Point-and-click adventures zijn bijna net zo oud als videogames zelf. Door de jaren heen hebben ontwikkelaars van alles geprobeerd om het genre fris te houden. Nieuwe verhalen, bizarre settings, grote hoeveelheden voorwerpen en steeds moeilijkere puzzels. Gelukkig bewijst Draw Me A Pixel met Crushed in Time dat er nog altijd ruimte is voor vernieuwing. De Franse studio, bekend van There Is No Game, gooit namelijk het belangrijkste onderdeel van het genre overboord. Klikken maakt plaats voor trekken. Alles in de wereld van Crushed in Time is elastisch. Van personages en objecten tot delen van de omgeving en zelfs de menu’s. Het laat zien dat de rek er nog zeker niet uit is.
Sherlock en Watson op avontuur
Voor het verhaal grijpt Draw Me A Pixel terug naar twee iconische figuren. Sherlock Holmes en Dr. Watson vormen het centrale duo dat op onderzoek uitgaat om een mysterie op te lossen. Hoewel de game prima had kunnen werken met twee volledig nieuwe personages, helpt de herkenbaarheid van het tweetal enorm. Je kent hun dynamiek immers al voordat het avontuur begint.
De schrijvers weten bovendien direct de juiste toon te raken. De dialogen zijn luchtig, grappig en zitten vol leuke interacties tussen beide heren. Sherlock is hier een arrogante betweter, terwijl Watson vooral degene is die de vragen stelt. Dat levert regelmatig grappige situaties op en vormt bovendien een slimme manier om de logica van de game uit te leggen. De gesprekken blijven vrijwel constant doorgaan, waardoor er zelden een stil moment ontstaat.
Meta van begin tot eind
Wat direct opvalt is hoe sterk Crushed in Time inzet op metahumor. De game begint zelfs buiten de gamewereld zelf. Je komt terecht bij de ontwikkelaars en krijgt meteen een kijkje achter de schermen van het avontuur. Dat zorgt voor een frisse insteek en zet direct de toon voor wat volgt.
Die speelse aanpak loopt door in vrijwel elk onderdeel van de ervaring. Zelfs het hoofdmenu doet mee. Het menu werkt namelijk op dezelfde manier als de game. Je moet aan de knoppen trekken in plaats van erop te klikken. Op die manier leert de game je direct hoe alles werkt, wat erg slim bedacht is. Het is even wennen, maar na enkele minuten trek je zonder nadenken aan werkelijk alles wat je tegenkomt.
Trekken aan alles
De centrale mechanic blijkt verrassend veelzijdig. In eerste instantie lijkt het alsof je simpelweg aan objecten trekt in plaats te klikken, maar al snel ontdek je dat de richting waarin je trekt minstens zo belangrijk is. Hierdoor ontstaan allerlei mogelijkheden die verder gaan dan simpelweg iets te activeren.
Je kunt hendels omzetten, objecten verschuiven, deuren openen, dingen ronddraaien en soms zelfs complete voorwerpen lanceren. De ontwikkelaar weet werkelijk alles uit deze mechanic te trekken. Iedere nieuwe omgeving introduceert weer een andere toepassing, waardoor de gameplay gedurende de volledige speelduur interessant blijft.
Slimme puzzels met een eigen logica
Een goede point-and-click adventure staat of valt met twee zaken. Een sterk verhaal en goede puzzels. Gelukkig scoort Crushed in Time op beide fronten uitstekend. Sherlock en Watson reizen langs de meest uiteenlopende locaties en de puzzels vragen regelmatig om creatieve oplossingen. Wel duurt het even voordat je alle mogelijkheden doorhebt. In veel gevallen is willekeurig aan alles trekken niet voldoende. Timing is hier een belangrijk onderdeel en soms moet je wachten tot bepaalde gebeurtenissen plaatsvinden voordat je verder kunt.
De moeilijkheidsgraad varieert hierdoor behoorlijk. Sommige puzzels lossen zich vrijwel direct op, terwijl andere flink wat experimenteren vereisen. Mijn eerste echte struikelblok ontstond bijvoorbeeld doordat niet direct duidelijk was dat je op het juiste moment twee dingen achter elkaar moest activeren. Gelukkig beschikt de game over een uitstekend hintsysteem dat in meerdere lagen werkt. Hierdoor krijg je subtiele aanwijzingen zonder dat de oplossing direct wordt weggegeven.
Charmante presentatie
Visueel doet Crushed in Time denken aan klassieke avonturenspellen zoals Day of the Tentacle, maar dan in een modern jasje. De kleurrijke stijl, de overdreven animaties en de speelse vormgeving passen perfect bij de humoristische toon. De afwerking is opvallend verzorgd. De overgangen tussen scenes zijn vaak creatief uitgewerkt en laat de game lijken op een hoogwaardige animatieserie.
De voice-acting verdient eveneens een compliment. De stemmen passen uitstekend bij de personages en het zijn gelukkig geen AI-stemmen. De soundtrack sluit daar mooi op aan. De muziek weet het gevoel van een vrolijke detective- of avonturenserie uitstekend over te brengen. Toch zijn er ook enkele technische kanttekeningen. Tijdens het spelen kwam ik af en toe kleine haperingen tegen bij het laden van nieuwe scènes. Daarnaast ontbreekt ondersteuning voor ultrawide monitoren. Spelers met zo’n scherm krijgen helaas geïllustreerde balken aan weerszijden van het beeld te zien.
Elastisch speurwerk
Crushed in Time is simpelweg een erg leuke en grappige game. Draw Me A Pixel weet een bekend genre van een verrassend frisse draai te voorzien zonder daarbij de essentie van een goede point-and-click adventure uit het oog te verliezen. Het verhaal is toegankelijk, de humor werkt uitstekend en de puzzels weten je hersenen voortdurend aan het werk te zetten. Met een speelduur van ongeveer zes tot zeven uur is het avontuur bovendien precies lang genoeg. De elastische gameplay wordt volledig benut zonder onderweg zijn charme te verliezen. Ondanks enkele technische schoonheidsfoutjes is dit een aanrader voor iedereen die weer eens zin heeft in een ouderwetse, maar tegelijkertijd frisse point-and-click adventure.
