of Hatred is een belangrijke stap vooruit voor Diablo IV. De uitbreiding combineert sterke nieuwe content met doordachte verbeteringen aan bestaande systemen. Voor spelers die de seizoenen trouw hebben gevolgd voelt dit als de meest complete versie van de game tot nu toe. De campagne is sterk, de nieuwe classes zijn interessant en de systemen bieden meer diepgang zonder dat je er eerst uren onderzoek in hoeft te steken. Hoewel er nog ruimte is voor verbetering, met name op technisch vlak, is de algemene indruk erg positief. Dit is de uitbreiding die laat zien wat Diablo IV kan zijn. Voor nieuwe spelers is dit een uitstekend instapmoment en voor bestaande spelers een overtuigende reden om terug te keren. Blizzard heeft hiermee eindelijk een stevige basis neergezet waarop verder gebouwd kan worden.
