THQ

THQ was een Amerikaans bedrijf dat tussen de jaren ’90 en 2010 bekend stond om diverse populaire games en franchises, zoals Darksiders, Saints Row, en verschillende sportgames. Ze werkten vaak met grote licenties, zoals WWE, Disney, en Warhammer 40K. De studio had echter moeite om winst te maken en kreeg financiële problemen door een reeks slechte investeringen, zoals hun mislukte poging in de casual gaming-markt met de uDraw-tablet. In 2012 vroeg THQ faillissement aan en werden veel van hun franchises en assets verkocht aan andere bedrijven. Later werd een deel van hun naam en IP gekocht door Nordic Games, dat zich hernoemde tot THQ Nordic.

Midway Games

Midway Games was een pionier in de Amerikaanse game-industrie en maakte populaire arcade-titels zoals Mortal Kombat, NBA Jam, en Cruis’n USA. De studio kende vooral succes in de jaren ’90, maar had moeite om zich aan te passen aan de veranderingen in de industrie. Door hoge ontwikkelingskosten en stijgende schulden ging het bedrijf failliet in 2009. Warner Bros. kocht de rechten op Mortal Kombat, wat leidde tot de oprichting van NetherRealm Studios, waar het franchise sindsdien succesvol is doorgezet.

Lionhead Studios

Lionhead Studios was een Britse studio opgericht door Peter Molyneux en vooral bekend door de Fable-serie en Black & White. De studio werd in 2006 overgenomen door Microsoft, die hoopte om met Lionhead een sterke RPG-franchise voor de Xbox te bouwen. Na de release van Fable III probeerde Lionhead een nieuw Fable-project, Fable Legends, te ontwikkelen, maar dat liep uit op een financiële mislukking. In 2016 besloot Microsoft de studio te sluiten en het project te annuleren, waarmee een einde kwam aan een van de meest geliefde Europese studio’s.

LucasArts

LucasArts, opgericht door filmmaker George Lucas, was beroemd om zijn avonturengames zoals Monkey Island, Grim Fandango, en uiteraard de Star Wars-games. De studio was een pionier in het point-and-click genre, maar verloor in de jaren 2000 zijn relevantie door de opkomst van nieuwe concurrenten. In 2012 kocht Disney Lucasfilm, waaronder LucasArts viel, en besloot het game-ontwikkelingsgedeelte te sluiten. Disney licentieerde vervolgens de Star Wars-rechten aan EA. In 2021 herstartte Disney het label als Lucasfilm Games om samen te werken met andere studio’s, hoewel LucasArts zelf nooit meer als ontwikkelaar terugkwam.

Westwood Studios

Westwood Studios was een toonaangevende studio in het real-time strategy (RTS) genre, vooral bekend van de Command & Conquer-serie en Dune. Hun innovatieve RTS-games waren een inspiratiebron voor het genre. Westwood werd in 1998 gekocht door Electronic Arts (EA), wat leidde tot een aantal creatieve beperkingen voor de studio. In 2003 besloot EA Westwood op te heffen en het personeel over te brengen naar andere interne studios. Dit markeerde het einde van Westwood, hoewel hun invloed in de RTS-gemeenschap nog steeds wordt gevoeld.

Veel oud-developers begonnen nieuwe studio’s en het RTS-genre brokkelde al snel af. EA kwam nog met games als Red Alert III en nog wat andere matige games, maar de franchise van Westwood kwam nooit meer echt tot leven. De hoogtepunten kennen we echter nog altijd met Red Alert 2, Dune II, Tiberian Sun, Command & Conquer en zelfs de shooter Renegade. De titels worden nog altijd veel gespeeld en kregen ‘remasters’ die weer online speelbaar zijn, maar ook nog altijd populair zijn op LAN-parties.

Telltale Games

Telltale Games werd opgericht in 2004 en werd bekend om zijn episodische avonturengames, zoals The Walking Dead, The Wolf Among Us, en Game of Thrones. De studio maakte gebruik van een verhalende aanpak die spelers keuzevrijheid bood, wat leidde tot een uniek soort speelervaring. Telltale groeide echter snel en nam te veel licenties aan zonder een stabiel financieel model. In 2018, midden in de productie van verschillende projecten, kondigde de studio plotseling aan dat het failliet was. Verschillende licenties en activa van Telltale werden later opgekocht door LCG Entertainment, dat de naam herstartte en enkele Telltale-games opnieuw uitbracht.

Bullfrog Productions

Bullfrog Productions was een invloedrijke Britse game-ontwikkelstudio, opgericht in 1987 door Peter Molyneux en Les Edgar. De studio werd beroemd om haar originele en innovatieve simulatiegames, die vaak een unieke mix van humor en complexe gameplay boden. Bullfrog’s eerste grote succes was Populous (1989), een game die wordt beschouwd als een van de eerste “god-games” waarin de speler als een god-figuur het lot van zijn volgelingen beheerst. Dit genre was vernieuwend en opende de weg voor andere games waarin spelers controle hebben over werelden en bevolkingsgroepen. Populous werd een hit en kreeg meerdere vervolgen, waarmee Bullfrog zijn naam vestigde als pionier in het simulatie- en strategiegenre.

De jaren ’90 waren een bloeiperiode voor Bullfrog, waarin ze verschillende iconische games uitbrachten, waaronder Theme Park (1994), Dungeon Keeper (1997), Theme Hospital (1997), en Syndicate (1993). Deze games stonden bekend om hun diepgaande management- en strategiesystemen gecombineerd met humor en unieke thema’s. Theme Park en Theme Hospital lieten spelers respectievelijk een pretpark en een ziekenhuis beheren, waarbij humor een grote rol speelde. Dungeon Keeper draaide de rollen om en liet spelers als boosaardige kerkerbeheerder monsters en vallen creëren om helden tegen te houden, wat voor die tijd een verrassende en frisse invalshoek was.

Het bericht Developers die alleen nog in de geschiedenisboeken bestaan verscheen eerst op Evilgamerz.

Spanning ten top

Alone in the Dark speelt zich af in de roerige jaren ’20 en gaat over de hoofdpersonages Emily Hartwood en privédetective Edward Carnby. Emily is op zoek naar haar vermiste oom en wil antwoorden. Ze heeft daarbij de hulp ingeschakeld van Edward. Samen moeten ze onderzoeken wat er is gebeurd met haar oom en dat blijkt lastiger dan verwacht. Als kers op de taart worden zij gespeeld en ingesproken door twee bekende acteurs. Emily wordt ingesproken door Jodie Comer (bekend van de serie Killing Eve) en Edward door David Harbour (Stranger Things). Dit resulteert in ijzersterk acteerwerk en voice-acting. Direct word je meegenomen in het spannende sfeertje en dat is ook één van de sterkste punten van Alone in the Dark.

Deze nieuwe versie van Alone in the Dark speelt zich dus weer af in Derceto Manor waar oom Jeremy Hartwood is verdwenen. Derceto is een psychiatrisch ziekenhuis en Jeremy leek aan mentale problemen te lijden. Volgens zijn brief aan Emily werd hij achtervolgd door ‘The Dark Man’ in zijn droomwereld. Maar tijdens de zoektocht naar Emily’s oom wordt duidelijk dat er heel wat meer speelt in het huis, en dan vooral bij de aanwezige mensen in Derceto Manor.

Voordat je zoektocht begint dien je te kiezen met wie van de twee hoofdpersonages je wil spelen, Emily of Edward. Het leuke is dat per personage een aantal cutscenes verschillend zijn van elkaar. Ook delen van het verhaal wijken van elkaar af. Over het algemeen zal je dezelfde puzzels tegenkomen maar het is de moeite waard om het verhaal met beide personages te doorlopen. Omdat Emily het nichtje is zal je echt andere conversaties hebben met de inwoners van het huis dan buitenstaander Edward. Ook het verkrijgen van geheime informatie, een soort collectibles, is pas volledig te voltooien als je met beide het verhaal hebt doorlopen.

Flink puzzelen

Het spel wisselt af tussen het verkennen van Derceto Manor en de droomwereld van Jeremy Hartwood, elk met hun eigen uitdagingen en gameplaystijl. In het grote huis ben je bezig met puzzels oplossen, verbanden leggen en aanwijzingen te doorgronden. Het is dus niet genoeg om alleen het juiste object op te pakken, je dient de aanwijzingen ook te lezen om de volgende puzzel op te lossen. Gelukkig is er een plattegrond van het huis waar alle dichte deuren en gevonden puzzels zijn weergegeven. Heeft de deur een rode kleur dan kan je er nog niks mee en is het icoontje van een puzzel wit dan heb je nog niet de juiste aanwijzingen gevonden om hem op te lossen. Zodra dat wel het geval is worden de icoontjes groen en weet je dat deze op te lossen is. Dit is een erg prettige toevoeging zodat je niet urenlang met een puzzel bezig bent terwijl deze onmogelijk is om op te lossen op dat moment. De puzzels variëren ook behoorlijk in moeilijkheid. De ene keer is het simpel een verloren stukje vinden van een afbeelding en deze op de juiste manier neerleggen. De andere keer dien je door je aanwijzingen te spitten en informatie uit de kamer te gebruiken om tot een oplossing te komen. Op dat soort momenten voelt het als een spannende escaperoom, en dat is één van de momenten waar Alone in the Dark grote indruk maakt.

In de droomwereld word je op een hele andere manier uitgedaagd. Er is overduidelijk een boosaardige aanwezigheid en dit gaat gepaard met de nodige monsters. Het is grappig om te zien dat juist de delen in Derceto spannender zijn dan de droomwereld. Tijdens het lopen hoor je deuren slaan, mensen lopen en allerlei andere griezelige zaken. De gespannen horrorsfeer is constant aanwezig, zonder dat er écht iets engs gebeurd. In de droomwereld heb je dan wel monsters maar juist het vorm geven van deze angst maakt het minder eng. Het helpt dan ook niet dat de monsters niet bijster slim zijn en soms vast komen te zitten achter een lantaarnpaal.

Zowel Emily als Edward dienen zich hier uiteraard ook tegen te wapenen. Tijdens het spelen zal je diverse wapens tegenkomen. Je begint met een pistool maar zal al snel een shotgun en een machinegeweer vinden om je mee te verdedigen. Ook is het mogelijk om bijlen en ijzereren pijpen op te rapen om de monsters een flinke beuk mee te geven. De gunplay is aardig maar niet geweldig. Het schieten voelt een beetje houterig aan, maar het is goed genoeg om je ermee te redden.

Behalve puzzels en het bestrijden van monsters is het ook zeer belangrijk om te praten met de andere mensen in Dercerto Manor. Gesprekken met andere patiënten onthullen langzaamaan de complexe achtergrond van Jeremy’s zaak, en de vele cutscenes brengen de personages tot leven. Elk personage heeft zijn eigen geheimen en verhalen en worden overtuigend gebracht. Het is ook duidelijk dat de ontwikkelaar veel werk heeft gestoken in het ontwerpen van de omgevingen en de interactie tussen alle personages. Het verkennen van Derceto is niks minder dan een genot. Het landhuis is prachtig neergezet, met talloze standbeelden, schilderijen en boeken. Elke kamer vertelt een verhaal en ik betrapte mezelf er regelmatig op dat ik gewoon aan het rondkijken was om van de omgeving te genieten.

Prachtige terugkeer

De graphics van Alone in the Dark zijn dan ook meer dan prima te noemen. Pieces Interactive heeft gekozen voor de Unreal Engine 4 en die keuze pakt zeer goed uit. De omgevingen zijn gedetailleerd en stijlvol. De personages zien er over het algemeen overtuigend uit en ook de gezichtsanimaties overtuigen genoeg. Het is niet van het niveau waar Naughty Dog op zit, maar zeker goed genoeg. Het is jammer dat de animaties van de monsters minder overtuigen. Vaak voelen ze een beetje knullig aan wat de spanning niet ten goede komt. Natuurlijk mogen we de soundtrack niet vergeten te vermelden. Muzikant Jason Köhnen zet met zijn jazzy muziek de perfecte beklemmende sfeer neer wat nodig is in Alone in the Dark. Op geen enkel moment slaat de muziek de plank mis, en dat is knap.
Ontwikkelaar Pieces Interactive zet met de reboot van Alone in the Dark een prachtig spel neer. Je zal niet snel een spel tegenkomen dat zoveel sfeer ademt en je constant op het puntje van je stoel houdt. De overtuigende personages, het mooi ontworpen Derceto Manor en de beklemmende sfeer maken het een spannend avontuur. En hoewel het horror element van de droomwereld juist de minst spannende is, maakt de spanning van het doorlopen van het enorme landhuis juist enorm veel indruk. De puzzels zijn gevarieerd en uitdagend genoeg om regelmatig even te stoppen om na te denken. Tel daarbij het uitstekende acteerwerk van Emily en Edward bij en je kan wel stellen dat de terugkeer naar Derceto Manor meer dan geslaagd is.

Het bericht Alone in the Dark verscheen eerst op Evilgamerz.

Prachtige wereld

Wederom kruip je in de huid van Cutter en word je wakker op een buitenaardse wereld, genaamd Adelpha. De inwoners heten de Talans en hebben problemen met een invasie aan robots. Hoe deze hier komen zal je vanzelf leren. Wat meteen opvalt is dat de wereld van je scherm af knalt, met veel verschillende biomes. Van dichtbegroeide jungles tot besneeuwde bergtoppen en uitgestrekte kustgebieden. Het ziet er allemaal kleurrijk uit en het is overduidelijk dat de wereld is gemaakt met veel liefde en aandacht. De dorpjes zitten goed in elkaar en zijn best leuk om te verkennen. Het verkennen is sowieso belangrijk in Outcast en daar stelt het spel dan ook niet teleur. Met een jetpack is het makkelijk om de wereld door te reizen, vooral als je deze al vrij snel een paar upgrades geeft. Outcast geeft je de vrijheid om te gaan en staan waar je maar wil. Zie je een grote berg en heb je gewoon zin om helemaal naar de top te springen? Prima, doe maar gewoon. Overal zie je de flora en fauna om je heen en dat voegt heel wat toe aan de levendigheid van Adalpha.

Wat minder geslaagd is in Outcast is de combat. Cutter heeft eigenlijk alleen maar een pistool, een geweer en een shield waar je ook mee kan melee-en. Dit lijkt heel weinig maar gelukkig heb je wel de mogelijkheid om deze wapens te upgraden met speciale modules. Deze modules geven de wapens extra soorten aanvallen of andere voordelen. Denk bijvoorbeeld aan doelzoekende munitie, kogels die mijnen achterlaten op de tegenstanders en vervolgens ontploffen of kogels die de tegenstanders groggy kan maken. Naarmate het verhaal vordert speel je steeds meer modules en ruimte voor modules vrij zodat je op een gegeven moment geheel naar eigen smaak je wapens kan samenstellen. Leuk extraatje is dat alle modules de wapens ook een ander uiterlijk geven waardoor je toch het idee hebt dat je niet constant met hetzelfde wapen aan het schieten bent. Maar het schieten zelf is zo basic als maar kan. De wapens hebben geen echte ‘kick’ en hebben niet dezelfde impact als de wapens in bijvoorbeeld Helldivers. Ook het gebruik van het schild is niet bijzonder. Je kan inkomende kogels dus opvangen met je schild en als je dichtbij genoeg staat ook er een klap mee geven. Maar zodra je dat doet kom je steeds in een soort van gekke animatie terecht waardoor het alleen maar vervelend is om te gebruiken. In een buitenaardse wereld waarbij de wereld met zoveel aandacht is gecreëerd lijkt de ontwikkelaar zich hier wel makkelijk vanaf gemaakt te hebben.

De moeilijkheidsgraad van Outcast is er ook niet eentje om over naar huis te schrijven. De tegenstanders blijven grotendeels gewoon staan en schieten op je. Een aantal wil nog wel dekking zoeken maar ook dit maakt weinig indruk. De meeste kogels ontwijk je met een dodge of hou je tegen met je schild. Zodra je wapens een aantal upgrades ontvangen hebben is er eigenlijk niet heel veel uitdaging meer over. De grootste moeilijkheidsgraad zat hem in de frustrerende healing mechaniek. Door de wereld heen vind je planten waar je health mee terug kan krijgen. Maar 1 plant geeft zo weinig health terug waardoor je ontzettend snel door je planten heen bent. Na elk gevecht ben je dus weer door je planten heen en kan je op zoek gaan in de wereld naar meer. Een irritante bezigheid wat ze veel beter hadden kunnen oplossen zodat de snelheid er een beetje in blijft.

Teveel middelmaat

De missies in Outcast zijn wat anders verdeeld dan de meeste openwereld games. Elk dorpje heeft een aantal missies die met elkaar in verbinding staan. Je hebt dus geen NPC’s overal staan waar je alle missies op moet halen. De gedachtegang hierachter is dat je van elk dorpje het vertrouwen wint en zo per dorp ook een geheim kan vrijspelen. Wat deze zijn laten we nog mooi geheim, maar het idee is leuk. De uitvoering is helaas wat minder. De missies kan je vaak verdelen in twee soorten: help de Talan met hun problemen of vernietig een basis van de robots. De missies van de Talan zijn nog onderverdeeld in escortquests, fetchquests of gewoon boodschappenjongen spelen. Er is geen enkele quest waar je naderhand nog urenlang over kan denken. De missiedesign, is net zoals het schieten, ontzettend basic. Outcast is een open wereld en dat betekent dus ook dat er allerlei activiteiten te doen zijn. Deze ‘essence shrines’ zijn niets meer dan een taakje doen om extra resources of modules voor je wapens te krijgen. Denk hierbij aan bijvoorbeeld binnen een bepaalde tijd een parcours afleggen. Lukt het je niet? Probeer het dan opnieuw. De creatieve armoede is ook hier duidelijk te merken en dat is erg jammer.

Behalve de wereld is de rest dus behoorlijk middelmatig. Hoe zit het dan met de personages? Helaas is ook dit niet heel veel beter. Ten eerste hebben we het schrijfwerk van Outcast. De grapjes zijn flauw en nooit leuk, zinnen worden gebracht zonder enkele overtuiging. Af en toe twijfelden we zelfs of de voice-acting niet was gedaan door AI, zo zielloos kwam het over. Het is ook een probleem dat je je al vrij snel enorm begint te irriteren aan Cutter en zijn idiote antwoorden en dialogen. Op geen enkel moment voel je een connectie met hem en het verhaal en zijn ontwikkeling zal je dan ook een worst wezen. Daarbij komt ook nog dat de personages zelf er ook niet erg goed uit zien. Cutter zelf heeft een standaard uiterlijk en alle Talans lijken eigenlijk allemaal op elkaar. Slechts een klein detail of kledingstuk onderscheid ze van elkaar maar het is voornamelijk copy-paste werk.

Daarbij komen ook de technische problemen van Outcast naar boven. Op de Playstation 5 versie heb je de keuze tussen de grafische mode Performance en Quality, waarbij Performance op 60 frames zou moeten draaien. Al snel bleek dit verre van de waarheid te zijn. Overduidelijk dipt het spel ver onder de 60 op veel stukken en maak de ervaring er niet veel beter op. Net voor het uitbrengen van deze review is er echter een grote patch uitgebracht wat het nodige verbetert. De fps lijkt stabieler en ook het beeld lijkt minder wazig te zijn op Performance. Een overduidelijke verbetering maar nog steeds verre van perfect. Dan zijn er ook nog de bugs, zo kom je regelmatig tegenstanders tegen die vastzitten in de grond of half in een rots zitten.

De terugkeer van Outcast is niet zo groots geworden als de fans van het origineel op gehoopt hadden. Waar het spel in uitblinkt is de wereld en de mogelijkheid om te verkennen met je jetpack, maar daar houdt het plezier ook wel een beetje op. De wapens kunnen personaliseren met de modules naar keuze zijn leuk, maar daar staat dan weer tegenover dat de combat zelf weinig spectaculair is. Tel daarbij de slechte grappen, het dramatische schrijfwerk, de saaie quests en de technische problemen op en je komt al snel uit op een zeer middelmatig spel. Outcast – A New Beginning schiet tekort op bijna alle punten waardoor je na een paar uur eigenlijk al verveeld raakt. Fans hebben 25 jaar lang moeten wachten op een waardige opvolger maar met A New Beginning komen ze bedrogen uit.

Het bericht Outcast – A New Beginning verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht Footage van geannuleerde Avengers-game verschenen verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht THQ en Koch Media wisselen merken uit verscheen eerst op Evilgamerz.

“We werken momenteel aan een oplossing om het Generation Zero Dalapaard later dit voorjaar als een volledig apart artikel via de detailhandel aan te bieden. Houd ons in de gaten voor meer informatie!”, zegt Jan Binsmaier, Publishing Director bij THQ Nordic GmbH.

De nieuwe Collector’s Edition komt zonder het Dalapaard en tegen een nieuwe SRP van EUR 69.99 (oude SRP was EUR 79.99) en de volgende inhoud:
• De game
• Een T-shirt
• Een premium Steelbook game case
• Premium Box
• Een stoffen map van de gamewereld
• 4 Concept Art ansichtkaarten

Over Generation Zero:
Ervaar een explosief kat-en-muisspelletje in een enorme open wereld. In deze remake van het Zweden van de jaren 1980 zijn vijandelijke machines het vreedzame platteland binnengevallen. Je moet terugvechten en ondertussen erachter zien te komen wat er nu eigenlijk precies aan de hand is. Door gebruik te maken van in gevechten bewezen guerilla-technieken kun je vijanden in de val lokken, verlammen of vernietigen in intense creatieve sandbox-gevechten.

Ga er alleen voor of vorm met tot drie van je vrienden een team in naadloze coop-multiplayer. Werk samen en combineer jullie unieke skills om vijanden uit te schakelen, uitgeschakelde vrienden te ondersteunen door ze tot leven te wekken en de buit te delen nadat de vijand verslagen is.

Alle vijanden worden constant gesimuleerd in de wereld en dwalen door het landschap met specifieke doelen. Als het je lukt om een specifiek onderdeel van een vijand te vernietigen, of het nu pantser, wapens of uitrusting is, wordt de schade permanent. Vijanden zullen deze littekens behouden totdat je ze weer tegenkomt, of dat nu minuten, uren of zelfs weken later is.

Verken een enorme open wereld, gerenderd met de bekroonde Apex-engine, met een volledige dag/nacht-cyclus met onvoorspelbare weerpatronen, complex AI-gedrag, gesimuleerde ballistiek, uiterst realistische geluiden en een dynamische soundtrack met muziek van de jaren 80.

Het bericht THQ Nordic past inhoud Collector’s Edition Generation Zero aan verscheen eerst op Evilgamerz.

Minimum Spec
• Windows XP, Windows Vista or Windows 7
• Intel Pentium Core 2 Duo 2.4 GHz or AMD Athlon X2 2.8GHz
• 2 GB RAM
• Shader Model 3.0 graphics card with 256MB of memory
• NVIDIA GeForce 7900GS or ATI Radeon 1900XT
• 10GB of free hard drive space

NVIDIA 3D Vision Recommended Spec
• 3D Compatible NVIDIA GeForce 480/570 Series GPU
• NVIDIA 3D Vision Kit
• 3D Vision-Ready Display
• Intel Core i7 processor
• 2 GB RAM
• Windows Vista or Windows 7
• 10GB of free hard drive space

Het bericht THQ komt met officiële systeemvereisten Homefront verscheen eerst op Evilgamerz.

16-11-07 – Avatar: Die Erde brennt (Xbox 360)
16-11-07 – Cars: Hook International (Xbox 360)
23-11-07 – Cars: Hook International (PS3, PS2, NDS, GBA)
23-11-07 – Warhammer 40,000: Squad Command (PSP)
30-11-07 – Bratz: 4 Real (NDS)
30-11-07 – Bratz: The Movie (Wii)
30-11-07 – SpongeBob und seine Freunde: Angriff der Spielzeugroboter (NDS)
07-12-07 – Warhammer 40,000: Squad Command (NDS)
14-12-07 – Cars: Hook International (Wii)
Februari 2008 – Frontlines: Fuel of War (Xbox 360) Februari 2008 – SpongeBob SquarePants: Atlantis Squarepantis (PS2, Wii, NDS, GBA)
1e kwartaal 2008 – Destroy All Humans! Der Weg des Furons (PS3, Xbox 360)
Maart 2008 – MX vs. ATV Untamed (PS3, PS2, PSP, Xbox 360, Wii, NDS)
1e kwartaal 2008 – Worms: A Space Oddity (Wii)
2008 – De Blob (Wii, NDS)
2008 – Destroy All Humans! Big Willy: Entfesselt (PSP)
2008 – Frontlines: Fuel of War (PS3)
TBA – Saints Row 2 (PS3, Xbox 360)

Het bericht THQ komt met vernieuwde releasedata verscheen eerst op Evilgamerz.

Augustus 2007 – MotoGP ’07 (Xbox 360)
Augustus 2007 – Stuntman: Ignition (PS2, Xbox 360)
31-08-07 – Worms: Open Warfare 2 (NDS, PSP)
21-09-07 – Ratatouille (Wii, PS2, GBA, Xbox 360, PSP, NDS)
September 2007 – Juiced 2: Hot Import Nights (PS3, PS2, Xbox 360, PSP)
Oktober 2007 – Stuntman: Ignition (PS3)
4e kwartaal 2007 – Warhammer 40,000: Squad Command (PSP, NDS)
4e kwartaal 2007 – WWE SmackDown vs. RAW 2008 (Xbox 360, PS2, NDS, PSP, Wii, PS3)
1e kwartaal 2008 – Frontlines: Fuel of War (PS3, Xbox 360)

Het bericht THQ komt met vernieuwde releaselijst verscheen eerst op Evilgamerz.

Februari 2007 – Alex Rider: Stormbreaker (dt.) (GBA, NDS)
Maart 2007 – Avatar (PS2, GC, PSP, NDS, GBA)
2007 – Frontlines: Fuel of War (Xbox 360, PS3)
2007 – GTR (Xbox 360)
2007 – Ratatouille (PS3, Xbox 360, Wii, PS2, GC, NDS, GBA, PSP)

Het bericht Nieuwe releasedata van THQ verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht THQ Nordic’s nieuwe studio gaat werken aan Gothic-remake verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht THQ Nordic moederbedrijf neemt Tarsier Studios over verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht THQ Nordic koopt Piranha Bytes verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht THQ verplaatst Wreckfest naar 2019 verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht THQ koopt rechten TimeSplitters en Second SIght verscheen eerst op Evilgamerz.

Avatar: The Last Airbender
Back At The Barnyard
Catscratch
Danny Phantom
El Tigre
Invader Zim
Jimmy Neutron
My Life As A Teenage Robot
Rocket Power
Rocko’s Modern Life
Rugrats
SpongeBob SquarePants
Tak And The Power Of JUJU
The Fairly OddParents (Amerika)
The Ren & Stimpy Show
The Wild Thornberrys

Het bericht THQ gaat Nickelodeon-klassiekers terugbrengen verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht THQ Nordic neemt Black Forest Games over verscheen eerst op Evilgamerz.

– Elex (PS4/Xbox One, Piranha Bytes)
Release: 17-10-17 (Europa)

– Battle Chasers: Nightwar (PS4/Xbox One/Switch, Airship Syndicate Entertainment)
Release: 03-10-17 (Europa)

– Wreckfest (PS4/Xbox One, Bugbear Entertainment)
Release: 2017 (Europa)

Het bericht Line-up van THQ Nordic voor de Gamescom verscheen eerst op Evilgamerz.

THQ Nordic is al jaren een succesvolle ontwikkelaar en uitgever en zal in 2017 premium titels blijven uitgeven waaronder: Spellforce 3, Battle Chasers: Nightwar, Aquanox: Deep Descent en The Guild 3.

Georg Klotzberg, Sales Director van THQ Nordic: “We hebben met Koch Media een sterke en respectabele partner, met een betrouwbaar verkoopconcept, verzekerd. Afgelopen jaren hebben we ons gefocust op onze internationale sales positionering en nu is het tijd om deze strategie te intensiveren binnen onze eigen markten. Het klinkt ongewoon, en dat is het ook, maar soms werken juist deze benaderingen.”

Dr. Klemens Kundratitz, CEO van Koch Media zegt: ”Wij hebben het succesverhaal van THQ Nordic een tijdje gevolgd evenals hun groeiende, sterke line-up. Met dit in gedachten zijn we trots op het feit dat we deze partnerschap zijn aangegaan. Wij kijken er nu al naar uit om aankomende games als ELEX en Spellforce 3 binnen onze eigen territoria te distribueren.”

Het bericht Koch Media en THQ Nordic kondigen partnerschap aan verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht THQ ontwikkelt 2 games voor Switch verscheen eerst op Evilgamerz.