Condemned 2 is een spectaculaire achtbaanrit waar je niet meer uit wil

Condemned 2 begint niet zozeer meteen waar de game de speler achterliet aan het eind van het eerste deel, je begint namelijk elf maanden na de oplossing van de zaak SKX (Serial Killer X). Deze zaak heeft hoofdpersoon Ethan Thomas letterlijk opgeslokt aangezien hij na die zaak een andere, gekke kijk op de wereld heeft. Aan het begin van Condemned 2 komt hij dan ook over als een dronke, oude zak waarvan gedacht wordt dat zijn leven naar de klote is. Als de omstandigheden zich eenmaal beginnen te ontplooien, en als een oude vriend van hem sterft, wordt hem duidelijk dat er wederom wat aan de hand is. Ethan heeft namelijk nog steeds geen antwoord of verduidelijking gekregen op wat volgens zijn vriend een ‘gave’ zou moeten zijn. In Condemned 2 kom je er al snel achter dat een groep genaamd ‘The Oro’ veel te maken heeft met zowel Ethan als met de vreemde gebeurtenissen in de stad. Wat zal er aan de hand zijn?

Condemned 2 speelt zich in meerdere, verschillende locaties af waarbij elke zo zijn sfeer heeft. Je begint in de standaard flatgebouwen en fabrieken, maar later in het spel kom je onder andere terecht in de met sneeuwbedekte bergen en een heus schip. Alle locaties dragen een legubere sfeer met zich mee, waardoor de stijl van Condemned 2 echt in elk level aanwezig is. Het verhaal zelf lijkt één enorme climax te zijn, hoewel het einde toch mijzelf enigzins teleurstelde en juist meer vragen opwekte dan het vorige. Als jij een persoon bent die vragen beantwoord wil hebben dan is Condemned 2 dus niet echt bepaald de game die jij zou moeten spelen. Het spel gaat 12 tot 15 uur mee en heeft je die tijd dan ook echt in zijn greep, en laat je zelfs na het spelen nog speculeren over het verhaal. Er zijn echter wel hier en daar wat moeilijkheden in de singleplayer waar je met moeite, en eventueel frustratie doorheen zult komen. Ik noem bijvoorbeeld een gedeelte waar je telkens rond aan het zoeken bent waar je heenmoet, wat mij best vaak is overkomen, of een gedeelte waar je steeds dood gaat. Het kan aan mij liggen, hoewel ik het betwijfel, maar dat zijn toch wat puntjes die beter konden in Condemned 2.

‘’Het Melee combatsysteem is een stuk uitgebreider geworden dan ik had verwacht.’’

Het Melee combatsysteem is een stuk uitgebreider geworden dan ik had verwacht. Zelf had ik al enige vermoedens over een wat uitgebreider systeem, maar er zijn werkelijk zoveel nieuwe toevoegingen dat ik nu nog steeds een aantal dingetjes niet eens gebruik omdat ik er niet vanaf weet. Ten eerste heb je de Enviroment kills. Dit houdt in dat als je de tegenstander genoeg hebt geslagen en bijna KO is je hem nog kunt vastpakken, en hem vervolgens tegen één van de vele enviroment plekken kunt gooien (deze worden aangegeven met een doodskop) , zoals in een TV of over een richel. Het vechten zelf, waar Condemned befaamd om is geworden, kent ook een aantal leuke toevoegingen. Zo kun je nu combo’s maken, waardoor je schade verdubbeld wordt, of kun je counter-aanvallen uitvoeren. Je hebt dus nu een veel uitgebreider arsenaal aan moves, wat voor een aantal spectaculaire vuistgevechten zal zorgen.

Oog voor detail heeft de game zeker. Hoewel het volgens mij nog steeds de F.E.A.R. engine gebruikt is hij wel aanzienlijk veel opgepoetst. Textures zijn scherper dan ooit en het bloed lijkt levensecht. Daarnaast is er ook een leuk motion-blur effect toegevoegd wat op bepaalde momenten voor erg leuke grafische hoogtepuntjes zal zorgen. De monsters die nu en dan voorbij komen in de game lijken duivelse creaties, en telkens als er een achtervolging plaatsvindt en je het gehijg achter je hoort dan kun je wel in je broek plassen van angst.

Uniek in Condemned 2 is het goede gebruik van de schaduwen, wat je misschien al is opgevallen uit diverse trailers of gameplay beelden. De gehele game komt vaak erg donker over, en speelt zich ook erg vaak af in de nacht. Dit is uiteraard de formule voor een goed horrorverhaal en sfeer, maar soms kan dit een desoriënterende werking hebben. Navigeren is dan ook gelukkig mogelijk doormiddel van een handige PDA. De vele schaduwplekken zorgen ervoor dat genoeg vijanden zich schuil kunnen houden, verwacht dan ook veel onverwachtse hinderlagen uit elke hoek. Daarnaast speelt geluid ook een grote rol in Condemned 2, want de wereld ‘leeft’ als het ware en overal waar je komt is er wel een (eng) geluid te horen.

Het multiplayer aspect zorgt voor een unieke ervaring

Het gebruik van schaduw komt erg handig terug in de multiplayer modus van Condemned, wat overigens een debuut is voor de serie. Er is de beschikking over diverse modi, waarvan Crime Scene en Burn Rush de meest opvallende zijn. De standaard Deathmatch en Team-Deathmatch varianten zitten er ook in, maar de ontwikkelaar van Condemned 2 heeft zich écht gefocust om een uniek mogelijke ervaring te hebben in de multiplayer kijkend naar de twee speciale modi. In Crime Scene is het bijvoorbeeld de bedoeling dat het ene team bewijs materiaal gaat verstoppen in het level, het andere team moet dit vervolgens vinden doormiddel van het gebruik van de forensic-tools uit de singleplayer, erg vet. Op Deatmatch na is elke andere modus in teamverband en zo kun je uit twee teams kiezen: de SCU (politie) en The Influenced (de psychopaten). Elk team heeft zo zijn eigen wapen- en skin – set, al vind ik zelf de SCU toch wat sterker aangezien zij standaard met vuurwapens kunnen spawnen.

Verder spelen de levels, ondanks het feit dat de ontwikkelaar zei dat ze niet gebaseerd zouden zijn op levels uit de singleplayer, toch stiekem wél af in omgevingen uit de singleplayer. Ook zijn er enkele levels die doen denken aan Condemned 1, zoals Farm House (een van de latere levels). Elk level heeft, terugkomende op de schaduwen, genoeg verstopplekjes om de tegenstander eens flink te laten schrikken. Als je in een hoekje met schaduw gaat staan is het écht moeilijk om gespot te worden (tenzij de tegenstander zijn zaklamp aanheeft). De bedoeling van de ontwikkelaar was het overbrengen van de onvoorspelbaarheid en angst uit de singleplayer, en in mijn ogen is dat meer dan gelukt. Deze game is de eerste game tot op heden waarbij je echt daadwerkelijk aan het schrikken gemaakt kan worden door hem van achteren te belagen, of plots tevoorschijn komen springen en dat ook echt de bedoeling is. De verminkte skins van het Influenced team helpen daar ook zeker een handje bij mee.

Condemned 2 is als ik er een streng oordeel over zou moeten geven nog steeds een waardige opvolger. Op de uitgebreide multiplayer modus na komt de singleplayer als een gemoderniseerde singleplayer over, met goede en sterke schrikmomenten. De toevoegingen in diverse systemen, zoals het gebruik van schaduw, zorgt voor een unieke ervaring waarbij je altijd op het puntje van je stoel zit. Het verhaal kan teleurstellend zijn, maar ook de ervaringen die je opdoet in de singleplayer zijn one-of-a-kind. Waar anders zie je nu een achtervolging met een beer in een oud krot, waar alle muren om je heen instorten? Keer op keer kreeg ik een adrenaline stoot bij alle spectaculaire momenten, en op de een of andere manier bleven die zich maar opbouwen. De onzuiverheden die in de game aanwezig zijn overschaduwen gelukkig niet de algehele gameplay. Als we dat samen met opgepoetste graphics en een multiplayer die je nog wel een tijdje zoet houdt nemen spreek ik volgens mij namens iedere gamer als ik zeg dat Condemned 2: Bloodshot een topper is.

Het bericht Condemned 2: Bloodshot verscheen eerst op Evilgamerz.

”Condemned 2 pakt het verhaal op waar het eerste deel ons achterliet”

Condemned 2 pakt het verhaal op waar het eerste deel ons achterliet; Ethan Thomas, een forensic agent, is net klaar met één van zijn meest controversiële onderzoeken. Rond het begin van Condemned was er namelijk sprake van een zogehete ‘outbreak’ van een groep psychopaten, die de speler wel een kopje kleiner wilde maken. Na een dergelijk onderzoek kwam Ethan er al snel achter dat er wel meer achter zat. In Condemned 2 is Ethen dan ook geestelijk niet volledig in orde, en zo hallicuneert hij vaak. Daarnaast beschikt hij ook nog eens over een gave, waarvan (nog steeds) niet duidelijk is wat het precies inhoudt, wat hem tijdens gevaarlijke situaties een handje helpt in het vinden van bewijs. Hoewel het volledige verhaal niet duidelijk is, draait Condemned 2 over het uitvinden van wat er nu precies allemaal aan de hand is met zowel Ethan als het onderzoek. Kortgezegd zit Ethan diep in de shit, en in het proces van eruitkomen komt hij juist datgene tegen waar hij de laatste jaren tegen gestreden heeft.

Hetgeen dat Condemned zo uniek maakte was het feit dat de speler zich niet volledig moest focussen op vuurwapens. Nee, in Condemned maakt de speler volledig gebruik van wapens die hij uit de omgeving kan halen. Denk aan een steen, loden-pijp, mes, plank en ga zo maar door. In het spel komt het vaak neer op close-combat waarbij je met een attack/cover systeem de hinderlaag zult winnen. Ook Condemned 2 kent dit systeem met een heleboel toevoegingen, zo kan er nu meer uit de omgeving worden gepakt en ook worden benut. Zo werken de elementen ditmaal ook mee en kun je een bepaald wapen in de brand zetten om zo meer schade aan te richten. Ook is het mogelijk om gebruik te maken van de omgeving, wees dus niet bang om een tegenstander tegen de muur aan te smijten of tegen een televisie. Wat vooral meehelpt om dit combat systeem te laten werken is een goede intelligentie van de tegenstanders. Condemned 2 kent dit ook, en alle tegenstanders reageren dynamisch op jouw acties. Zo zullen ze schijnbewegingen maken zodat jij denkt dat ze willen slaan, om jou vervolgens met een verrasingsaanval schade te leveren.

Het forensische aspect is ditmaal érg uitgebreid. Waar je in het vorige deel op bepaalde momenten gedwongen werd om een bepaald DNA-spoor te volgen met speciale onderzoekings-apparatuur, kun je nu zelf kiezen wanneer je het wil gebruiken én kun je alles ook nog eens upgraden. Dit betekent dat je Condemned 2 op meerdere manieren kunt bespelen om zo je doel te bereiken. Voor nu kunnen we concluderen dat er zowel een agressieve als onderzoek speelstijl in het spel zit, wat alleen maar voor meer herspeelbaarheid zal zorgen.

Een veelbelovende multiplayer

Wat compleet nieuw is, en waar ik zelf overigens erg veel verwachtingen van heb, is de online multiplayer modus in Condemned 2. Deze volledig nieuwe modus gebruikt de singleplayer ervaring als concept en er mag dus een volledig uitgebalanceerde en vooral leuke multiplayer te verwachten zijn. Naast de modi zoals Deathmatch en Team-Deathmatch kent Condemned 2 uiteraard ook originele modi wat in associatie staat met de singleplayer. Hoewel alle levels volledig alleenstaand zijn, en dus niet replica’s van eerder bezochte ruimtes in de singleplayer, betekent dit niet zozeer dat ze slecht zijn. Integendeel juist, want dit zorgt voor meer variatie in de omgevingen.

En daarmee zijn we aan het eind gekomen van deze impressie. Zoals jullie misschien al gelezen hebben ben ik razend enthousiast over Condemned 2: Bloodshot, en ik heb het beste met deze game voor. Het zal mij niets verbazen als hij wederom als een topper eindigt, omdat ik na het zien van de trailers en screenshots al bij voorbaat kan zeggen dat het helemaal goed zit met deze titel. Hoogstwaarschijnlijk zal ik helaas niet de review doen, wat eigenlijk ook maar het beste is aangezien ik dan nogal subjectief zou zijn, maar desondanks kan ik al garanderen dat Condemned 2: Bloodshot zeker de volle prijs waard is.

Het bericht Condemned 2: Bloodshot verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht Nieuwe gameplay elementen in Condemned 2: Bloodshot verscheen eerst op Evilgamerz.