De basis van stabiliteit

Voordat je je kunt verliezen in de geschiedenis of de economie van een gamewereld, moeten de basisprincipes werken. Niets doodt het gevoel ergens anders te zijn sneller dan lag-pieken of een server die onder druk wankelt. Op het moment dat de technologie hapert, word je meteen teruggeslingerd naar de echte wereld en staar je naar een bevroren scherm in plaats van een levend scherm te verkennen.

Veel daarvan komt neer op eenvoudige stabiliteit en het beschermen van je verbinding. Als je ooit te maken hebt gehad met verbindingsstoringen of het soort interferentie dat je uit een sessie kan halen, kan het gebruik van een VPN zoals ExpressVPN om je IP te maskeren helpen om alles stabiel te houden. Als je je geen zorgen hoeft te maken over ping of dat iemand je offline probeert te halen, hoef je niet meer aan de technologie te denken en kun je je aandacht richten op de wereld om je heen.

Gevolgen die blijven hangen

Een wereld voelt levendig aan als hij onthoudt wat je hebt gedaan. In veel oudere MMO’s kon je een draak doden, maar vijf minuten later verscheen diezelfde draak weer voor de volgende speler. Dat maakt je overwinning hol, omdat er eigenlijk niets is veranderd. De meest boeiende multiplayeromgevingen zijn die waarin je acties een litteken achterlaten op het landschap.

Als je een bos kapt om een basis te bouwen, zouden die bomen niet meteen weer moeten teruggroeien. Als een factie een stad overneemt, zouden de vlaggen, de bewakers en de belastingen in die stad moeten veranderen om het nieuwe leiderschap te weerspiegelen. Je voelt een gevoel van eigenaarschap wanneer de omgeving reageert op de collectieve beslissingen van de gemeenschap. Het verandert de kaart van een statische speeltuin in een geschiedenisboek dat je in realtime schrijft.

NPC’s met een doel

Non-player characters (NPC’s) zijn vaak slechts automaten met dialoogvensters. Ze staan dag en nacht op één plek te wachten tot je op ze klikt. In een echt levende wereld hebben deze personages echter een schema. Je ziet misschien een winkelier zijn winkel sluiten voor de nacht en naar huis lopen naar zijn gezin. Je ziet misschien bewakers van dienst wisselen of wolven op herten jagen in het bos in plaats van alleen maar heen en weer te lopen in een aangewezen zone.

Wanneer de AI zich gedraagt alsof hij zijn eigen motivaties heeft die niets met jou te maken hebben, voelt de wereld enorm aan. Het suggereert dat het leven doorgaat, of je er nu getuige van bent of niet. Je wordt een deelnemer in hun ecosysteem in plaats van het middelpunt van het universum, wat ironisch genoeg de ervaring veel persoonlijker maakt.

Het menselijke element

Uiteindelijk zorgen de spelers zelf voor de sterkste hartslag. Een game-engine kan het weer of de fysica simuleren, maar niet de chaos van menselijke interactie. De werelden die het meest levendig aanvoelen, zijn diegene die je de middelen geven om op complexe manieren te communiceren. Het gaat niet alleen om vechten, maar ook om handelen, muziek maken of politieke systemen organiseren.

Het creëren van een digitale hartslag is een moeilijke evenwichtsoefening. Het vereist stabiele technologie, slimme AI en een ontwerpfilosofie die de invloed van de speler waardeert. Wanneer al deze elementen op hun plaats vallen, stop je met het spelen van een game en begin je in een wereld te leven.

Het bericht Waarom sommige multiplayerwerelden levendiger aanvoelen dan andere verscheen eerst op Evilgamerz.

We hebben veel ervaring opgedaan van beide games. Sony wil echter nog altijd risico’s nemen met live service games om zo te omzet te doen stijgen. We willen een portfolio opbouwen dat zowel singleplayer als online service combineert. Live service games brengen nu eenmaal meer risico’s met zich mee, maar onze kracht is om van beide een aanbod te hebben.

Het bericht Sony: Singleplayer games slagen gewoon sneller dan multiplayer verscheen eerst op Evilgamerz.

Minka (17) spendeert het grootste deel van haar dag achter haar scherm. Wanneer haar vader daar genoeg van heeft en haar schermtijd op nul zet, komt ze in een gamewinkel te werken. Daar voelt ze zich voor het eerst in haar leven op haar plek. Met haar excentrieke collega’s begeeft ze zich in een wereld van nerdy betweters, retourfraude en nachtelijke gamereleases, terwijl ze tegelijkertijd de nieuwste games spelen, memes delen en proberen te overleven in hun turbulente werkomgeving. In ieder avontuur wat ze beleven, staat een ander gamegenre centraal.

De online comedyserie is ontwikkeld naar een idee van Paul de Vrijer, bekend van Vakkenvullers, Herres en Sas heeft een SOA. Hij is tevens de schrijver van de serie.

De regie is in handen van David Cocheret (Spangas, De Slet van 6VWO). Zowel Paul als David zijn gamers in hart en nieren en willen met deze serie een ode doen aan de gamingcultuur.

De cast bestaat uit onder anderen Annabelle Hinam, Isabel Bruijnzeels, Mohamed Ali, Jay Karim-Jonker, Maurits Wijmenga en John Buijsman (De Tatta’s).

Multiplayer is een coproductie van de NTR en producent NL Film.

Het bericht Multiplayer: een comedyserie door en voor games verscheen eerst op Evilgamerz.

We're hiring! Check out Naughty Dog's open positions for August: https://t.co/ii29vSeGmD #gamejobs pic.twitter.com/qM7jromigz

— Naughty Dog Jobs (@NaughtyDogJobs) August 9, 2021

Het bericht Naughty Dog werkt aan multiplayer-project verscheen eerst op Evilgamerz.

Vier dieren in schattige ruimteschepen

In B.Ark speel je met vier verschillende dieren met elk een ander schip. De keuze hier is niet alleen cosmetisch, maar bepaalt ook welk extra standaard en superaanval je hebt. Zo schiet bijvoorbeeld de beer explosieve kogels af, heeft het konijn doelzoekende kogels en heeft de hond een extra pod als standaard aanval. De superaanvallen zijn daarnaast ook nog eens flink verschillend: het konijn vertraagt bijvoorbeeld de tijd en de beer gooit een explosie aan projectielen over het beeld. Dit maakt de keuze zeker erg interessant, maar zorgt er ook voor dat wanneer je samen speelt de karakters elkaar mooi aanvullen. En dit is zeker nodig, want de game is erg pittig op zelfs de laagste moeilijkheidsgraad. Je probeert namelijk het zonnestelsel te redden van de Dark Tide, een groep vijanden die verdacht veel lijken op allerlei wezens die je in de zee kunt vinden. Je probeert alle planeten te redden van deze vijand en met zeven planeten zijn er dus ook zeven levels in deze game te vinden.

De opties die de speler heeft, zijn lekker simpel en je bestuurt het gehele spel dan ook met maar drie knoppen. Zo kun je een standaard aanval, superaanval en een dodge uitvoeren en de dodge is cruciaal bij zowel sommige vijanden als delen van het level. Deze maakt het namelijk mogelijk om zonder schade door een groep projectielen te bewegen. Naast het verzamelen van punten om zo langzaam de superaanval op te laden, is het ook mogelijk om diverse power-ups die je wapen sterker maakt te verzamelen en zijn er genoeg medpacks te vinden om je levensbalk bij te vullen. Dit spreekt allemaal erg voor zich en je dit is dan ook een game die je lekker snel oppakt. De besturing is redelijk strak, maar verwacht hier niet de afwerking als sommige grotere shump titels. Bovendien komen er nog wel eens een hapering voor als er meerdere superaanvallen van de spelers tegelijkertijd afgevuurd worden.

Drie moeilijkheidsgraden

De balans afhankelijk van het aantal spelers is beetje ver te zoeken. Alleen speelt de game volledig anders, want je verliest hierdoor één van de belangrijkste mechanieken in het spel. Als een schip van een speler ontploft, kan een andere speler je oppakken en zo het respawnen versnellen. Doe je dit niet dan zul je drie keer zo lang moeten wachten en dus ook overleven om de speler met een volledige levensbalk te laten respawnen. En vooral dit laatste gegeven maakt het wel een flink stuk makkelijker om het einde van het level te bereiken. Ondanks dat de game flink uitdagend is, voelt het feit dat je elkaar constant in leven kunt houden aan als iets wat de game te gemakkelijk maakt. Bovendien is er ook een checkpoint te vinden na het verslaan van elke eindbaas, waar elk level drie eindbazen bevat. Alleen ben je enorm dankbaar om deze checkpoints, maar speel je met zijn vieren dan vlieg je er zo doorheen. Dit zorgt ervoor dat je in een uurtje of anderhalf/twee het einde van het spel kunt bereiken. De game bevat gelukkig nog twee extra moeilijkheidsgraden, maar dit zijn uiteindelijk wel dezelfde levels. Er is weinig te vinden om de speler een reden te geven om het spel meerdere keren uit te spelen.

Naast het vrijspelen van de verschillende moeilijkheidsgraden en het vinden van één geheim voorwerp per level bevat de game geen extra elementen om te ontdekken. Het geheime voorwerp geeft je toegang tot een kort filmpje over de verschillende karakters in het spel. De presentatie is leuk, maar de beloning voelt erg minimaal aan. Er zijn zelfs geen extra skins voor de ruimteschepen te vinden om je een doel te geven om een level nog een keertje te spelen. Er zijn wel scores die gegeven worden, maar zonder online leaderboards strijd je uiteindelijk tegen jezelf. De game is erg vermakelijk, maar als je eenmaal op gang bent gekomen, is het spel alweer afgelopen.

Net niet genoeg pit

B.Ark is hiermee een nette shmup voor vier spelers en komt het beste uit de verf als je hem samen met een paar vrienden speelt. De presentatie is super tof en de uitdaging is zeker ook aanwezig. Het is dan ook zo jammer dat de game zo extreem kort is en je weinig redenen hebt om de levels nog een keertje te spelen. De game komt dan ook met een kleiner prijskaartje, maar voelt alsnog een tikkeltje te duur aan. Voor de halve prijs is dit zeker een leuke titel om je een middagje met een paar vrienden mee te vermaken.

Het bericht B.Ark verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht Battlefield 6 zou 128-speler multiplayer krijgen op next-gen consoles en PC verscheen eerst op Evilgamerz.

Het bericht Patch verwijdert officieel multiplayer uit Disintegration verscheen eerst op Evilgamerz.

Zet de snelste tijd neer

Trackmania is een race game die puur draait om een baan in een zo snel mogelijke tijd af te leggen. De focus is nog steeds: de perfecte lijn vinden, deze zonder fouten te kunnen afleggen en zo elke keer maar weer milliseconden van je tijd af te halen. Deze simpele opzet zorgt voor een hoge  ‘nog een keer’ gehalte en ondanks de frustratie als het niet wilt lukken, blijf je elke keer maar weer terugkomen. De diepgang en techniek lijken erg op een simulatie racer, maar de gameplay is toch echt een arcade racer. Het is namelijk een race game die je puur met de pijltjestoetsen speelt, een stuurtje zou hier juist tegen je werken. Ook de gekke banen met loopings, ramps, vreemde obstakels en de vele ondergronden zoals gravel, zand, water en ijs dragen bij aan dit gevoel. Maar met elke obstakel of ondergrond is er een perfecte manier te vinden om zo een supersnelle tijd neer te zetten. Deze nieuwe ondergronden en de vele nieuwe stukken baan, zoals een slow-mo stuk bijvoorbeeld, zijn de grootste veranderingen voor de mensen die met Nations zijn opgegroeid. En ze zijn allemaal erg super tof om onder de knie te krijgen.

In het origineel waren er een handjevol banen ontworpen door de game ontwikkelaars en dat is hier ook het geval. Elk seizoen, 3 maanden, kun je een nieuwe set banen verwachten waarbij jij tegen de gehele wereld strijd om de beste tijd neer te zetten. Ook zijn er een setje trainingsbanen te vinden die jou de verschillende soorten baan elementen laten ervaren zonder de druk van andere spelers. Deze 25 banen elke drie maanden zijn van hoge kwaliteit en voelen allemaal erg netjes ontworpen. Zo konden in het verleden banen nog wel eens oneerlijk aanvoelen omdat het meer ging om geluk dan om vaardigheid. Ik had hier iets vaker nieuwe content willen zien, want in een paar avonden kun jij al door deze banen heen gaan en ze in het goud uitspelen. En om dan vervolgens 3 maanden alleen maar te focussen op dezelfde banen voelt net iets te eentonig aan. Deze banen kun je zowel online als solo spelen en in beide gevallen zul je medailles, punten en een ranking verdienen. Het voordeel van live en tegen mensen spelen, is dat je dan bepaalde trucjes mooi kunt afkijken als jij er even niet uitkomt waar je nog extra tijd kunt winnen op een baan. Gelukkig biedt de game nog een paar extra opties aan om spelers bezig te houden maar wel tegen een prijs, letterlijk.

Gratis maar niet helemaal

De game is namelijk niet meer gratis als jij gebruik wilt maken van sommige elementen van de game. De game heeft 3 soorten abonnementen, de eerste is gratis, de andere 2 zijn betaald per jaar, waarbij de duurste voornamelijk bedoeld is voor de spelers die verwachten lid te worden van een club of er eentje willen starten en deelnemen aan de grote e-sport competities. Voor een tientje per jaar heb jij toegang tot alle interessante content die de game interessant en fris houden. Voor het aanmaken en lid worden van een club zul je twee tientjes per jaar extra moeten neerleggen. En om eerlijk te zijn voelt een tientje helemaal niet slecht aan voor een jaar lang plezier. Spelers kunnen namelijk ten alle tijden mee doen met de publieke club competities die de clubs opzetten met hun eigen ontworpen of selectie banen. Je kunt zelfs banen maken en je kunt ook trofeeën verdienen. De gratis versie is dan net iets teveel uitgekleed, maar aan de andere kant kost het een speler niks als die elke maand een uurtje wilt spelen. Het is dan wel even het eerste jaar afwachten hoeveel spelers de game oppakken en hoe goed de content is die door de community gemaakt wordt. Tot nu toe blijft de content nog een beetje tam in vergelijking met de knotsgekke banen die in Trackmania Nations te vinden waren. Maar dit heeft allemaal tijd nodig en in de afgelopen dagen zijn de aantal spelers gelukkig al flink gestegen.

Grafisch gezien is de game een stap vooruit, maar weet het zeker niet het niveau van een Gran Turismo, Need for Speed of Dirt te bereiken. De auto’s hebben wel een hoop toffe bewegende elementen gekregen en je kunt ze ook weer volledig naar smaak verven en beplakken met stickers. En zoals we gewend waren van de voorgaande delen gaat dit alles weer gepaard met wat heerlijke techno nummers die je na een paar uurtjes wel uit je hoofd kent. Trackmania heeft nooit bekend gestaan om het pracht en praal, maar de presentatie voelt iets te simpel aan voor een betaalde game. Ook de manier waarom je een tijd neerzet, medailles verdient en er een winnaar wordt getoond had net iets meer aandacht mogen krijgen.

De perfecte game voor tussendoor

Voor veel mensen zal het abonnementsmodel afschrikken, maar een tientje voor toegang voor een geheel jaar voelt eigenlijk goedkoop aan. De gameplay is nog steeds ijzersterk en de game loopt soepeltjes, waardoor je binnen een paar seconden in een race zit. Trackmania is nog steeds de ultieme game om lekker tussendoor een paar banen te spelen. Weet je een groepje vrienden te vinden die de game regelmatig spelen dan is het de prijs dubbel en dwars waard. Zeker als de content en banen blijft groeien de komende maanden. Als je de game nog steeds na een jaar speelt, dan zal het je zeker nog een tientje waard zijn om het te blijven spelen. Het club gedeelte moet zich nog bewijzen en zal pas over een paar maanden duidelijk worden of lid worden van een club het waard is. Trackmania is hiermee op alle vlakken een verbetering. Trackmania Nations had soms rare crashes of problemen en die ben ik hier totaal niet tegengekomen. Probeer het gratis uit en bevalt het dan kun je gerust dat tientje uitgeven voor de gehele ervaring.

Het bericht Trackmania verscheen eerst op Evilgamerz.