Sony maakte in juli 2026 al bekend dat de productie van fysieke discs voor nieuwe PlayStation-games vanaf januari 2028 stopt. De nieuwe enquête lijkt erop te wijzen dat het bedrijf nu ook bij ontwikkelaars onderzoekt welke gevolgen een dergelijke overstap naar volledig digitale games kan hebben.

Het bericht Sony zou peilen bij developers wat ze vinden van verdwijnen fysieke games verscheen eerst op Evilgamerz.

Naast de controller brengt Sony ook verschillende bijpassende merchandise uit. Fans kunnen onder meer kleding, petten, totebags, sleutelhangers, stickers en een draagtas voor de DualSense verwachten. Alle producten zijn voorzien van ontwerpen die aansluiten bij de samenwerking tussen Lisa en PlayStation.

Het bericht Sony komt met nieuwe PS5 DualSense die je aankijkt verscheen eerst op Evilgamerz.

Er zijn games die je altijd wel op een bepaalde manier kan waarderen. Zij het door de grafische stijl, een uniek gameplay element, de soundtrack of een ander aspect dat je altijd wel leuk vindt. Zo vind ik 2D platformers altijd wel op een manier vermakelijk. Zelfs matige spellen in dat genre kan ik wel op een manier waarderen, totdat ik ‘RIN: The Last Child’ speelde. Ik weet niet hoe de ontwikkelaar het voor elkaar heeft gekregen, maar dit is één van de meest generieke platformers die ik ooit heb gespeeld.

In deze game draait alles om het maken van spreuken en deze aanpassen met behulp van runes. Er zijn letterlijk duizenden opties die je kan gebruiken als je alles bij elkaar telt. Een leuke noviteit, ware het niet dat het niet veel meer is dan een aantal objecten verzamelen in de wereld en deze in een menuutje droppen. Experimenteren is niet erg nodig, want de game forceert of moedigt eigenlijk nooit echt aan om iets heel speciaals te doen met een bepaalde combinatie. Je kan prima de allereerste paar aanvallen gebruiken tot aan het einde van het spel. De extra technieken die je vrij speelt om meer van de omgeving te kunnen verkennen zijn tevens niet bijster origineel.

Niet onbelangrijk voor een game in dit genre is een uitdagende en duidelijke map. Iedereen kent de verscheidene gebieden in een gemiddelde ‘Castlevania’ wel. Je hoeft er maar naar te kijken en je herkent direct waar iemand in het spel is. Wat doet deze game? Exact dezelfde structuur, maar dan met een ander kleurtje. Zelfde vijanden, maar dan met een ander kleurtje. Zelfde trucjes, maar… je snapt ondertussen wel wat ik bedoel. Een van de gebieden is zelfs zo erg dat het voor kleurenblinden, zoals ik, bijna onmogelijk is om te zien wat onderdeel van de achtergrond is en wat je echt pijn kan doen. Meestal negeer ik dat soort zaken, want dat is een specifiek probleem voor mezelf, maar het viel hier wel heel erg op.

Hoewel deze game gezien kan worden als een soort Metroidvania, is dat niet helemaal de waarheid. Er zijn weliswaar meerdere gebieden, maar de game moedigt je niet echt aan om te gaan zoeken en de gebieden zijn ook niet direct goed met elkaar verbonden. Ze zijn beter te omschrijven als losse levels die toevallig op bepaalde plekken in elkaar over lopen. De gebieden zijn over het algemeen veel te groot en leeg.

Wat nog het ergste was aan de game is dat me serieus deed twijfelen of mijn controller nog wel goed functioneerde. Na een tijdje had ik ‘Saros’ maar even opgestart om te controleren of een paar knoppen het nog wel goed deden, maar van defecten was geen sprake. Waarom deed ik dat? Nou, bij het aanvallen of het springen is er altijd wel een paar milliseconden vertraging, totdat de actie daadwerkelijk wordt uitgevoerd. Dat klinkt als een klein probleem, maar na een half uur spelen begint dat al op te vallen en ook te irriteren. Simpelweg bewegen of aanvallen voelt zo verschrikkelijk zweverig dat geen enkele vorm van spelen eigenlijk goed voelde.

Ik probeer over het algemeen niet te hard te zijn voor indie ontwikkelaars, want die maken vaak de meest unieke games. ‘RIN: The Last Child’ is daarentegen gewoon geen goede game. Het idee van de spreuken is initieel leuk, maar alles eromheen werkt gewoon niet en zorgt enkel voor frustratie. De zweverige gameplay kan nog enigszins met een paar patches worden gefikst, maar die map wordt een stuk lastiger.

Het bericht RIN: The Last Child verscheen eerst op Evilgamerz.

Het Duitse Playfront.de zegt een memo van Sony aan distributeurs te hebben ingezien. Daarin zou Sony de tekorten toeschrijven aan tijdelijke beperkingen in de markt en een hoge vraag naar de PS5 Pro. Sony verwacht volgens het document dat de problemen op zijn vroegst tot begin 2027 zullen aanhouden.

De vraag naar de PS5 Pro zou mede zijn toegenomen door de promotie van Grand Theft Auto VI. Sony en Rockstar Games positioneren de krachtigere console in hun marketing als de beste plek om GTA VI te spelen. Met de release van de game in november 2026 kan de beperkte voorraad daardoor extra onder druk komen te staan.

Het bericht PS5 Pro tekort zou nog tot en met volgend jaar duren verscheen eerst op Evilgamerz.

Ook het Welcome Hub krijgt een nieuwe Community-Activity-widget. Met Trending Now worden tien multiplayergames of -modi getoond waarvan de activiteit momenteel sterk toeneemt, terwijl de Top 10 de populairste games van de afgelopen week per regio weergeeft. Verder zijn er wijzigingen rondom Bluetooth voor specifieke situaties, zoals esports-evenementen, en zijn de algemene prestaties en stabiliteit van de systeemsoftware verbeterd.

Het bericht PS5-firmware lanceert en brengt nieuwe functies verscheen eerst op Evilgamerz.

PlayStation 5 Pro consoles are sold out everywhere except the PS Direct store right now: https://t.co/lSkVY58VyX

Grand Theft Auto 6 doing things to people's wallets already pic.twitter.com/rOw4PEq2xq

— Nintendeal (@Nintendeal) August 29, 2026

Het bericht GTA VI zorgt voor uitverkochte PS5 Pro ondanks hoge prijs verscheen eerst op Evilgamerz.

Enkele documenten, waaronder een handleiding en foto’s van het product, zijn nog niet openbaar. Deze worden volgens de FCC-documenten op 31 januari 2027 vrijgegeven. Dat hoeft niet de releasedatum te zijn, maar kan wel een indicatie geven dat de vernieuwde DualSense Edge rond begin 2027 verschijnt. Welke veranderingen Sony precies doorvoert, is vooralsnog onbekend. Mogelijk gaat het om aanpassingen aan de hardware, verbindingstechniek of gebruikte componenten.

Een mogelijke aanleiding is nieuwe Europese regelgeving rondom vervangbare batterijen en accu’s. Apparaten moeten daarbij zo ontworpen zijn dat de accu met eenvoudig gereedschap vervangen kan worden. De huidige DualSense Edge voldoet echter al aan deze eis, waardoor het nog onduidelijk is waarom Sony een nieuwe versie uitbrengt.

Het bericht Sony zou werken aan verbeterde DualSense Edge verscheen eerst op Evilgamerz.

Soms komen er games voorbij waarvan je in het begin niet zo goed weet wat je er exact van moet vinden. De ene keer komt het omdat die game dingen doet die je niet direct verwacht en een andere keer is het omdat het een IP is waar je dol op bent, maar in een genre wat je niet direct ligt. ‘Marvel Tōkon: Fighting Souls’ is zo een game voor mij. Het heeft even geduurd, voordat het allemaal pas een beetje klikte en vanuit daar was het een kwestie van verder bouwen op de verschillende mechanics die de game heeft. Dat zijn er nogal wat en ik hoop dat je een kladblok bijhoudt.

Ontwikkelaar Arc System Works kennen we onder andere van hun eigen franchises zoals ‘Guilty Gear’ en ‘BlazBlue’. Ze zijn echter niet vies van een crossover hier-en-daar. Het fantastische ‘Dragonball FighterZ’ en ‘Persona 4: Arena Ultimax’ komt uit dezelfde koker. Dat deze studio een nieuwe Marvel tag team fighter ontwikkelde is dus eigenlijk niet zo raar. Ze zijn ook niet onbekend met het maken van vechtspellen die tegelijkertijd voor casuals als voor raketgeleerden die toevallig gamen zijn. Dat is te zien aan deze titel, want je hoeft niet echt heel diep overal in te duiken om veel plezier te hebben. Casuals kunnen vrijwel meteen aan de slag met alle auto combo’s en specials die eenvoudig uit te voeren zijn. Het resultaat is al snel een gigantisch spektakel met allerlei karakters die over het scherm heen vliegen. Voor de raketgeleerde onder ons? Houd je vast.

Voor tag team fighters is het vrij gebruikelijk dat het maximumaantal karakters drie is. Er zijn er genoeg met twee, maar drie is toch vaak wel het maximum. Deze game heeft er vier. Om dat een beetje beheersbaar te maken heb je gelukkig wel maar een health balk die gedeeld wordt door iedereen. Dit geeft wat ademruimte, omdat je niet direct vier movesets moet leren en je niet in de problemen kan komen door één karakter waar je vrijwel niets mee kan. De game heeft ook een wat kleiner rooster dan de gemiddelde tag team fighter. Een rooster van 21 is niet heel groot en er zitten er een paar bij die vast wat mensen laat fronsen. Magik is bijvoorbeeld niet heel erg bekend buiten Japan (wel erg leuk om mee te spelen overigens), Thor heeft plaats gemaakt voor Loki en Peni Parker is een vreemde eend, totdat je beseft dat haar moveset wel erg uniek is. Het gaat meer om het creëren van een rooster met karakters die een unieke moveset hebben dan alle bekende gezichten erin dumpen om zo weer verder te gaan met de rest van de dag.

Fighting Souls Assemble

Het vechtsysteem en alle mechanics daaromheen zijn allemaal gebaseerd op het feit dat je met vier karakters aan het knokken bent. Je hoeft door die gedeelde health balk niet te switchen. Alleen je leider gebruiken is op hoog niveau niet de beste optie, maar voor een leuk avondje knokken op de bank is het meer dan genoeg. Je hoeft de (en daar komen ze) Tōkon assembles, assemble assists, link attacks, assembles smashes, assemble counters, crossovers, super assembles, ex specials, crossover reflects en alle andere mechanics niet te gebruiken. Alle karakters hebben dan ook weer hun eigen speciale aanvallen die metertjes kunnen gebruiken. Star Lord heeft bijvoorbeeld element aanvallen, Magik heeft haar demonchild vorm, de Hulk heeft rage en Storm heeft een balk die haar windkrachten beheerst. Het is veel, heel veel, om initieel te leren. Gelukkig heeft de game een redelijk goede tutorial waar dit allemaal inclusief wat standaard combo’s wordt uitgelegd. Mocht je uiteindelijk je oog op vier karakters hebben laten vallen dan is er nog een missie modus waar je de details van die karakters kan leren.

Gevechten beginnen op de verhaalmodus na ook vrijwel nooit met alle vier karakters. Je begint er met twee en de overige twee moet je vrij spelen door een combo te doen, je tegenstander uit het level te beuken of door andere acties uit te voeren. Het lijkt soms zelfs vanzelf te gebeuren. Op hoog niveau zullen er enorm veel assembles gebruikt worden om karakters op elkaar af te stemmen. Zelf vind ik het handig om een snel karakter als leider te hebben, een assist voor lange afstand, een ander voor verticale aanvallen en één voor “erbij”.  Een snel karakter is niet heel erg opgewassen tegen een Magneto, omdat die alleen maar van een afstand stalen balken kan gooien. Dat combineren met een assist voor lange afstand (zoals Star Lord) gaat dan weer wel, zodat je de combo weer kan afronden met een verticale aanval de lucht in, een super van je leider en afsluiten met een super van één of twee andere karakters om het helemaal spectaculair af te maken.

Als dit allemaal klinkt alsof ik deze review in het Hebreeuws aan het schrijven ben, dan ben ik dat volledig met je eens. Dat was initieel ook het probleem wat ik met het vechtsysteem had. Het is achterlijk veel en de hoeveelheid unieke termen is duizelingwekkend. Online heb je nul tijd om je een beetje te oriënteren, want je krijgt zo alweer een auto combo in je gezicht gebeukt. Trainingmodus helpt een beetje, maar is niet voldoende om je voor te bereiden op al het geweld. Het kost wat moeite om alles te absorberen en vervolgens daadwerkelijk te gebruiken in de praktijk.

Champion Der Single Players

Het vechtsysteem zit dus vrij goed in elkaar, maar hoe zit het met de stervelingen onder ons die alleen maar een beetje met hun favoriete Marvel karakters tegen de computer willen rossen? Best wel prima, de game heeft een verhaalmodus genaamd ‘Episodes’. Dit zijn er vijf in totaal waarvan iedere episode zich focust op een bepaald team. Iedere episode heeft soort van een eigen verhaal die redelijk dicht bij elkaar liggen. De motieven van de teams zijn natuurlijk anders. De gevechten daarentegen zijn vrijwel hetzelfde. Het is vooral leuk om de tekenstijlen van de verschillende episodes te zien, want ze zijn allemaal getekend door andere studio’s.

Verder is er nog een Arena en Survival modus. Arena lijkt op de verhaalmodus van ‘Dragonball FighterZ’ waarbij je iedere keer uitkiest van een aantal gevechten met verschillende modifiers. Er zijn wat verschillende paden die je kan bewandelen dus een playthrough kan net wat anders uitpakken.

Als laatst is er dan nog Arcadia Rumble waarvan het idee mij een beetje bijster is. Je loopt met je online lobby karakter een beetje rond in de lobby, hoekt andere karakters met een knop de hoek in en pakt wat power-ups om anderen makkelijker of vaker tegen de grond te werken. Daarna volgt een normaal gevecht met je hele team tegen een ander team en begint de lobby ronde (zo noem ik het maar) weer opnieuw. Na meerdere uren dit geprobeerd te hebben snap ik het doel hiervan nog steeds niet echt. De lobby werkt als menu best prima en is een leuke noviteit. Voor vechten is het te clunky en eigenlijk gewoon niet eens echt leuk.

Deze review is op basis van de PS5-versie. Over de kwaliteit van de PC-versie kunnen geen opmerkingen gemaakt worden. Wel is het bij mij bekend dat de release daarvan niet geheel zonder problemen is verlopen. De laatste patch lijkt wel het één en ander al opgelost te hebben. Ook zijn er ondertussen wat “workarounds” (installeer de ‘Epic Games Store’, zodat de engine beter werkt) bekend om rond de belabberde performance heen te werken. Houdt daar dus rekening mee, mocht PC je enige optie zijn

Het mag duidelijk zijn dat ‘Marvel Tōkon: Fighting Souls’ een geslaagde tag team fighter is. Casuals kunnen met auto combo’s prima spectaculaire gevechten houden en de Tony Stark’s kunnen losgaan met alle bizar genaamde mechanics. De game ziet er geweldig uit, klinkt goed, voelt goed en speelt heerlijk. Gelukkig is ontwikkelaar Arc System Works niet vies van games lang ondersteunen dus waarschijnlijk komen er nog genoeg unieke karakters om het huidige rooster van “maar” 21 nog sterker te maken.

Het bericht Marvel Tōkon: Fighting Souls verscheen eerst op Evilgamerz.

Sony introduceerde cloudstreaming eerder al op de PS Portal, waarmee geselecteerde PS5-games rechtstreeks vanuit de cloud gespeeld kunnen worden. De Asobi-app ondersteunt standaard streaming tot 1080p en 30 fps, terwijl een premiumversie dit verhoogt naar 1080p en 60 fps met HDR, handmatige bitrate-instellingen, een lage-latentiemodus, controllerhaptics en upscaling tot 4K.

Het bericht PS5 Cloud streaming is nu mogelijk op Steam Deck en Steam Machine verscheen eerst op Evilgamerz.

Platformers zijn er in alle soorten en maten. Je ziet bijna niet meer de bomen door het bos heen, want ze lijken bijna allemaal wel enigszins op elkaar. Tegenwoordig zijn metroidvania-games erg in trek, maar ook de standaard, klassieke platformers zijn niet weg te denken uit deze wereld. Akatori doet een beetje van alles; Het combineren van een standaard platformer, met daarbij metroidvania-elementen toegevoegd.

Akatori is een avontuurlijke metroidvania en actie-platformer waarin je speelt als Mako, een tienermeisje dat is opgegroeid in de Firebird Temple. Ze begint aan een reis door verschillende werelden om de mysterieuze Amber Storms te stoppen, die levende wezens besmetten en de omgeving vervormen. Tijdens haar avontuur wordt Mako vergezeld door een mysterieuze rode vogel die in een staf gevangen zit. Hoewel zijn achtergrond en motieven onbekend zijn, kan de staf zowel als krachtig wapen tegen vijanden als hulpmiddel bij het verkennen van de verschillende werelden worden gebruikt. Het verhaal van het spel klinkt interessant, maar wordt niet echt prominent. Je bent hier-en-daar wat tekstballonnetjes aan het lezen, maar echt intens wordt het verder helaas niet.

Deze platformer kent een hoge instapdrempel. Je kunt helaas de moeilijkheidsgraad niet door het spel heen aanpassen, dus wees gewaarschuwd wanneer je het spel niet start in de story-mode. Vijanden kunnen je soms met één klap neer maaien, maar laten we even beginnen met de platformelementen zelf. Je kunt lopen natuurlijk, springen, en je unlockt gedurende het spel meer en meer features vrij. Zo kun je dashen en zelfs klimmen aan muren. Natuurlijk kun je ook slaan met vierkantje, waardoor je vijanden kunt verslaan. Je komt ook bosses tegen natuurlijk, en die zijn misschien nog wel het vetste om te verslaan. Er zijn geen grote tactische vaardigheden nodig, het is gewoon dodgen en slaan op het juiste moment, en dan kom je er wel doorheen. Tijdens het platformen ben je best wel lineair bezig, maar de map waarin je speelt maakt het mogelijk om terug te keren naar oude gebieden, of om zijwegen te bewandelen. Je beloopt weliswaar een vrij standaard pad, maar kunt dus wel lichtelijk afwijken van je doelen. Door te mediteren bij checkpoint kun je de game saven en healen, wat ervoor zorgt dat je progressief blijft doorgaan naar de volgende gebieden. Het begint allemaal kleurrijk met schitterende, fleurige kleuren, maar al gauw daal je af richting de dungeons van het spel. Door bepaalde gameplay-features, zoals double-jump en dash, vrij te spelen, kun je nieuwe platformen overwinnen en unlock je dus steeds meer vrij van de spelwereld. De map is wat onduidelijk en lelijk ontworpen hierbij, maar helpt je om na te gaan waar je naar toe moet. Naast het unlocken van gameplay-features, kent het spel ook een rage-meter van vijanden en een attack-meter van jezelf, waardoor zowel vijanden als jij speciale krachten in kan zetten. Daarnaast kun je health- en andere verbeteringen inzetten om jezelf (tijdelijk) te verbeteren wanneer de nood hoog is. Deze kun je aankopen bij merchants en assignen voor je D-pad.

Je staf, in principe de benaming van de game, waarmee je kan gooien en hangen is op zich grappig, maar weet ook niets unieks te genereren. De lichte puzzels waarbij je soms houten platformen moet bewegen en draaien zijn leuk, maar vormen veelal een brug om weer verder te kunnen platformen. Het voelt veel van hetzelfde. Daarnaast is het spel soms dermate uitdagend, dat de checkpoints net te ver van elkaar af liggen, waardoor je frustrerende delen steeds weer opnieuw mag doen. Daar ben ik na vijf keer vaak snel klaar mee. Vooral bij de zwemmende boss fie je achterna zit is het irritant dat je bijna bij het eind bent en dan dood gaat en opnieuw mag.

Oog voor detail

Qua gameplay is Akatori geen bijzondere platformer, maar wel zeer degelijk. Het van hoog naar omloog jumpen en visa versa, het timen van de jumps, de bewegende platformen waar je op kunt springen, we hebben het allemaal wel gezien, maar de spelwereld maakt vooral deze game. Die is namelijk geweldig vormgegeven. Je karakter ziet er wat pixelated uit, maar de omgevingen daarentegen zijn dat zeker niet. Alles is tot in de puntjes uitgewerkt, van de bladeren in de bomen tot de achtergrond-textures in de grotten. Het gesteente is zo variabel in elkaar gezet, dat je soms met open mond staat te kijken naar hoeveel assets de ontwikkelaar ongetwijfeld heeft moeten inzetten om alles zo mooi vormgegeven te krijgen. Natuurlijk wordt er ook veel gerecycled, maar de variatie blijft eigenlijk vrijwel altijd prima aanwezig. Vooral belichtingen zijn vet uitgewerkt. Qua audio kent het spel niet echt een soundtrack, maar je hoort wel wat omgevingsgeluiden, zoals vijanden die geluid maken en een achtergronddeuntje dat weinig te betekenen heeft.

Akatori is geen game die bijzondere features kent. Het is simpelweg een standaard platformer in een hele mooie jas gestoken. Het is alleen maar platformen zoals we dat kennen van elke degelijke platformer, niet heel veel meer dan dat. Ook de gameplay-features die je vrijspeelt zijn de standaard elementen zoals gliden, tegen muren springen, dodgen, double-jumpen en krachtige aanvallen plaatsen. Het zijn de elementen die we wel kennen uit andere platformers. Echter, de spelwereld, het level-design en de graphics maken dit net ietsje meer bijzonder dan veel andere titels. Akatori is dan ook een prima game die je zo’n vijf tot tien uurtjes bezig zal houden, maar verwacht verder geen bijzondere gameplay, verhaal of wat dan ook.

Het bericht Akatori verscheen eerst op Evilgamerz.

• We hebben ‘Verbeter beeldkwaliteit met PSSR’ standaard ingeschakeld. Wanneer je de systeemsoftware bijwerkt, wordt deze instelling automatisch geactiveerd. Als je deze functie inschakelt, wordt de verbeterde versie van PSSR ook gebruikt voor games die de vorige versie van PSSR ondersteunen. Hierdoor kun je genieten van een scherper en helderder beeld.
  • Je kunt deze instelling uitschakelen via Instellingen > Scherm en video > Video-uitvoer > Verbeter beeldkwaliteit met PSSR.
  • Deze functie is alleen beschikbaar op de PS5 Pro.
• We hebben de volgende functies aangepast voor PS5- en PS5 Pro-consoles in bepaalde landen en regio’s.
  • Als je naar Instellingen > Accessoires > Algemeen > Geavanceerde instellingen gaat en Bluetooth uitschakelen selecteert, kun je je console niet langer in de rustmodus zetten. Daarnaast wordt HDMI Link niet langer ondersteund wanneer Bluetooth is uitgeschakeld.
  • De functie Bluetooth uitschakelen is bedoeld voor het beheren van controllerverbindingen op esports-locaties en vergelijkbare plekken. Gebruik deze functie niet voor andere doeleinden.
• We hebben de prestaties en stabiliteit van de systeemsoftware verbeterd.

Het bericht Sony brengt PS5-firmware met verbeteringen uit voor beta-gebruikers verscheen eerst op Evilgamerz.

De melding benadrukt ook dat games die vóór januari 2028 op disc zijn uitgebracht gewoon speelbaar blijven op de PS5 met discdrive. Hoewel de waarschuwing geen nieuwe informatie bevat, zorgt deze voor extra duidelijkheid voor consumenten en maakt Sony zijn overstap naar een volledig digitaal PlayStation-ecosysteem officieel kenbaar. Er ontstond veel kritiek toen Sony dit aankondigde. Het concern zegt echter het besluit gewoon door te zetten.

Het bericht Sony waarschuwt kopers PS5 dat games op disc gaan verdwijnen verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht Sony komt met nieuwe firmware voor PS5 verscheen eerst op Evilgamerz.

Daarnaast zou de PlayStation 6 beschikken over een 160-bit GDDR7-geheugenbus met een theoretische bandbreedte van 640 GB/s. Volgens de insider is de nieuwe chip ongeveer 40 dollar duurder dan het huidige model, waardoor Sony de console mogelijk in eerste instantie met verlies zal verkopen, ondanks verwachte prijsdalingen van geheugen. De informatie zou uitgelekt zijn en afkomstig zijn van Sony.

Het bericht PlayStation 6 zou energiezuiniger zijn dan PS5 verscheen eerst op Evilgamerz.

Winkeliers hebben hun bestelhoeveelheden verlaagd om hoge voorraadniveaus te vermijden. Tegelijkertijd is de ruimte voor videogames in veel winkels kleiner geworden en worden games vaak achter gesloten glazen vitrines tentoongesteld, wat de winkelervaring negatief beïnvloedt. Het lijkt het besluit van Sony te rechtvaardigen om te stoppen met de verkoop van fysieke games in 2028.

Het bericht Slechts zeven games verkochte meer dan 100K fysieke exemplaren in 2026 verscheen eerst op Evilgamerz.

Die onduidelijkheid zorgt voor vragen bij zowel spelers als ontwikkelaars. Zo is het nog onzeker of toekomstige titels, zoals de onlangs aangekondigde Fallout-games, exclusief blijven of later ook op PlayStation verschijnen. Een anonieme ontwikkelaar van InXile Entertainment gaf bovendien aan te hopen dat de nieuwe koers geen negatieve gevolgen heeft voor de studio. Na de recente ontslagronde binnen Xbox vrezen sommigen dat de wisselende strategie voor extra onzekerheid binnen Microsofts gamedivisie zorgt.

Het bericht Singleplayer-games van Microsoft kunnen nog altijd op PS5 verschijnen verscheen eerst op Evilgamerz.

Toch is de prijs volgens IGN het grootste struikelblok. De Steam Machine kost ruim twee keer zoveel als een PS5, terwijl de extra prestaties beperkt zijn. Voor spelers die vooral nieuwe games willen spelen zonder al een uitgebreide Steam-bibliotheek te bezitten, biedt de PS5 simpelweg meer waar voor zijn geld. De Steam Machine richt zich daardoor vooral op pc-gamers die hun bestaande Steam-games comfortabel op de televisie willen spelen zonder een grote desktop in de woonkamer te zetten.

De conclusie is dat de Steam Machine een interessant apparaat is voor een specifieke doelgroep, maar geen echte vervanger voor de PS5. Het apparaat combineert de flexibiliteit van een pc met het gebruiksgemak van een console en laat zien dat Valve flinke vooruitgang heeft geboekt. Desondanks wegen de hoge aanschafprijs en de wisselende prestaties in sommige games zwaarder dan de voordelen, waardoor een PS5 voor de meeste gamers nog steeds de verstandigere keuze blijft.

Het bericht Steam Machine en PlayStation 5 vergeleken met elkaar qua prestaties en prijs verscheen eerst op Evilgamerz.

De kosten van een SSD hangen sterk samen met de opslagcapaciteit, uitgedrukt in terabytes (TB). Over het algemeen geldt dat de prijs stijgt naarmate een SSD meer opslagruimte biedt, maar de prijs per terabyte vaak juist daalt. Een SSD van 1 TB kost bijvoorbeeld relatief meer per opgeslagen terabyte dan een model van 2 TB of 4 TB. Daarnaast spelen factoren zoals de snelheid, het type aansluiting (bijvoorbeeld SATA of NVMe) en de kwaliteit van het geheugen een belangrijke rol in de uiteindelijke prijs. In de huidige markt zijn SSD’s van 1 TB vaak beschikbaar voor enkele tientallen euro’s, terwijl 2 TB-modellen meestal tussen de honderd en tweehonderd euro kosten. Grotere SSD’s van 4 TB, 8 TB of meer kunnen enkele honderden euro’s kosten, afhankelijk van het merk en de prestaties.

Het bericht Sandisk komt met peperdure harde schijven voor PS5 verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht PlayStation 5 brengt nieuwe geanimeerde thema’s verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht Interessante feature in PlayStation 5 beta update verscheen eerst op Evilgamerz.