Onder het bullethell-jasje van Minishoot’ Adventures schuilt in werkelijkheid iets heel anders. De game lijkt meer op een klassieke 2D Zelda-game dan op een traditionele bullethell shooter. De gameplay draait niet alleen om kogels ontwijken en vijanden neerhalen, maar vooral om verkennen, geheimen ontdekken en langzaam nieuwe delen van de wereld vrijspelen. Maar in plaats van een zwaard en een jochie in een groene outfit vlieg je nu rond met een klein scheepje en knal je er flink op los. Het klinkt als een vreemde combinatie, maar het werkt verrassend goed.
Een ontdekkingsreis
Je vliegt in Minishoot’ Adventures rond door een kleurrijke wereld, schiet vijanden kapot en verzamelt verschillende voorwerpen. Daarbij ga je op zoek naar hartjes die je maximale levens verhogen, rode diamanten en je verloren “kinderen”, kleine scheepjes die verspreid over de wereld gevangen zitten. Het duurt niet lang voordat je merkt dat de game sterk leunt op ontdekking. De wereld zit vol afgesloten paden, verborgen ingangen en kleine kerkers. Om verder te komen moet je dus niet alleen goed kunnen ontwijken, maar vooral nieuwsgierig zijn.
En juist daarin zit de charme van de game. Het mysterie en het gevoel van ontdekking die je kent uit klassieke Zelda-games worden hier verrassend goed vertaald naar een wereld waarin alles draait om een klein vliegend scheepje. Je zult hard moeten werken om nieuwe gebieden te ontdekken. Die structuur maakt het avontuur veel groter dan het op het eerste gezicht lijkt.
Bullethell met mate
Dat betekent overigens niet dat het schietonderdeel ontbreekt. Integendeel. Tijdens verschillende momenten in het spel verandert het scherm in een waar kogelfestijn waarin je reflexen stevig worden getest. Je kunt kiezen uit drie speelstijlen. Van automatisch schieten op vijanden, automatisch de juiste richting tot volledige controle over het richten. Elke optie heeft zijn voor- en nadelen. Het automatische schieten is toegankelijk, maar neemt soms de vrijheid weg om zelf te bepalen welk doelwit je eerst wilt raken. Met volledige controle wordt de game juist iets uitdagender.
Toch is het opvallend hoe beperkt het bullethellgedeelte eigenlijk blijft. Minishoot’ Adventures bevat vier tot vijf grote eindbazen en tijdens deze gevechten vliegen projectielen in complexe patronen over het scherm en moet je constant manoeuvreren om schade te voorkomen. Maar het grootste deel van de game speelt zich daarbuiten af. Tussen de grote confrontaties door ligt de focus vooral op verkennen, puzzels oplossen en nieuwe routes vrijspelen.
Nieuwe krachten, nieuwe paden
Een belangrijk onderdeel van die structuur zijn de vaardigheden die je tijdens het avontuur verzamelt. Net als in veel klassieke avonturengames zorgen nieuwe krachten ervoor dat je toegang krijgt tot eerder ontoegankelijke gebieden. De krachten die je vindt zijn eenvoudig, maar worden slim ingezet. Zo krijg je bijvoorbeeld een krachtige aanval waarmee je rotsblokken kunt vernietigen om nieuwe routes te openen. Later leer je toortsen aansteken om gesloten deuren te activeren, krijg je een dash waarmee je over water kunt springen en een boost waarmee je korte races kunt winnen.
Op papier zijn het mechanics die we al vaak hebben gezien. Toch voelt het hier fris, vooral door de manier waarop de wereldkaart in elkaar zit. Nieuwe vaardigheden zorgen er regelmatig voor dat je terugkeert naar eerder bezochte gebieden om te kijken of daar inmiddels nieuwe paden open zijn gegaan. Dat typische “hier kon ik eerder niet langs” gevoel werkt hier net zo goed als in de games die het duidelijk hebben geïnspireerd.
Rode en witte kristallen
Naast nieuwe abilities speelt ook het upgradesysteem een belangrijke rol. Door vijanden te verslaan verzamel je kristalscherven. Zodra je er genoeg hebt verzameld kun je deze investeren in een skilltree. De upgrades zelf zijn vrij eenvoudig. Meer kogels tegelijk afvuren, sneller schieten of extra schade aanrichten. Het systeem biedt weinig verrassingen, maar werkt wel precies zoals je zou hopen. Wat daarbij vooral opvalt is dat de upgrades daadwerkelijk impact hebben. Sommige vijanden worden namelijk aanzienlijk lastiger wanneer je schip nog onvoldoende ontwikkeld is. Door te investeren in je vuurkracht of snelheid merk je direct dat gevechten makkelijker worden.
Naast de reguliere upgrades speelt een tweede type valuta een belangrijke rol. Rode kristallen. Deze kristallen gebruik je om grotere extra’s vrij te spelen. Denk bijvoorbeeld aan nieuwe delen van de kaart, een kompas of markers die verborgen geheimen zichtbaar maken. Vooral die laatste optie blijkt bijzonder handig wanneer je richting het einde van de game de laatste collectibles probeert te vinden. Het zorgt ervoor dat het behalen van honderd procent niet verandert in een frustrerende zoektocht. De game geeft je uiteindelijk voldoende hulpmiddelen om ontbrekende voorwerpen 100% op te sporen.
Strakke presentatie
Ook op audiovisueel vlak zit Minishoot’ Adventures goed in elkaar. De artstyle is kleurrijk en strak vormgegeven, waardoor alles goed leesbaar blijft, zelfs tijdens de meer chaotische gevechten. De eindbazen springen daarbij visueel duidelijk in het oog. Deze confrontaties zijn niet alleen uitdagend, maar ook indrukwekkend vormgegeven. Ondanks alle kogels op het scherm blijft het overzicht behouden, wat essentieel is voor een game die zo sterk leunt op precisie. Een klein minpunt zijn de laadschermen tussen verschillende gebieden. Deze duren gelukkig maar kort, maar komen wel regelmatig voor.
Als er dan toch een duidelijk nadeel is, dan zit dat vooral in de structuur van de game. Minishoot’ Adventures geeft spelers namelijk weinig directe aanwijzingen over waar ze precies heen moeten. Voor ervaren spelers of fans van de originele Zelda-games zal dit waarschijnlijk geen probleem vormen. Het gevoel dat je echt moet zoeken en experimenteren kan zelfs een belangrijk onderdeel van de charme zijn. Spelers met minder geduld kunnen echter soms vastlopen. Wanneer je niet precies weet welke kracht je nodig hebt of welk gebied je moet bezoeken, kan het even duren voordat je weer vooruitgang boekt. Met een speelduur van ongeveer tien uur blijft de game gelukkig compact genoeg om dat probleem binnen de perken te houden.
Een geslaagde combinatie
Minishoot’ Adventures blijkt uiteindelijk een bijzonder geslaagde combinatie van twee genres die je niet snel samen zou verwachten. De charme en structuur van een Zelda-achtig avontuur worden hier moeiteloos gecombineerd met de actie van een bullethell-shooter. De korte laadschermen en het soms ontbreken van duidelijke richting doen weinig af aan het plezier. Voor veel spelers zal juist dat gevoel van ontdekking een belangrijk onderdeel van de aantrekkingskracht zijn. En eerlijk gezegd hoop ik dat dit niet bij één deel blijft. Met wat meer variatie in omgevingen en nog creatievere abilities zou een vervolg zomaar kunnen uitgroeien tot iets echt bijzonders. Dat is misschien wel het grootste compliment dat je een game kunt geven.
Ziet er lekker casual en vrolijk uit. Mooie score.