Koken en games is een combinatie die al jaren verrassend goed werkt. Denk maar eens aan titels als Overcooked, Let’s Cook Together of PlateUp!. Zelfs een serie als Monster Hunter draait uiteindelijk grotendeels om het verzamelen van ingrediënten en het bereiden van monsterdelen. De game Chop Shop lijkt dan ook meer op de Monster Hunter-serie. Je bent namelijk jager, kok en ober in één. Dit alles is verpakt in een snelle 2D-platformer met een opvallende retro-artstijl. De game komt bovendien van een kleinere studio, wat vaak ruimte geeft voor creatieve ideeën. Is dit een recept voor succes?
Een groot hakmes
In Chop Shop bestuur je een chef die gewapend is met een gigantisch hakmes. Dit mes gebruik je niet alleen om monsters aan stukken te hakken, maar ook om gigantische karkassen te verwerken tot verkoopbare gerechten. De bevat een grote reeks aan acties die je vrijwel constant moet combineren in de kleine 2D-platformlevels. Zo kun je onder andere hakken, sprinten, finishing moves uitvoeren, stukken vlees oppakken, bakken en ingrediënten weggooien.
Dit klinkt als een lekker chaotisch geheel, maar in de praktijk is het vooral flink wennen. Elke actie heeft zo goed als zijn eigen knop. Hierdoor moet je regelmatig goed nadenken welke knop je nu moet indrukken. In een game waar snelheid en flow juist belangrijk zijn, is dat niet ideaal. Je wordt vrij snel in het diepe gegooid en in de eerste paar minuten worden al deze acties in hoog tempo kort uitgelegd.
Een retro stijltje
De soundtrack, geïnspireerd door jaren 90-muziek, is verrassend degelijk. De muziek past goed bij het tempo van de game en zorgt voor een energieke achtergrond tijdens het hakken en rennen door de levels. Visueel probeert Chop Shop iets anders te doen. De game mikt op een soort Game Boy-achtige pixelstijl, maar dan met een moderne twist. Deels werkt dat best aardig. De stijl heeft karakter en het is weer eens wat anders. Tegelijkertijd merk je dat de game op een groter scherm ruw oogt. Waar de game vooral moeite mee heeft, zijn de animaties. Veel acties voelen alsof ze nét niet genoeg frames of detail hebben gekregen. Het gevolg is dat bewegingen wat schokkerig ogen en het geheel meer aanvoelt als een speelbare demo. Het mist net die polish die je bijvoorbeeld in andere titels wel terugziet.
Dat merk je vooral tijdens het platformen en hakken. Soms vlieg je met je hakbewegingen een beetje wild heen en weer, waardoor je minder controle hebt dan je zou willen. Je kunt in wolken of stukken van gigantische monsters hakken om omhoog te zweven. Persoonlijk vind ik dit niet zo lekker werken. Het voelt erg onnauwkeurig aan. Dat is jammer, want het vechten tegen monsters zelf werkt eigenlijk best aardig. De verschillende aanvallen en moves zorgen ervoor dat je enige vorm van tactiek kunt toepassen.
Jagen en bezorgen
Naast het jagen op monsters vormt het bezorgen van eten het tweede grote onderdeel van Chop Shop. Klanten komen langs met specifieke verzoeken en zoeken naar ingrediënten van bepaalde kleuren. Aan jou de taak om die ingrediënten te verzamelen en correct af te leveren. En juist hier begint de game echt uit elkaar te vallen. De volgorde waarin je ingrediënten oppakt, bepaalt namelijk ook de volgorde waarin je ze kunt inleveren. Pak je iets in de verkeerde volgorde op, dan moet je de kostbare ingrediënten weggooien. Dat zou nog te overzien zijn als je volledige controle had over het oppakken van ingrediënten. Maar dat is helaas niet het geval. Het oppakken gebeurt automatisch zodra je langs een item loopt. Hierdoor pak je regelmatig per ongeluk iets op wat je helemaal niet nodig hebt.
De interface maakt het geheel helaas ook niet duidelijker. Het is niet altijd goed zichtbaar hoeveel tijd een klant nog wil wachten of welke kleuren precies nodig zijn. In een game waarin snelheid en overzicht essentieel zijn, zorgt dat regelmatig voor frustratie. Daarnaast voelt het systeem rondom game over vrij streng aan. Wanneer een klant de eindstreep haalt zonder zijn bestelling te krijgen, is het direct afgelopen. Een systeem met bijvoorbeeld een paar hartjes of extra kansen had hier waarschijnlijk al veel geholpen. Zeker omdat er daarnaast ook nog een tijdslimiet is die je run kan beëindigen. Op technisch vlak is de game eveneens vrij karig. Verwacht geen uitgebreide instellingen, ultrawide support of andere moderne PC-opties. Het geheel voelt op dat vlak nogal minimalistisch.
Rauw van binnen
Chop Shop heeft zonder twijfel een leuk uitgangspunt. Het idee van een razendsnelle game waarin je monsters jaagt, ze meteen verwerkt tot ingrediënten en vervolgens klanten bedient in 2D, klinkt als een interessante cocktail. In de praktijk voelt de game echter nog niet af. De animaties zijn ruw, de gameplay kan onnodig streng zijn en veel systemen werken eerder tegen de speler dan dat ze helpen. Vooral het automatische oppakken van ingrediënten en de volgorde waarin je ze moet inleveren zorgen voor frustratie. Het spel mist net de polish die nodig is om de gameplay echt te laten schitteren en het een game te maken die we kunnen aanraden.
