Op zoek naar je vader 

Het verhaal is bewust niet overdreven ingewikkeld. Je speelt als Alric, wiens vader jaren geleden afdaalde naar de ondergrondse stad Aedaria en nooit meer terugkwam. Die stad werd lang geleden vervloekt door de goden en is sindsdien grotendeels verlaten. Toch blijven avonturiers naar binnen trekken, aangetrokken door verhalen over rijkdommen en geheimen. Alric heeft een andere reden: hij wil ontdekken wat er met zijn vader is gebeurd. Dat verhaal krijg je niet constant via lange tussenfilmpjes naar binnen gedrukt. Een deel ervan ontvouwt zich juist wanneer je tussen twee pogingen terugkeert naar het kamp. Daar praat Alric rond het kampvuur met een oude vriend en kom je langzaam meer te weten over zijn verleden, zijn vader en waarom hij überhaupt naar Aedaria is gekomen. Dat werkt goed, omdat het avontuur daardoor niet voortdurend wordt onderbroken. Het verhaal is niet de belangrijkste reden om Sunken Realms te spelen, maar het geeft wel genoeg motivatie om steeds verder naar beneden te willen. Iedere nieuwe verdieping voelt als een volgende stap richting het antwoord waar Alric naar zoekt. 

Een roguelite in een dungeoncrawl jasje 

Sunken Realms wordt omschreven als een roguelite en dat betekent vooral dat de game is opgebouwd rond verschillende pogingen. Je gaat de kerker in, probeert zo ver mogelijk te komen en wanneer je doodgaat begin je opnieuw. Maar dat betekent ook dat alle verzamelde loot in jouw inventory verdwijnt. Je wapens hou je gelukkig wel. Heel slim is de optie om vroegtijdig te stoppen als je denkt dat je niet sterk genoeg bent of genoeg healing potions hebt om de baas te verslaan. Je hebt namelijk ook een schatkamer, en die gaat open zodra je alle vijanden hebt verslagen. Hier krijg je een hoop gold en de nodige loot uit een kist. Maar er is ook een kristal aanwezig waarbij je de run kan eindigen en alle loot meeneemt. Hierdoor moet je daarna wel weer helemaal opnieuw beginnen maar kan je wel eerst je character upgraden. Wil je meteen door naar de boss? Dat kan ook, je zoekt de sleutel in het level en gaat direct naar dat eindgevecht zonder iedereen eerst neer te maaien en de treasure room te bezoeken. 

De levels zelf bestaan uit handgemaakte ruimtes, maar deze worden bij iedere afdaling opnieuw gerangschikt. Je weet dus ongeveer welk soort gebied je binnenstapt, maar niet precies hoe de route eruitziet. Daardoor loop je niet iedere keer exact dezelfde gangen af. Een slimme toevoeging is wat er gebeurt nadat je een baas hebt verslagen. Je krijgt dan een speciaal voorwerp waarmee je die verdieping één keer kunt overslaan. Bij je volgende poging hoef je dus niet weer helemaal vanaf het eerste gebied naar beneden te vechten, maar kun je direct verder teleporteren. 

Daar zit alleen een belangrijke voorwaarde aan: je bent dat voorwerp wel kwijt na gebruik of als je doodgaat. Je volgende poging begint vervolgens weer opnieuw. Dat zorgt voor een interessant risico. Je kunt de kortere route gebruiken en snel verdergaan, maar je weet ook dat één mislukte poging ervoor kan zorgen dat je opnieuw door eerdere gebieden moet. Vooral wanneer je eindelijk een lastig stuk hebt overwonnen, voelt het behoorlijk pijnlijk wanneer je daarna ergens knullig doodgaat en die mogelijkheid weer kwijt bent. 

Steeds een beetje sterker 

Gelukkig begin je niet iedere poging volledig vanaf nul. Alles wat je tijdens een afdaling verzamelt, heeft uiteindelijk als doel om Alric sterker te maken. Vijanden en kisten leveren goud en materialen op en wanneer je veilig terugkeert naar het kamp kun je die gebruiken om nieuwe uitrusting te maken. Het belangrijkste permanente upgradesysteem zit in de Soul Forge. Hier kun je middelen investeren om de basisstatistieken van Alric te verbeteren. Daardoor merk je na een aantal pogingen dat gevechten die eerst behoorlijk lastig waren steeds beter te doen worden. Daarnaast is je uitrusting minstens zo belangrijk. In het kamp kun je wapens maken en verbeteren, waardoor je steeds beter voorbereid terugkeert naar beneden. Dat zorgt voor precies het soort vooruitgang dat een roguelite nodig heeft. Een mislukte poging voelt daardoor zelden volledig nutteloos. Misschien heb je de volgende baas niet bereikt, maar heb je wel genoeg materialen gevonden voor een beter wapen of een upgrade bij de Soul Forge. Ook voedsel en drankjes spelen daarin een belangrijke rol. In je kamp kun je koken en verschillende potions maken. De game laat je daardoor behoorlijk vrij in hoe je je volgende poging voorbereidt. 

Melee, boog of magie 

Combat vormt vanzelfsprekend het grootste gedeelte van Sunken Realms. Je kunt grofweg drie kanten op: gevechten van dichtbij, afstandsaanvallen met de boog of magie. Wie liever dichtbij komt, heeft verschillende soorten wapens tot zijn beschikking. Zo zijn er combinaties met zwaard en schild, maar ook zwaardere wapens zoals een groot zwaard en een speer. Die spelen duidelijk anders. Met een schild kun je veiliger spelen en aanvallen opvangen, terwijl een zwaar zwaard meer draait om harde klappen en goed gekozen momenten. De boog geeft je vervolgens de mogelijkheid om vijanden van een afstand aan te pakken. Dat is vooral prettig wanneer je een kamer binnenkomt met meerdere tegenstanders en niet meteen iedereen tegelijk wilt aantrekken. Goed mikken kost tijd en je moet rekening houden met je uithoudingsvermogen, maar het geeft je een compleet andere manier om gevechten aan te pakken. En dan is er magie. Vrij vroeg krijg je bijvoorbeeld een Fireball, waarmee je op afstand behoorlijk wat schade kunt uitdelen. Later kun je meer spreuken vinden door speciale spreukenrollen te ontdekken. Die vrijheid is één van de sterkere onderdelen van de combat. Je zit niet vast aan één klasse die je aan het begin hebt gekozen. Een gevecht beginnen met een spreuk, vervolgens een paar pijlen afvuren en daarna met een zwaard de laatste vijand afmaken werkt prima. 

Uitdagend zonder oneerlijk te worden 

De combat kan behoorlijk uitdagend worden. Vooral wanneer je meerdere vijanden tegelijk tegenover je krijgt, wordt gewoon wild aanvallen snel afgestraft. Goed positioneren, ontwijken en weten wanneer je wel of niet moet aanvallen is belangrijk. Dat geldt helemaal voor de bazen. Daar merk je dat de game van je verwacht dat je hun aanvallen leert herkennen in plaats van alleen maar sterk genoeg te zijn. Een betere uitrusting helpt uiteraard, maar zelfs met goede gear kun je behoorlijk snel worden afgestraft wanneer je niet oplet. Het mooie is dat de drie speelstijlen daarbij daadwerkelijk verschil maken. Met een boog kun je afstand bewaren, magie geeft je sterke aanvallen op afstand en met melee moet je veel beter leren wanneer je een opening hebt. Daardoor is het leuk om te experimenteren wanneer je vastloopt. Soms blijkt een wapen waar je eerder weinig mee deed ineens veel beter te werken tegen een bepaalde vijand of baas. Niet alles voelt even strak. Vooral sommige animaties en raakvlakken kunnen nog wat onhandig ogen. De ontwikkelaar heeft daar vlak voor release duidelijk nog aan gewerkt: de hitboxes van zware zwaarden en speren zijn aangepast en ook de animatie voor het richten met de boog is verbeterd. Het is merkbaar beter geworden, maar de combat bereikt niet het niveau van de beste action-RPG’s. 

Iedere afdaling net even anders 

Het procedureel opnieuw indelen van de kerker helpt vooral om herhaling tegen te gaan. De afzonderlijke kamers zijn niet willekeurig door een computer gemaakt, maar daadwerkelijk ontworpen door de ontwikkelaar. Alleen de manier waarop ze aan elkaar worden gekoppeld verandert. De game bevat 109 van zulke ruimtes, verdeeld over zes secties. Dat is een goede middenweg. Volledig willekeurig gegenereerde levels kunnen soms heel snel saai worden omdat alles eruitziet alsof het uit dezelfde onderdelen is opgebouwd. Hier hebben kamers duidelijk een eigen ontwerp, terwijl je tegelijkertijd nooit precies weet welke ruimte achter de volgende deur ligt. Natuurlijk ga je na meerdere runs wel dingen herkennen. Een kamer die je al vijf keer hebt gezien wordt niet ineens compleet nieuw omdat de ingang nu aan de andere kant zit. Maar voor een game van deze omvang is er genoeg variatie om het systeem te laten werken. 

Prima graphics, performance kan beter 

Grafisch is Sunken Realms prima. Verwacht geen technisch hoogstandje dat je videokaart tot het uiterste drijft, maar de verschillende gebieden hebben genoeg sfeer en de belichting doet veel voor de ondergrondse omgevingen. Vooral donkere gangen met een paar kleine lichtbronnen werken goed en geven het gevoel dat je daadwerkelijk steeds verder een verlaten stad binnen trekt. Animaties kunnen wat stijf zijn, sommige omgevingen zijn vrij kaal en bepaalde modellen missen wat detail. Dat hoeft op zichzelf geen probleem te zijn, maar de performance heeft nog wel wat werk nodig. Tijdens het spelen zijn er momenten waarop de game niet helemaal zo soepel draait als je zou willen. Vooral wanneer een nieuwe omgeving wordt geladen of er veel tegelijk gebeurt, kan dat merkbaar zijn. Positief is wel dat de meest recente patches al verbetering laten zien. Vlak voor release zijn er meerdere technische problemen aangepakt.  

Simpel concept dat goed werkt 

Sunken Realms combineert een action-RPG met een dungeon crawler en elementen va neen rogue-lite. De game is op zijn best wanneer die onderdelen in elkaar grijpen. Een goede run levert materialen op voor een nieuw wapen, waarmee je vervolgens eindelijk een baas verslaat. Daarmee verdien je een mogelijkheid om dat gebied eenmalig over te slaan, waardoor je tijdens de volgende poging sneller in onbekend terrein terechtkomt. En wanneer je daar vervolgens doodgaat, begint de hele jacht opnieuw. Dat klinkt misschien vermoeiend, maar juist daarin zit de aantrekkingskracht. De keuze tussen melee, boog en magie zorgt voor voldoende variatie, terwijl je kamp een steeds belangrijkere plek wordt waar je betere uitrusting, eten en potions maakt en via de Soul Forge permanent sterker wordt. Tel daar de wisselende indeling van de kerker en het eenvoudige maar effectieve verhaal bij op en er staat een game die verrassend makkelijk uren achter elkaar kan opslokken. De performance mag nog beter en ook de combat mist soms wat verfijning, maar de recente patches laten al zien dat daaraan gewerkt wordt. Sunken Realms is vooral een leuke, uitdagende en slim opgebouwde dungeon crawler waar je makkelijk wat uurtjes zoet kan zijn.

Het bericht Sunken Realms verscheen eerst op Evilgamerz.