Een nieuw jaar betekent traditiegetrouw een nieuwe sportgame, en zo ook voor MLB The Show. Na mijn positieve ervaring vorig jaar met MLB The Show 25 stapte ik nieuwsgierig weer de honkbalwereld in met MLB The Show 26. Ik ben dan ook niet de grootste honkbalfan, maar ik werd vorig jaar verrast door de toegankelijkheid en de sterke basis van de serie. De ontwikkelaar weet veel passie en enthousiasme in deze gameserie te stoppen. De vraag is nu vooral of die positieve lijn van vorig jaar wordt doorgezet of dat de nieuwigheid er wel degelijk vanaf is.
Visueel sterk
Op grafisch vlak weet de serie nog steeds zeer netjes te presteren, maar echte vooruitgang blijft uit. Sportgames krijgen om de zoveel jaren een nieuwe engine of een volledige make-over en The Show 26 is niet de versie waarin dat gebeurt. De spelersmodellen zijn licht verbeterd, stadions ogen iets gedetailleerder en animaties zijn hier en daar net wat vloeiender. Toch is het verschil met vorig jaar minimaal.
Dat klinkt misschien negatief, maar MLB The Show zag er immers al uitstekend uit en dat niveau wordt hier moeiteloos vastgehouden. Op een afstand lijkt het nog steeds alsof je naar een echte wedstrijd kijkt. De presentatie, vooral rondom alles buiten de gameplay, blijft één van de sterkste punten van de game. Je zou hier en daar misschien wat extra visuele details verwachten, zoals nieuwe camerahoeken, weerseffecten of meer slijtage op kleding, maar daar ligt duidelijk niet de focus van de ontwikkelaar.
Een rustigere en betere interface
Wat wel een van de verbeteringen is, is de interface. Waar de menu’s vorig jaar soms overweldigend en druk aanvoelden, is dat dit jaar aanzienlijk beter in balans. De visuele effecten en overgangen zijn subtieler, waardoor de enorme hoeveelheid opties en content overzichtelijker wordt gepresenteerd. Dit heeft een grote impact op de totale ervaring. MLB The Show is namelijk een game die bomvol zit met content en opties. Door de verbeterde presentatie voelt het een stuk toegankelijker aan. Zeker voor nieuwkomers is dit een belangrijke stap vooruit.
Zoals we gewend zijn van de serie stelt ook dit jaar de soundtrack niet teleur. De tracklist is uitgebreid, gevarieerd en geeft de game een flinke dosis energie. Het helpt om de relatief rustige momenten in honkbal wat meer dynamiek te geven. Toch zit er een klein minpuntje aan. De muziek is soms net iets te heftig in vergelijking met wat er op het scherm gebeurt. Terwijl je geconcentreerd een pitch voorbereidt, knalt er een poprocktrack door je speakers alsof je naar een concert zit te luisteren. Het zit de gameplay niet in de weg, maar het kan soms wat uit de toon vallen.
Diepe gameplay
MLB The Show 26 weet net als voorgaande jaren weer een zeer prettig spelend honkbalspel neer te zetten. De basis is ijzersterk en wordt dit jaar opnieuw licht verfijnd. De hoeveelheid opties en instellingen is indrukwekkend en geeft spelers de vrijheid om de ervaring volledig naar eigen wens aan te passen. Of je nu kiest voor een arcadeachtige benadering of een diepgaande simulatie, alles is mogelijk.
De verschillende besturingsopties voor zowel werpen als slaan zorgen ervoor dat spelers zelf kunnen bepalen hoe ze willen spelen en hoe moeilijk ze het willen maken. Wat vooral goed werkt, is dat succes niet alleen is weggelegd voor ervaren spelers. Ook als nieuwkomer kun je homeruns slaan, mits je de timing onder de knie krijgt. De nieuwe gameplayaanpassingen bij het slaan en werpen verdienen zeker een vermelding. Deze zorgen voor iets meer controle en interactie, waardoor de kern van de gameplay, het raken en gooien van de bal, verslavend blijft aanvoelen.
Een aspect dat dit jaar door mij meer opvalt, is de invloed van individuele spelers en hun statistieken. Door te experimenteren met verschillende instellingen en speelstijlen wordt duidelijk dat bepaalde spelers echt het verschil maken. Snellere worpen, krachtigere slagen en meer precisie zorgen ervoor dat topspelers ook daadwerkelijk als sterren aanvoelen. Dit verhoogt de authenticiteit en geeft fans van de sport meer binding met hun favoriete teams en spelers.
Kleine vernieuwingen met merkbare impact
De vernieuwingen in MLB The Show 26 zijn niet groots, maar zeker niet onbelangrijk. De uitbreiding van de Negro Leagues modus blijft een waardevolle toevoeging die de rijke geschiedenis van honkbal belicht. Het is een unieke modus die je in weinig andere sportgames tegenkomt. Daarnaast is de carrièremodus, Road to the Show, verder uitgebreid. Je begint eerder in je carrière, kunt nu ook colleges doorlopen en werkt jezelf stap voor stap omhoog. Het is een modus waar je moeiteloos tientallen uren in kunt investeren en je weer lekker bezig houdt tot volgend jaar.
De bekende modi, zoals Franchise en Diamond Dynasty, zijn uiteraard weer aanwezig. Vooral Diamond Dynasty blijft een enorme tijdsinvestering met het verzamelen van kaarten als centrale mechanic. Dit jaar is er zelfs een nog zeldzamere kaartenset toegevoegd. In theorie een interessante toevoeging, maar in de praktijk zul je hier flink wat uren voor moeten spelen. Zelf ben ik ze nog niet tegengekomen, wat aangeeft hoe zeldzaam ze daadwerkelijk zijn. De hoeveelheid content blijft indrukwekkend en het helpt dat je niet het gevoel hebt dat je iets misloopt als je een modus niet doorloopt.
Weer een stapje beter
MLB The Show 26 is een typisch voorbeeld van een jaarlijkse sportgame die voortbouwt op een sterke basis. De grote vernieuwingen blijven uit, maar de kleine verbeteringen zorgen ervoor dat de ervaring net wat verfijnder aanvoelt. De gameplay is iets interactiever geworden, de interface is overzichtelijker en de presentatie blijft van hoog niveau. Dit is niet de versie die je wilt oppakken als je een grote sprong verwacht. Voor nieuwkomers is dit nog steeds een uitstekende instap in de wereld van honkbalgames. Ervaren spelers kunnen de game weer op hun eigen manier spelen met de meest up-to-date spelers en teams. Het is een verfijning van een reeds sterke basis. En hoewel dat misschien wat voorspelbaar klinkt, is het tegelijkertijd precies wat je van een jaarlijkse sporttitel mag verwachten.
