De ontwikkelaar iExplosiveRage wist met SharpEmu de PS5-versie van Demon’s Souls al tot het opstartscherm te krijgen, waarna het beeld zwart werd. Kleinere games, zoals Dreaming Sarah, zijn inmiddels deels speelbaar, terwijl KytyPS5 onder meer Silent Hill: The Short Message tot de eerste laadschermen kan opstarten. Hoewel er nog veel werk aan de winkel is voordat moderne PS5-games stabiel emuleerbaar zijn, verwachten de ontwikkelaars dat de komende maanden duidelijke vooruitgang zal worden geboekt.

Het bericht Stoppen fysieke games voor PS5 zou ontwikkeling PS5-emulators bevorderen verscheen eerst op Evilgamerz.

Tower-defense-games en base-defense games hebben altijd wel een plekje in mijn hart weten te veroveren. Op de een of andere manier is het vaak kort, maar ook progressief werken aan een einddoel. Bouw je leger op, verdedig en val aan waar mogelijk. Deze game genaamd ‘Lord of the Click 4’ heeft van alles een beetje.

In dit spel speel je tien levels waarbij je links en rechts een basis hebt. Links is de basis van jou en je kunt middels het opbouwen van vlees ook letterlijk mensenvlees inzetten. Het gaat om vier classes, namelijk de Warrior, de Witch, de Archer en een vleermuisachtige bom die kan vliegen. Jouw soldaten gaan van links-naar-rechts en die van de opponent visa versa. Je hebt in de game een troepenopbouw, waarbij de Warrior het goedkoopste is, en je snapt wel dat dat opgebouwd wordt per klasse soldaat. Maar je bouwt ook geld en energie op. Met energie kun je speciale abilities inzetten, zoals een bliksemschicht, het healen van je team of het gooien van bommen en met het geld kun je upgrades aanschaffen per klasse. Abilities zijn het sneller stijgen van energie, het schieten van soldier-waves, het maken van verdediging en het spawnen van allerlei extra aanvalstroepen.

Begin is het lastigst

Tijdens het spelen ben je in feite constant met je D-pad aan het scrollen van links-naar-rechts en het klikken van aanvallen en spawns. In het begin moet je direct laten spawnen zodra je de resources hebt, maar naar mate je vordert kun je net wat langer wachten om zo de spawns gelijktijdig in te zetten, waardoor je eigen waves forser worden qua opbouw en grootte. Ook je tegenstander doet dit in feite, en het einddoel is het opblazen van de basis waar de Koning op staat. Heel lastig is het allemaal niet, al zul je best ‘n keertje dood gaan en opnieuw moeten beginnen met een nieuw tactiek. Het is vooral het begin dat telt. Ga je met de Witch aan het werk of gooi je gewoon veel Warriors in de strijd die weinig damage doen? En hoe begin je de upgrades? Het spel kent dan ook een beetje tactiek, al gaat het niet heel diep. Veel upgrades zijn in de eerste levels nog gelocked en kunnen unlocked worden, waarna je ze na enkele levels wel bijna allemaal zult kennen en vrijgespeeld hebt. De upgrades zijn wel vrij interessant, waarbij je echt kunt beslissen wat je inzet. Gebruik je bommen, bliksem, aanvalswaves of juist iets anders? Alles kost een verschillende hoeveelheid energie, al laadt het vaak alweer vrij snel op, waardoor je constant aan het beuken bent op je knoppen voor het inzetten van troepen en aanvallen. Er lopen ook geregeld mini-bosses rond in de game, welke meer damage te dealen hebben om het loodje te leggen.

Visueel ziet de game er best wel prima uit. De UI is overzichtelijk en ook de HUD ziet er gewoon prima uit. Het spel is kleurrijk en ook de omgevingen zien er wisselend uit, van bossen tot woestijnen en rotsachtige gebieden. Ook de health-indicator die van horizontaal kleurt richting het slachtoffer is cool vormgegeven. Qua storyline is er eigenlijk niets aanwezig en ook qua levels is tien misschien wat karig, al heb je na level 5 het spel wel al een beetje gezien. Binnen ‘n uurtje of 3 was ik er volledig doorheen, waarmee het spel dus ook niet heel uitdagend is, maar wel net uitdagend genoeg om je verslaafd op de bank te houden. Deze port van de PC werkt dan ook prima, al was wat mij betreft het grootste nadeel toch wel de controls. Na een tijdje spelen krijg je echt last van het constant scrollen met de D-pad, al kan dat ook met de analoge stick, maar dat gaat mij persoonlijk in dit spel wat lastiger af. Verder is Lord of the Click 4 een prima game waarin je even lekker de strijd aan kunt gaan met orcs, goblins en andere sinister gespuis.

Het bericht Lord of the Click 4 verscheen eerst op Evilgamerz.

Laufey, beter bekend als Faye, is een van de belangrijkste personages in de moderne God of War-games, ondanks dat ze grotendeels buiten beeld blijft. Ze is de vrouw van Kratos en de moeder van Atreus. Faye behoort tot de reuzen (Jötnar) en staat bekend om haar uitzonderlijke vechtkunsten, wijsheid en haar vermogen om gebeurtenissen ver vooruit te zien. Haar overlijden aan het begin van God of War (2018) vormt de aanleiding voor de reis van Kratos en Atreus, die haar laatste wens willen vervullen door haar as vanaf de hoogste berg van de negen rijken uit te strooien.

Het bericht God of War Laufey komt op disc uit verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht Sony verleidt gebruikers die PS Plus opzeggen met extra korting verscheen eerst op Evilgamerz.

De aankondiging heeft online veel kritiek opgeleverd en leidde zelfs tot een petitie van een Canadese retailer, die inmiddels meer dan 200.000 handtekeningen heeft verzameld. Ondertussen stelt marktonderzoeker Ampere dat de digitale strategie erop wijst dat de PS6 waarschijnlijk in 2028 verschijnt. Oud-PlayStation-topman Shawn Layden gaf aan de keuze niet volledig te steunen, maar erkende dat de productie van fysieke discs steeds duurder wordt.

Ik heb begrip voor de fans van fysieke media, maar Sony zal deze beslissing niet terugdraaien. [Sony] wist natuurlijk al hoe de online reactie eruit zou zien en wacht nu af tot de storm is gaan liggen. Ongeveer 50 miljoen mensen hebben een PlayStation Plus-abonnement. Stel, als gedachte-experiment, dat 500.000 mensen uit protest hun abonnement opzeggen, dan zou dat slechts 1% van die omzet zijn – natuurlijk niet genoeg voor Sony om hun besluit te heroverwegen. Digitaal is gewoon te lucratief.

Het bericht Kantan Games denkt te weten of Sony digital-only beleid zal gaan doorzetten verscheen eerst op Evilgamerz.

Een indrukwekkende wereld

Wat meteen weer duidelijk wordt, is dat Black Flag als wereld nog steeds geweldig werkt. Niet alleen omdat de hoofdmissies je van haven naar haven sturen, maar juist omdat de game je constant verleidt om iets anders te gaan doen. Onderweg naar een quest zie je een klein eilandje, stap je van je schip af en voor je het weet ben je weer een kwartier kwijt aan loot zoeken, een schatkist uitgraven of gewoon kijken wat er eigenlijk te vinden is. Dat gevoel zat al in het origineel, maar werkt nu nog beter doordat de wereld er veel mooier uitziet en rijker oogt. Ook het water is echt een hoogtepunt. Dat klinkt misschien als een klein detail, maar in Black Flag is dat bijna net zo belangrijk als de steden of jungles zelf. De zee ziet er prachtig uit, reageert geloofwaardig en geeft het hele varen veel meer gewicht. Zeker tijdens stormen komt dat goed naar voren. Dat zijn de momenten waarop de game echt uitpakt: gigantische golven, tornados die je kunnen achtervolgen en schade doen aan je schip, het gevoel dat je niet gewoon op een zee rondvaart maar echt aan het vechten bent tegen de zee zelf. En dan heb je ook nog de random chaos die onderweg ontstaat. Schepen die elkaar aanvallen, NPC’s die elkaar in de haren vliegen, kleine gevechten op zee waar jij wel of niet aan gaat deelnemen, de wereld voelt daardoor veel minder statisch dan veel andere openwereldgames van Ubisoft.

Meer dan alleen het hoofdverhaal

Het verhaal van Black Flag werkt ook nu nog goed, vooral door Edward Kenway zelf. Hij begint niet als een held of als iemand met een groot ideaal, maar vooral als een piraat die snel rijk wil worden en vooral voor zichzelf kiest. Juist daardoor voelt zijn ontwikkeling sterker dan bij veel andere hoofdpersonen in de serie. Ook de mix van piratenverhalen, historische figuren en het Assassin’s Creed-gedeelte werkt nog steeds verrassend goed. Het is geen ingewikkeld verhaal, maar wel eentje dat genoeg sterke momenten heeft om je erbij te houden. Je merkt ook dat Black Flag nooit probeert ingewikkelder te zijn dan nodig is. Het verhaal doet vooral wat het moet doen: het geeft je een reden om van plek naar plek te trekken, mensen te ontmoeten en steeds dieper in die wereld te verdwijnen.

Wat Black Flag Resynced ook nu nog zo sterk maakt, is hoeveel er te doen is buiten de story om. Het hoofdverhaal zelf is prima, maar de game leeft vooral van alles eromheen. Je kunt op haaien jagen, forten vernietigen, je schip upgraden, craften, schatkaarten volgen en je eigen hideout uitbouwen. Dat zijn niet zomaar afleidingen, maar echt systemen waar je weer uren in verdwijnt. Vooral dat gevoel dat je altijd iets anders kunt doen, houdt het spel zo sterk overeind. Je bent bijna nooit alleen maar questmarkers aan het volgen. Er is altijd wel een fort in de verte, een schip dat net interessant genoeg lijkt om aan te vallen, of een plek waar je denkt: daar ga ik toch even kijken. Dat maakt Black Flag Resynced ook veel minder repeterend dan veel andere Ubisoft-games. Ja, er zijn nog steeds torens en iconen, maar het voelt hier minder als afwerken en meer als ronddwalen voor een goede reden.

Combat heeft een mooie upgrade gehad

Eén van de grootste verbeteringen in Resynced zit in de combat, en die is veel ingrijpender aangepakt dan alleen “het voelt wat soepeler”. In het origineel draaide vechten vaak om wachten op een aanval, counteren en daarna de volgende vijand afwerken. Dat systeem werkte toen prima, maar voelt nu oud. Resynced gooit dat veel meer om naar een sneller en actiever vechtsysteem waarin timing en afwisseling belangrijker zijn. De kern daarvan zit in het nieuwe parry-systeem. Als je precies op het juiste moment pareert, kun je Edward direct laten aanvallen naar meerdere vijanden achter elkaar en zo een hele groep snel uitschakelen.

Wat ook helpt, is dat vijanden nu beter reageren op hoe je speelt. Als je te veel leunt op één truc, gaan ze zich daarop aanpassen. Gebruik je constant parries, dan komen ze met aanvallen die je niet zomaar kunt blokkeren. Spam je steeds dezelfde trap of opening, dan ontwijken ze die juist weer sneller. Dat klinkt misschien als een klein detail, maar het zorgt ervoor dat gevechten minder automatisch worden. Je kunt niet meer gedachteloos dezelfde veilige oplossing blijven herhalen. Ook de hidden blades werken anders. Die gebruik je niet meer zomaar in open combat alsof het gewone messen zijn, maar vooral als afmaker nadat je een verdediging openbreekt. Een andere slimme verandering zit in hoe de game omgaat met stealth die mislukt. In plaats van dat je meteen keihard wordt afgestraft met een game-over schakelt de game nu veel natuurlijker door naar combat. Zeker bij missies waarin je iemand moet volgen of ongemerkt ergens binnen moet komen, voelt dat een stuk minder frustrerend.

Varen blijft het beste

Het varen is nog steeds het hoogtepunt van Black Flag en dat blijft ook in Resynced overeind. De Jackdaw is niet alleen een vervoermiddel, maar echt je thuisbasis en je grootste speeltje. Upgrades voelen nuttig, scheepsgevechten zijn spannend en juist doordat de zee nu visueel zoveel mooier is, voelt het ook nog grootser. Chanties helpen daar enorm bij. Die blijven fantastisch. Het zijn van die details die je misschien vergeet te noemen als je alleen naar systemen kijkt, maar ze maken een gigantisch verschil in sfeer. Zodra je bemanning weer begint te zingen terwijl je op weg bent naar een missie die je waarschijnlijk toch weer niet meteen gaat doen, zit je er gewoon helemaal in. Stormen zijn in dat opzicht ook echt een hoogtepunt. Dat waren ze vroeger al, maar nu nog meer. Varen door slecht weer, terwijl golven tegen je schip beuken en een tornado op de achtergrond opduikt, levert precies het soort momenten op waar Black Flag altijd al op dreef.

Verkennen loont nu nog meer

Een van de fijnste toevoegingen in Resynced is dat je veel vrijer onder water op verkenning kunt gaan. In het origineel zat dat nog meer vast aan een paar vaste locaties, maar nu voelt het veel opener. Langs de kust, rond scheepswrakken en bij afgelegen stukken zee is meer te vinden, waardoor je sneller geneigd bent om even van je route af te wijken. En juist dat past perfect bij Black Flag, want deze game was altijd al op zijn best wanneer je onderweg iets tegenkomt en denkt: daar ga ik toch even kijken. Dat werkt hier nog beter, omdat de wereld je daar ook echt voor beloont. Je ziet een klein eilandje in de verte, vaart erheen, stapt aan land en voor je het weet ben je weer bezig met het openen van een schatkist of het binnenhalen van bruikbare spullen. Daardoor blijft de game ook na uren spelen leuk om te verkennen.

Niet alles is opgelost

Toch is Resynced niet perfect. Het parkoursysteem heeft nog steeds verfijning nodig. Soms blijf je ergens achter hangen, springt Edward net niet waar je wil of doet het systeem iets anders dan je bedoeling was. Dat is niet constant irritant, maar wel vaak genoeg om op te vallen. Ook de camera helpt niet altijd mee. Vooral tijdens klimmen of in drukke gevechten wil die nog wel eens net verkeerd staan, waardoor het overzicht even weg is. En hoe mooi en rijk de wereld ook is, het blijft ook wel weer een Ubisoft-game in de bekende zin. Torens beklimmen, kaarticons afwerken, allerlei markers op de map. Dat is wel verminderd en minder verstikkend dan in sommige andere delen, maar het zit er nog steeds in. De AI is daarnaast niet bepaald geweldig. NPC’s doen soms rare dingen, blijven ergens achter hangen of reageren juist niet terwijl je vol in zicht staat. Er zitten ook wat bugs in, zoals zwevende objecten en andere kleine slordigheden. Niet game-breaking, maar wel van die dingen die je er af en toe een beetje uit de flow halen. De puzzels zijn ook niet bepaald een hoogtepunt. Ze doen hun werk, maar bieden weinig uitdaging. Dat is jammer, want juist in zo’n game met zoveel variatie had daar misschien nog net wat meer in mogen zitten.

Een zeer sterke remake

Ook op audiogebied zit het nog steeds goed. De muziek doet precies wat je van Black Flag hoopt: het geeft de wereld sfeer en maakt het varen nog leuker dan het al is. Vooral de zeemansliederen blijven een enorme meerwaarde. Zodra je bemanning begint te zingen terwijl je over zee vaart, krijgt de game meteen veel meer karakter. De stemmen zijn over het algemeen prima, al is het niet overal even sterk. De belangrijke personages komen goed genoeg over maar tegelijk zijn er ook genoeg momenten waarop de voice acting wat wisselvallig is en niet iedereen even overtuigend klinkt. Dat is geen groot probleem, maar het valt wel op als je het naast de sterkere scènes legt.

Assassin’s Creed Black Flag Resynced laat goed zien hoe een remake eruit moet zien. De game pakt alles wat het origineel zo sterk maakte en werkt dat op de juiste punten bij, zonder kwijt te raken waarom mensen er destijds zo enthousiast over waren. De wereld ziet er prachtig uit, combat voelt veel beter aan, het varen blijft een hoogtepunt en er is nog steeds ontzettend veel te ontdekken en te doen. Juist die combinatie van zee, stormen, muziek en het constante gevoel dat er weer iets te vinden is, maakt dit nog altijd één van de meest unieke delen in de serie. Dat betekent niet dat alles ineens perfect is. Parkour werkt nog steeds niet altijd even soepel, de camera zit soms in de weg en de AI kan nog behoorlijk wat werk gebruiken. Maar geen van deze zaken zitten deze remake echt in de weg. Dit is zonder twijfel Assassin’s Creed (en Ubisoft) op zijn best, en de beste piratengame tot nu toe.

Het bericht Assassin’s Creed Black Flag Resynced verscheen eerst op Evilgamerz.

Voordat een account wordt gesloten, informeert Sony de betreffende gebruikers per e-mail. Daarna krijgen zij een termijn van zes maanden om in te loggen of aan te geven dat zij het account actief willen houden. Reageren zij niet binnen deze periode, dan kan Sony het account definitief sluiten. Na sluiting verliezen gebruikers de toegang tot alle digitale content die aan het account is gekoppeld, waaronder gekochte games, downloadbare content (DLC) en andere digitale rechten. Volgens de bijgewerkte gebruiksvoorwaarden kan een eenmaal gesloten account niet meer worden hersteld.

Het bericht Sony komt met beleid waardoor PSN-accounts gesloten kunnen worden verscheen eerst op Evilgamerz.

Voor nieuwe games die na januari 2028 verschijnen, biedt Sony ontwikkelaars een alternatief in de vorm van fysieke winkelverpakkingen met een downloadcode in plaats van een disc. Meer details hierover volgen later, maar dit lijkt vergelijkbaar met de fysieke editie van GTA 6, waarbij de verpakking een digitale code bevat. Ook zal het bestelproces voor discs volgens Sony op enkele punten worden aangepast.

De beslissing past binnen Sony’s bredere overstap naar een volledig digitale toekomst. Bij DADC, de grootste productielocatie voor PlayStation-discs, wordt al gereorganiseerd en is ongeveer 30 miljoen euro geïnvesteerd in nieuwe technologie voor de productie van optische microlenzen. Analisten zien de aankondiging bovendien als een aanwijzing dat de volgende generatie PlayStation, de PS6, waarschijnlijk standaard geen fysieke discdrive meer zal hebben.

Het bericht Sony vertelt met een maar dat developers nog games op disc kunnen uitbrengen verscheen eerst op Evilgamerz.

Ondanks deze verandering blijven alle circa 300 banen in de fabriek behouden. In plaats van personeel te ontslaan, investeert Sony in omscholing, zodat medewerkers kunnen overstappen naar de productie van optische microlenzen. Het bedrijf heeft de afgelopen jaren ongeveer 30 miljoen euro geïnvesteerd in deze nieuwe activiteit. De microlenzen kunnen licht zeer nauwkeurig bundelen en worden onder meer toegepast in de auto-industrie en andere hightechsectoren. De testproductie is al gestart en de serieproductie staat gepland voor 2027.

Het bericht Sony dat stopt met uitbrengen games op disc heeft snel gevolgen verscheen eerst op Evilgamerz.

– Call of Duty: Modern Warfare III Cross-Gen Bundle (PS5, PS4)
– CrossCode (PS5, PS4)
– For the King II (PS5, PS4)

Het bericht Drietal games voor PlayStation Plus-members in juli verscheen eerst op Evilgamerz.

Omdat consumentenvoorkeuren en de entertainmentindustrie in het algemeen steeds meer verschuiven van fysieke schijven naar digitale media, wordt de productie van fysieke gameschijven voor alle nieuwe games die voor PlayStation-consoles verschijnen, vanaf januari 2028 stopgezet. Na deze datum zullen nieuwe games alleen nog digitaal verkrijgbaar zijn in de PlayStation Store en bij winkels. Deze overgang heeft geen gevolgen voor games die al zijn uitgebracht of die vóór januari 2028 op schijf zijn uitgebracht.

Dit is een logische stap voor Sony Interactive Entertainment om zich aan te passen aan de consumententrends, aangezien de algemene voorkeur voor digitale media aanzienlijk groter is dan die voor fysieke schijven. Deze overgang stelt ons in staat om beter aan te sluiten bij de manier waarop de meeste leden van onze community tegenwoordig games willen spelen.

We blijven onze middelen inzetten om innovatie te stimuleren in de manier waarop spelers games kunnen spelen en om spelers keuzevrijheid te bieden bij de aanschaf van nieuwe games, of dat nu bij winkels of in de PlayStation Store is. We blijven ons inzetten voor een game-ervaring van wereldklasse voor onze fans en we danken jullie voor jullie voortdurende steun.

Sony zegt verder dat het volgend jaar de PlayStation Store sluit voor de PS3 en Vita. De games blijven wel downloadbaar. Nieuwe content kan weliswaar niet meer gekocht worden via de store. De Store zal in juli van het volgende jaar sluiten. Sony zegt dat de sluiting te wijten valt aan nieuwe betaalstandaarden waar men aan moe tvoldoen. De updates voor de oudere Stores voldoen niet meer aan deze standaarden.

Het bericht Sony stopt na volgend jaar met maken fysieke discs voor games verscheen eerst op Evilgamerz.

Stekkers horen in het stopcontact, daar kan weinig discussie over zijn. HYPERWIRED legt dat haarfijn uit, maar voegt daar nog een extra dimensie aan toe. HYPERWIRED is een 2D pixel art roguelike space shooter waarin je rondvliegt met een space shuttle. Al schietend kun je vijanden van je af knallen met een laser, met simpelwegkogels, met mijnen die je neer gooit en je kunt zelfs de tijd stil zetten om je meer te focussen op tegenstanders. Je space ship heeft een stekker aan z’n start vast geketend die je in rond zwevende stopcontacten kunt steken. Hier later meer over. Je kunt in het spel een meerdere ships kiezen die je kunt vrijspelen. Je begint met de N2-FA0. Deze heeft een hoge energie, vrij redelijke snelheid, aardig wat HP, maar minder ammo, een matige laser en een mindere stekker die achter je aan trekt. Je kunt echter meerdere ships vrijspelen naar mate je meerdere levels overwint.

Na het spelen van de tutorial, die toch zeker wel even gewenst is gezien het spel veel te onduidelijk is in het begin, wordt helder wat de bedoeling is. Je beschikt over energie die opraakt wanneer je beweegt. Daarnaast heb je health, die opraakt wanneer vijanden je weten te raken. Door P.E.T.A. te activeren met de analoge sticks kun je energie herladen. De toegevoegde waarde daarvan ontbreekt bij mij een beetje eerlijk gezegd. De sockets die rond zweven, ook wel stopcontacten, kunnen je helpen door het level heen. Er zijn Energy-sockets, die helpen bij het vullen van het uiteindelijke, grotere socket. Wanneer je de energy-sockets hebt verbonden met je stekker, moet je heel even opladen waarna je vervolgens naar het volgende level kunt door het grote socket te verbinden. Dit beperkt wel de beweegruimte gezien de lengte van de kabel, die vrij kort is. Verder zijn er ook andere sockets; De gele socket geeft meer ammo, de groene hervult je health, de blauwe brengt een laser, al dan niet bom. Soms moet je alle sockets ontladen, soms ook weer iet, ook hier ontstaat veel onduidelijkheid.

Weinig variatie in gameplay

Naast dit zijn er ook nog batterijen. Deze kunnen naar je energy socket getrokken worden en brengen extra verbeteringen. De fire rate kan omhoog of de laser kan bijvoorbeeld verbeterd worden. Maar ook een auto-repair-functie kan gebruikt worden. Daarnaast krijg je ook na elk voltooide levels upgrades, zoals meer health en verbeterde effectiviteit van je wapens. In een notendop is dat het wel. Het is echter allemaal erg warrig. Het aantal sockets linksboven, wat zeggen ze? De HUD is chaotisch, druk en onduidelijk. Daarnaast is het doel ook soms erg onduidelijk. Het spel brengt levels die steeds moeilijker worden naar mate je vordert. Je komt ook bosses tegen in de ruimte die je moet verslaan, maar wanneer je dood gaat, moet je weer lekker bij level 1 beginnen. Daar komt het roguelike-element dus om de hoek kijken. Gedurende de de run kun je upgrades kiezen, maar perma-upgrades zijn er niet. Alleen vrij te spelen ships kunnen je verder brengen door de runs.

Kwalitatief ziet het spel er best wel aardig uit, met de zoveelste pixelated look in hetzelfde jasje gegoten, wat tegenwoordig voor indie-games wel een standaard uitrol begint te worden. De soundtrack zette ik gelijk bij de eerste run al zachter, want die overheerste nogal. Maar het hoofddoel van de game ontbrak voor mij een beetje. Het vliegen werkt best wel lekker, en het vullen van de sockets met je stekker is op zich best grappig verzonnen, maar eigenlijk is alles constant hetzelfde. Er zijn veel levels te spelen en een run is vrij kort met tien tot twintig minuutjes, maar wanneer je dood gaat, speel je eigenlijk weer precies hetzelfde in misschien een getransformeerd level met net een wat andere aankleding. Het roguelike-element moet de content verlengen, omdat je steeds weer opnieuw je run moet starten, en ook de Challenges die je kunt spelen bieden exact dezelfde manier van spelen. De verslavingsfactor ontbreekt, daar waar die bijvoorbeeld wel aanwezig is bij Wall World 2, die ik eerder dit jaar speelde, en die factor is belangrijk voor een roguelike of roguelite. De gameplay is echter te eenzijdig en verandert niet, waardoor je na enkele runs het wel al aardig hebt gezien. HYPERWIRED wordt daarmee te snel te veel van hetzelfde en dat is jammer gezien het aardige potentieel.

Het bericht HYPERWIRED verscheen eerst op Evilgamerz.

Een potje normale Monopoly kan soms uitmonden in een vervelende ervaring waarbij na een half uur al duidelijk is wie gaat winnen, of wie juist helemaal niet, maar iedereen nog een uur moet doorspelen. Heroes vs. Villains probeert dat juist te voorkomen. De game duwt je richting directe confrontaties met andere spelers, gevechten om de straten en meer redenen om actief op elkaar te spelen. Daardoor voelt het veel minder statisch dan gewone Monopoly. Je bent niet alleen bezig met “kan ik dit vak kopen”, maar vooral met “hoe houd ik deze zone in handen” en “hoe kantel ik het momentum terug.” Juist dat werkt goed. De game heeft veel beter door dat Monopoly als videogame niet té trouw aan het originele bordspel moet blijven, omdat het anders snel inkakt. Hier gebeurt tenminste wat. Tegelijk blijft het wel herkenbaar genoeg om nog steeds als Monopoly te voelen.

Vechten om locaties

De slimste verandering is zonder twijfel hoe eigendommen werken zodra een tegenstander op jouw vak terechtkomt. In standaard Monopoly betaal je huur en klaar. Hier kan dat uitlopen op een gevecht om controle van die locatie. Land je op hetzelfde vak of ontstaat er een directe confrontatie, dan volgt er een dobbelsteenbattle die sterk aan Risk doet denken: rollen, vergelijken en kijken wie het gebied houdt. Het mooie is dat je daardoor niet alleen kunt verdedigen, maar ook echt locaties kunt afpakken. Dat verandert de hele dynamiek van Monopoly. In het klassieke spel is een goed vak vaak gewoon een passieve inkomstenbron. Hier is het veel meer een strijdpunt. Zeker in teamverband werkt dat goed, omdat je constant moet afwegen wie waar druk zet en waar je juist een gevecht wil forceren. Het maakt het spel ook meteen wat gemener en leuker. Als je achterstaat, is het nog niet klaar. Eén goede battle en een belangrijk vak wisselt ineens van eigenaar. Dat geeft de game net dat extra beetje chaos dat gewone Monopoly vaak mist.

Teams en abilities zijn een gouden greep

De Star Wars-laag zit niet alleen in de aankleding, maar ook echt in hoe je speelt. Je stelt teams samen met helden of schurken, en die personages hebben unieke abilities die een potje flink kunnen beïnvloeden. Dat zorgt ervoor dat teamcombinaties echt verschil maken. Een potje voelt daardoor minder als “iedereen gooit dobbelstenen en ziet wel” en meer als een lichte strategiespelvariant waarin samenstelling ertoe doet. Speel je met Luke, Leia, Vader of Darth Maul, dan kies je dus niet alleen je favoriete personage, maar ook een bepaalde speelstijl.

 Wat ook helpt, is dat het bord en de presentatie gewoon goed werken. In plaats van generieke straten krijg je 22 herkenbare Star Wars-locaties als speelvelden, met kleine 3D-diorama’s en veel visuele flair in het midden van het bord. Je merkt dat hier meer moeite in is gestoken dan alleen wat muziekjes en een paar bekende namen. Die presentatie helpt ook om de game net wat levendiger te maken. Dynamische GO-events, cinematics en de manier waarop eigendommen van eigenaar wisselen zorgen ervoor dat er bijna altijd iets gebeurt.

Een prima variant

Toch is niet alles raak. Juist omdat de game slimmer en sneller wil zijn dan gewone Monopoly, voel je soms ook dat het een beetje aan de oppervlakte blijft. De abilities en teamkeuzes zijn leuk, maar niet zó diep dat elk potje totaal anders wordt. Het is meer een sterke twist op Monopoly dan een compleet nieuw strategiespel. Dat is op zich prima, maar het betekent ook dat de verrassing er na een paar potjes wat af gaat. Gelukkig zijn er wel behoorlijk wat verschillende personages om uit te kiezen waardoor zeker de eerste paar potjes fris aanvoelen. Monopoly: Star Wars Heroes vs. Villains is slimmer en uitgebreider aangepakt dan je in eerste instantie zou denken. De overstap van klassiek geld-monopoly naar een sneller spel rond bordcontrole, teamplay en gevechten om locaties werkt verrassend goed. De Risk-achtige dobbelsteenbattles werken goed om te vechten om locaties, wat ook goed past bij het universum. De prima Star Wars-presentatie helpt daar nog eens extra bij, net als de character abilities en de mooie locaties op het bord. Natuurlijk blijft Heroes vs Villains in de basis Monopoly, maar als Star Wars-spel is dit een geslaagde variant met interessante toevoegingen.

Het bericht Monopoly: Star Wars Heroes vs. Villains verscheen eerst op Evilgamerz.

Kruip in de huid van Anansi, een gepensioneerde honkbalspeler die op zoek is naar een rustig leven in de wijk Naniwa in Osaka. Maar rust is niet vanzelfsprekend, want een plaag van duivels bedreigt zijn eenzaamheid. Vecht terug tegen de gemene duivels met turn-based gevechten en realtime, op honkbal geïnspireerde gameplay. Verken een eigenzinnige wereld in deze lo-fi pixel-RPG, geïnspireerd op klassieke titels zoals Earthbound, Undertale en Yume Niki, met compacte JRPG- en levenssimulatiegameplay.

Het bericht Vecht tegen duivels en krijg een baan bij Baito Fight!!: Part-time Devil Hunter verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht “PlayStation 6 zou zo’n 1000 Euro kosten om te produceren” verscheen eerst op Evilgamerz.

De Nintendo Switch 2 bleek de grote winnaar van de maand en van heel 2026 tot nu toe. De console was zowel qua verkochte aantallen als omzet de bestverkochte spelcomputer en zorgde grotendeels voor de groei van de hardwaremarkt. Na twaalf maanden stond de teller in de Verenigde Staten op 5,9 miljoen verkochte exemplaren, waarmee de Switch 2 de op één na snelst verkopende spelconsole ooit is. Alleen de Game Boy Advance presteerde in zijn eerste jaar beter, met 6,5 miljoen verkochte exemplaren. De cijfers laten zien dat Nintendo momenteel de Amerikaanse consolemarkt domineert, terwijl Sony en Microsoft te maken hebben met teruglopende verkopen en hogere verkoopprijzen.

Het bericht Xbox en PlayStation kennen zeer zwakke mei-maand, Switch 2 in de lift verscheen eerst op Evilgamerz.

Voor Sony komt deze ontwikkeling op een lastig moment. Volgens geruchten staat de PS6 gepland voor een lancering eind 2027 en is de console juist ontworpen met kostenbesparing in gedachten. Toch dreigen de stijgende componentprijzen dat plan flink te verstoren. Tegelijkertijd zou Sony de verkoop van de PS5 bewust willen beperken om verliezen te voorkomen, terwijl het bedrijf zich voorlopig vooral richt op inkomsten uit games en PS Plus.

De grote vraag is hoe de volgende generatie consoles betaalbaar kan blijven. Een verkoopprijs van meer dan duizend euro zou voor veel consumenten een flinke drempel vormen en de interesse in nieuwe hardware verder afremmen. Sony kan ervoor kiezen om langer in te zetten op cross-gen-games, maar zolang de prijzen van geheugen en opslag blijven stijgen, blijft de toekomst van de PS6 onzeker. Sony kan er daarnaast voor kiezen om te wachten op prijsdalingen van hardware, wat dus volgens Microsoft tot zeker na 2027 kan duren. Een ‘goedkopere’ PlayStation 6 zou dus tot minstens 2028, al dan niet langer op zich laten wachten.

Het bericht Grote zorgen over prijs PlayStation 6 na forse Xbox-prijsverhoging verscheen eerst op Evilgamerz.

The Jackbox Party Pack 9
Risk of Rain 2
Tropico 6
Source of Madness
Cursed to Golf
Hundred Days – Winemaking Simulator
Get Even
Infinite Minigolf

Daarnaast gaan er dus ook games weg in augustus. Op precies 18 augustus zullen diverse titels verdwijnen uit het abonnement. De lijst daarvan ziet er als volgt uit:

Clash: Artifacts of Chaos
Onee Chanbara Origin
Space Crew: Legendary Edition
Bomber Crew
Roki

Het bericht Diverse games verdwijnen uit PS Plus in augustus verscheen eerst op Evilgamerz.

Shovelware is een term die wordt gebruikt voor software of videogames die snel en goedkoop worden geproduceerd en uitgebracht, vaak zonder veel aandacht voor kwaliteit. Het woord komt van het Engelse shovel (schep) en verwijst naar het idee dat grote hoeveelheden software als het ware “op de markt worden geschept”. Shovelware kwam vooral veel voor in de jaren 90, toen cd-roms vaak werden gevuld met honderden eenvoudige programma’s, demo’s of spelletjes om de inhoud aantrekkelijker te laten lijken.

Het bericht Sony ruimt bijna duizend games op in de PlayStation Store verscheen eerst op Evilgamerz.

Welkom in het oerwoud

Wat direct prettig is, is dat de uitbreiding toegankelijk is voor zowel veteranen als nieuwsgierige spelers. Heb je het hoofdverhaal nog niet volledig uitgespeeld? Geen probleem. Je kunt er voor kiezen om direct aan de uitbreiding te beginnen. Daarnaast voelt In the Jungle niet als een DLC die volledig losstaat van het basisspel. Je kunt op elk moment terugkeren naar de Blue Hole, de locatie van het basisspel. Hierdoor blijft alles wat je eerder hebt opgebouwd behouden en voelt het niet alsof je opnieuw moet beginnen. De uitbreiding introduceert, zoals de naam al aangeeft, een compleet nieuw junglegebied. Centraal staat een dorp waar Dave zich opnieuw mag bewijzen. Daar krijg je een tweede restaurant onder je hoede, kun je je huisje aankleden met allerlei decoraties en ontmoet je een grote groep nieuwe personages.

Het dorp leeft echt. Bewoners hebben hun eigen bezigheden, verhalen en verzoeken. Je helpt ze met kleine en grotere problemen, bouwt relaties op en krijgt steeds meer redenen om terug te keren tussen alle duiksessies door. Het zorgt ervoor dat de uitbreiding veel meer aanvoelt als een volwaardig nieuw avontuur dan als een verzameling extra missies. Wat vooral knap is, is dat MINTROCKET erin slaagt om voortdurend nieuwe activiteiten te introduceren zonder dat het overweldigend wordt. Waar veel games hun nieuwe systemen in één keer over de speler heengooien, kiest In the Jungle voor een veel natuurlijkere aanpak. Iedere paar dagen ontdek je weer iets nieuws, waardoor je nieuwsgierigheid constant wordt gevoed.

Meer content dan je verwacht

Uiteraard draait Dave the Diver nog steeds om duiken en vissen. Gelukkig maar, want daar ligt nog altijd de grootste kracht van de game. Het vissen, verzamelen en verkennen voelt direct vertrouwd voor iedereen die het origineel heeft gespeeld. Toch weet de uitbreiding voldoende vernieuwing toe te voegen. Het belangrijkste voorbeeld hiervan is het nieuwe wapen dat je gedurende het avontuur krijgt en dat je naar eigen smaak kunt aanpassen en uitbreiden. Het opent nieuwe mogelijkheden tijdens het vissen, jagen en verzamelen en geeft spelers weer een extra doel om materialen te zoeken.

Het mooie is dat dit systeem perfect aansluit op wat Dave the Diver altijd al goed deed: spelers voortdurend kleine doelen geven. Nog één duik voor een upgrade. Nog één vis voor een nieuw gerecht. Nog één verzameling materialen voor een uitbreiding. Voor je het weet ben je weer een paar uur verder. Het tempo blijft hierdoor lekker hoog. Tijdens mijn speeltijd had ik eigenlijk nooit het gevoel dat ik verplicht dezelfde activiteit bleef herhalen. De game weet elke keer op het juiste moment weer een nieuw idee, een nieuw personage of een nieuwe uitdaging te introduceren.

Absurde charme

Eén van de redenen waarom Dave the Diver zo geliefd is, is de toffe presentatie. Ook daarin stelt In the Jungle absoluut niet teleur. De combinatie van pixel art en 3D-omgevingen blijft top. Het nieuwe gebied heeft een compleet eigen sfeer, maar past netjes bij de stijl van het basisspel. De cutscenes zijn opnieuw een hoogtepunt. Net als in het origineel worden serieuze momenten afgewisseld met complete onzin, bizarre grappen en onverwachte situaties. Het zijn precies die momenten die Dave the Diver onderscheiden van andere management- en avonturengames. De soundtrack verdient eveneens een compliment. Alles oogt en klinkt opnieuw ontzettend verzorgd.

Toch is niet alles perfect. Mijn enige echte kritiekpunt zit in een nieuwe activiteit waarbij je op vogels kunt jagen. De gameplay werkt prima, maar thematisch voelde het voor mij wat vreemd binnen de rest van de game. Het voegt ingrediënten toe voor het restaurant, maar ik had liever gezien dat de ontwikkelaars hun energie hadden gestoken in extra mogelijkheden onder water. Misschien had een nieuw type vismechaniek of een extra hulpmiddel voor het duiken beter gepast bij de kern van Dave the Diver. Het vogeljagen voelt daardoor wat misplaatst. Gelukkig is het volledig optioneel en doet het weinig af aan het totaalplaatje.

Meer dan een extra duik

In the Jungle laat zien hoe een succesvolle uitbreiding eruit hoort te zien. Voor een relatief bescheiden bedrag krijg je geen handvol extra missies, maar een omvangrijk nieuw avontuur dat moeiteloos voortbouwt op alles wat Dave the Diver zo sterk maakte. Het nieuwe dorp, de extra systemen, de nieuwe personages en het nieuwe watergebied zorgen ervoor dat de game opnieuw fris aanvoelt zonder af te wijken van de formule die het origineel zo sterk maakte. Voor fans van het basisspel is deze DLC simpelweg verplichte kost. Heb je Dave the Diver nog niet gespeeld, dan is In the Jungle vooral een mooie bevestiging dat de ontwikkelaars hun spel blijven ondersteunen en uitbreiden met liefde en aandacht voor detail. Het is weer net zo verslavend als het basisspel. Na afloop had ik vooral één gedachte. Ik ben benieuwd waar Dave zijn volgende duik zal gaan plaatsvinden.

Het bericht DAVE THE DIVER – In the Jungle verscheen eerst op Evilgamerz.