Uit de sleur
Iedereen maakt het wel eens mee tijdens zijn carrière, je vraagt je af waar je eigenlijk mee bezig bent en of dit de rest van je leven gaat zijn. Soms moet je in het diepe springen en wat anders gaan doen, maar vele mensen blijven in die constante sleur hangen, zo ook Fred. Hij zit in een job waarbij hij ontevreden is. Zijn baas zit hem constant op de vingers te tikken en toont zich ook nog eens ontevreden over zijn medewerkers. Komt nog eens bij dat hij de mensen wil laten overwerken en de salarissen wil verlagen in het volgende kwartaal. Als je op je werk zit en vervolgens valt de stroom uit, besluit je dat het tijd is voor verandering.
In de Green Light vind je eindelijk het licht dus. Je vindt een walkietalkie waar een stem je richting de vrijheid leidt. Al wandelend ga je puzzelend door de gebouwen en omgevingen heen. Naast wandelen kun je interactief omgaan met objecten. In feite heb je geen wapens, want echte vijanden kom je niet tegen, alleen jumpscares, die eigenlijk niet werken en je amper laten schrikken. Zoek een sleuteltje, zoek fuses en steek ze in een stroomkastje, pak een fakkel en steek hem aan met vuur, allemaal dat soort standaard taakjes bij je één voor één aan het aftikken, zonder dat er echt een moeilijkheid bij komt kijken. Je bezoekt hierbij diverse omgevingen, waaronder een klein stadje, een huis in een open weide en natuurlijk de groene vuurtoren zelf. Op zich zijn de omgevingen vrij interessant uitgewerkt, maar erg beperkt qua vrijheid. Je bent eigenlijk alleen maar aan het wandelen, aan het switchen tussen je fakkel, lamp en walkietalkie en interactief aan het klikken op objecten.
Deze horrorgame blinkt uit in ‘net niet’
Het spel moet ‘eng’ zijn met hier-en-daar jumpscares, maar effectief werken deze niet. Dit komt deels door de screen-flickering die vaak voor wat verwarring lijkt te zorgen. Kwalitatief is de port naar de console dan ook niet bijster goed uitgevoerd. Het spel draait op zich prima, en de simpele controls werken op zich makkelijk, maar uiteindelijk ziet het spel er grafisch vrij standaard uit met vooral redelijk voice-acting, meer ook niet. Na een uurtje was ik al door het verhaal heen, en eigenlijk vraag je jezelf redelijk af wat nu precies het doel is geweest. Het verhaal komt niet uit de verf, want waar slaat het op dat je op een eilandje met vuurtoren zit met een baas die denkt dat hij een heel groot bedrijf heeft? Het realisme is nogal ver te zoeken. Ook het einde slaat werkelijk nergens op, en lijkt vooral afgekapt te zijn alsof de developer het eigenlijk zelf ook niet meer helemaal wist hoe het af te ronden. Daarnaast, hoe kan je in Godsnaam met een kettingzaag een ijzeren ketting doorzagen? Ik snap het niet.
The Green Light is in potentie best wel een goede game, maar het moest allemaal een stuk minder lineair, het mocht wat uitdagender en qua horrorelementen mist het spel echt die angstfactor. Daarnaast is het audiovisueel ook allemaal vrij matig, al kan het spel op dat vlak er nog wel redelijk mee door. The Green Light is daarmee te oppervlakkig, en mist echt elementen waarmee het zich positief weet te kenmerken.
