Terug naar een iconisch ruimtestation

System Shock verscheen dertig jaar geleden en zette de toon voor een compleet nieuw soort first-person action-adventure. Een game dat de speler voornamelijk afremt, in tegenstelling tot het steeds hogere tempo van andere titels, zoals Doom en Wolfenstein, rond dezelfde tijd. In het jaar 2072 kruip je in de huid van een naamloze hacker die wordt ingehuurd om de beveiliging van het Citadel-ruimtestation te omzeilen. Een ogenschijnlijk simpele opdracht, totdat de kunstmatige intelligentie S.H.O.D.A.N. de controle overneemt. Wat volgt is een claustrofobische nachtmerrie vol gemuteerde bemanningsleden, cyborgs en ontspoorde robots.

De remake verscheen al eerder op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X|S en heeft nu ook zijn weg gevonden naar de Nintendo Switch 2. De remake voorziet System Shock van een duidelijke visuele upgrade. Het weet de game overtuigend naar het heden te brengen en laat zien hoe veel fans het origineel zich destijds herinneren. De industriële sci-fi-uitstraling, gecombineerd met neonaccenten, terminals en technische details, sluit perfect aan bij het hack- en softwarethema van het ruimtestation. Het station zelf heeft een flinke opknapbeurt gekregen, met scherpere texturen, verbeterde lichteffecten en subtiele details zoals stoom die uit leidingen ontsnapt. Het behoudt netjes het gevoel van het origineel, zonder volledig nieuwe elementen toe te voegen die er eerder niet waren. Het is duidelijk dat de ontwikkelaars veel respect hebben gehad voor het origineel en vooral hebben ingezet op het versterken van de atmosfeer.

Besturing is even wennen

Op de Nintendo Switch 2 is de besturing wel even wennen. Bepaalde knoppen zitten op minder logische plekken, wat vooral in de eerste uren onhandig kan aanvoelen. Zo staat de camerasnelheid standaard erg hoog afgesteld, terwijl System Shock juist om een tragere speelstijl vraagt. Het aanpassen van deze instellingen is eigenlijk noodzakelijk om comfortabel te kunnen spelen. Je kunt de game bovendien op alle mogelijke manieren besturen die de Nintendo Switch 2 te bieden heeft. Spelen met gyrobesturing, de Joy-Con als muis of met een controller: het kan allemaal. De traditionele besturing is echter waarschijnlijk de manier waarop de meeste spelers de game zullen doorlopen.

Interacties verlopen via de Y-knop en dat blijft, ook na meerdere uren, enigszins onnatuurlijk aanvoelen. Daarnaast is het niet altijd visueel even duidelijk welke objecten interactief zijn. Dit zorgt ervoor dat het zoeken soms onnodig lang kan duren. Het missen van een keycard of belangrijk object kan leiden tot flinke vertraging en backtracking. Geduld en aandachtig verkennen zijn hier geen luxe, maar essentieel. Op technisch vlak presteert de game prima op de Nintendo Switch 2. Zowel in docked als handheldmodus draait System Shock stabiel. In handheldmodus zijn er bij sommige laadschermen lichte haperingen merkbaar, maar deze doen weinig af aan de algehele ervaring.

Oldschool puzzelen

De gameplay van System Shock is onmiskenbaar ouderwets, en dat is zowel een kracht als een zwakte. Waar BioShock een relatief hoog tempo kent, lopen vijanden hier vaak langzaam en doelgericht op je af. Op lagere moeilijkheidsgraden krijg je voldoende ruimte om te mikken en gebruik te maken van het brede arsenaal aan wapens. Van het knallen moet de game het zeker niet hebben, maar er is ieder geval genoeg keuze uit een grote variatie wapens.

Verkennen staat centraal. Het Citadel-station bestaat uit talloze gangen, verborgen ruimtes en zijpaden. Wie precies weet wat hij doet, kan de game in ongeveer zes uur afronden. Spelers die alles willen ontdekken, kunnen gemakkelijk meer dan dertig uur kwijt zijn. Zelf ben ik na ruim tien uur spelen nog lang niet in de buurt van het einde. De puzzels zijn vooral in het begin bijzonder uitdagend. Dat komt minder door de complexiteit, maar vooral door de beperkte feedback. Het is niet altijd duidelijk wat het doel is en visuele aanwijzingen ontbreken vaak. Bovendien zijn veel puzzels willekeurig gegenereerd, waardoor het raadplegen van forums weinig helpt. Dit voelt authentiek en oldschool, maar kan nieuwe spelers wat afschrikken.

Looten, recyclen en hacken

Gelukkig biedt de game uitgebreide opties om de moeilijkheidsgraad van gevechten en puzzels afzonderlijk in te stellen. Hierdoor kan iedere speler de ervaring naar eigen voorkeur aanpassen. Het verzamelen van voorwerpen is een belangrijk onderdeel van de gameplay. Vrijwel alles kan gerecycled worden tot gouden muntstukken, die je vervolgens weer uitgeeft bij verschillende stations en automaten. De interface hiervan is even wennen, omdat je specifieke knoppen moet selecteren, maar functioneel zit het goed in elkaar.

Het hacken vormt een aangename verrassing. Deze momenten spelen zich af in een abstracte, bijna arcade-achtige schietomgeving waarin je programma’s moet uitschakelen. De levels kunnen soms wat misselijkmakend draaien, maar het zorgt voor variatie en doorbreekt de standaard shooter-structuur op een prettige manier.

Een must-play voor liefhebbers van BioShock

System Shock is een belangrijk stuk gamegeschiedenis en deze remake slaagt erin die ervaring toegankelijk te maken voor een modern publiek. Fans van BioShock zullen talloze herkenbare elementen terugzien, van tijdelijke upgrades en hackpuzzels tot de verlaten setting en de dreigende aanwezigheid van S.H.O.D.A.N. Het is fascinerend om te zien hoeveel ideeën dertig jaar geleden al aanwezig waren. Hoewel de gameplay op sommige vlakken gedateerd aanvoelt, biedt de game voldoende diepgang en sfeer om tientallen uren te boeien. De volle prijs is wellicht aan de hoge kant, maar met een kleine korting is System Shock zonder twijfel een aanrader voor liefhebbers van verhalende shooters en oldschool fps games.

Het bericht System Shock verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht System Shock Remake zal in 2020 verschijnen verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht Ontwikkeling System Shock Remake tijdelijk stopgezet verscheen eerst op Evilgamerz.