Soms is het toevoegen van “meer van hetzelfde” precies wat een game nodig heeft. The King is Watching zat al bomvol koningen, upgrades en adviseurs en met de Crowns of History DLC komen er nog eens drie koningen bij. De drie nieuwe heersers zijn niet simpelweg variaties op bestaande koningen. Nee, ze proberen elk iets compleet anders te doen. Dat is een gewaagde keuze, want The King is Watching was al geen makkelijke game om onder de knie te krijgen. Door deze DLC wordt de speler wederom uitgedaagd om te bedenken wat de beste strategie is. De drie koningen proberen je speelstijl daadwerkelijk op z’n kop te zetten, alleen hangt daar wel een prijskaartje aan van ongeveer de helft van de basisgame. Is deze DLC dan wel jouw zuurverdiende goud waard?
Cleopatra spelen met de dood
Mijn eerste poging begon met Cleopatra en dat bleek achteraf niet de meest slimme keuze. Haar speelstijl draait volledig om dood en wedergeboorte, met een unieke resource, urnen, die je verzamelt uit gevallen eenheden, zowel vijandelijk als eigen troepen. En dat maakt dit meteen de meest lastige heerser om op te pakken. Waar je normaal gesproken probeert je manschappen zo lang mogelijk in leven te houden, word je hier bijna gedwongen om ze op te offeren. Cleopatra beloont namelijk een agressieve, bijna roekeloze speelstijl waarbij verliezen onderdeel is van je strategie. Met haar spreuken kun je eenheden oproepen, lichamen oogsten en zelfs troepen opnieuw tot leven wekken.
En dit is dan ook even flink puzzelen. Veel van de units hebben effecten die pas in gang gaan als ze overlijden. Combineer dat met de mogelijkheid om ze te laten herleven en je hebt een systeem dat enorm krachtig kan zijn. Maar het vraagt ook veel van de speler. Timing is alles en één verkeerde inzet van een spreuk kan je run compleet omvergooien. Daarmee is Cleopatra zonder twijfel de meest complexe van de drie. Dit is er eentje voor spelers die de game al door en door kennen en zin hebben in een nieuwe uitdaging.
Taizong pure vuurkracht
Na Cleopatra voelde Taizong bijna als een verademing. Waar Cleopatra draait om micromanagement en risico, draait Taizong om grondstoffen en vernietiging op afstand. Zijn hele setup is gericht op aanvallende gebouwen. Ballista’s en torens die van alles en nog wat naar de vijand gooien. Je probeert dan ook vijanden niet eens meer in de buurt van je muur te laten komen.
Wat hier ook helpt, is dat je al vroeg toegang krijgt tot sterkere muren en verdediging. Je hoeft minder te improviseren en kunt sneller bouwen aan een solide strategie. Voeg daar zijn handige spreuken aan toe en je hebt een koning die lekker makkelijk op te pakken is. Dit is dan ook zonder twijfel mijn favoriet van de drie. Niet omdat hij per se het meest vernieuwend is, maar omdat hij het meest consistent aanvoelt binnen de rest van de game. Je ziet direct resultaat en je wordt beloond voor slim bouwen, grondstoffen verzamelen en plannen.
Xerxes glazen krachtpatsers
Dan blijft Xerxes over en die zit een beetje tussen de twee andere in. Zijn trucje is dat zijn troepen drastisch minder gezondheid hebben, maar wel aanzienlijk meer schade doen die ook nog eens toeneemt naarmate ze langer in leven zijn. Zwakkere units kunnen ineens anders ingezet worden en een winnende strategie vormen. Dit vraagt om een slimme troepenproductie en balans. Je moet continu nieuwe troepen aanvoeren en slim gebruikmaken van zijn spreuken, zoals tijdelijke onsterfelijkheid of het resetten van cooldowns. Het is een toffe speelstijl en extreem agressief. Het voelt iets minder diep aan dan de andere twee, maar vraagt alsnog flink om goed te puzzelen.
Wat deze DLC vooral goed doet, is het opnieuw aanwakkeren van dat typische roguelike gevoel. Je gaat weer experimenteren, nieuwe strategieën uitproberen en fouten maken. De drie koningen zorgen voor genoeg variatie om meerdere runs interessant te houden. Tegelijkertijd verandert de kern van de game niet. Het blijft draaien om timing, resource management en het slim gebruiken van je zichtveld.
Drie koningen, drie speelstijlen
Crowns of History is een interessante uitbreiding die precies doet wat je hoopt van een DLC. Het biedt nieuwe manieren om een game te spelen die je al kent. De drie koningen voelen uniek, dwingen je om anders te denken en geven je genoeg reden om weer terug te keren. De drie koningen zouden dan alle drie geweldig moeten zijn en het is dan ook vooral jammer dat ze niet allemaal een schot in de roos zijn. Het grootste struikelblok is de prijs. Voor een DLC die ongeveer de helft kost van de base game moet je je afvragen hoeveel waarde je hieruit gaat halen. Heb je alles al gezien, uitgespeeld en ben je nog steeds op zoek naar meer, dan is dit een prima uitbreiding.
