Little Squirrel Cabin klinkt misleidend onschuldig. Het is een kleine game met een pixelart stijltje en een schattig ogend hoofdpersonage in een knus hutje midden in het bos. Het lijkt op het eerste gezicht een cozy game waar je zonder zorgen wat uurtjes in kunt verliezen. Maar wie dat denkt, heeft het zeker mis. Wat begint als een knusse ervaring, verandert al snel in een strijd tegen de klok, duistere krachten en mysterieuze gebeurtenissen. Het doet wat denken aan Dredge en dat is zowel een compliment als een risico.
Een eekhoorn agent
In Little Squirrel Cabin speel je als een eekhoorn die werkzaam is als speciale agent voor de Offisium Securitatis Internae, een soort veiligheidsdienst in een wereld vol sprekende dieren. Je wordt naar een afgelegen gebied gestuurd waar iets niet pluis is. Wat dat iets precies is, blijft lange tijd vaag, maar de game maakt vanaf het begin duidelijk dat de tijd tegen je werkt. Zeven dagen. Zeven nachten. En elke zonsopkomst brengt nieuwe problemen met zich mee. Mysterieuze monsters, personages die ineens verdwijnen en onverklaarbare gebeurtenissen waar je geen controle over hebt.
Overdag en ’s nachts verken je een boshutje en de omliggende gebieden. Je pakt voorwerpen op, verzamelt sleutels, lost puzzels op en probeert vooral niet dood te gaan. Dat laatste is makkelijker gezegd dan gedaan, want vooral ’s nachts, en soms zelfs overdag, duiken er diverse monsters op. Spinnen, schaduwen en meer snoepen in rap tempo van je levensbalk als ze je te pakken krijgen. Gelukkig kun je schuilen in de vele gebouwen die je tegenkomt.
Risico’s nemen
De gameplay lijkt redelijk op Dredge, maar dan met een andere twist. Het draait hier net als in Dredge om de balans tussen risico en beloning. Ga je nog even door dat donkere bos in om meer te verkennen? Of speel je veilig en keer je terug, wetende dat je misschien iets misloopt? De game daagt je continu uit om dingen uit te proberen, maar straft je genadeloos als je net iets te ver gaat. Eén verkeerde stap, één monster dat je onderschat en het kan zomaar einde oefening zijn. Gelukkig ligt er genoeg voedsel verspreid over de wereld om je leven weer bij te vullen en kun je elke dag bij een automaat met één item je levensbalk herstellen. Dat maakt het net wat vriendelijker.
Wel een belangrijke tip: saven, saven en nog eens saven. Er zijn momenten waarop je zonder waarschuwing het loodje legt. Dat hoort bij het horrordeel van de game, maar kan frustrerend zijn als je net een lange puzzel hebt opgelost en alles opnieuw moet doen. Little Squirrel Cabin gooit je namelijk letterlijk en figuurlijk in het donker. De game legt weinig uit en verwacht dat je zelf verbanden legt. Dat betekent veel rondlopen, goed kijken en experimenteren met objecten en interacties. Soms voelt het alsof je vastzit, omdat je simpelweg niet weet wat de game van je verwacht. Toch weet de game hier verrassend vaak een goede balans te vinden. Net op het moment dat je denkt dat je echt geen idee meer hebt, valt het kwartje ineens. Dat kan een verborgen interactie zijn, een slim gebruik van een item of een detail in de omgeving dat je eerder over het hoofd zag.
Indie-sfeer en pixelart
Visueel is Little Squirrel Cabin een typisch indieproject, maar wel eentje met veel charme. De pixelart is kleurrijk en sfeervol, met genoeg detail om de wereld geloofwaardig en beklemmend te maken. Overdag oogt alles bijna vriendelijk, maar zodra de nacht valt, verandert dezelfde omgeving in iets onheilspellends. Schaduwen bewegen, grote ogen kijken je aan en geluiden komen uit onverwachte hoeken, waardoor je constant het gevoel hebt dat er iets mis kan gaan.
De muziek speelt hierbij een kleine rol. Er is niet echt een soundtrack aanwezig. De game moet het voornamelijk hebben van geluidseffecten. Voetstappen, vreemde geluiden in de verte en plotselinge geluidspieken die je hartslag proberen te verhogen. Het werkt, al hadden iets meer muzikale accenten zeker niet misstaan.
En dan de besturing…
Waar Little Squirrel Cabin zichzelf helaas het meest in de weg zit, is de besturing. In de basis zou dit een eenvoudige game moeten zijn. Beetje links en rechts lopen, items oppakken en interacties met voorwerpen. Toch maakt de game dit onnodig complex. Zo is er een aparte knop voor sleutels, moet je geweren ineens met de muis besturen, bedien je hendels door je muis te schuiven, terwijl gesprekken weer via de pijltjestoetsen en de enter knop lopen. Het voelt allemaal wat rommelig en inconsequent.
Dit is extra jammer omdat de game juist leunt op spanning en timing. Als je in paniek bent omdat er een monster achter je aan zit, wil je niet nadenken over welke knop je nu precies nodig hebt. Meer stroomlijning had hier echt geholpen, of op zijn minst uitgebreidere opties om de besturing zelf aan te passen. Die ontbreken helaas, en dat zorgt ervoor dat de game soms frustrerend aanvoelt op momenten dat hij dat eigenlijk niet hoeft te zijn. Het is duidelijk dat de game nog wat polish kan gebruiken en ik hoop dat de ontwikkelaar dit dan ook zo snel mogelijk probeert te verbeteren.
Overleven in het donker
Little Squirrel Cabin is een interessante en sfeervolle indie-horrorgame die veel weet te verpakken in een relatief kleine ervaring. De combinatie van pixelart, duistere sfeer, puzzels, bizarre personages en het constante gevoel dat de tijd tegen je werkt, maakt dit een titel die blijft boeien. Fans van Dredge zullen zich hier ongetwijfeld thuis voelen, vooral als ze de sfeer en het “push je geluk”-mechanisme het hoogtepunt van die game vonden. Maar ken je Dredge al wel, dan weet je ook eerder wat je hier te doen staat. Dit is een risico, maar pakt hier niet verkeerd uit. De game heeft een kleine prijs en dat zou je er niet van moeten weerhouden om deze game een kans te geven.
Op de een of andere manier heeft de game erg vette graphics met die backgrounds die bewegen in lagen. Mooie review!