Machine Gun Fury
Machine Gun Fury is een 2D retro shooter gebaseerd op oude 80’s klassiekers zoals Mercs, Ikari Warriors en Commando. Retro arcade games hebben wel iets. Ze zijn makkelijk op te pikken omdat ze meestal maar een paar simpele knoppen nodig hebben om te spelen. Bij deze titel is dit eveneens zo. Gewapend met een stevig geweer kan je kiezen tussen drie personages: Suzi Uzi, Gunner Jimbo en Mini-Gun Floyd. In de eerste level word je al snel vanuit een helikopter gedropt en weet je al snel wat je te doen staat. Schiet alles wat beweegt zo snel mogelijk aan flarden.
Old School fun
Machine Gun Fury oogt heel old school. Het doet je meer denken aan het 8-bit tijdperk dan de latere 16-bit gerelateerde periodes. Dat is ok natuurlijk aangezien dit de richting is die de makers willen uitgaan. De soundtrack doet je eveneens denken aan oudere DOS-games van die tijd. Als controls heb je de joycon om te bewegen, B om te schieten, A om je granaten te gooien en X om een voertuig te gebruiken. Dit gaat behoorlijk, al moet je af en toe goed mikken om vooral de kleine soldaten te kunnen treffen. Tijdens het doorlopen van een level kan je upgrades en health vinden in allerlei obstakels. Granaten zijn heel doeltreffend tegen vijanden die zich achter een muur bevinden of op andere grotere infrastructuren.
Not always that easy
Op zich is de playthrough behoorlijk leuk, maar het is geen makkelijke game. Hoe simpel de controls ook zijn, je wordt vaak massaal belaagd door talloze vijanden die je bestoken van alle kanten. Vaak heb je dan net niet het ideale wapen waardoor je vaak beroep moet doen op je reflexen en aiming skills om heelhuids door moeilijke gebieden te geraken. Ik herinner me in de tweede level dat ik met een normaal geweer niet op turrets kon schieten die zich op een hoger platform begaven. Heb je geen granaten meer? Dan ben je hier ook genoodzaakt om door een kogelregen te rennen, hopend op het beste. Machine Gun Fury is een beetje teleurstellend qua innovatie. In zekere zin slaagt deze er wel in om een duidelijk omlijnde retro look te creëren, maar toch had ik een tikkeltje meer verwacht. De interface is nogal basic en saai en qua opmaak (vooral de in-game tekst) kon het ook hier net iets moderner gemaakt worden.
Paar verbeteringen
Er zijn wel wat zaken die deze game een betere playthrough konden geven. Omdat de game best moeilijk is, hadden de makers geen save points kunnen inschakelen in het midden van een level of iets dergelijks? Want hoe ver je ook raakt in een level, eens je het leven verliest begin je echt helemaal opnieuw. En dat kan best frustrerend worden na een tijdje (zeker als je net niet de boss kon verslaan). Ook vond ik het spijtig dat er geen soort van ‘dodge’ functie ingebouwd was. Ik herinner me een gelijkaardig soort game waarbij je kon rollen en hierdoor kogels kon ontwijken. Dit maakte de gameplay hiermee een pak interessanter. Er was ook geen optie om van wapen te kunnen wisselen tijdens het spelen, wat in sommige situaties ook zeer handig zou geweest zijn. Het zijn nu eenmaal zulke kleine aanpassingen die de game een pak beter hadden kunnen maken qua gameplay.
Leveldesign
Als je tot de verdere levels raakt, zal je wel zien dat het gameplay genre verandert. De eerste levels zijn top-down maar de verdere levels zijn dan weer side-scrolling. Leuk op zich, maar niet echt een zware verbetering ten opzichte van de klassiekers waarop dit gebaseerd is. Op zich houdt het je wel even zoet als je voor deze genres bent, maar echt memorabel wordt dit avontuur dan weer niet. Het geheel is hierdoor te basic om het echt als een verbeterde versie te zien van zijn voorganger uit de 80’s. Voor een prijs van 5.99 Euro (2.99 momenteel met korting) is het aan jou om te overwegen of dit de moeite is of niet.
